மார்கண்டேயபுராணம்

அஸ்யாந்தர்கதமாயத்தம் ஸ்வரவ்யஞ்ஜநஸம்மிதம் । ததஶேஷம் மயா தத்தம் பவதஃ கம்பலஸ்ய ச ॥ ௨௩.

இதற்குள் உள்ள எல்லாவற்றையும், அதன்மீது சார்ந்துள்ள அனைத்தையும், இசைச் சுருதி, ஒலிகள் உட்பட அனைத்தையும், உனக்கும் கம்பலனுக்கும் நான் வழங்கினேன்.

ததா நாந்யஸ்ய பூர்லோகே பாதாலே சாபி பந்நக । ப்ரணேதாரௌ பவந்தௌ ச ஸர்வஸ்யாஸ்ய பவிஷ்யதஃ । பாதாலே தேவலோகே ச பூர்லோகே சைவ பந்நகௌ ॥ ௨௩.

பாம்பே, பூமியிலும் பாதாளத்திலும் வேறு யாரும் இல்லை; இந்த எல்லாவற்றிலும், பாதாளத்தில், தேவலோகத்திலும், பூமியிலும், நீங்களிருவரும் மட்டுமே தலைவர்கள் ஆவீர்கள்.

ஜட உவாச இத்யுக்த்வா ஸா ததா தேவீ ஸர்வஜிஹ்வா ஸரஸ்வதீ । ஜகாமாதர்ஶநம் ஸத்யோ நாகஸ்ய கமலேக்ஷணா ॥ ௨௩.

ஜடன் சொன்னான்: இவ்வாறு கூறியவுடன், எல்லா மொழிகளுக்கும் ஆண்டவளான சரஸ்வதி, தாமரைப் போல் கண்கள் உடையவள், அந்த பாம்பின் பார்வையில் இருந்து உடனே மறைந்தாள்.

தயோஶ்ச தத்யதாவ்ரு'த்தம் ப்ராத்ரோஃ ஸர்வமஜாயத । விஜ்ஞாநமுபயோரக்ர்யம் பததாலஸ்வராதிகம் ॥ ௨௩.

அப்போது அந்த இரு சகோதரர்களுக்கும் நடந்த அனைத்தும் தெளிவாகப் புரிந்தது; அடிகள், தாளம், சுருதி மற்றும் மற்ற எல்லா இசை அறிவும் இருவருக்கும் தோன்றியது.

ததஃ கைலாஸஶைலேந்த்ரஶிகரஸ்திதமீஶ்வரம் । கீதகைஃ ஸப்தபிர்நாகௌ தந்த்ரீலயஸமந்விதௌ ॥ ௨௩.

பின்னர், ஏழு வகை பாடலிலும் நிபுணரான அந்த இரு பாம்புகள், ஸ்திரங்கள் மற்றும் தாளத்துடன், கைலாசமலையின் உச்சியில் உள்ள இறைவனை வழிபட விரைந்தனர்.

ஆரிராதயிஷூ தேவமநங்காங்கஹரம் ஹரம் । ப்ரசக்ரதுஃ பரம் யத்நமுபௌ ஸம்ஹதவாக்கலௌ ॥ ௨௩.

காமனை அழிப்பவரான தேவனை மகிழ்விப்பதற்காக, இருவரும் ஒருமித்து, தங்கள் குரலும் திறமையும் ஒன்றிணைத்து மிகுந்த முயற்சி எடுத்தனர்.

ப்ராதர்நிஶாயாம் மத்யாஹ்நே ஸந்த்யயோஶ்சாபி தத்பரௌ । தயோஃ காலேந மஹதா ஸ்தூயமாநோ வ்ரு'ஷத்வஜஃ ॥ ௨௩.

காலை, இரவு, நடுப்பகல், சந்திரோதய வேளைகளிலும், அவர்கள் முழு மனதுடன் இறைவனைப் பாடி வழிபட்டனர்; நீண்ட நாட்கள் கழித்து, அந்த நந்தி கொடியுடைய இறைவன் மகிழ்ந்தான்.

துதோஷ கீதகைஸ்தௌ ச ப்ராஹேஶோ க்ரு'ஹ்யதாம் வரஃ । ததஃ ப்ரணம்யாஶ்வதரஃ கம்பலேந ஸமம் ததா ॥ ௨௩.

அவர்களின் பாடலால் திருப்தியடைந்த இறைவன், 'ஒரு வரம் கேளுங்கள்' என்று சொன்னான். உடனே, அஷ்வதரனும் கம்பலனும் சேர்ந்து வணங்கி கேட்டனர்.

வ்யஜ்ஞாபயந்மஹாதேவம் ஶிதிகண்டமுமாபதிம் । யதி நௌ பகவாந் ப்ரீதோ தேவதேவஸ்த்ரிலோசநஃ ॥ ௨௩.

அவர்கள், நீலக்கண்டனும் உமையின் கணவரும் ஆன மகாதேவனை வேண்டினர்: 'மூன்று கண்கள் உடைய தேவாதி தேவன் நம்மிடம் திருப்தியடைந்திருந்தால்—'

ததோ யதாபிலஷிதம் வரமேநம் ப்ரயச்ச நௌ । ம்ரு'தா குவலயாஶ்வஸ்ய பத்நீ தேவ ! மதாலஸா ॥ ௨௩.

'அப்படியென்றால், எங்கள் விருப்பப்படி இந்த வரத்தை வழங்க வேண்டும்: இறந்த குவலயாஷ்வனின் மனைவி மதாலசா, இறைவா—'

தேநைவ வயஸா ஸத்யோ துஹித்ரு'த்வம் ப்ரயாது மே । ஜாதிஸ்மரா யதா பூர்வம் தத்வத்காந்திஸமந்விதா । யோகிநீ யோகமாதா ச மத்கேஹே ஜாயதாம் பவ ॥ ௨௩.

'அதே வயதில் உடனே என் மகளாகப் பிறக்க வேண்டும்; முன்னைய வாழ்க்கையை நினைவுகூரும் வகையில், அதே அழகுடன், யோகினியாகவும் யோகிகளின் தாயாகவும் என் வீட்டில் பிறக்க வேண்டும்.'

மஹாதேவ உவாச யதோக்தம் பந்நகஶ்ரேஷ்ட ! ஸர்வேமேதத்பவிஷ்யதி । மத்ப்ரஸாதாதஸந்திக்தம் ஶ்ருணு சேதம் புஜங்கம ॥ ௨௩.

மகாதேவன் சொன்னான்: 'பாம்புகளுக்கு முதல்வனே! நீ கூறியபடி அனைத்தும் என் அருளால் சந்தேகமின்றி நடக்கும். இப்போது இதையும் கேள், பாம்பே.'

ஶ்ராத்தே து ஸமநுப்ராப்தே மத்யமம் பிண்டமாத்மநா । பக்ஷயேதாஃ பணிஶ்ரேஷ்ட ! ஶுசிஃ ப்ரயதமாநஸஃ ॥ ௨௩.

'ஶ்ராத்த நிகழ்ச்சி நடைபெறும் போது, பாம்புகளுக்கு முதல்வனே, நீ தூய்மையுடன், மனதை ஒருமைப்படுத்தி நடுவிலுள்ள பிண்டத்தை உனது வாயால் உண்.'

பக்ஷிதே து ததஸ்தஸ்மிந் பவதோ மத்யமாத்பணாத் । ஸமுத்பத்ஸ்யதி கல்யாணீ ததாரூபா யதாம்ரு'தா ॥ ௨௩.

'அதை நீ உண்டவுடன், உன் நடுவிலுள்ள பாம்பு மண்டையிலிருந்து, முன்னையபோலவே, நல்ல வடிவம் உடையவள் தோன்றுவாள்.'

காமஞ்சேமமபித்யாய குரு த்வம் பித்ரு'தர்பணம் । தத்க்ஷணாதேவ ஸா ஸுப்ரூஃ ஶ்வஸதோ மத்யமாத்பணாத் ॥ ௨௩.

'அவளை நினைத்து, பித்ரு தர்ப்பணம் செய்யும் போது, அந்த நிமிடமே, அழகான புருவம் உடையவள் உன் பாம்பு மண்டையின் நடுவிலிருந்து வெளிப்பட்டு உயிர் வாங்குவாள்.'

ஸமுத்பத்ஸ்யதி கல்யாணீ ததாரூபா யதாம்ரு'தா । ஏதச்ச்ருத்வா ததஸ்தௌ து ப்ரணிபத்ய மஹேஶ்வரம் ॥ ௨௩.

அமுதம் போல் அழகும், நல்லொழுக்கமும் உடைய ஒரு பெண் பிறப்பாள் என்று கேட்டதும், அவர்கள் இருவரும் மகேசுவரனை வணங்கி விழுந்தார்கள்.

ரஸாதலம் புநஃ ப்ராப்தௌ பரிதோஷஸமந்விதௌ । ததா ச க்ரு'தவாந் ஶ்ராத்தம் ஸ நாகஃ கம்பலாநுஜஃ ॥ ௨௩.

அவர்கள் திருப்தியுடன் மீண்டும் பாதாளத்திற்குத் திரும்பினார்கள்; அப்போது கம்பலனுடைய தம்பியான அந்த நாகன், சரியாக ஸ்ராத்தம் செய்தான்.

பிண்டஞ்ச மத்யமம் தத்வத்யதாவதுபபுக்தவாந் । தஞ்சாபி த்யாயஃ காமம் ததஃ ஸா தநுமத்யமா ॥ ௨௩.

அவன் நடுவிலுள்ள பிண்டத்தை முறையாக உண்டு, அவளை ஆசையுடன் மனதில் நினைத்து இருந்தபோது, அந்த மெலிந்த இடுப்பையுடைய பெண்—

ஜஜ்ஞே நிஶ்வஸதஃ ஸத்யஸ்தத்ரூபா மத்யமாத்பணாத் । ந சாபி கதயாமாஸ கஸ்யசித்ஸ புஜங்கமஃ ॥ ௨௩.

அவன் மூச்சை விடும் போதே, அவ்வடிவில் நடுவிலுள்ள பாம்பின் பாம்பில் உடனே பிறந்தாள்; அந்த நாகன் அவளை யாரிடமும் சொல்லவில்லை.

அந்தர்க்ரு'ஹே தாம் ஸுததீம் ஸ்த்ரீபிர்குப்தாமதாரயத் । தௌ சாநுதிநமாகம்ய புத்ரௌ நாகபதேஃ ஸுகம் ॥ ௨௩.

அந்த அழகான பற்கள் கொண்ட பெண்ணை, மற்ற பெண்கள் காத்து, உள்ளரையில் வைத்தான்; நாகராஜாவின் இரு மகன்களும் தினமும் மகிழ்ச்சியுடன் வந்தார்கள்.

ரு'தத்வஜேந ஸஹிதௌ சிக்ரீடாதேऽமராவிவ । ஏகதா து ஸுதௌ ப்ராஹ நாகராஜோ முதாந்விதஃ ॥ ௨௩.

அவர்கள் இருவரும் ருதத்வஜனுடன் சேர்ந்து தேவர்கள் போல் விளையாடினார்கள்; ஒரு நாள், நாகராஜா மகிழ்ச்சியுடன் தனது மகன்களிடம் பேசினான்.

யந்மயா பூர்வமுக்தந்து க்ரியதே கிம் ந தத்ததா । ஸ ராஜபுத்ரோ யுவயோருபகாரீ மமாந்திகம் ॥ ௨௩.

"நான் முன்பு சொன்னது ஏன் செய்யப்படவில்லை? உங்களுக்குப் பயனளித்த அந்த அரசகுமாரனை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்."

கஸ்மாந்நாநீயதே வத்ஸாவுபகாராய மாநதஃ । ஏவமுக்தௌ ததஸ்தேந பித்ரா ஸ்நேஹவதா து தௌ ॥ ௨௩.

"மகனே, உங்களுக்கு நன்மை செய்யும் அந்த மரியாதை தரும் அரசகுமாரன் ஏன் இங்கு கொண்டு வரப்படவில்லை?" என்று அன்புடன் கூறிய தந்தையை கேட்டதும், அவர்கள் இருவரும்—

கத்வா தஸ்ய புரம் ஸக்யூ ரேமாதே தேந தீமதா । ததஃ குவலயாஶ்வம் தௌ க்ரு'த்வா கிஞ்சித்கதாந்தரம் ॥ ௨௩.

அவர்கள் அவனுடைய நகரத்திற்கு சென்று, அந்த புத்திசாலி அரசகுமாரனுடன் நண்பர்களாக மகிழ்ந்தார்கள்; பிறகு, குவலயாஷ்வனுடன் சிறிது உரையாடியபின்—

அப்ரூதாம் ப்ரணயோபேதம் ஸ்வகேஹகமநம் ப்ரதி । தாவாஹ ந்ரு'பபுத்ரோऽஸௌ நந்விதம் பவதோர்க்ரு'ஹம் ॥ ௨௩.

அவர்கள் அன்புடன் தங்கள் வீட்டிற்குத் திரும்ப வேண்டும் என்று அவனிடம் சொன்னார்கள்; ஆனால் அரசகுமாரன், "இது உங்களுடைய இல்லம் அல்லவா?" என்று கேட்டான்.

தநவாஹநவஸ்த்ராதி யந்மதீயம் ததேவ வாம் । யத்து வாம் வாஞ்சிதம் தாதும் தநம் ரத்நமதாபி வா ॥ ௨௩.

"என் செல்வமும், வாகனங்களும், vastrangalum எல்லாம் உங்களுக்கே; நீங்கள் விரும்பும் பொருள், செல்வம், வைரம் எதுவாக இருந்தாலும்—"

தத்தீயதாம் த்விஜஸுதௌ யதி வாம் ப்ரணயோ மயி । ஏதாவதாஹம் தைவேந வஞ்சிதோऽஸ்மி துராத்மநா ॥ ௨௩.

"உங்களுக்கு என்மேல் பாசம் இருந்தால், அந்த எல்லாவற்றையும் உங்களுக்குக் கொடுக்கட்டும்; இதில் தான் நான் விதியின் விளையாட்டால் ஏமாந்தேன், தீயவனே—"

யத்பவத்ப்யாம் மமத்வம் நோ மதீயே க்ரியதே க்ரு'ஹே । யதி வாம் மத்ப்ரியம் கார்யமநுக்ராஹ்யோऽஸ்மி வாம் யதி ॥ ௨௩.

"நீங்கள் என் வீட்டை உங்களுடையதாக கருதவில்லை; நீங்கள் என்னை நேசிக்கிறீர்கள் என்றால், அல்லது நான் உங்களால் அருள்பெற விரும்புகிறேன் என்றால்—"

தத்தநே மம கேஹே ச மமத்வமநுகல்ப்யதாம் । யுவயோர்யந்மதீயம் தந்மாமகம் யுவயோஃ ஸ்வகம் ॥ ௨௩.

"என் செல்வமும், என் இல்லமும் உங்களுடையதாகவே கருதப்படட்டும்; என்னுடையது உங்களுடையது, உங்களுடையது என்னுடையது."