மார்கண்டேயபுராணம்

ததோ த்வந்த்வாந்யஜாயந்தே ஶீதோஷ்ணக்ஷுந்முகாநி வை । தாஸ்தத்த்வந்த்வோபகாதார்தம் சக்ருஃ பூர்வம் புராணி து॥௪௯.

அதன்பின், குளிர், வெப்பம், பசிப்பாடு போன்ற இரட்டைப் பொருட்கள் தோன்றின; அவற்றை எதிர்க்கும் பொருட்டு, அவர்கள் முதலில் வீடுகளை கட்டினர்.

மருதந்வஷு துர்கேஷு பர்வதேஷு தரீஷு ச । ஸம்ஶ்ரயந்தி ச துர்காணி வார்க்ஷம் பார்வதமௌதகம்॥௪௯.

வறண்ட நிலங்களில், அரண்மனைகளில், பர்வதங்களில், குகைகளிலும், மரங்கள் நிறைந்த இடங்களிலும், மலையிலும், நீர் சூழ்ந்த இடங்களிலும் அவர்கள் பாதுகாப்பாக தஞ்சமடைந்தார்கள்.

க்ரு'த்ரிமஞ்ச ததா துர்கம் மித்வா மித்வாத்மநோ।ங்குலைஃ । மாநார்தாநி ப்ரமாணாநி தாஸ்து பூர்வம் ப்ரசக்ரிரே॥௪௯.

அவர்கள் செயற்கையாக அரண்கள் கட்டி, தங்களது விரல்களை அளவாக வைத்து, முன்னோர்களைப் போல் அளவீடுகளையும் நிர்ணயித்தார்கள்.

பரமாணுஃ பரம் ஸூக்ஷ்மம் த்ரஷரேணுர்மஹீரஜஃ । பாலாக்ரஞ்சைவ லிக்ஷாம் ச யூகாம் சாத யவோதரம்॥௪௯.

பரமாணு என்பது மிகச் சிறிய துகளாகும்; அடுத்து தூசுத் துகளும், பூமிப் பொடிகளும், முடி முனையும், சிறுதீனியும், புழுவும், பிறகு ஓர் யவம் அளவும் வரும்.

க்ரமாதஷ்டகுணாந்யாஹுர்யவாநஷ்டௌ ததாங்குலம் । ஷடங்குலம் பதம் தச்ச விதஸ்திர்த்விகுணம் ஸ்ம்ரு'தம்॥௪௯.

ஒவ்வொன்றும் முன்னதை விட எட்டுமடங்கு பெரியதாகும்; எட்டு யவம் ஒன்று விரல் அகலம், ஆறு விரல் ஒன்று அடி, இரண்டு அடி ஒன்று விரித்த கை அளவு எனக் கூறப்படுகிறது.

த்வே விதஸ்தீ ததா ஹஸ்தோ ப்ராஹ்ம்யதீர்தாதிவேஷ்டநஃ । சதுர்ஹஸ்தம் தநுர்தண்டோ நாடிகார்யுகமேவ ச॥௪௯.

இரண்டு விரித்த கை அளவு ஒன்று கைப்பிடி; அது கரத்திலிருந்து விரல் முனை வரை அளக்கப்படுகிறது. நான்கு கைப்பிடி ஒன்று வில்லை, ஒரு தண்டம், அல்லது ஒரு நாடிகை அளவு ஆகும்.

தநுஷாம் த்வே ஸஹஸ்ரே து கவ்யூதிஸ்தச்சதுர்குணம் । ப்ரோக்தஞ்ச யோஜவநம் ப்ராஜ்ஞைஃ ஸம்க்யாநார்தமிதம் பரம்॥௪௯.

இரendu ஆயிரம் வில் அளவு ஒன்று கவ்யூதி; அதன் நான்கு மடங்கு ஒரு யோஜனம் என அறிவாளிகள் கூறியுள்ளனர்; இது அளவீட்டில் மிக உயர்ந்ததாகும்.

சதுர்ணாமத துர்காணாம் ஸ்வஸமுத்தாநி த்ரீணி து । சதுர்தம் க்ரு'த்ரிமம் துர்கம் தே சக்ருர்யத்நதஸ்து வை॥௪௯.

நான்கு வகை அரண்களில் மூன்று இயற்கையாக உருவாகும்; நான்காவது செயற்கையாகக் கட்டப்படுவது, அவர்கள் பெரும் முயற்சியுடன் செய்தது.

புரஞ்ச கேடகஞ்சைவ தத்வத் த்ரோணீமுகம் த்விஜ । ஶாகாநகரகஞ்சாபி ததா கர்வடகம் த்ரமீ॥௪௯.

ஒரு நகரம், சிறிய அரண்மனை, அதுபோல் உலக்கை வடிவ குடியிருப்பு, கிளை நகரம், மற்றும் ஒரு சிற்றூரும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

க்ராமம் ஸகோஷவிந்யாஸம் தேஷு சாவஸதாந் ப்ரு'தக் । ஸோத்ஸேதவப்ரகாரஞ்ச ஸர்வதஃ பரிகாவ்ரு'தம்॥௪௯.

காள்கள் வைக்குமிடம் உடைய கிராமம், அதில் தனித்தனியாக வீடுகள், உயர்ந்த தடுப்புச்சுவர், எல்லையெல்லாம் அகழியால் சூழப்பட்டிருக்கும்.

யோஜநார்தார்தவிஷ்கம்பமஷ்டபாகாயதம் புரம் । ப்ராகுதக்ப்ரவணம் ஶஸ்தம் ஶுத்தவம்ஶபஹிர்கமம்॥௪௯.

ஒரு நகரம் அரை யோஜனம் விட்டம் கொண்டதாகவும், அதன் நீளத்திற்கு எட்டில் ஒரு பகுதி அகலமாகவும், கிழக்கு அல்லது வடக்கு சார்ந்த சாய்வுடன், தூய பம்பு வழி வெளியேறும் வாயில்களுடன் அமைக்க வேண்டும்.

ததர்தேந ததா கேடம் தத்பாதேந ச கர்வடம் । ந்யூநம் த்ரோணீமுகம் தஸ்மாதந்தபாகேந சோச்யதே॥௪௯.

அதன் பாதி அளவு சிறிய அரண்மனை, அதன் காலில் ஒரு பங்கு அளவு சிற்றூர், அதைவிட குறைவானது உலக்கை வடிவ குடியிருப்பு, அதன் இறுதிப் பகுதியால் அளக்கப்படுகிறது.

ப்ராகாரபரிகாஹீநாம் புரம் கர்வடமுச்யதே । ஶாகாநகரகஞ்சாந்யந்மந்த்ரிஸாமந்தபுக்திமத்॥௪௯.

சுவர் அல்லது அகழி இல்லாத நகரம் அல்லது சிற்றூர் 'கர்வட்டம்' எனப்படும்; அமைச்சர்கள், சாமந்தர்கள், நில உரிமையாளர்கள் வாழும் கிளை நகரம் மற்றொரு வகை.

ததா ஶூத்ரஜநப்ராயாஃ ஸ்வஸம்ரு'த்திக்ரு'ஷீபலாஃ । க்ஷேத்ரோபபோக்யபூமத்யே வஸதிர்க்ராமஸம்ஜ்ஞிதா॥௪௯.

அதேபோல், பெரும்பாலும் சூத்திரர்கள் வாழும், தாங்களே செழிப்பும், விவசாயத்தில் நிபுணத்துவமும் உடைய, பயிரிடும் நிலத்தின் நடுவில் அமைந்த இடம் கிராமம் என அழைக்கப்படுகிறது.

அந்யஸ்மாந்நகராதேர்யா கார்யமுத்திஶ்ய மாநவைஃ । க்ரியதே வஸதிஃ ஸா வை விஜ்ஞேயா வஸதிர்நரைஃ॥௪௯.

நகரம் முதலியவற்றைத் தவிர, மனிதர்கள் ஏதேனும் ஒரு குறிப்பிட்ட தேவைக்காக அமைக்கும் குடியிருப்பு, அது 'வசதி' என அறியப்பட வேண்டும்.

துஷ்டப்ராயோ விநா க்ஷேத்ரைஃ பரபூமிசரோ பலீ । க்ராம ஏவ த்ரமீஸம்ஜ்ஞோ ராஜவல்லபஸம்ஶ்ரயஃ॥௪௯.

பயிர் நிலமில்லாமல், பெரும்பாலும் ஒழுங்கு இல்லாதவர்கள், வலிமை உடையவர்கள் பிறநாட்டில் வாழும் குடியிருப்பு 'சிற்றூர்' எனப்படும்; அது அரசரால் விரும்பப்படுவோருக்குத் தஞ்சமாகும்.

ஶகடாரூடபாண்டைஶ்ச கோபாலைர்விபணம் விநா । கோஸமூஹைஸ்ததா கோஷோ யத்ரேச்சாபூமிகேதநஃ॥௪௯.

வண்டிகளில் பொருட்களை ஏற்றி, கோபாலர்கள் சந்தை இல்லாமல், மாடுகள் கூட்டமாக இருக்கும், எங்கு விருப்பமோ அங்கு தங்கும் இடம் 'கோஷம்' எனப்படுகிறது.

த ஏவம் நகராதீம்ஸ்து க்ரு'த்வா வாஸார்தமாத்மநஃ । நிகேதநாநி த்வந்த்வாநாம் சக்ருராவஸதாய வை॥௪௯.

இவ்வாறு, அவர்கள் தங்களுக்காக நகரம் முதலியவற்றை அமைத்து, இருவரும் சேர்ந்து வாழும் வீடுகளையும் கட்டினார்கள்.

க்ரு'ஹாகாரா யதா பூர்வம் தேஷாமாஸந்நஹீருஹாஃ । ததா ஸம்ஸ்ம்ரு'த்ய தத்ஸர்வம் சக்ருர்வேஶ்மாநி தாஃ ப்ரஜாஃ॥௪௯.

முன்போல், மரங்களுக்கு அருகே வீடுகள் அமைக்கப்பட்டன; இதை நினைவில் கொண்டு, அந்த மக்கள் தங்கள் வீடுகளை அதேபடி கட்டினார்கள்.

வ்ரு'க்ஷஸ்யைவங்கதாஃ ஶாகாஸ்ததைவஞ்சாபரீ கதாஃ । நதாஶ்சைவோந்நதாஶ்சைவ தத்வச்சாகாஃ ப்ரசக்ரிரே॥௪௯.

ஒரு மரத்தின் கிளைகள் எவ்வாறு மேலும் கீழும் பல திசைகளிலும் பரவி வளர்கின்றனவோ, அதுபோல் அந்த கிளைகளும் பல்வேறு திசைகளில் விரிந்ததாக விவரிக்கப்பட்டன.

யாஃ ஶாகாஃ கல்பவ்ரு'க்ஷாணாம் பூர்வமாஸந் த்விஜோத்தம । தா ஏவ ஶாகா கேஹாநாம் ஶாலாத்வம் தேந தாஸு தத்॥௪௯.

முன்பு அந்த கல்பவிருட்சங்களின் கிளைகள் இருந்தன, உயர்ந்த பிராமணரே, அவை வீட்டுக்களின் மரக்கிளைகளாக மாறின; அதனால் அவற்றிற்கு மரத்தின் தன்மை ஏற்பட்டது.

க்ரு'த்வா த்வந்த்வோபகாதந்தே வார்தோபாயமசிந்தயந் । நஷ்டேஷு மதுநா ஸார்தம் கல்பவ்ரு'க்ஷேஷ்வஶேஷதஃ॥௪௯.

அவை ஒன்றுக்கொன்று அழிவைச் செய்து முடித்தபின், மக்கள் தங்கள் வாழ்வை நடத்த என்ன வழிகள் இருக்குமென யோசித்தார்கள்; ஏனெனில் தேன் இல்லாமல் கல்பவிருட்சங்கள் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டன.

விஷாதவ்யாகுலாஸ்தா வை ப்ரஜாஸ்த்ரு'ஷ்ணாக்ஷுதார்திதாஃ । ததஃ ப்ராதுர்பபௌ தாஸாம் ஸித்திஸ்த்ரேதாமுகே ததா॥௪௯.

அப்போது மக்கள் துக்கத்தில் மூழ்கி, தாகமும் பசியாலும் வருந்தினர்; அப்பொழுது, திரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில் அவர்களுக்கு ஒரு நல்ல நிலை உருவானது.

வார்தாஸ்வஸாதிதா ஹ்யந்யா வ்ரு'ஷ்டிஸ்தாஸாம் நிகாமதஃ । தாஸாம் வ்ரு'ஷ்ட்யுதகாநீஹ யாநி நிம்நகதாநி வை॥௪௯.

வேறு வாழ்வாதாரங்கள் கைகூடாதபோது, அவர்களுக்கு பெரும் மழை பொழிந்தது; அந்த மழையால் தாழ்வான இடங்களில் நீர் தேங்கியது.

வ்ரு'ஷ்ட்யாவருத்தைரபவத் ஸ்த்ரோதஃ காதாநி நிம்நகாஃ । யே புரஸ்தாதபாம் ஸ்தோகா ஆபந்நாஃ ப்ரு'திவீதலே॥௪௯.

மழையால் ஓடைகள் அடைப்பட்டதால், தாழ்வான நிலங்களில் கால்வாய்கள் உருவானது; முன்பு நிலத்தில் சிறிதளவு வந்திருந்த நீரே இப்போது அங்கு சேர்ந்தது.

ததோ பூமேஶ்ச ஸம்யோகாதோஷத்யஸ்தாஸ்ததா பவந் । அபாலக்ரு'ஷ்டாஶ்சாநுப்தா க்ராம்யாரண்யாஶ்சதுர்தஶ॥௪௯.

பிறகு, பூமியுடன் இணைந்து, செடிகள் தோன்றின; பண்ணையிலும் காட்டிலும் வளரும் பதினான்கு வகை செடிகள் விதையிடப்படாமலும் உழுதிடப்படாமலும் வளர்ந்தன.

ரு'துபுஷ்பபலாஶ்சைவ வ்ரு'க்ஷா குல்மாஶ்ச ஜஜ்ஞிரே । ப்ராதுர்பாவஸ்து த்ரேதாயாமாத்யோऽயமௌஷதஸ்ய து॥௪௯.

காலத்திற்கு ஏற்ப பூவும் பழமும் தரும் மரங்களும் கொடிகளும் தோன்றின; திரேதாயுகத்தில் இது தான் முதன்முதலில் மருந்துச் செடிகள் தோன்றிய காலம்.

தேநௌஷதேந வர்தந்தே ப்ரஜாஸ்த்ரேதாயுகே முநே । ராகலோபௌ ஸமாஸாத்ய ப்ரஜாஶ்சாகஸ்மிகௌ ததா॥௪௯.

அந்த மருந்துச் செடிகளால் திரேதாயுகத்தில் மக்கள் வாழ்ந்தார்கள், முனிவரே; ஆனால், அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக ஆசையும் பேராசையும் அவர்களிடம் எழுந்தன.

ததஸ்தாஃ பர்யக்வஹ்ணந்த நதீக்ஷேத்ராணி பர்வதாந் । வ்ரு'க்ஷகுல்மௌஷதீஶ்சைவமாத்மந்யாயாத்யதாபலம்॥௪௯.

அதனால், அவர்கள் தத்தம் வலிமைக்கும் திறமைக்கும் ஏற்ப, நதிகள், வயல்கள், மலைகள், மரங்கள், கொடிகள், மருந்துச் செடிகள் ஆகியவற்றை தனக்கென எடுத்துக்கொண்டார்கள்.