மார்கண்டேயபுராணம்

ப்ரஹ்மத்வே ஸ ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ததஃ ஸத்த்வாதிரேகவாந் । விஷ்ணுத்வமேத்ய தர்மேண குருதே பரிபாலநம்॥௪௬.

பிரம்மா நிலையில் உயிர்களை படைத்து, பிறகு சத்துவம் அதிகமாகி, விஷ்ணு ஆகி, தர்மத்தின் மூலம் பாதுகாப்பை மேற்கொள்கிறான்.

ததஸ்தமோகுணோத்ரிக்தோ ருத்ரத்வே சாகிலம் ஜகத் । உபஸம்ஹ்ரு'த்ய வை ஶேதே த்ரைலோக்யம் த்ரிகுணோऽகுணஃ॥௪௬.

பின்னர் தமஸ் குணம் அதிகமாகி, ருத்ரன் ஆகி, முழு உலகத்தையும் அழித்து, மூன்று உலகங்களிலும், மூன்று குணங்களுடன் இருந்தாலும், குணங்களைத் தாண்டி அமைதியாக இருக்கிறான்.

யதா ப்ராக்வ்யாபகஃ க்ஷேத்ரீ பாலகோ லாவகஸ்ததா । யதா ஸ ஸம்ஜ்ஞாமாயாதி ப்ரஹ்மவிஷ்ண்வீஶகாரிணீம்॥௪௬.

எப்படி ஒரு நிலத்தை பரப்பும்வன், காப்பவன், அறுவடை செய்யும்வன் தத்தம் பெயர்களை எடுப்பாரோ, அதுபோலவே அவன் பிரம்மா, விஷ்ணு, ஈசன் என்ற பெயர்களையும் செயல்களையும் ஏற்கிறான்.

ப்ரஹ்மத்வே ஸ்ரு'ஜதே லோகாந் ருத்ரத்வே ஸம்ஹரத்யபி । விஷ்ணுத்வே சாப்யுதாஸீநஸ்திஸ்த்ரோऽவஸ்தாஃ ஸ்வயம்புவஃ॥௪௬.

பிரம்மா நிலையில் உலகங்களை படைக்கிறான்; ருத்ரன் நிலையில் அழிக்கிறான்; விஷ்ணு நிலையில் தன்னிலையுடன் இருக்கிறான்—இவை தானாக தோன்றியவனின் மூன்று நிலைகள்.

ரஜோ ப்ரஹ்மா தமோ ருத்ரோ விஷ்ணுஃ ஸத்த்வம் ஜகத்பதிஃ । ஏத ஏவ த்ரயோ தேவா ஏத ஏவ த்ரயோ குணாஃ॥௪௬.

ரஜஸ் என்பது பிரம்மா, தமஸ் என்பது ருத்ரன், சத்துவம் என்பது விஷ்ணு, உலகத்தின் ஆண்டவன்; இவை மூவரும் தேவர்கள், இவை மூன்றும் குணங்கள்.

அந்யோந்யமிதுநா ஹ்யேதே அந்யோந்யாஶ்ரயிணஸ்ததா । க்ஷணம் வியோகோ நஹ்யேஷாம் ந த்யஜந்தி பரஸ்பரம்॥௪௬.

இவை ஒன்றோடொன்று இணைந்தும், ஒன்றை ஒன்று சார்ந்தும் உள்ளன; ஒரு கணம் கூட பிரிந்து இருப்பதில்லை, ஒருவரும் ஒருவரை விட்டு விலகுவதில்லை.

ஏவம் ப்ரஹ்மா ஜகத்பூர்வோ தேவதேவஶ்சதுர்முகஃ । ரஜோகுணம் ஸமாஶ்ரித்ய ஸ்த்ரஷ்ட்டத்வே ஸ வ்யவஸ்திதஃ॥௪௬.

இவ்வாறு, உலகத்தின் முதல் பிரம்மா, தேவாதி தேவன், நான்கு முகங்களுடன், ராஜச குணத்தைச் சார்ந்து படைப்பில் நிலைத்திருக்கிறான்.

ஹிரண்யகர்போ தேவாதிரநாதிருபசாரதஃ । பூபத்மகர்ணிகாஸம்ஸ்தோ ப்ரஹ்மாக்ரே ஸமஜாயத॥௪௬.

ஹிரண்யகர்பன், தேவர்களில் முதல்வன், ஆரம்பமற்றவன் என்று சொல்லப்பட்டாலும், உலகத்தின் தொடக்கத்தில், பூமியில் இருந்து எழும் தாமரையின் தண்டு மீது பிறந்தான்.

தஸ்ய வர்ஷஶதம் த்வேகம் பரமாயுர்மஹாத்மநஃ । ப்ரஹ்ம்யேணைவ ஹி மாநேந தஸ்ய ஸம்க்யாம் நிபோத மே॥௪௬.

அவனுடைய ஆயுள், மகான், நூறு ஆண்டுகள்; அந்த எண்ணிக்கையை, பிரம்மாவின் அளவின்படி, என்னிடம் இருந்து கேள்.

நிமேஷைர்தஶபிஃ காஷ்டா ததா பஞ்சபிருச்யதே । கலாஸ்த்ரிம்ஶச்ச வை காஷ்டா முஹூர்தம் த்ரிம்ஶத்தாஃ கலாஃ॥௪௬.

பத்து நிமேஷங்கள் ஒன்று காஷ்டம் ஆகும்; ஐந்து காஷ்டங்கள் ஒன்று கலா; முப்பது கலாக்கள் ஒன்று முகூர்த்தம்; முப்பது முகூர்த்தங்கள் ஒரு நாள் இரவு ஆகும்.

அஹோராத்ரம் முஹூர்தாநாம் ந்ரு'ணாம் த்ரிம்ஶத்து வை ஸ்ம்ரு'தம் । அஹோராத்ரைஶ்ச த்ரிம்ஶத்பிஃ பக்ஷௌ த்வௌ மாஸ உச்யதே॥௪௬.

மனிதர்களுக்கு ஒரு நாள் இரவு என்பது முப்பது முகூர்த்தங்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது; அத்தகைய முப்பது நாள் இரவுகள் இரண்டு பகலாகும், அதுவே ஒரு மாதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தைஃ ஷட்பிரயநம் வர்ஷம் த்வேऽயநே தக்ஷிணோத்தரே । தத்தேவாநாமஹோராத்ரம் திநம் தத்ரோத்தராயணம்॥௪௬.

அத்தகைய ஆறு மாதங்கள் ஒன்று வருடம், அது தெற்கையும் வடக்கையும் கொண்டது; தேவர்களுக்கு ஒரு நாள் இரவு இவ்வாறு, அதில் வடக்கு பயணம் அவர்களுக்கு பகல்.

திவ்யைர்வர்ஷஸஹஸ்ரைஸ்து க்ரு'தத்ரேதாதிஸம்ஜ்ஞிதம் । சதுர்யுகம் த்வாதஶபிஸ்தத்விபாகம் ஶ்ரு'ணுஷ்வ மே॥௪௬.

கிருத, திரேதா முதலிய பெயர்களால் அழைக்கப்படும் ஒரு சதுர்யுகம், பன்னிரண்டு ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் கொண்டது; அதன் பிரிவை என்னிடம் இருந்து கேள்.

சத்வாரி து ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் க்ரு'தமுச்யதே । ஶதாநி ஸந்த்யா சத்வாரி ஸந்த்யாம்ஶஶ்ச ததாவிதஃ॥௪௬.

கிருதயுகம் நாலாயிரம் ஆண்டுகள் நீளமாகும் என்று கூறப்படுகிறது; அதன் மாலைநேரம் நானூறு ஆண்டுகள் நீளமாகும், அதே அளவுக்கு காலைநேரமும் இருக்கும்.

த்ரேதா த்ரீணி ஸஹஸ்ராணி திவ்யாப்தாநாம் ஶதத்ரயம் । தத்ஸந்த்யா தத்ஸமா சைவ ஸந்த்யாம்ஶஶ்ச ததாவிதஃ॥௪௬.

த்ரேதாயுகம் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் கொண்டது; அதன் மாலைநேரமும், காலைநேரமும் தலா மூன்று நூறு ஆண்டுகள் நீளமாகும்.

த்வாபரம் த்வே ஸஹஸ்ரே து வர்ஷாணாம் த்வே ஶதே ததா । தஸ்ய ஸந்த்யா ஸமாக்யாதா த்வே ஶதாப்தே ததம்ஶகஃ॥௪௬.

துவாபரயுகம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் நீளமாகும்; அதன் மாலைநேரமும் இருநூறு ஆண்டுகள், காலைநேரமும் அதே அளவு என்று கூறப்படுகிறது.

கலிஃ ஸஹஸ்ரம் திவ்யாநாமப்தாநாம் த்விஜஸத்தம । ஸந்த்யா ஸந்த்யாம்ஶகஶ்சைவ ஶதகௌ ஸமுதாஹ்ரு'தௌ॥௪௬.

கலியுகம் ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீளமாகும்; அதன் மாலைநேரமும் காலைநேரமும் தலா நூறு ஆண்டுகள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏஷா த்வாதஶஸாஹஸ்த்ரீ யுகாக்யா கவிபிஃ க்ரு'தா । ஏதத் ஸஹஸ்ரகுணிதமோ ப்ராஹ்ம்யமுதாஹ்ரு'தம்॥௪௬.

இவ்வாறு நாலு யுகங்களின் மொத்தம் பன்னிரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் என முனிவர்கள் கூறியுள்ளனர்; இதை ஆயிரம் மடங்கு பெருக்கினால் அது பிரம்மாவின் ஒரு நாள் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ப்ரஹ்மணோ திவஸே ப்ரஹ்மந் மநவஃ ஸ்யுஶ்சதுர்தஶ । பவந்தி பாகஶஸ்தேஷாம் ஸஹஸ்ரம் தத்விபஜ்யதே॥௪௬.

பிரம்மாவின் ஒரு நாளில் பதினான்கு மனுக்கள் இருப்பார்கள்; அவரவர் காலம் அந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளில் பகுதி பகுதியாய் பிரிக்கப்படுகிறது.

தேவாஃ ஸப்தர்ஷயஃ ஸேந்த்ரா மநுஸ்தத்ஸூநவோ ந்ரு'பாஃ । மநுநா ஸஹ ஸ்ரு'ஜ்யந்தே ஸம்ஹ்ரியந்தே ச பூர்வவத்॥௪௬.

தேவர்கள், ஏழு முனிவர்கள், இந்திரன், மனு மற்றும் அவன் மக்களான அரசர்கள் எல்லோரும் மனுவுடன் சேர்ந்து உருவாக்கப்படுகிறார்கள்; முன்புபோல் அவர்கள் அழிக்கப்படுகிறார்கள்.

சதுர்யுகாநாம் ஸம்க்யாதா ஸாதிகா ஹ்யே கஸப்ததிஃ । மந்வந்தரம் தஸ்ய ஸம்க்யாம் மாநுஷாப்தைர்நிபோத மே॥௪௬.

ஒரு மன்வந்தரத்தில் நாற்கு யுகங்கள் எழுபத்து ஒன்றும், சிறிது கூடுதலாகவும் இருக்கின்றன; அதன் கால அளவை மனித ஆண்டுகளில் நான் கூறுகிறேன், கேள்.

த்ரிம்ஶத்கோட்யஸ்து ஸம்பூர்ணாஃ ஸம்க்யாதாஃ ஸம்க்யயா த்விஜ । ஸத்பஷஷ்டிஸ்ததாந்யாநி நியுதாநி ச ஸம்க்யயா॥௪௬.

முப்பது கோடி ஆண்டுகள் முழுமையான எண்ணிக்கையாகும்; அதோடு அறுபத்து ஆறு நியுதங்கள் கூடும்.

விம்ஶதிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி காலோऽயம் ஸாதிகம் விநா । ஏதந்மந்வந்தரம் ப்ரோக்தம் திவ்யைர்வர்ஷைர்நிபோத மே॥௪௬.

இன்னும் இருபது ஆயிரம் ஆண்டுகள் சேரும்; இவ்வாறு சிறிது கூடுதலாகும் இந்தக் காலம் ஒரு மன்வந்தரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இதன் தெய்வ ஆண்டுகளைக் கேள்.

அஷ்டௌ வர்ஷஸஹஸ்ராணி திவ்யயா ஸம்க்யயா யுதம் । த்விபஞ்சாஶத்ததாந்யாநி ஸஹஸ்ராண்யதிகாநி து॥௪௬.

எட்டு ஆயிரம் தெய்வ ஆண்டுகள், அதோடு ஐம்பத்து இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கூட சேர்க்கப்பட வேண்டும்.

சதுர்தஶகுணோ ஹ்யேஷ காலோ ப்ரஹ்ம்யமஹஃ ஸ்ம்ரு'தம் । தஸ்யாந்தே ப்ரலயஃ ப்ரோக்தோ ப்ரஹ்மந் நைமித்திகோ புதைஃ॥௪௬.

இந்தக் காலத்தை பதினான்கு மடங்கு பெருக்கினால் அது பிரம்மாவின் ஒரு நாள் என்று அறியப்படுகிறது; அதன் முடிவில் 'நைமித்திக' என்ற அழிவு நிகழும் என்று அறிஞர்கள் கூறியுள்ளனர்.

பூர்லோகோऽத புவர்லோகஃ ஸ்வர்லோகஶ்ச விநாஶிநஃ । ததா விநாஶமாயாந்தி மஹர்லோகஶ்ச திஷ்டதி॥௪௬.

பூமி, வியாழுலகம், சுவர்க்கம் ஆகியவை அனைத்தும் அழிவுக்குரியவை; அவை இவ்வாறு அழிகின்றன, ஆனால் மகர்லோகம் நிலைத்து நிற்கிறது.

தத்வாஸிநோऽபி தாபேந ஜநலோகம் ப்ரயாந்தி வை । ஏகார்ணவே ச த்ரைலோக்யே ப்ரஹ்மா ஸ்வபிதி வை நிஶி॥௪௬.

அந்த உலகின் வாசிகளும் வெப்பத்தால் ஜனலோகத்திற்குச் செல்கின்றனர்; மூன்று உலகங்களும் ஒரே பெருங்கடலில் மூழ்கி, பிரம்மா இரவில் உறங்குகிறார்.

தத்ப்ரமாணைவ ஸா ராத்ரிஸ்ததந்தே ஸ்ரு'ஜ்யதே புநஃ । ஏவந்து ப்ரஹ்மணோ வர்ஷமேகம் வர்ஷஶதந்து தத்॥௪௬.

அந்த இரவு, அவன் பகலுக்கு சமமான அளவு கொண்டது; அதன் முடிவில் மீண்டும் படைப்பு நிகழ்கிறது. இவ்வாறு ஒரு பிரம்மா வருடம் அமைக்கப்படுகிறது; நூறு ஆண்டுகள் அவனது ஆயுள்.

ஶதம் ஹி தஸ்ய வர்ஷாணாம் பரமித்யபிதீயதே । பஞ்சாஶத்பிஸ்ததா வர்ஷைஃ பரார்தமிதி கீர்த்யதே॥௪௬.

அவனது நூறு ஆண்டுகள் உயர்ந்த பரிமாணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஐம்பது ஆண்டுகள் 'பரார்த்தம்' என்று கூறப்படுகிறது.