மார்கண்டேயபுராணம்

நக்தஞ்சரேப்யோ பூதேப்யோ பலிமாகாஶதோ ஹரேத் । பித்ரூ'ணாம் நிர்வபேச்சைவ தக்ஷிணாபிமுகஸ்திதஃ ॥ ௨௯.

இரவில் சுற்றும் உயிர்களுக்கு, பூதங்களுக்கு வெளியில் அர்ப்பணிப்பை வைக்க வேண்டும்; முன்னோர்களுக்காக தெற்கை நோக்கி நின்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

க்ரு'ஹஸ்தஸ்தத்பரோ பூத்வா ஸுஸமாஹிதமாநஸஃ । ததஸ்தோயமுபாதாய தேஷ்வேவாசமநாய வை ॥ ௨௯.

கிருஹஸ்தன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, முழு கவனத்துடன், பிறகு அவர்களுக்கு தூய்மைக்காக நீர் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்தாநேஷு நிக்ஷிபேத்ப்ராஜ்ஞஸ்தாஸ்தா உத்திஶ்ய தேவதாஃ । ஏவம் க்ரு'ஹபலிம் க்ரு'த்வா க்ரு'ஹே ஹ்ரு'ஹபதிஃ ஶுசிஃ ॥ ௨௯.

அந்த அந்த இடங்களில் அந்த அந்த தெய்வங்களை நினைத்து அறிவுடன் அர்ப்பணிப்பை வைக்க வேண்டும்; இப்படிச் செய்து முடித்தவுடன், வீட்டுக்காரர் தூய்மையுடன் இருப்பார்.

ஆப்யாயநாய பூதாநாம் குர்யாதுத்ஸர்கமாதராத் । ஶ்வப்யஶ்ச ஶ்வபசேப்யஶ்ச வயோப்யஶ்சாவபேத்புவி ॥ ௨௯.

உயிர்கள் வளர்ச்சி பெற, மரியாதையுடன் உண்டியலை விட வேண்டும்; நாய்கள், புறக்கணிக்கப்பட்டோர், பறவைகள் ஆகியவற்றுக்கு நிலத்தில் உணவு இட வேண்டும்.

வைஶ்வதேவம் ஹி நாமைதத்ஸாயம் ப்ராதருதாஹ்ரு'தம் । ஆசம்ய ச ததஃ குர்யாத்ப்ராஜ்ஞோ த்வாராவலோகநம் ॥ ௨௯.

இது 'வைஶ்வதேவம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது காலை, மாலை செய்யப்படுகிறது; பிறகு தூய்மை செய்து அறிவுடன் கதவைப் பார்த்தல் வேண்டும்.

முஹூர்தஸ்யாஷ்டமம் பாகமுதீக்ஷ்யோऽப்யதிதிர்பவேத் । அதிதிம் தத்ர ஸம்ப்ராப்தமந்நாத்யேநோதகேந ச ॥ ௨௯.

ஒரு முகூர்த்தத்தின் எட்டாவது பாகம் பார்த்தல் வேண்டும்; ஒரு அதிதி வந்தால், அவரை உணவு, நீர் கொண்டு வரவேற்க வேண்டும்.

ஸம்பூஜயேத்யதாஶக்தி கந்தபுஷ்பாதிபிஸ்ததா । ந மித்ரமதிதிம் குர்யாந்நைகக்ராமநிவாஸிநம் ॥ ௨௯.

தன் சக்திக்கு ஏற்ப, வாசனை, பூக்கள் முதலியவற்றால் அதிதியை மரியாதை செய்ய வேண்டும்; நண்பரையும், அதே ஊரில் வாழ்பவரையும் அதிதி என்று கருதக் கூடாது.

அஜ்ஞாதகுலநாமாநம் தத்காலஸமுபஸ்திதம் । புபுக்ஷுமாகதம் ஶ்ராந்தம் யாசமாநமகிஞ்சநம் ॥ ௨௯.

அந்த நேரத்தில், யாருடைய குடும்பம், பெயர் என்பதெல்லாம் தெரியாதவர், பசிக்காக வந்திருக்கும், சோர்வாக, ஏழையாக, எதுவும் இல்லாமல் கையெடுத்து கேட்பவராக வருவார்.

ப்ராஹ்மணம் ப்ராஹுரதிதிம் ஸ பூஜ்யஃ ஶக்திதோ புதைஃ । ந ப்ரு'ச்சேத்கோத்ரசரணம் ஸ்வாத்யாயஞ்சாபி பண்டிதஃ ॥ ௨௯.

அவரை 'பிராமணர் விருந்தினர்' என்று அறிவார்கள்; அறிவுள்ளவர்கள் தங்களால் இயன்ற அளவு அவரை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும். அவரிடம் வம்சம், குலம், கல்வி பற்றி கேட்கக் கூடாது.

ஶோபநாஶோபநாகாரம் தம் மந்யேத ப்ரஜாபதிம் । அநித்யம் ஹி ஸ்திதோ யஸ்மாத்தஸ்மாததிதிருச்யதே ॥ ௨௯.

அவருடைய தோற்றம் அழகாக இருந்தாலும் இல்லையெனினும், அவரை பிரஜாபதி என மதிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் விருந்தினர் என்றால் நிலைநிற்றல் இல்லாதவர் என்பதாலே அப்படிச் சொல்கிறார்கள்.

தஸ்மிம்ஸ்த்ரு'ப்தே ந்ரு'யஜ்ஞோத்தாத்ரு'ணாந்முச்யேத்க்ரு'ஹாஶ்ரமீ । தஸ்மாததத்த்வா யோ புங்க்தே ஸ்வயம் கில்விஷபுங்நரஃ ॥ ௨௯.

விருந்தினர் திருப்தியடைந்தபின், வீட்டுக்காரர் மனித யாகத்தால் ஏற்படும் கடனிலிருந்து விடுபடுவார்; ஆனால், கொடுக்காமல் தானே சாப்பிடுபவர் பாவத்தைச் சாப்பிடுவார்.

ஸ பாபம் கேவலம் புங்க்தே புரீஷஞ்சாந்யஜந்மநி । அதிதிர்யஸ்ய பக்நாஶோ க்ரு'ஹாத்ப்ரதிநிவர்ததே ॥ ௨௯.

விருந்தினரின் ஆசை நிறைவேறாமல் அவர் வீட்டை விட்டு போனால், அந்த வீட்டுக்காரர் பாவத்தை மட்டும் சாப்பிடுவார்; அடுத்த பிறவியில் அசுத்தத்தைச் சாப்பிட வேண்டியதாயிருக்கும்.

ஸ தத்த்வா துஷ்க்ரு'தம் தஸ்மை புண்யமாதாய கச்சதி । அப்யம்புஶாகதாநேந யத்வாப்யஶ்நாதி ஸ ஸ்வயம் ॥ ௨௯.

குறைந்தபட்சம் தண்ணீர் அல்லது காய்கறி கொடுத்தாலும், அதனால் கிடைக்கும் புண்ணியம் விருந்தினருக்கே செல்லும்; பாவம் வீட்டுக்காரரிடமே இருக்கும்.

பூஜயேத்து நரஃ ஶக்த்யா தேநைவாதிதிமாதராத் । குர்யாச்சாஹரஹஃ ஶ்ராத்தமந்நாத்யேநோதகேந ச ॥ ௨௯.

ஆகவே, மனிதன் தன்னால் இயன்ற அளவு விருந்தினரை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்; அன்னம், தண்ணீர் கொண்டு தினமும் ஸ்ராத்த்தம் செய்ய வேண்டும்.

பித்ரூ'நுத்திஶ்ய விப்ராம்ஶ்ச போஜயேத்விப்ரமேவ வா । அந்நஸ்யாக்ரம் ததுத்த்ரு'த்ய ப்ராஹ்மணாயோபபாதயேத் ॥ ௨௯.

பித்ருக்கள் நினைவாக, பிராமணர்களை அல்லது குறைந்தபட்சம் ஒருவரையாவது, முதலில் சிறந்த அன்னத்தை எடுத்துக் கொடுத்து உணவளிக்க வேண்டும்.

பிக்ஷாஞ்ச யாசதாம் தத்யாத்பரிவ்ராட்ப்ரஹ்மசாரிணாம் । க்ராஸப்ரமாணா பிக்ஷா ஸ்யாதக்ரம் க்ராஸசதுஷ்டயம் ॥ ௨௯.

பிச்சை கேட்பவர்களுக்கு, சஞ்சாரிகள் மற்றும் பிரம்மச்சாரிகளுக்கு, நான்கு உண்டி அளவு பிச்சை கொடுக்க வேண்டும்; அதில் முதலில் எடுத்ததை வழங்க வேண்டும்.

அக்ரம் சதுர்குணம் ப்ராஹுர்ஹந்தகாரம் த்விஜோத்தமாஃ । போஜநம் ஹந்தகாரம் வா அக்ரம் பிக்ஷாமதாபி வா ॥ ௨௯.

மிகச் சிறந்த இருமுறை பிறந்தோர், முதலில் கொடுக்கும் பகுதி நான்கு மடங்கு பலம் வாய்ந்தது என்கிறார்கள்; அது உணவாக இருந்தாலும், பிச்சையாக இருந்தாலும், முதலில் கொடுப்பதே மிகச் சிறந்தது.

அதத்த்வா து ந போக்தவ்யம் யதாவிபவமாத்மநஃ । பூஜயித்வாதிதீநிஷ்டாந் ஜ்ஞாதீந் பந்தூம்ஸ்ததார்திநஃ ॥ ௨௯.

தன்னால் இயன்ற அளவு கொடுத்த பிறகே சாப்பிட வேண்டும்; விருந்தினர், வீட்டுத் தெய்வம், உறவினர், மற்றும் தானம் கேட்பவர்களை மரியாதை செய்து பிறகு சாப்பிட வேண்டும்.

விகலாந் பாலவ்ரு'த்தாம்ஶ்ச போஜயேச்சாதுராம்ஸ்ததா । வாஞ்சதே க்ஷுத்பரீதாத்மா யச்சாந்யோऽந்நமகிஞ்சநஃ ॥ ௨௯.

உடல் குறைபாடுள்ளோர், பிள்ளைகள், முதியோர், புத்திசாலிகள், பசிக்காக உணவு விரும்பும் ஏழைகள் — இவர்களையும் உணவளிக்க வேண்டும்.

குடும்பிநா போஜநீயஃ ஸமர்தே விபவே ஸதி । ஶ்ரீமந்தம் ஜ்ஞாதிமாஸாத்ய யோ ஜ்ஞாதிரவஸீததி ॥ ௨௯.

வளமுள்ள, சக்தி உள்ள குடும்பத்தார், தங்கள் உறவினர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; செல்வம் உள்ள ஒருவர் துன்பம் அனுபவிக்கும் உறவினரை சந்தித்தால், அவரை உணவளிக்க வேண்டும்.

ஸீததா யத்க்ரு'தம் தேந தத்பாபம் ஸ ஸமஶ்நுதே । ஸாயம் சைவ விதிஃ கார்யஃ ஸூர்யோடம் தத்ர சாதிதிம் ॥ ௨௯.

துன்பம் அனுபவிப்பவரால் செய்யப்பட்ட பாவம், செல்வம் உள்ள உறவினருக்கும் சமமாகப் போகும்; மாலை சூரியன் மறைந்தபின், விதிப்படி விருந்தினரை மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

பூஜயீத யதாஶக்தி ஶயநாஸநபோஜநைஃ । ஏவமுத்தவஹதஸ்தாத ! கார்ஹஸ்த்யம் பாரமாஹிதம் ॥ ௨௯.

தன்னால் இயன்ற அளவு படுக்கை, இருக்கை, உணவு கொண்டு விருந்தினரை மரியாதை செய்ய வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால்தான், வீட்டுவாழ்க்கையின் பாரத்தை சரியாகச் சுமக்க முடியும்.

ஸ்கந்தே விதாதா தேவாஶ்ச பிதரஶ்ச மஹர்ஷயஃ । ஶ்ரேயோऽபிவர்ஷிணஃ ஸர்வே ததைவாதிதிபாந்தவாஃ ॥ ௨௯.

அவரது தோள்களில், பிரம்மா, தேவர்கள், பித்ருக்கள், மகா முனிவர்கள், நன்மை தருபவர்கள், விருந்தினர்கள், உறவினர்கள் — இவர்கள் அனைவரும் தாங்கப்படுகிறார்கள்.

பஶுபக்ஷிகணாஸ்த்ரு'ப்தா யே சாந்யே ஸூக்ஷ்மகீடகாஃ । காதாஶ்சாத்ர மஹாபாக ! ஸ்வயமத்ரிரகாயத ॥ ௨௯.

மிருகங்கள், பறவைகள், மற்ற சிறு உயிரினங்கள் எல்லாம் திருப்தி அடைகின்றன; இங்கு, மகாபாகனே! அத்ரி முனிவர் தாமே பாடல்கள் பாடினார்.

தா ஶ்ரு'ணுஷ்வ மஹாபாக ! க்ரு'ஹஸ்தாஶ்ரமஸம்ஸ்திதாஃ । தேவாந் பித்ரூ'ம்ஶ்சாதிதீம்ஶ்ச தத்வத்ஸம்பூஜ்ய பாந்தவாந் ॥ ௨௯.

அந்த பாடல்களை இப்போது கேளுங்கள், மகாபாகனே! வீட்டுவாழ்க்கையில் இருப்பவர்கள், தேவர்கள், பித்ருக்கள், விருந்தினர்கள், உறவினர்கள் ஆகியோரை போற்றிச் செய்கின்றனர்...

ஜாமயஶ்ச குருஞ்சைவ க்ரு'ஹஸ்தோ விபவே ஸதி । ஶ்வப்யஶ்ச ஶ்வபசேப்யஶ்ச வயோப்யஶ்சாவபேத்புவி ॥ ௨௯.

ஒரு குடும்பம் நடத்தும் மனிதன், வசதியுள்ளவனாக இருந்தால், தனது மனைவிகள், ஆசான், நாய்கள், சாதியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டவர்கள், பறவைகள் ஆகியோருக்கும் நிலத்தில் உணவு இட வேண்டும்.

வைஶ்வதேவம் ஹி நாமைதத்குர்யாத்ஸாயம் ததா திநே । மாம்ஸமந்நம் ததா ஶாகம் க்ரு'ஹே யச்சோபஸாதிதம் । ந ச தத்ஸ்வயமஶ்நீயாத்விதிவத்யந்ந நிர்வபேத் ॥ ௨௯.

அவன் காலை, மாலை இரண்டும் 'வைஶ்வதேவம்' எனப்படும் கடமையைச் செய்ய வேண்டும்; அதில் இறைச்சி, அரிசி, காய்கறி, வீட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட மற்ற உணவுகளும் படி படி அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஆனால், விதிப்படி அர்ப்பணிப்பு செய்யாமல், அவற்றைத் தானே முதலில் சாப்பிடக் கூடாது.

; க்ரௌஷ்டுகிருவாச அர்வாக்ஸ்த்ரோதஸ்து கதிதோ பவதா யஸ்து மாநுஷஃ । ப்ரஹ்மந் ! விஸ்தரதோ ப்ரூஹி ப்ரஹ்மா ஸமஸ்ரு'ஜத்யதா॥௪௯.

கௌஷ்டுகி கேட்டான்: நீர் முன்பு நீரிலிருந்து பிறந்த உயிர்களுக்கு அடுத்தபடியாக மனிதர்களின் உருவாக்கத்தை விளக்கியீர்கள். பிரம்மா எவ்வாறு படைத்தார், எவ்வாறு பல உயிர்களையும் உருவாக்கினார் என்பதை விரிவாகக் கூறுங்கள்.

யதா ச வர்ணாநஸ்ரு'ஜத்யத் குணாஶ்ச மஹாமதே । யச்ச யேஷாம் ஸ்ம்ரு'தம் கர்ம விப்ராதீநாம் வதஸ்வ தத்॥௪௯.

அவர் எவ்வாறு சாதிகளை உருவாக்கினார், அவற்றின் பண்புகள் என்ன, அறிஞரே? பிராமணர் முதலியோருக்கான கடமைகள் என்ன என்பதைவும் கூறுங்கள்.