மார்கண்டேயபுராணம்

கோஷ்டாகாரம் ச கோஷம் ச யச்சாந்யத்வித்யதே தவ । விநா பார்யாம் ச புத்ரம் ச ஶரீரம் ச தவாநக॥௭.

உங்கள் பொக்கிஷம், களஞ்சியம், மற்ற உங்களிடம் உள்ள எல்லாவற்றையும், ஆனால் உங்கள் மனைவி, மகன், உடலைத் தவிர்த்து, எனக்கு வழங்குங்கள், பாவமில்லாதவரே.

தர்மம் ச ஸர்வதர்மஜ்ஞ யோ யாந்தமநுகச்சதி । பஹுநா வா கிமுக்தேந ஸர்வமேதத் ப்ரதீயதாம்॥௭.

அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவரே, ஒருவர் போகும்போது அவரைத் தொடரும் தர்மத்தையும் எனக்கு வழங்குங்கள். அதிகமாக சொல்ல என்ன இருக்கிறது? இவை எல்லாவற்றையும் தாருங்கள்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநைவ மநஸா ஸோऽவிகாரமுகோ ந்ரு'பஃ । தஸ்யர்ஷேர்வசநம் ஶ்ருத்வா ததேத்யாஹ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ॥௭.

பறவைகள் கூறின: மகிழ்ச்சியுடன் மனம் நிறைந்த அரசன், முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், முகத்தில் மாற்றமின்றி, கைகளை கூப்பி 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னார்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச ஸர்வஸ்வம் யதி மே தத்தம் ராஜ்யமுர்வோ பலம் தநம் । ப்ரபுத்வம் கஸ்ய ராஜர்ஷே ராஜ்யஸ்தே தாபஸே மயி॥௭.

விசுவாமித்திரர் கூறினார்: அரசனே, நீங்கள் எனக்கு முழு அரசும், நிலமும், படையும், செல்வமும் தந்தால், நான் இங்கு அரசராக இருக்கும்போது அதிகாரம் யாரிடம் இருக்கும்?

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச யஸ்மிந்நபி மயா காலே ப்ராஹ்மந் தத்தா வஸுந்தரா । தஸ்மிந்நபி பவாந் ஸ்வாமீ கிமுதாத்ய மஹீபதிஃ॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினார்: நான் எந்த நேரத்திலும் ஒரு பிராமணனுக்கு நிலம் தந்தபோதும், அப்போது அதற்கும் நீங்களே உரிமையாளர்; இப்போது என்றால் இன்னும் அதிகம், அரசே.

; விஶ்வாமித்ர உவாச யதி ராஜம்ஸ்த்வயா தத்தா மம ஸர்வா வஸுந்தரா । யத்ர மே விஷயே ஸ்வாம்யம் தஸ்மாந்நிஷ்க்ராந்துமர்ஹஸி॥௭.

விசுவாமித்திரர் கூறினார்: அரசே, நீங்கள் எனக்கு முழு பூமியையும் தந்தால், என் ஆட்சி இருக்கும் இடத்தில் இருந்து நீங்கள் வெளியேற வேண்டும்.

ஶ்ரோணீஸூத்ராதிஸகலம் முக்த்வா பூஷணஸம்க்ரஹம் । தருவல்கலமாபத்ய ஸஹ பத்ந்யா ஸுதேந ச॥௭.

அரசன், இடுப்புக்கயிறு முதலான அனைத்து ஆபரணங்களையும் கழற்றி, மரச்சீலை அணிந்து, தனது மனைவி மற்றும் மகனுடன் வெளியேறினார்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ததேதி சோக்த்வா க்ரு'த்வா ச ராஜா கந்தும் ப்ரசக்ரமே । ஸ்வபத்ந்யா ஶைவ்யயா ஸார்தம் பாலகேநாத்மஜேந ச॥௭.

பறவைகள் கூறின: 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, செய்துவிட்டு, அரசன் தனது மனைவி சைவ்யா மற்றும் சிறிய மகனுடன் புறப்பட்டார்.

வ்ரஜதஃ ஸ ததோ ருத்த்வா பந்தாநம் ப்ராஹ தம் ந்ரு'பம் । க்வ யாஸ்யஸீத்யதத்த்வா மே தக்ஷிணாம் ராஜஸூயிகீம்॥௭.

அவர் அங்கிருந்து செல்லும்போது, ஒருவன் வழியை அடைத்து, 'நீ எனக்கு அரச யாகத்துக்கான காணிக்கையை வழங்காமல் எங்கே போகிறாய்?' என்று கேட்டான்.

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச பகவந் ராஜ்யமேதத் தே தத்தம் நிஹதகண்டகம் । அவஶிஷ்டமிதம் ப்ரஹ்மந்நத்ய தேஹத்ரயம் மம॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: பகவனே, எல்லா இடையூறுகளும் நீங்கிய இந்த ராஜ்யத்தை உமக்கு கொடுத்துவிட்டேன். இப்போது, பிரம்மனே, எனக்கு இந்த மூன்று உடல்கள் மட்டுமே மீதமிருக்கின்றன.

; விஶ்வாமித்ர உவாச ததாபி கலு தாதவ்யா த்வயா மே யஜ்ஞதக்ஷிணா । விஶேஷதோ ப்ராஹ்மணாநம் ஹந்த்யதத்தம் ப்ரதிஶ்ருதம்॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: அதைப் போனாலும், நீ எனக்கு யாகதட்சிணை கொடுக்கவேண்டும். குறிப்பாக, பிராமணர்களுக்கு தட்சிணை கொடுக்கப்படவில்லை என்றால், அவர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்று முன்பே வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்டது.

யாவத் தோஷோ ராஜஸூயே ப்ராஹ்மணாநாம் தபவேந்ந்ரு'ப । தாவதேவ து தாதவ்யா தக்ஷிணா ராஜஸூயிகீ॥௭.

ராஜனே, ராஜசூய யாகத்தில் பிராமணர்கள் திருப்தியடையும் வரை, அந்த யாகதட்சிணை கொடுக்கப்பட வேண்டும்.

ப்ரதிஶ்ருத்ய ச தாதவ்யம் யோத்தவ்யம் சாததாயிபிஃ । ரக்ஷிதவ்யாஸ்ததா சார்தாஸ்த்வயைவ ப்ராக் ப்ரதிஶ்ருதம்॥௭.

நீ வாக்குறுதி அளித்துள்ளதால், கொடுக்க வேண்டியது கொடுக்க வேண்டும்; பகைவருடன் போரிட வேண்டும்; துன்புறுபவர்களை காப்பாற்ற வேண்டும்—இவை எல்லாம் நீ முன்பே உறுதியளித்தவை.

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச பகவந் ஸாம்ப்ரதம் நாஸ்தி தாஸ்யே காலக்ரமேண தே । ப்ரஸாதம் குரு விப்ரர்ஷே ஸத்பாவமநுசிந்த்ய ச॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: பகவனே, இப்போது என்னிடம் எதுவும் இல்லை; காலம் வந்தபின் உமக்கு தருவேன். என் உண்மையையும் மனநிலையையும் நினைத்து தயவு செய்து அருள் புரியுங்கள், முனிவரே.

; விஶ்வாமித்ர உவாச கிம்ப்ரமாணோ மயா காலஃ ப்ரதீக்ஷ்யஸ்தே ஜநாதிப । ஶீக்ரமாசக்ஷ்வ ஶாபாக்நிரந்யதா த்வாம் ப்ரதக்ஷ்யதி॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: மனிதர்களுக்கெல்லாம் தலைவனே, நான் எவ்வளவு காலம் உன்னை காத்திருக்க வேண்டும்? விரைவாக சொல்லு; இல்லையெனில் என் சாபத்தின் தீ உன்னை விழுங்கும்.

; ஹரிசந்த்ர உவாச மாஸேந தவ விப்ரர்ஷே ப்ரதாஸ்யே தக்ஷிணாதநம் । ஸாம்ப்ரதம் நாஸ்தி மே வித்தமநுஜ்ஞாம் தாதுமர்ஹஸி॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: முனிவரே, ஒரு மாதத்தில் உமக்கு யாகதட்சிணை தருவேன். இப்போது என்னிடம் பணம் இல்லை; தர அனுமதி வழங்க வேண்டும்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச கச்ச கச்ச ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ஸ்வதர்மமநுபாலய । ஶிவஶ்ச தேऽத்வா பவது மா ஸந்து பரிபந்திநஃ॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: போ, போ, ராஜாக்களில் சிறந்தவரே, உன் தர்மத்தை காப்பாற்று. உன் வழி நல்வழியாக இருக்கட்டும்; எந்த இடையூறும் வராதிருக்கட்டும்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ அநுஜ்ஞாதஶ்ச கச்சேதி ஜகாம வஸுதாதிபஃ । பத்ப்யாமநுசிதா கந்துமந்வகச்சத தம் ப்ரியா॥௭.

பறவைகள் கூறின: அனுமதி பெற்றுவிட்டு, பூமியின் அதிபதி சென்றான்; அவனது அன்புக்குரியவள், தன் வழக்கத்திற்கு மாறாக, நடந்து அவனை பின்தொடர்ந்தாள்.

தம் ஸபார்யம் ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டம் நிர்யாந்தம் ஸஸுதம் புராத் । த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரசுக்ருஶுஃ பௌரா ராஜ்ஞஶ்சைவாநுயாயிநஃ॥௭.

அந்த மகானான ராஜா தன் மனைவியையும் மகனையும் அழைத்துக்கொண்டு நகரை விட்டு வெளியேறும்போது, நகர மக்கள் அழுதார்கள்; அரசனின் சேவகர்களும் பின்தொடர்ந்தார்கள்.

ஹாநாத கிம் ஜஹாஸ்யஸ்மாந் நித்யார்திபரிபீடிதாந் । த்வம் தர்மதத்பரோ ராஜந் பௌராநுக்ரஹக்ரு'த் ததா॥௭.

ஐயோ, எப்போதும் துன்புறும் எங்களை நீ ஏன் விட்டு போகிறாய்? நீ தர்மத்தை விரும்புபவன், மக்களுக்கு எப்போதும் அருள் செய்தவன்.

நயாஸ்மாநபி ராஜர்ஷே யதி தர்மமவேக்ஷஸே । முஹூர்தம் திஷ்ட ராஜேந்த்ர பவதோ முகபங்கஜம்॥௭.

ராஜரிஷியே, நீ தர்மத்தை பார்ப்பவராக இருந்தால், எங்களையும் அழைத்துச் செல். ராஜேந்திரா, ஒரு கணம் நின்று, உன் முகத்தைப் பார்க்க அனுமதி தாராய்.

பிபாமோ நேத்ரப்ரமரைஃ கதா த்ரக்ஷ்யாமஹே புநஃ । யஸ்ய ப்ரயாதஸ்ய புரோ யாந்தி ப்ரு'ஷ்டே ச பார்திவாஃ॥௭.

நாங்கள் கண்கள் தேனீ போல உன் முகத்தை ரசிக்க விரும்புகிறோம்; மீண்டும் எப்போது உன்னைப் பார்க்கப்போகிறோம்? போகும் அரசனை முன்னும் பின்னும் மக்கள் பின்பற்றுகிறார்கள்.

தஸ்யாநுயாதி பார்யேயம் க்ரு'ஹீத்வா பாலகம் ஸுதம் । யஸ்ய ப்ரு'த்யாஃ ப்ரயாதஸ்ய யாந்தயக்ரே குஞ்ஜசரஸ்திதாஃ॥௭.

அவன் மனைவி, தங்கள் பிள்ளையைத் தூக்கிக்கொண்டு, அவனைப் பின்தொடர்கிறாள்; அவன் சேவகர்கள், அரசன் செல்லும் வழியில், யானைகள் போல் முன்னே சென்று நிற்கிறார்கள்.

ஸ ஏஷ பத்ப்யாம் ராஜேந்த்ரோ ஹரிஶ்சந்த்ரோऽத்ய கச்சதி । ஹா ராஜந் ஸுகுமாரம் தே ஸுப்ரு ஸுத்வசமுந்நஸம்॥௭.

இந்த ஹரிச்சந்திரன் இன்று காலால் நடக்கிறான்; ஐயோ, அரசனே, உன் மென்மையான தோல் கொண்ட அழகான புருவம் உடைய பிள்ளை உன்னுடன் நடக்கிறான்.

பதி பாம்ஶுபரிக்லிஷ்டம் முகம் கீத்ரு'க்பவிஷ்யதி । திஷ்ட திஷ்ட ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ஸ்வதர்மமநுபாலய॥௭.

வழியில் தூசால் முகம் எப்படியாகும்? நின்றுவா, நின்றுவா, ராஜாக்களில் சிறந்தவரே, உன் தர்மத்தை காப்பாற்று.

ஆந்ரு'ஶம்ஸ்யம் பரோ தர்மஃ க்ஷத்ரியாணாம் விஶேஷதஃ । கிம் தாரைஃ கிம் ஸுதைர்நாத தநைர்தாந்யைரதாபி வா॥௭.

கருணைதான் க்ஷத்திரியர்களுக்கு மிக உயர்ந்த தர்மம். மனைவியும், பிள்ளைகளும், செல்வமும், தான்யமும் எதற்கு, ஐயா?

ஸர்வமேதத் பரித்யஜ்ய சாயாபூதா வயம் தவ । ஹாநாத ஹா மஹாராஜ ஹா ஸ்வாமிந் கிம் ஜஹாஸி நஃ॥௭.

இவை எல்லாம் விட்டு, நாங்கள் உன் நிழலாகி விட்டோம். ஐயோ, மகாராஜா, ஐயோ, எங்கள் ஆண்டவரே, எங்களை ஏன் விட்டு போகிறீர்?

யத்ர த்வம் தத்ர ஹி வயம் தத் ஸுகம் யத்ர வை பவாந் । நகரம் தத்பவாந் யத்ர ஸ ஸ்வர்கோ யத்ர நோ ந்ரு'பஃ॥௭.

நீ எங்கு இருக்கிறாயோ, அங்கே நாங்களும் இருப்போம்; நீ வாழும் இடமே நமக்கு சந்தோஷம் தரும். நீ வசிக்கும் ஊரே நமக்கு நகரம், எங்கும் எங்கள் அரசர் இருப்பாரோ, அதுவே சொர்க்கம்.

இதி பௌரவசஃ ஶ்ருத்வா ராஜா ஶோகபரிப்லுதஃ । அதிஷ்டத் ஸ ததா மார்கே தேஷாமேவாநுகம்பயா॥௭.

பட்டண மக்கள் இவ்வாறு கூறியதை கேட்ட அரசன், மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தவாறு, அவர்களுக்காக இரக்கத்துடன் அந்த வழியில் தங்கினான்.