மார்கண்டேயபுராணம்

ஸ்வாஹாகாரம் ஸ்தநம் தேவாஃ பிதரஶ்ச ஸ்வதாமயம் । முநயஶ்ச வஷட்காரம் தேவபூதஸுரேதராஃ ॥ ௨௯.

தேவர்கள் 'ஸ்வாஹா' மார்பை அருந்துகின்றனர்; முன்னோர்கள் 'ஸ்வதா' மார்பை அருந்துகின்றனர்; முனிவர்கள், தேவர்கள், பூதங்கள், அசுரர்கள் ஆகியோர் 'வஷட்' மார்பை அருந்துகின்றனர்.

ஹந்தகாரம் மநுஷ்யாஶ்ச பிபந்தி ஸததம் ஸ்தநம் । ஏவமாப்யாயயத்யேஷா வத்ஸ ! தேநுஸ்த்ரயீமயீ ॥ ௨௯.

மனிதர்கள் எப்போதும் 'ஹந்த' மார்பை அருந்துகின்றனர்; இப்படி, குட்டி, இந்த மூன்று வேதங்களால் ஆன பசு எல்லோரையும் போஷிக்கிறது.

தேஷாமுச்சேதகர்தா ச யோ நரோऽத்யந்தபாபக்ரு'த் । ஸ தமஸ்யாந்ததாமிஸ்த்ரே தாமிஸ்த்ரே ச நிமஜ்ஜதி ॥ ௨௯.

இவற்றை அழிக்கும் மிகப் பெரிய பாவம் செய்பவன், ஆழ்ந்த இருளிலும், இருண்ட குழியிலும் மூழ்கி விடுகிறான்.

யஶ்சேமாம் மாநவோ தேநும் ஸ்வைர்வத்ஸைரமராதிபிஃ । பாயயத்யுசிதே காலே ஸ ஸ்வர்காயோபபத்யதே ॥ ௨௯.

ஆனால், தன் குட்டிகளோடு, தேவர்கள் முதலியோர்களோடு சேர்ந்து, இந்த பசுவை சரியான நேரத்தில் அருந்த விடுகிற மனிதன் சொர்க்கத்தை அடைகிறான்.

தஸ்மாத்புத்ர ! மநுஷ்யேண தேவர்ஷிபித்ரு'மாநவாஃ । பூதாநி சாநுதிவஸம் போஷ்யாணி ஸ்வதநுர்யதா ॥ ௨௯.

அதனால், மகனே, மனிதன் தன் உடலை போஷிப்பது போலவே, தேவர்கள், முனிவர்கள், முன்னோர்கள், மனிதர்கள், மற்ற உயிர்கள் ஆகியோரை தினமும் போஷிக்க வேண்டும்.

தஸ்மாத்ஸ்த்ராதஃ ஶுசிர்பூத்வா தேவர்ஷிபித்ரு'தர்பணம் । ப்ரஜாபதேஸ்ததைவாதிபஃ காலே குர்யாத்ஸமாஹிதஃ ॥ ௨௯.

அதனால், தூய்மையாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இருந்து, தேவர்கள், முனிவர்கள், முன்னோர்கள், பிரஜாபதி மற்றும் மற்றவர்களுக்கு உரிய நேரத்தில் மனமொன்றாக அர்ப்பணிப்புகளை செய்ய வேண்டும்.

ஸுமநோகந்தபுஷ்பைஶ்ச தேவாநப்யர்ச்ய மாநவஃ । ததோऽக்நேஸ்தர்பணம் குர்யாத்தேயாஶ்ச பலயஸ்ததா ॥ ௨௯.

மனிதன் மணம் வீசும் பூக்களால் தேவர்களை வழிபட்டு, பிறகு அக்னிக்கு அர்ப்பணிப்பும், பிறகு உரிய பாகங்களையும் வழங்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மணே க்ரு'ஹமத்யே து விஶ்வேதேவேப்ய ஏவ ச । தந்வந்தரிம் ஸமுத்திஶ்ய ப்ராகுதீச்யாம் பலிம் க்ஷிபேத் ॥ ௨௯.

வீட்டுக்குள் பிரம்மாவுக்கும், விஸ்வேதேவர்களுக்கும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; தன்வந்தரிக்காக வடகிழக்கில் அர்ப்பணிப்பை வைக்க வேண்டும்.

ப்ராச்யாம் ஶக்ராய யாம்யாயாம் யமாய பலிமாஹரேத் । ப்ரதீச்யாம் வருணாயாத ஸோமாயோத்தரதோ பலிம் ॥ ௨௯.

கிழக்கில் இந்திரனுக்கு, தெற்கில் யமனுக்கு, மேற்கில் வருணனுக்கு, வடக்கில் சோமனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தத்யாத்தாத்ரே விதாத்ரே பலிம் த்வாரே க்ரு'ஹஸ்ய து । அர்யம்ணேऽத பஹிர்தத்யாத்க்ரு'ஹேப்யஶ்ச ஸமந்ததஃ ॥ ௨௯.

வீட்டின் கதவில் தாத்ரு, விதாத்ரு ஆகியோருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; வெளியே அரியமனுக்கு, வீட்டைச் சுற்றிலும் வீட்டுத் தெய்வங்களுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

நக்தஞ்சரேப்யோ பூதேப்யோ பலிமாகாஶதோ ஹரேத் । பித்ரூ'ணாம் நிர்வபேச்சைவ தக்ஷிணாபிமுகஸ்திதஃ ॥ ௨௯.

இரவில் சுற்றும் உயிர்களுக்கு, பூதங்களுக்கு வெளியில் அர்ப்பணிப்பை வைக்க வேண்டும்; முன்னோர்களுக்காக தெற்கை நோக்கி நின்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

க்ரு'ஹஸ்தஸ்தத்பரோ பூத்வா ஸுஸமாஹிதமாநஸஃ । ததஸ்தோயமுபாதாய தேஷ்வேவாசமநாய வை ॥ ௨௯.

கிருஹஸ்தன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, முழு கவனத்துடன், பிறகு அவர்களுக்கு தூய்மைக்காக நீர் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்தாநேஷு நிக்ஷிபேத்ப்ராஜ்ஞஸ்தாஸ்தா உத்திஶ்ய தேவதாஃ । ஏவம் க்ரு'ஹபலிம் க்ரு'த்வா க்ரு'ஹே ஹ்ரு'ஹபதிஃ ஶுசிஃ ॥ ௨௯.

அந்த அந்த இடங்களில் அந்த அந்த தெய்வங்களை நினைத்து அறிவுடன் அர்ப்பணிப்பை வைக்க வேண்டும்; இப்படிச் செய்து முடித்தவுடன், வீட்டுக்காரர் தூய்மையுடன் இருப்பார்.

ஆப்யாயநாய பூதாநாம் குர்யாதுத்ஸர்கமாதராத் । ஶ்வப்யஶ்ச ஶ்வபசேப்யஶ்ச வயோப்யஶ்சாவபேத்புவி ॥ ௨௯.

உயிர்கள் வளர்ச்சி பெற, மரியாதையுடன் உண்டியலை விட வேண்டும்; நாய்கள், புறக்கணிக்கப்பட்டோர், பறவைகள் ஆகியவற்றுக்கு நிலத்தில் உணவு இட வேண்டும்.

வைஶ்வதேவம் ஹி நாமைதத்ஸாயம் ப்ராதருதாஹ்ரு'தம் । ஆசம்ய ச ததஃ குர்யாத்ப்ராஜ்ஞோ த்வாராவலோகநம் ॥ ௨௯.

இது 'வைஶ்வதேவம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது காலை, மாலை செய்யப்படுகிறது; பிறகு தூய்மை செய்து அறிவுடன் கதவைப் பார்த்தல் வேண்டும்.

முஹூர்தஸ்யாஷ்டமம் பாகமுதீக்ஷ்யோऽப்யதிதிர்பவேத் । அதிதிம் தத்ர ஸம்ப்ராப்தமந்நாத்யேநோதகேந ச ॥ ௨௯.

ஒரு முகூர்த்தத்தின் எட்டாவது பாகம் பார்த்தல் வேண்டும்; ஒரு அதிதி வந்தால், அவரை உணவு, நீர் கொண்டு வரவேற்க வேண்டும்.

ஸம்பூஜயேத்யதாஶக்தி கந்தபுஷ்பாதிபிஸ்ததா । ந மித்ரமதிதிம் குர்யாந்நைகக்ராமநிவாஸிநம் ॥ ௨௯.

தன் சக்திக்கு ஏற்ப, வாசனை, பூக்கள் முதலியவற்றால் அதிதியை மரியாதை செய்ய வேண்டும்; நண்பரையும், அதே ஊரில் வாழ்பவரையும் அதிதி என்று கருதக் கூடாது.

அஜ்ஞாதகுலநாமாநம் தத்காலஸமுபஸ்திதம் । புபுக்ஷுமாகதம் ஶ்ராந்தம் யாசமாநமகிஞ்சநம் ॥ ௨௯.

அந்த நேரத்தில், யாருடைய குடும்பம், பெயர் என்பதெல்லாம் தெரியாதவர், பசிக்காக வந்திருக்கும், சோர்வாக, ஏழையாக, எதுவும் இல்லாமல் கையெடுத்து கேட்பவராக வருவார்.

ப்ராஹ்மணம் ப்ராஹுரதிதிம் ஸ பூஜ்யஃ ஶக்திதோ புதைஃ । ந ப்ரு'ச்சேத்கோத்ரசரணம் ஸ்வாத்யாயஞ்சாபி பண்டிதஃ ॥ ௨௯.

அவரை 'பிராமணர் விருந்தினர்' என்று அறிவார்கள்; அறிவுள்ளவர்கள் தங்களால் இயன்ற அளவு அவரை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும். அவரிடம் வம்சம், குலம், கல்வி பற்றி கேட்கக் கூடாது.

ஶோபநாஶோபநாகாரம் தம் மந்யேத ப்ரஜாபதிம் । அநித்யம் ஹி ஸ்திதோ யஸ்மாத்தஸ்மாததிதிருச்யதே ॥ ௨௯.

அவருடைய தோற்றம் அழகாக இருந்தாலும் இல்லையெனினும், அவரை பிரஜாபதி என மதிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் விருந்தினர் என்றால் நிலைநிற்றல் இல்லாதவர் என்பதாலே அப்படிச் சொல்கிறார்கள்.

தஸ்மிம்ஸ்த்ரு'ப்தே ந்ரு'யஜ்ஞோத்தாத்ரு'ணாந்முச்யேத்க்ரு'ஹாஶ்ரமீ । தஸ்மாததத்த்வா யோ புங்க்தே ஸ்வயம் கில்விஷபுங்நரஃ ॥ ௨௯.

விருந்தினர் திருப்தியடைந்தபின், வீட்டுக்காரர் மனித யாகத்தால் ஏற்படும் கடனிலிருந்து விடுபடுவார்; ஆனால், கொடுக்காமல் தானே சாப்பிடுபவர் பாவத்தைச் சாப்பிடுவார்.

ஸ பாபம் கேவலம் புங்க்தே புரீஷஞ்சாந்யஜந்மநி । அதிதிர்யஸ்ய பக்நாஶோ க்ரு'ஹாத்ப்ரதிநிவர்ததே ॥ ௨௯.

விருந்தினரின் ஆசை நிறைவேறாமல் அவர் வீட்டை விட்டு போனால், அந்த வீட்டுக்காரர் பாவத்தை மட்டும் சாப்பிடுவார்; அடுத்த பிறவியில் அசுத்தத்தைச் சாப்பிட வேண்டியதாயிருக்கும்.

ஸ தத்த்வா துஷ்க்ரு'தம் தஸ்மை புண்யமாதாய கச்சதி । அப்யம்புஶாகதாநேந யத்வாப்யஶ்நாதி ஸ ஸ்வயம் ॥ ௨௯.

குறைந்தபட்சம் தண்ணீர் அல்லது காய்கறி கொடுத்தாலும், அதனால் கிடைக்கும் புண்ணியம் விருந்தினருக்கே செல்லும்; பாவம் வீட்டுக்காரரிடமே இருக்கும்.

பூஜயேத்து நரஃ ஶக்த்யா தேநைவாதிதிமாதராத் । குர்யாச்சாஹரஹஃ ஶ்ராத்தமந்நாத்யேநோதகேந ச ॥ ௨௯.

ஆகவே, மனிதன் தன்னால் இயன்ற அளவு விருந்தினரை மரியாதையுடன் போற்ற வேண்டும்; அன்னம், தண்ணீர் கொண்டு தினமும் ஸ்ராத்த்தம் செய்ய வேண்டும்.

பித்ரூ'நுத்திஶ்ய விப்ராம்ஶ்ச போஜயேத்விப்ரமேவ வா । அந்நஸ்யாக்ரம் ததுத்த்ரு'த்ய ப்ராஹ்மணாயோபபாதயேத் ॥ ௨௯.

பித்ருக்கள் நினைவாக, பிராமணர்களை அல்லது குறைந்தபட்சம் ஒருவரையாவது, முதலில் சிறந்த அன்னத்தை எடுத்துக் கொடுத்து உணவளிக்க வேண்டும்.

பிக்ஷாஞ்ச யாசதாம் தத்யாத்பரிவ்ராட்ப்ரஹ்மசாரிணாம் । க்ராஸப்ரமாணா பிக்ஷா ஸ்யாதக்ரம் க்ராஸசதுஷ்டயம் ॥ ௨௯.

பிச்சை கேட்பவர்களுக்கு, சஞ்சாரிகள் மற்றும் பிரம்மச்சாரிகளுக்கு, நான்கு உண்டி அளவு பிச்சை கொடுக்க வேண்டும்; அதில் முதலில் எடுத்ததை வழங்க வேண்டும்.

அக்ரம் சதுர்குணம் ப்ராஹுர்ஹந்தகாரம் த்விஜோத்தமாஃ । போஜநம் ஹந்தகாரம் வா அக்ரம் பிக்ஷாமதாபி வா ॥ ௨௯.

மிகச் சிறந்த இருமுறை பிறந்தோர், முதலில் கொடுக்கும் பகுதி நான்கு மடங்கு பலம் வாய்ந்தது என்கிறார்கள்; அது உணவாக இருந்தாலும், பிச்சையாக இருந்தாலும், முதலில் கொடுப்பதே மிகச் சிறந்தது.

அதத்த்வா து ந போக்தவ்யம் யதாவிபவமாத்மநஃ । பூஜயித்வாதிதீநிஷ்டாந் ஜ்ஞாதீந் பந்தூம்ஸ்ததார்திநஃ ॥ ௨௯.

தன்னால் இயன்ற அளவு கொடுத்த பிறகே சாப்பிட வேண்டும்; விருந்தினர், வீட்டுத் தெய்வம், உறவினர், மற்றும் தானம் கேட்பவர்களை மரியாதை செய்து பிறகு சாப்பிட வேண்டும்.

விகலாந் பாலவ்ரு'த்தாம்ஶ்ச போஜயேச்சாதுராம்ஸ்ததா । வாஞ்சதே க்ஷுத்பரீதாத்மா யச்சாந்யோऽந்நமகிஞ்சநஃ ॥ ௨௯.

உடல் குறைபாடுள்ளோர், பிள்ளைகள், முதியோர், புத்திசாலிகள், பசிக்காக உணவு விரும்பும் ஏழைகள் — இவர்களையும் உணவளிக்க வேண்டும்.