மார்கண்டேயபுராணம்

தாதவ்யம் ரக்ஷிதவ்யம் ச தர்மஜ்ஞேந மஹீக்ஷிதா । சாபம் சோத்யம்ய யோத்தவ்யம் தர்மஶாஸ்த்ராநுஸாரதஃ॥௭.

தர்மத்தை அறிந்த மன்னன், தர்மப்படி கொடுக்கவும், காப்பாற்றவும் வேண்டும்; வில்லைக் கையில் எடுத்து, தர்ம நூலுக்கு ஏற்ப போரிட வேண்டும்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச தாதவ்யம் கஸ்ய கே ரக்ஷ்யாஃ கைர்யோத்தவ்யம் ச தே ந்ரு'ப । க்ஷிப்ரமேதத் ஸமாசக்ஷ்வ யத்யதர்மபயம் தவ॥௭.

விசுவாமித்திரர் கூறினார்: யாருக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்? யாரை பாதுகாக்க வேண்டும்? யாரால் போர் நடத்தப்பட வேண்டும், அரசே? நீ அநியாயத்தைப் பயந்தால், இதை விரைவில் எனக்குச் சொல்.

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச தாதவ்யம் விப்ரமுக்யேப்யோ யே சாந்யே க்ரு'ஶவ்ரு'த்தயஃ । ரக்ஷ்யா பீதாஃ ஸதா யுத்தம் கர்தவ்யம் பரிபந்திபிஃ॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினார்: சிறந்த பிராமணர்களுக்கும், மற்ற ஏழை மக்களுக்கும் தானம் செய்ய வேண்டும். பயந்தவர்களை எப்போதும் பாதுகாக்க வேண்டும்; கொள்ளையர்களுக்கு எதிராகப் போர் நடத்த வேண்டும்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச யதி ராஜா பவாந் ஸம்யக்ராஜதர்மமவேக்ஷதே । நிர்வேஷ்டுகாமோ விப்ரோऽஹம் தீயதாமிஷ்டதக்ஷிணா॥௭.

விசுவாமித்திரர் கூறினார்: நீ அரசனாக உன் கடமையை நியாயமாகப் பார்த்தால், நான் ஒரு பிராமணனாக யாகம் செய்ய விரும்புகிறேன்; எனவே, வேண்டிய காணிக்கையை வழங்க வேண்டும்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ஏதத்ராஜா வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநாந்தராத்மநா । புநர்ஜாதமிவாத்மாநம் மேநே ப்ராஹ ச கௌஶிகம்॥௭.

பறவைகள் கூறின: அரசனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், உள்ளம் மகிழ்ந்து, புதிதாக பிறந்தது போல் உணர்ந்தார்; பின்னர் கௌசிகரிடம் மீண்டும் பேசினார்.

உச்யதாம் பகவந் யத்தே தாதவ்யமவிஶங்கிதம் । தத்தமித்யேவ தத்வித்தி யத்யபி ஸ்யாத் ஸுதுர்லபம்॥௭.

பெரியவரே, நீங்கள் எதை விரும்புகிறீர்களோ அதை தயங்காமல் சொல்லுங்கள். அது எவ்வளவு கடினமானதாயினும், அது ஏற்கனவே வழங்கப்பட்டதாகவே எண்ணுங்கள்.

ஹிரண்யம் வா ஸுவர்ணம் வா புத்ரஃ பத்நீ கலேவரம் । ப்ராணா ராஜ்யம் புரம் லக்ஷ்மீர்யதபிப்ரேதமாத்மநஃ॥௭.

பொன், தங்கம், என் மகன், மனைவி, உடல், உயிர், அரசாட்சி, நகரம், செல்வம்—உங்கள் மனதில் என்ன ஆசையோ, அதையெல்லாம் வழங்குகிறேன்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச ராஜந் ப்ரதிக்ரு'ஹீதோऽயம் யஸ்தே தத்தஃ ப்ரதிக்ரஹஃ । ப்ரயச்ச ப்ரதமம் தாவத் தக்ஷிணாம் ராஜஸூயிகீம்॥௭.

விசுவாமித்திரர் கூறினார்: அரசே, நீங்கள் வழங்கிய காணிக்கை ஏற்கப்பட்டது. முதலில் எனக்கு அரச யாகத்துக்கான காணிக்கையைத் தாருங்கள்.

; ராஜோவாச ப்ரஹ்மம்ஸ்தாமபி தாஸ்யாமி தக்ஷிணாம் பவதோ ஹ்யஹம் । வ்ரியதாம் த்விஜஶார்தூல யஸ்தவேஷ்டஃ ப்ரதிக்ரஹஃ॥௭.

அரசன் கூறினார்: பிராமணரே, அந்த காணிக்கையையும் நிச்சயமாக உங்களுக்கு வழங்குவேன். இரண்டு பிறப்புடையோரில் சிறந்தவரே, நீங்கள் விரும்பும் காணிக்கையைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச ஸஸாகராம் தராமேதாம் ஸபூப்ரு'த்க்ராமபத்தநாம் । ராஜ்யம் ச ஸகலம் வீர ரதாஶ்வ-கஜஸங்குலம்॥௭.

விசுவாமித்திரர் கூறினார்: கடலோடு கூடிய இந்த பூமி, அதில் உள்ள அரசர்கள், கிராமங்கள், நகரங்கள், மற்றும் ரதம், குதிரை, யானைகள் நிறைந்த முழு அரசாட்சியும்—all இவை எனக்கு வேண்டும்.

கோஷ்டாகாரம் ச கோஷம் ச யச்சாந்யத்வித்யதே தவ । விநா பார்யாம் ச புத்ரம் ச ஶரீரம் ச தவாநக॥௭.

உங்கள் பொக்கிஷம், களஞ்சியம், மற்ற உங்களிடம் உள்ள எல்லாவற்றையும், ஆனால் உங்கள் மனைவி, மகன், உடலைத் தவிர்த்து, எனக்கு வழங்குங்கள், பாவமில்லாதவரே.

தர்மம் ச ஸர்வதர்மஜ்ஞ யோ யாந்தமநுகச்சதி । பஹுநா வா கிமுக்தேந ஸர்வமேதத் ப்ரதீயதாம்॥௭.

அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவரே, ஒருவர் போகும்போது அவரைத் தொடரும் தர்மத்தையும் எனக்கு வழங்குங்கள். அதிகமாக சொல்ல என்ன இருக்கிறது? இவை எல்லாவற்றையும் தாருங்கள்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டேநைவ மநஸா ஸோऽவிகாரமுகோ ந்ரு'பஃ । தஸ்யர்ஷேர்வசநம் ஶ்ருத்வா ததேத்யாஹ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ॥௭.

பறவைகள் கூறின: மகிழ்ச்சியுடன் மனம் நிறைந்த அரசன், முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், முகத்தில் மாற்றமின்றி, கைகளை கூப்பி 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னார்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச ஸர்வஸ்வம் யதி மே தத்தம் ராஜ்யமுர்வோ பலம் தநம் । ப்ரபுத்வம் கஸ்ய ராஜர்ஷே ராஜ்யஸ்தே தாபஸே மயி॥௭.

விசுவாமித்திரர் கூறினார்: அரசனே, நீங்கள் எனக்கு முழு அரசும், நிலமும், படையும், செல்வமும் தந்தால், நான் இங்கு அரசராக இருக்கும்போது அதிகாரம் யாரிடம் இருக்கும்?

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச யஸ்மிந்நபி மயா காலே ப்ராஹ்மந் தத்தா வஸுந்தரா । தஸ்மிந்நபி பவாந் ஸ்வாமீ கிமுதாத்ய மஹீபதிஃ॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினார்: நான் எந்த நேரத்திலும் ஒரு பிராமணனுக்கு நிலம் தந்தபோதும், அப்போது அதற்கும் நீங்களே உரிமையாளர்; இப்போது என்றால் இன்னும் அதிகம், அரசே.

; விஶ்வாமித்ர உவாச யதி ராஜம்ஸ்த்வயா தத்தா மம ஸர்வா வஸுந்தரா । யத்ர மே விஷயே ஸ்வாம்யம் தஸ்மாந்நிஷ்க்ராந்துமர்ஹஸி॥௭.

விசுவாமித்திரர் கூறினார்: அரசே, நீங்கள் எனக்கு முழு பூமியையும் தந்தால், என் ஆட்சி இருக்கும் இடத்தில் இருந்து நீங்கள் வெளியேற வேண்டும்.

ஶ்ரோணீஸூத்ராதிஸகலம் முக்த்வா பூஷணஸம்க்ரஹம் । தருவல்கலமாபத்ய ஸஹ பத்ந்யா ஸுதேந ச॥௭.

அரசன், இடுப்புக்கயிறு முதலான அனைத்து ஆபரணங்களையும் கழற்றி, மரச்சீலை அணிந்து, தனது மனைவி மற்றும் மகனுடன் வெளியேறினார்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ததேதி சோக்த்வா க்ரு'த்வா ச ராஜா கந்தும் ப்ரசக்ரமே । ஸ்வபத்ந்யா ஶைவ்யயா ஸார்தம் பாலகேநாத்மஜேந ச॥௭.

பறவைகள் கூறின: 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, செய்துவிட்டு, அரசன் தனது மனைவி சைவ்யா மற்றும் சிறிய மகனுடன் புறப்பட்டார்.

வ்ரஜதஃ ஸ ததோ ருத்த்வா பந்தாநம் ப்ராஹ தம் ந்ரு'பம் । க்வ யாஸ்யஸீத்யதத்த்வா மே தக்ஷிணாம் ராஜஸூயிகீம்॥௭.

அவர் அங்கிருந்து செல்லும்போது, ஒருவன் வழியை அடைத்து, 'நீ எனக்கு அரச யாகத்துக்கான காணிக்கையை வழங்காமல் எங்கே போகிறாய்?' என்று கேட்டான்.

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச பகவந் ராஜ்யமேதத் தே தத்தம் நிஹதகண்டகம் । அவஶிஷ்டமிதம் ப்ரஹ்மந்நத்ய தேஹத்ரயம் மம॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: பகவனே, எல்லா இடையூறுகளும் நீங்கிய இந்த ராஜ்யத்தை உமக்கு கொடுத்துவிட்டேன். இப்போது, பிரம்மனே, எனக்கு இந்த மூன்று உடல்கள் மட்டுமே மீதமிருக்கின்றன.

; விஶ்வாமித்ர உவாச ததாபி கலு தாதவ்யா த்வயா மே யஜ்ஞதக்ஷிணா । விஶேஷதோ ப்ராஹ்மணாநம் ஹந்த்யதத்தம் ப்ரதிஶ்ருதம்॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: அதைப் போனாலும், நீ எனக்கு யாகதட்சிணை கொடுக்கவேண்டும். குறிப்பாக, பிராமணர்களுக்கு தட்சிணை கொடுக்கப்படவில்லை என்றால், அவர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்று முன்பே வாக்குறுதி அளிக்கப்பட்டது.

யாவத் தோஷோ ராஜஸூயே ப்ராஹ்மணாநாம் தபவேந்ந்ரு'ப । தாவதேவ து தாதவ்யா தக்ஷிணா ராஜஸூயிகீ॥௭.

ராஜனே, ராஜசூய யாகத்தில் பிராமணர்கள் திருப்தியடையும் வரை, அந்த யாகதட்சிணை கொடுக்கப்பட வேண்டும்.

ப்ரதிஶ்ருத்ய ச தாதவ்யம் யோத்தவ்யம் சாததாயிபிஃ । ரக்ஷிதவ்யாஸ்ததா சார்தாஸ்த்வயைவ ப்ராக் ப்ரதிஶ்ருதம்॥௭.

நீ வாக்குறுதி அளித்துள்ளதால், கொடுக்க வேண்டியது கொடுக்க வேண்டும்; பகைவருடன் போரிட வேண்டும்; துன்புறுபவர்களை காப்பாற்ற வேண்டும்—இவை எல்லாம் நீ முன்பே உறுதியளித்தவை.

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச பகவந் ஸாம்ப்ரதம் நாஸ்தி தாஸ்யே காலக்ரமேண தே । ப்ரஸாதம் குரு விப்ரர்ஷே ஸத்பாவமநுசிந்த்ய ச॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: பகவனே, இப்போது என்னிடம் எதுவும் இல்லை; காலம் வந்தபின் உமக்கு தருவேன். என் உண்மையையும் மனநிலையையும் நினைத்து தயவு செய்து அருள் புரியுங்கள், முனிவரே.

; விஶ்வாமித்ர உவாச கிம்ப்ரமாணோ மயா காலஃ ப்ரதீக்ஷ்யஸ்தே ஜநாதிப । ஶீக்ரமாசக்ஷ்வ ஶாபாக்நிரந்யதா த்வாம் ப்ரதக்ஷ்யதி॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: மனிதர்களுக்கெல்லாம் தலைவனே, நான் எவ்வளவு காலம் உன்னை காத்திருக்க வேண்டும்? விரைவாக சொல்லு; இல்லையெனில் என் சாபத்தின் தீ உன்னை விழுங்கும்.

; ஹரிசந்த்ர உவாச மாஸேந தவ விப்ரர்ஷே ப்ரதாஸ்யே தக்ஷிணாதநம் । ஸாம்ப்ரதம் நாஸ்தி மே வித்தமநுஜ்ஞாம் தாதுமர்ஹஸி॥௭.

ஹரிச்சந்திரன் சொன்னான்: முனிவரே, ஒரு மாதத்தில் உமக்கு யாகதட்சிணை தருவேன். இப்போது என்னிடம் பணம் இல்லை; தர அனுமதி வழங்க வேண்டும்.

; விஶ்வாமித்ர உவாச கச்ச கச்ச ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ஸ்வதர்மமநுபாலய । ஶிவஶ்ச தேऽத்வா பவது மா ஸந்து பரிபந்திநஃ॥௭.

விசுவாமித்திரன் சொன்னான்: போ, போ, ராஜாக்களில் சிறந்தவரே, உன் தர்மத்தை காப்பாற்று. உன் வழி நல்வழியாக இருக்கட்டும்; எந்த இடையூறும் வராதிருக்கட்டும்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ அநுஜ்ஞாதஶ்ச கச்சேதி ஜகாம வஸுதாதிபஃ । பத்ப்யாமநுசிதா கந்துமந்வகச்சத தம் ப்ரியா॥௭.

பறவைகள் கூறின: அனுமதி பெற்றுவிட்டு, பூமியின் அதிபதி சென்றான்; அவனது அன்புக்குரியவள், தன் வழக்கத்திற்கு மாறாக, நடந்து அவனை பின்தொடர்ந்தாள்.

தம் ஸபார்யம் ந்ரு'பஶ்ரேஷ்டம் நிர்யாந்தம் ஸஸுதம் புராத் । த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரசுக்ருஶுஃ பௌரா ராஜ்ஞஶ்சைவாநுயாயிநஃ॥௭.

அந்த மகானான ராஜா தன் மனைவியையும் மகனையும் அழைத்துக்கொண்டு நகரை விட்டு வெளியேறும்போது, நகர மக்கள் அழுதார்கள்; அரசனின் சேவகர்களும் பின்தொடர்ந்தார்கள்.