மார்கண்டேயபுராணம்

த்ரு'ப்திம் ஸ்வாபாவிகீம் ப்ராப்தா விஷயேஷு மஹாமதே । ந தாஸாம் ப்ரதிகாதோऽஸ்தி ந த்வேஷோ நாபி மத்ஸரஃ॥௪௯.

அவர்கள் இயற்கையாகவே உணர்வுகளால் திருப்தி அடைந்தார்கள், அறிஞரே; அவர்களுக்குள் எதிர்ப்பு, வெறுப்பு, பொறாமை எதுவும் இல்லை.

பர்வதோததிஸேவிந்யோ ஹ்யநிகேதாஸ்து ஸர்வஶஃ । தா வை நிஷ்காமசாரிண்யோ நித்யம் முதிதமாநஸாஃ॥௪௯.

அவர்கள் மலையும் கடலும் சுற்றி, எங்கும் வீடு இல்லாமல் திரிந்தார்கள்; அவர்கள் ஆசை இல்லாமல் நடந்துகொண்டு, எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்கள்.

பிஶாசோரகரக்ஷாம்ஸி ததா மத்ஸரிணோ ஜநாஃ । பஶவஃ பக்ஷிணஶ்சைவ நக்ரா மத்ஸ்யாஃ ஸரீஸ்ரு'பாஃ॥௪௯.

பின்னர் பிசாசுகள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள், பொறாமை கொண்ட மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள், முதலைகள், மீன்கள், மற்றும் பிற உயிரினங்கள் தோன்றின.

அவாரகா ஹ்யண்டஜா வா தே ஹ்யதர்மப்ரஸூதயஃ । ந மூலபலபுஷ்பாணி நார்தவா வத்ஸராணி ச॥௪௯.

அவர்கள் கீழ்மக்கள் அல்லது முட்டையிலிருந்து பிறந்தவர்கள்; அவர்கள் தவறான வழியில் பிறந்தவர்கள். அப்போது பூமியில் வேர், பழம், பூவுகள் எதுவும் இல்லை; காலங்கள், வருடங்கள் என்பதும் இல்லை.

ஸர்வகாலஸுகஃ காலோ நாத்யர்தம் கர்மஶீததா । காலேந கச்சதா தேஷாம் சித்ரா ஸித்திரஜாயத॥௪௯.

அந்தக் காலம் எப்போதும் இனிமையாக இருந்தது; அதிக வெப்பமோ, அதிக குளிரோ இல்லை. அவர்களுக்கு காலம் செல்லச் செல்ல, அதிசயமான சாதனைகள் நிகழ்ந்தன.

ததஶ்ச தேஷாம் பூர்வாஹ்நே மத்யாஹ்நே ச வித்ரு'ப்ததா । புநஸ்ததேச்சதாம் த்ரு'ப்திரநாயாஸேந ஸாபவத்॥௪௯.

அவர்கள் காலை மற்றும் மதிய நேரங்களில் திருப்தியுடன் இருந்தார்கள்; அவர்கள் விரும்பும் போதெல்லாம் எளிதாக திருப்தி கிடைத்தது.

இச்சதாஞ்ச ததாயாஸோ மநஸஃ ஸமஜாயத । அபாம் ஸௌக்ஷ்ம்யம் ததஸ்தாஸாம் ஸித்திர்நாநாரஸோல்லஸா॥௪௯.

ஆனால் சிலர் விரும்பினால், மனதில் முயற்சி தோன்றியது; பின்னர் நீரின் நுண்மை மூலம் பலவிதமான இனிமையான சாதனைகள் தோன்றின.

ஸமஜாயத சைவாந்யா ஸர்வகாமப்ரதாயிநீ । அஸம்ஸ்கார்யைஃ ஶரீரைஶ்ச ப்ரஜாஸ்தாஃ ஸ்திரயௌவநாஃ॥௪௯.

பின்னர் மற்றொரு வகை உருவானது; அது எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்தது. அவர்களது உடல்கள் சுத்திகரிப்பு தேவைப்படாதவை; அவர்கள் என்றும் இளமையுடன் இருந்தார்கள்.

தாஸாம் விநா து ஸம்கல்பம் ஜாயந்தே மிதுநாஃ ப்ரஜாஃ । ஸமம் ஜந்ம ச ரூபஞ்ச ம்ரியந்தே சைவ தாஃ ஸமம்॥௪௯.

அவர்களுக்கு எந்த எண்ணமும் இல்லாமல், ஜோடியாகப் பிறந்த பிள்ளைகள் தோன்றின. அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் பிறந்து, ஒரே வடிவில் இருந்து, ஒரே நேரத்தில் இறந்தார்கள்.

அநிச்சாத்வேஷஸம்யுக்தா வர்தந்தே து பரஸ்பரம் । துல்யரூபாயுஷஃ ஸர்வா அதமோத்தமதாம் விநா॥௪௯.

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஆசையோ வெறுப்போ இல்லாமல் வாழ்ந்தார்கள்; எல்லோரும் வடிவிலும் ஆயுளிலும் சமமாக இருந்தார்கள்; உயர்ந்தோ தாழ்ந்தோ எதுவும் இல்லை.

தத்வாரி து ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் மாநுஷாணி து । ஆயுஃ ப்ரமாணம் ஜீவந்தி ந ச க்லேஶாத்விபத்தயஃ॥௪௯.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் மனிதர்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஆயுளுடன் வாழ்ந்தார்கள்; துன்பமோ, பேரழிவோ எதுவும் இல்லை.

க்வசித் க்வசித் புநஃ ஸாபூத் க்ஷிதிர்பாக்யேந ஸர்வஶஃ । காலேந கச்சதா நாஶமுபயாந்தி யதா ப்ரஜாஃ॥௪௯.

சில இடங்களிலும், சில நேரங்களிலும், பூமி முழுவதும் அதுபோல அமைந்தது; ஆனால் காலம் செல்ல, உயிர்கள் தங்களது இயல்புப்படி அழிந்தன.

ததா தாஃ க்ரமஶோ நாஶம் ஜக்முஃ ஸர்வத்ர ஸித்தயஃ । தாஸு ஸர்வாஸு நஷ்டாஸு நபஸஃ ப்ரச்யுதா நராஃ॥௪௯.

அவ்வாறு, எல்லா சாதனைகளும் மெதுவாக எங்கும் அழிந்தன; அவை அனைத்தும் அழிந்தபோது, மக்கள் வானிலிருந்து கீழே விழுந்தனர்.

ப்ராயஶஃ கல்பவ்ரு'க்ஷாஸ்தே ஸம்பூதா க்ரு'ஹஸம்ஜ்ஞிதாஃ । ஸர்வே ப்ரத்யுபபோகாஶ்ச தாஸம் தேப்யஃ ப்ரஜாயதே॥௪௯.

அப்போது பெரும்பாலும் ஆசைபூர்த்தி மரங்கள், 'வீட்டுமரங்கள்' என அழைக்கப்பட்டவை, தோன்றின. அவர்களுக்கு வேண்டிய எல்லா அனுபவங்களும் அவற்றிலிருந்து வந்தன.

வர்தயந்தி ஸ்ம தேப்யஸ்தாஸ்த்ரேதாயுகமுகே ததா । ததஃ காலேந வை ராகஸ்தாஸாமாகஸ்மிகோऽபவத்॥௪௯.

அவர்கள் அந்த மரங்களில் வாழ்ந்தார்கள், அது த்ரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில். பின்னர், காலம் செல்ல, திடீரென ஆசை அவர்களிடம் எழுந்தது.

மாஸி மாஸ்யார்தவோத்பத்த்யா கர்போத்பத்திஃ புநஃ புநஃ । ராகோத்பத்த்யா ததஸ்தாஸாம் வ்ரு'க்ஷாஸ்தே க்ரு'ஹஸம்ஜ்ஞிதாஃ॥௪௯.

மாதம் தோறும், காலம் வந்தபோது, மீண்டும் மீண்டும் கர்ப்பம் ஏற்பட்டது; ஆசை எழுந்தபோது, அந்த 'வீட்டுமரங்கள்'

ப்ரஹ்மந்நந்வபரேஷாந்து பேதுஃ ஶாகா மஹீருஹாம் । வஸ்த்ராணி ச ப்ரஸூயந்தே பலேஷ்வாபரணாநி ச॥௪௯.

பிராமணா, மற்றவர்களுக்கு பெரிய மரங்களின் கிளைகள் விழுந்தன; பழங்களில் உடைகள் மற்றும் ஆபரணங்கள் தோன்றின.

தேஷ்வேவ ஜாயதே தேஷாம் கந்தவர்ணரஸாந்விதம் । அமாக்ஷிகம் மாஹவீர்யம் புடகே புடகே மது॥௪௯.

அந்த மரங்களிலேயே, அவர்களுக்கு வாசனை, நிறம், சுவை கொண்ட, பலம் வாய்ந்த, புளிக்காத தேன் ஒவ்வொரு குழியிலும் உருவானது.

தேந வா வர்தயந்தி ஸ்ம முகே த்ரேயாயுகஸ்ய வை । ததஃ காலாந்தரேணைவ புநர்லோபாந்விதாஸ்து தாஃ॥௪௯.

அந்த தேனை வைத்து அவர்கள் த்ரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில் வாழ்ந்தார்கள்; பின்னர், காலம் செல்ல, அவர்கள் மீண்டும் பேராசையால் நிரம்பினர்.

வ்ரு'க்ஷாம்ஸ்தாஃ பர்யக்ரு'ஹ்ணந்த மமத்வாவிஷ்டசேதஸஃ । நேஶுஸ்தேநாபசாரேண தேऽபி தாஸாம் மஹீருஹாஃ॥௪௯.

அவர்கள் அந்த மரங்களை தங்களுடையவை என்று எண்ணி பிடித்துக்கொண்டார்கள்; அந்த தவறான செய்கையால், அந்த பெரிய மரங்களும் அவர்களுக்கு அழிந்தன.

ததோ த்வந்த்வாந்யஜாயந்தே ஶீதோஷ்ணக்ஷுந்முகாநி வை । தாஸ்தத்த்வந்த்வோபகாதார்தம் சக்ருஃ பூர்வம் புராணி து॥௪௯.

அதன்பின், குளிர், வெப்பம், பசிப்பாடு போன்ற இரட்டைப் பொருட்கள் தோன்றின; அவற்றை எதிர்க்கும் பொருட்டு, அவர்கள் முதலில் வீடுகளை கட்டினர்.

மருதந்வஷு துர்கேஷு பர்வதேஷு தரீஷு ச । ஸம்ஶ்ரயந்தி ச துர்காணி வார்க்ஷம் பார்வதமௌதகம்॥௪௯.

வறண்ட நிலங்களில், அரண்மனைகளில், பர்வதங்களில், குகைகளிலும், மரங்கள் நிறைந்த இடங்களிலும், மலையிலும், நீர் சூழ்ந்த இடங்களிலும் அவர்கள் பாதுகாப்பாக தஞ்சமடைந்தார்கள்.

க்ரு'த்ரிமஞ்ச ததா துர்கம் மித்வா மித்வாத்மநோ।ங்குலைஃ । மாநார்தாநி ப்ரமாணாநி தாஸ்து பூர்வம் ப்ரசக்ரிரே॥௪௯.

அவர்கள் செயற்கையாக அரண்கள் கட்டி, தங்களது விரல்களை அளவாக வைத்து, முன்னோர்களைப் போல் அளவீடுகளையும் நிர்ணயித்தார்கள்.

பரமாணுஃ பரம் ஸூக்ஷ்மம் த்ரஷரேணுர்மஹீரஜஃ । பாலாக்ரஞ்சைவ லிக்ஷாம் ச யூகாம் சாத யவோதரம்॥௪௯.

பரமாணு என்பது மிகச் சிறிய துகளாகும்; அடுத்து தூசுத் துகளும், பூமிப் பொடிகளும், முடி முனையும், சிறுதீனியும், புழுவும், பிறகு ஓர் யவம் அளவும் வரும்.

க்ரமாதஷ்டகுணாந்யாஹுர்யவாநஷ்டௌ ததாங்குலம் । ஷடங்குலம் பதம் தச்ச விதஸ்திர்த்விகுணம் ஸ்ம்ரு'தம்॥௪௯.

ஒவ்வொன்றும் முன்னதை விட எட்டுமடங்கு பெரியதாகும்; எட்டு யவம் ஒன்று விரல் அகலம், ஆறு விரல் ஒன்று அடி, இரண்டு அடி ஒன்று விரித்த கை அளவு எனக் கூறப்படுகிறது.

த்வே விதஸ்தீ ததா ஹஸ்தோ ப்ராஹ்ம்யதீர்தாதிவேஷ்டநஃ । சதுர்ஹஸ்தம் தநுர்தண்டோ நாடிகார்யுகமேவ ச॥௪௯.

இரண்டு விரித்த கை அளவு ஒன்று கைப்பிடி; அது கரத்திலிருந்து விரல் முனை வரை அளக்கப்படுகிறது. நான்கு கைப்பிடி ஒன்று வில்லை, ஒரு தண்டம், அல்லது ஒரு நாடிகை அளவு ஆகும்.

தநுஷாம் த்வே ஸஹஸ்ரே து கவ்யூதிஸ்தச்சதுர்குணம் । ப்ரோக்தஞ்ச யோஜவநம் ப்ராஜ்ஞைஃ ஸம்க்யாநார்தமிதம் பரம்॥௪௯.

இரendu ஆயிரம் வில் அளவு ஒன்று கவ்யூதி; அதன் நான்கு மடங்கு ஒரு யோஜனம் என அறிவாளிகள் கூறியுள்ளனர்; இது அளவீட்டில் மிக உயர்ந்ததாகும்.

சதுர்ணாமத துர்காணாம் ஸ்வஸமுத்தாநி த்ரீணி து । சதுர்தம் க்ரு'த்ரிமம் துர்கம் தே சக்ருர்யத்நதஸ்து வை॥௪௯.

நான்கு வகை அரண்களில் மூன்று இயற்கையாக உருவாகும்; நான்காவது செயற்கையாகக் கட்டப்படுவது, அவர்கள் பெரும் முயற்சியுடன் செய்தது.

புரஞ்ச கேடகஞ்சைவ தத்வத் த்ரோணீமுகம் த்விஜ । ஶாகாநகரகஞ்சாபி ததா கர்வடகம் த்ரமீ॥௪௯.

ஒரு நகரம், சிறிய அரண்மனை, அதுபோல் உலக்கை வடிவ குடியிருப்பு, கிளை நகரம், மற்றும் ஒரு சிற்றூரும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.