மார்கண்டேயபுராணம்

தஸ்மிம்ஸ்த்ரு'ப்தே ந்ரு'யஜ்ஞோத்தாத்ரு'ணாந்முச்யேத்க்ரு'ஹாஶ்ரமீ । தஸ்மாததத்த்வா யோ புங்க்தே ஸ்வயம் கில்விஷபுங்நரஃ ॥ ௨௯.

விருந்தினர் திருப்தியடைந்தபின், வீட்டுக்காரர் மனித யாகத்தால் ஏற்படும் கடனிலிருந்து விடுபடுவார்; ஆனால், கொடுக்காமல் தானே சாப்பிடுபவர் பாவத்தைச் சாப்பிடுவார்.

ஸ பாபம் கேவலம் புங்க்தே புரீஷஞ்சாந்யஜந்மநி । அதிதிர்யஸ்ய பக்நாஶோ க்ரு'ஹாத்ப்ரதிநிவர்ததே ॥ ௨௯.

விருந்தினரின் ஆசை நிறைவேறாமல் அவர் வீட்டை விட்டு போனால், அந்த வீட்டுக்காரர் பாவத்தை மட்டும் சாப்பிடுவார்; அடுத்த பிறவியில் அசுத்தத்தைச் சாப்பிட வேண்டியதாயிருக்கும்.

ஸ தத்த்வா துஷ்க்ரு'தம் தஸ்மை புண்யமாதாய கச்சதி । அப்யம்புஶாகதாநேந யத்வாப்யஶ்நாதி ஸ ஸ்வயம் ॥ ௨௯.

குறைந்தபட்சம் தண்ணீர் அல்லது காய்கறி கொடுத்தாலும், அதனால் கிடைக்கும் புண்ணியம் விருந்தினருக்கே செல்லும்; பாவம் வீட்டுக்காரரிடமே இருக்கும்.

பூஜயேத்து நரஃ ஶக்த்யா தேநைவாதிதிமாதராத் । குர்யாச்சாஹரஹஃ ஶ்ராத்தமந்நாத்யேநோதகேந ச ॥ ௨௯.

ஆகவே, மனிதன் தன்னால் இயன்ற அளவு விருந்தினரை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்; அன்னம், தண்ணீர் கொண்டு தினமும் ஸ்ராத்த்தம் செய்ய வேண்டும்.

பித்ரூ'நுத்திஶ்ய விப்ராம்ஶ்ச போஜயேத்விப்ரமேவ வா । அந்நஸ்யாக்ரம் ததுத்த்ரு'த்ய ப்ராஹ்மணாயோபபாதயேத் ॥ ௨௯.

பித்ருக்கள் நினைவாக, பிராமணர்களை அல்லது குறைந்தபட்சம் ஒருவரையாவது, முதலில் சிறந்த அன்னத்தை எடுத்துக் கொடுத்து உணவளிக்க வேண்டும்.

பிக்ஷாஞ்ச யாசதாம் தத்யாத்பரிவ்ராட்ப்ரஹ்மசாரிணாம் । க்ராஸப்ரமாணா பிக்ஷா ஸ்யாதக்ரம் க்ராஸசதுஷ்டயம் ॥ ௨௯.

பிச்சை கேட்பவர்களுக்கு, சஞ்சாரிகள் மற்றும் பிரம்மச்சாரிகளுக்கு, நான்கு உண்டி அளவு பிச்சை கொடுக்க வேண்டும்; அதில் முதலில் எடுத்ததை வழங்க வேண்டும்.

அக்ரம் சதுர்குணம் ப்ராஹுர்ஹந்தகாரம் த்விஜோத்தமாஃ । போஜநம் ஹந்தகாரம் வா அக்ரம் பிக்ஷாமதாபி வா ॥ ௨௯.

மிகச் சிறந்த இருமுறை பிறந்தோர், முதலில் கொடுக்கும் பகுதி நான்கு மடங்கு பலம் வாய்ந்தது என்கிறார்கள்; அது உணவாக இருந்தாலும், பிச்சையாக இருந்தாலும், முதலில் கொடுப்பதே மிகச் சிறந்தது.

அதத்த்வா து ந போக்தவ்யம் யதாவிபவமாத்மநஃ । பூஜயித்வாதிதீநிஷ்டாந் ஜ்ஞாதீந் பந்தூம்ஸ்ததார்திநஃ ॥ ௨௯.

தன்னால் இயன்ற அளவு கொடுத்த பிறகே சாப்பிட வேண்டும்; விருந்தினர், வீட்டுத் தெய்வம், உறவினர், மற்றும் தானம் கேட்பவர்களை மரியாதை செய்து பிறகு சாப்பிட வேண்டும்.

விகலாந் பாலவ்ரு'த்தாம்ஶ்ச போஜயேச்சாதுராம்ஸ்ததா । வாஞ்சதே க்ஷுத்பரீதாத்மா யச்சாந்யோऽந்நமகிஞ்சநஃ ॥ ௨௯.

உடல் குறைபாடுள்ளோர், பிள்ளைகள், முதியோர், புத்திசாலிகள், பசிக்காக உணவு விரும்பும் ஏழைகள் — இவர்களையும் உணவளிக்க வேண்டும்.

குடும்பிநா போஜநீயஃ ஸமர்தே விபவே ஸதி । ஶ்ரீமந்தம் ஜ்ஞாதிமாஸாத்ய யோ ஜ்ஞாதிரவஸீததி ॥ ௨௯.

வளமுள்ள, சக்தி உள்ள குடும்பத்தார், தங்கள் உறவினர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; செல்வம் உள்ள ஒருவர் துன்பம் அனுபவிக்கும் உறவினரை சந்தித்தால், அவரை உணவளிக்க வேண்டும்.

ஸீததா யத்க்ரு'தம் தேந தத்பாபம் ஸ ஸமஶ்நுதே । ஸாயம் சைவ விதிஃ கார்யஃ ஸூர்யோடம் தத்ர சாதிதிம் ॥ ௨௯.

துன்பம் அனுபவிப்பவரால் செய்யப்பட்ட பாவம், செல்வம் உள்ள உறவினருக்கும் சமமாகப் போகும்; மாலை சூரியன் மறைந்தபின், விதிப்படி விருந்தினரை மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

பூஜயீத யதாஶக்தி ஶயநாஸநபோஜநைஃ । ஏவமுத்தவஹதஸ்தாத ! கார்ஹஸ்த்யம் பாரமாஹிதம் ॥ ௨௯.

தன்னால் இயன்ற அளவு படுக்கை, இருக்கை, உணவு கொண்டு விருந்தினரை மரியாதை செய்ய வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால்தான், வீட்டுவாழ்க்கையின் பாரத்தை சரியாகச் சுமக்க முடியும்.

ஸ்கந்தே விதாதா தேவாஶ்ச பிதரஶ்ச மஹர்ஷயஃ । ஶ்ரேயோऽபிவர்ஷிணஃ ஸர்வே ததைவாதிதிபாந்தவாஃ ॥ ௨௯.

அவரது தோள்களில், பிரம்மா, தேவர்கள், பித்ருக்கள், மகா முனிவர்கள், நன்மை தருபவர்கள், விருந்தினர்கள், உறவினர்கள் — இவர்கள் அனைவரும் தாங்கப்படுகிறார்கள்.

பஶுபக்ஷிகணாஸ்த்ரு'ப்தா யே சாந்யே ஸூக்ஷ்மகீடகாஃ । காதாஶ்சாத்ர மஹாபாக ! ஸ்வயமத்ரிரகாயத ॥ ௨௯.

மிருகங்கள், பறவைகள், மற்ற சிறு உயிரினங்கள் எல்லாம் திருப்தி அடைகின்றன; இங்கு, மகாபாகனே! அத்ரி முனிவர் தாமே பாடல்கள் பாடினார்.

தா ஶ்ரு'ணுஷ்வ மஹாபாக ! க்ரு'ஹஸ்தாஶ்ரமஸம்ஸ்திதாஃ । தேவாந் பித்ரூ'ம்ஶ்சாதிதீம்ஶ்ச தத்வத்ஸம்பூஜ்ய பாந்தவாந் ॥ ௨௯.

அந்த பாடல்களை இப்போது கேளுங்கள், மகாபாகனே! வீட்டுவாழ்க்கையில் இருப்பவர்கள், தேவர்கள், பித்ருக்கள், விருந்தினர்கள், உறவினர்கள் ஆகியோரை போற்றிச் செய்கின்றனர்...

ஜாமயஶ்ச குருஞ்சைவ க்ரு'ஹஸ்தோ விபவே ஸதி । ஶ்வப்யஶ்ச ஶ்வபசேப்யஶ்ச வயோப்யஶ்சாவபேத்புவி ॥ ௨௯.

ஒரு குடும்பம் நடத்தும் மனிதன், வசதியுள்ளவனாக இருந்தால், தனது மனைவிகள், ஆசான், நாய்கள், சாதியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டவர்கள், பறவைகள் ஆகியோருக்கும் நிலத்தில் உணவு இட வேண்டும்.

வைஶ்வதேவம் ஹி நாமைதத்குர்யாத்ஸாயம் ததா திநே । மாம்ஸமந்நம் ததா ஶாகம் க்ரு'ஹே யச்சோபஸாதிதம் । ந ச தத்ஸ்வயமஶ்நீயாத்விதிவத்யந்ந நிர்வபேத் ॥ ௨௯.

அவன் காலை, மாலை இரண்டும் 'வைஶ்வதேவம்' எனப்படும் கடமையைச் செய்ய வேண்டும்; அதில் இறைச்சி, அரிசி, காய்கறி, வீட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட மற்ற உணவுகளும் படி படி அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஆனால், விதிப்படி அர்ப்பணிப்பு செய்யாமல், அவற்றைத் தானே முதலில் சாப்பிடக் கூடாது.

; க்ரௌஷ்டுகிருவாச அர்வாக்ஸ்த்ரோதஸ்து கதிதோ பவதா யஸ்து மாநுஷஃ । ப்ரஹ்மந் ! விஸ்தரதோ ப்ரூஹி ப்ரஹ்மா ஸமஸ்ரு'ஜத்யதா॥௪௯.

கௌஷ்டுகி கேட்டான்: நீர் முன்பு நீரிலிருந்து பிறந்த உயிர்களுக்கு அடுத்தபடியாக மனிதர்களின் உருவாக்கத்தை விளக்கியீர்கள். பிரம்மா எவ்வாறு படைத்தார், எவ்வாறு பல உயிர்களையும் உருவாக்கினார் என்பதை விரிவாகக் கூறுங்கள்.

யதா ச வர்ணாநஸ்ரு'ஜத்யத் குணாஶ்ச மஹாமதே । யச்ச யேஷாம் ஸ்ம்ரு'தம் கர்ம விப்ராதீநாம் வதஸ்வ தத்॥௪௯.

அவர் எவ்வாறு சாதிகளை உருவாக்கினார், அவற்றின் பண்புகள் என்ன, அறிஞரே? பிராமணர் முதலியோருக்கான கடமைகள் என்ன என்பதைவும் கூறுங்கள்.

; மார்கண்டேய உவாச ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ரு'ஜதஃ பூர்வம் ஸத்யாபித்யாயிநஸ்ததா । மிதுநாநாம் ஸஹஸ்ரந்து முகாத் ஸோऽதாஸ்ரு'ஜந்முநே॥௪௯.

மார்கண்டேயன் சொன்னான்: ஆரம்பத்தில், பிரம்மா உண்மை எண்ணத்துடன் படைப்பை மேற்கொண்டபோது, தனது வாயிலிருந்து ஆயிரம் ஜோடிகளை உருவாக்கினார், முனிவரே.

ஜாதாஸ்தே ஹ்யு பபத்யந்தே ஸத்த்வோத்ரிக்தாஃ ஸ்வதேஜஸஃ । ஸஹஸ்ரமந்யத்வக்ஷஸ்தோ மிதுநாநாம் ஸஸர்ஜ ஹ॥௪௯.

அவ்வாறு பிறந்தவர்கள் எல்லோரும் தூய்மை நிறைந்தவர்கள், தங்கள் ஒளியுடன் பிரகாசித்தவர்கள்; பின்னர் அவர் மார்பிலிருந்து இன்னும் ஆயிரம் ஜோடிகளை உருவாக்கினார்.

தே ஸர்வே ரஜஸோத்ரிக்தாஃ ஶுஷ்மிணஶ்சாப்யமர்ஷிணஃ । ஸஸர்ஜாந்யதே ஸஹஸ்ரந்து த்வந்த்வாநாமூருதஃ புநஃ॥௪௯.

அவர்கள் அனைவரும் ரஜஸ் குணம் அதிகமாக, சுறுசுறுப்பாகவும், சீற்றத்துடனும் இருந்தார்கள்; பிறகு அவர் தொடைபகுதியிலிருந்து இன்னும் ஆயிரம் ஜோடிகளை உருவாக்கினார்.

ரஜஸ்தமோப்யாமுத்ரிக்தா ஈஹாஶீலாஸ்து தே ஸ்ம்ரு'தாஃ । பத்ப்யாம் ஸஹஸ்ரமந்யச்ச மிதுநாநாம் ஸஸர்ஜ ஹ॥௪௯.

இவர்கள் இரண்டும், ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் குணங்கள் அதிகமாக, ஆசை கொண்டவர்களாக அறியப்பட்டவர்கள்; பின்னர் அவர் கால்களில் இருந்து இன்னும் ஆயிரம் ஜோடிகளை உருவாக்கினார்.

உத்ரிக்தாஸ்தமஸா ஸர்வே நிஃ ஶ்ரீகா ஹ்யல்பசேதஸஃ । ததஃ ஸம்ஹர்ஷமாணாஸ்தே த்வந்த்வோத்பந்நாஸ்து ப்ராணிநஃ॥௪௯.

அவர்கள் அனைவரும் தமஸ் குணம் அதிகமாக, செல்வம் இல்லாதவர்கள், குறைந்த அறிவுடையவர்கள்; அவர்கள் உற்சாகமடைந்தபோது, ஜோடிகளாக உயிர்கள் தோன்றின.

அந்யோந்யஹ்ரு'ர்ச்ச்யாவிஷ்டா மைதுநாயோபசக்ரமுஃ । ததஃ ப்ரப்ரு'தி கல்பேऽஸ்மிந் மிதுநாநாம் ஹி ஸம்பவஃ॥௪௯.

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஆசையால் ஈர்க்கப்பட்டு, சேர்ந்து வாழத் தொடங்கினார்கள்; அப்போதிலிருந்து இந்த யுகத்தில் ஜோடிகளாக உயிர்கள் பிறப்பது நிலவுகிறது.

மாஸி மாஸ்யார்தவம் யத் து ந ததாஸீத்து யோஷிதாம் । தஸ்மாத்ததா ந ஸுஷுவுஃ ஸேவிதைரபி மைதுநைஃ॥௪௯.

அந்தக் காலத்தில் பெண்களுக்கு மாதவிடாய் இல்லை; அதனால், அவர்கள் சேர்ந்து இருந்தாலும், கர்ப்பம் தரவில்லை.

ஆயுஷோऽந்தே ப்ரஸூயந்தே மிதுநாந்யேவ தாஃ ஸக்ரு'த் । ததஃ ப்ரப்ரு'தி கல்பேऽஸ்மிந் மிதுநாநாம் ஹி ஸம்பவஃ॥௪௯.

அவர்கள் ஆயுள் முடிவில் ஒருமுறை மட்டும் பிள்ளைகளைப் பெற்றார்கள்; அப்போதிலிருந்து இந்த யுகத்தில் ஜோடிகளாக உயிர்கள் தோன்றுகின்றன.

த்யாநேந மநஸா தாஸாம் ப்ரஜாநாம் ஜாயதே ஸக்ரு'த் । ஶப்தாதிர்விஷயஃ ஶுத்தஃ ப்ரத்யேகம் பஞ்சலக்ஷணஃ॥௪௯.

அவர்கள் தியானத்தாலும் மனதாலும் ஒரே முறையில் பிள்ளைகளைப் பெற்றார்கள்; ஒவ்வொருவருக்கும் ஐந்து தூய்மை உணர்வுகள் இருந்தன.

இத்யேஷா மாநுஷீ ஸ்ரு'ஷ்டிர்யா பூர்வம் வை ப்ரஜாபதேஃ । தஸ்யாந்வவாயஸம்பூதா யைரிதம் பூரிதம் ஜகத்॥௪௯.

இதுவே ஆரம்பத்தில் பிரஜாபதி உருவாக்கிய மனிதப் படைப்பு; அவர்களின் சந்ததியால் இந்த உலகம் நிரம்பியது.