மார்கண்டேயபுராணம்

ஸுகாஸுகம் மஹாஸௌக்யரூபம் த்வயி விபாவ்யதே । ஏவம் தேவி ! த்வயா வ்யாப்தம் ஸகலம் நிஷ்கலஞ்ச யத் । அத்வைதாவஸ்திதம் ப்ரஹ்ம யச்ச த்வைதே வ்யவஸ்திதம் ॥ ௨௩.

இன்பமும் துன்பமும், பேரானந்தத்தின் வடிவமும் உன்னில் தெரிகிறது. இப்படியே, அம்மையே, எல்லா பகடிகளும் பகடியற்றதும் உன்னால் நிரம்பியுள்ளது; இருமையற்ற நிலையில் இருக்கும் பிரம்மமும், இருமையில் நிலைபெற்றதும் உன்னுள் உள்ளது.

யேऽர்தா நித்யா யே விநஶ்யந்தி சாந்யே யே வா ஸ்தூலா யே ச ஸூக்ஷ்மாதிஸூக்ஷ்மாஃ । யே வா பூமௌ யேऽந்தரீக்ஷேऽந்யதோ வா தேஷாம் தேஷாம் த்வத்த ஏவோபலப்திஃ ॥ ௨௩.

நித்தியமான பொருள்கள், அழியும் பொருள்கள், பெரிதும் உள்ளவை, மிக நுண்மையானவை, பூமியில் உள்ளவை, ஆகாயத்தில் உள்ளவை, வேறு எங்கும் உள்ளவை—இவை அனைத்தும் உன்னாலேயே அறியப்படுகின்றன.

யச்சாமூர்தம் யச்ச மூர்தம் ஸமஸ்தம் யத்வா பூதேஷ்வேகமேகஞ்ச கிஞ்சித் । யத்திவ்யஸ்தி க்ஷ்மாதலே கேऽந்யதோ வா த்வத்ஸம்பத்தம் த்வத்ஸ்வரைர்வ்யஞ்ஜநைஶ்ச ॥ ௨௩.

உருவமில்லாததும், உருவமுள்ளதும், எல்லாவற்றும்; உயிர்களில் ஒன்று அல்லது பலவாக இருப்பதும்; தெய்வீகமானதும், பூமியில், ஆகாயத்தில், வேறு எங்கும் இருப்பதும்—இவை அனைத்தும் உன்னுடன் தொடர்புடையவை, உன் எழுத்துகளாலும் ஒலிகளாலும் வெளிப்படுகின்றன.

ஜட உவாச ஏவம் ஸ்துதா ததா தேவீ விஷ்ணோர்ஜிஹ்வா ஸரஸ்வதீ । ப்ரத்யுவாச மஹாத்மாநம் நாகமஶ்வதரம் ததஃ ॥ ௨௩.

ஜடன் சொன்னான்: இப்படிப் புகழப்பட்டதும், விஷ்ணுவின் நாக்காகிய சரஸ்வதி தேவியே, அப்போது மகாத்மாவான அஸ்வதர நாகனை நோக்கி பேசினாள்.

ஸரஸ்வத்யுவாச வரம் தே கம்பலப்ராதஃ ப்ரயச்சாம்யுரகாதிப ! । ததுச்யதாம் ப்ரதாஸ்யாமி யத்தே மநஸி வர்ததே ॥ ௨௩.

சரஸ்வதி சொன்னாள்: கம்பலனின் சகோதரனே, நாகராஜா! உனக்கு ஒரு வரம் தருகிறேன்; என்ன விருப்பம் உள்ளதோ அதை சொல், அதை உனக்குக் கொடுப்பேன்.

அஶ்வதர உவாச ஸஹாயம் தேஹி தேவி ! த்வம் பூர்வம் கம்பலமேவ மே । ஸமஸ்தஸ்வரஸம்பந்தமுபயோஃ ஸம்ப்ரயச்ச ச ॥ ௨௩.

அஸ்வதரன் சொன்னான்: அம்மையே! முதலில் என் தோழராக கம்பலனை எனக்கு தாருங்கள்; இருவருக்கும் எல்லா ஸ்வரங்களுடனும் தொடர்பை அருளுங்கள்.

ஸரஸ்வத்யுவாச ஸப்த ஸ்வரா க்ராமராகாஃ ஸப்த பந்நகஸத்தம ! । கீதகாநி ச ஸப்தைவ தாவதீஶ்சாபி மூர்ச்சநாஃ ॥ ௨௩.

சரஸ்வதி சொன்னாள்: பாம்புகளுக்குள் சிறந்தவனே! ஏழு ஸ்வரங்கள், கிராம ராகங்கள், ஏழு பாடல்கள், அதேபோல ஏழு மூர்ச்சனைகள்—all உனக்கு அருளப்படுகின்றன.

தாலாஶ்சைகோநபஞ்சாஶத்ததா க்ராமத்ரயஞ்ச யத் । ஏதத்ஸர்வம் பவாந் காதா கம்பலஶ்ச ததாநக ! ॥ ௨௩.

ஐம்பத்து ஒன்று தாளங்கள், மூன்று கிராமங்கள் — இந்த முழு அறிவையும், பாவமில்லாதவனே, நீயும் கம்பலனும் பெறுவீர்கள்.

ஜ்ஞாஸ்யஸே மத்ப்ரஸாதேந புஜகேந்த்ராபரம் ததா । சதுர்விதம் பதம் தாலம் த்ரிஃ ப்ரகாரம் லயத்ரயம் ॥ ௨௩.

என் அருளால், பாம்புகளின் இசை கலை, நான்கு வகை அடிகள், தாளம், மூன்று வகை வேகம், மூன்று வகை இசை ஓசைகள் ஆகியவற்றையும் நீ அறிந்து கொள்வாய்.

கதித்ரயம் ததா தாலம் மயா தத்தம் சதுர்விதம் । ஏதத்பவாந்மத்ப்ரஸாதாத்பந்நகேந்த்ராபரஞ்ச யத் ॥ ௨௩.

மூன்று விதமான நடையும், நான்கு வகை தாளமும் நான் உனக்கு அளித்துள்ளேன்; இவை அனைத்தும், உயர்ந்த பாம்பு இசையோடும், என் அருளால் உனக்கு கிடைக்கும்.

அஸ்யாந்தர்கதமாயத்தம் ஸ்வரவ்யஞ்ஜநஸம்மிதம் । ததஶேஷம் மயா தத்தம் பவதஃ கம்பலஸ்ய ச ॥ ௨௩.

இதற்குள் உள்ள எல்லாவற்றையும், அதன்மீது சார்ந்துள்ள அனைத்தையும், இசைச் சுருதி, ஒலிகள் உட்பட அனைத்தையும், உனக்கும் கம்பலனுக்கும் நான் வழங்கினேன்.

ததா நாந்யஸ்ய பூர்லோகே பாதாலே சாபி பந்நக । ப்ரணேதாரௌ பவந்தௌ ச ஸர்வஸ்யாஸ்ய பவிஷ்யதஃ । பாதாலே தேவலோகே ச பூர்லோகே சைவ பந்நகௌ ॥ ௨௩.

பாம்பே, பூமியிலும் பாதாளத்திலும் வேறு யாரும் இல்லை; இந்த எல்லாவற்றிலும், பாதாளத்தில், தேவலோகத்திலும், பூமியிலும், நீங்களிருவரும் மட்டுமே தலைவர்கள் ஆவீர்கள்.

ஜட உவாச இத்யுக்த்வா ஸா ததா தேவீ ஸர்வஜிஹ்வா ஸரஸ்வதீ । ஜகாமாதர்ஶநம் ஸத்யோ நாகஸ்ய கமலேக்ஷணா ॥ ௨௩.

ஜடன் சொன்னான்: இவ்வாறு கூறியவுடன், எல்லா மொழிகளுக்கும் ஆண்டவளான சரஸ்வதி, தாமரைப் போல் கண்கள் உடையவள், அந்த பாம்பின் பார்வையில் இருந்து உடனே மறைந்தாள்.

தயோஶ்ச தத்யதாவ்ரு'த்தம் ப்ராத்ரோஃ ஸர்வமஜாயத । விஜ்ஞாநமுபயோரக்ர்யம் பததாலஸ்வராதிகம் ॥ ௨௩.

அப்போது அந்த இரு சகோதரர்களுக்கும் நடந்த அனைத்தும் தெளிவாகப் புரிந்தது; அடிகள், தாளம், சுருதி மற்றும் மற்ற எல்லா இசை அறிவும் இருவருக்கும் தோன்றியது.

ததஃ கைலாஸஶைலேந்த்ரஶிகரஸ்திதமீஶ்வரம் । கீதகைஃ ஸப்தபிர்நாகௌ தந்த்ரீலயஸமந்விதௌ ॥ ௨௩.

பின்னர், ஏழு வகை பாடலிலும் நிபுணரான அந்த இரு பாம்புகள், ஸ்திரங்கள் மற்றும் தாளத்துடன், கைலாசமலையின் உச்சியில் உள்ள இறைவனை வழிபட விரைந்தனர்.

ஆரிராதயிஷூ தேவமநங்காங்கஹரம் ஹரம் । ப்ரசக்ரதுஃ பரம் யத்நமுபௌ ஸம்ஹதவாக்கலௌ ॥ ௨௩.

காமனை அழிப்பவரான தேவனை மகிழ்விப்பதற்காக, இருவரும் ஒருமித்து, தங்கள் குரலும் திறமையும் ஒன்றிணைத்து மிகுந்த முயற்சி எடுத்தனர்.

ப்ராதர்நிஶாயாம் மத்யாஹ்நே ஸந்த்யயோஶ்சாபி தத்பரௌ । தயோஃ காலேந மஹதா ஸ்தூயமாநோ வ்ரு'ஷத்வஜஃ ॥ ௨௩.

காலை, இரவு, நடுப்பகல், சந்திரோதய வேளைகளிலும், அவர்கள் முழு மனதுடன் இறைவனைப் பாடி வழிபட்டனர்; நீண்ட நாட்கள் கழித்து, அந்த நந்தி கொடியுடைய இறைவன் மகிழ்ந்தான்.

துதோஷ கீதகைஸ்தௌ ச ப்ராஹேஶோ க்ரு'ஹ்யதாம் வரஃ । ததஃ ப்ரணம்யாஶ்வதரஃ கம்பலேந ஸமம் ததா ॥ ௨௩.

அவர்களின் பாடலால் திருப்தியடைந்த இறைவன், 'ஒரு வரம் கேளுங்கள்' என்று சொன்னான். உடனே, அஷ்வதரனும் கம்பலனும் சேர்ந்து வணங்கி கேட்டனர்.

வ்யஜ்ஞாபயந்மஹாதேவம் ஶிதிகண்டமுமாபதிம் । யதி நௌ பகவாந் ப்ரீதோ தேவதேவஸ்த்ரிலோசநஃ ॥ ௨௩.

அவர்கள், நீலக்கண்டனும் உமையின் கணவரும் ஆன மகாதேவனை வேண்டினர்: 'மூன்று கண்கள் உடைய தேவாதி தேவன் நம்மிடம் திருப்தியடைந்திருந்தால்—'

ததோ யதாபிலஷிதம் வரமேநம் ப்ரயச்ச நௌ । ம்ரு'தா குவலயாஶ்வஸ்ய பத்நீ தேவ ! மதாலஸா ॥ ௨௩.

'அப்படியென்றால், எங்கள் விருப்பப்படி இந்த வரத்தை வழங்க வேண்டும்: இறந்த குவலயாஷ்வனின் மனைவி மதாலசா, இறைவா—'

தேநைவ வயஸா ஸத்யோ துஹித்ரு'த்வம் ப்ரயாது மே । ஜாதிஸ்மரா யதா பூர்வம் தத்வத்காந்திஸமந்விதா । யோகிநீ யோகமாதா ச மத்கேஹே ஜாயதாம் பவ ॥ ௨௩.

'அதே வயதில் உடனே என் மகளாகப் பிறக்க வேண்டும்; முன்னைய வாழ்க்கையை நினைவுகூரும் வகையில், அதே அழகுடன், யோகினியாகவும் யோகிகளின் தாயாகவும் என் வீட்டில் பிறக்க வேண்டும்.'

மஹாதேவ உவாச யதோக்தம் பந்நகஶ்ரேஷ்ட ! ஸர்வேமேதத்பவிஷ்யதி । மத்ப்ரஸாதாதஸந்திக்தம் ஶ்ருணு சேதம் புஜங்கம ॥ ௨௩.

மகாதேவன் சொன்னான்: 'பாம்புகளுக்கு முதல்வனே! நீ கூறியபடி அனைத்தும் என் அருளால் சந்தேகமின்றி நடக்கும். இப்போது இதையும் கேள், பாம்பே.'

ஶ்ராத்தே து ஸமநுப்ராப்தே மத்யமம் பிண்டமாத்மநா । பக்ஷயேதாஃ பணிஶ்ரேஷ்ட ! ஶுசிஃ ப்ரயதமாநஸஃ ॥ ௨௩.

'ஶ்ராத்த நிகழ்ச்சி நடைபெறும் போது, பாம்புகளுக்கு முதல்வனே, நீ தூய்மையுடன், மனதை ஒருமைப்படுத்தி நடுவிலுள்ள பிண்டத்தை உனது வாயால் உண்.'

பக்ஷிதே து ததஸ்தஸ்மிந் பவதோ மத்யமாத்பணாத் । ஸமுத்பத்ஸ்யதி கல்யாணீ ததாரூபா யதாம்ரு'தா ॥ ௨௩.

'அதை நீ உண்டவுடன், உன் நடுவிலுள்ள பாம்பு மண்டையிலிருந்து, முன்னையபோலவே, நல்ல வடிவம் உடையவள் தோன்றுவாள்.'

காமஞ்சேமமபித்யாய குரு த்வம் பித்ரு'தர்பணம் । தத்க்ஷணாதேவ ஸா ஸுப்ரூஃ ஶ்வஸதோ மத்யமாத்பணாத் ॥ ௨௩.

'அவளை நினைத்து, பித்ரு தர்ப்பணம் செய்யும் போது, அந்த நிமிடமே, அழகான புருவம் உடையவள் உன் பாம்பு மண்டையின் நடுவிலிருந்து வெளிப்பட்டு உயிர் வாங்குவாள்.'

ஸமுத்பத்ஸ்யதி கல்யாணீ ததாரூபா யதாம்ரு'தா । ஏதச்ச்ருத்வா ததஸ்தௌ து ப்ரணிபத்ய மஹேஶ்வரம் ॥ ௨௩.

அமுதம் போல் அழகும், நல்லொழுக்கமும் உடைய ஒரு பெண் பிறப்பாள் என்று கேட்டதும், அவர்கள் இருவரும் மகேசுவரனை வணங்கி விழுந்தார்கள்.

ரஸாதலம் புநஃ ப்ராப்தௌ பரிதோஷஸமந்விதௌ । ததா ச க்ரு'தவாந் ஶ்ராத்தம் ஸ நாகஃ கம்பலாநுஜஃ ॥ ௨௩.

அவர்கள் திருப்தியுடன் மீண்டும் பாதாளத்திற்குத் திரும்பினார்கள்; அப்போது கம்பலனுடைய தம்பியான அந்த நாகன், சரியாக ஸ்ராத்தம் செய்தான்.

பிண்டஞ்ச மத்யமம் தத்வத்யதாவதுபபுக்தவாந் । தஞ்சாபி த்யாயஃ காமம் ததஃ ஸா தநுமத்யமா ॥ ௨௩.

அவன் நடுவிலுள்ள பிண்டத்தை முறையாக உண்டு, அவளை ஆசையுடன் மனதில் நினைத்து இருந்தபோது, அந்த மெலிந்த இடுப்பையுடைய பெண்—

ஜஜ்ஞே நிஶ்வஸதஃ ஸத்யஸ்தத்ரூபா மத்யமாத்பணாத் । ந சாபி கதயாமாஸ கஸ்யசித்ஸ புஜங்கமஃ ॥ ௨௩.

அவன் மூச்சை விடும் போதே, அவ்வடிவில் நடுவிலுள்ள பாம்பின் பாம்பில் உடனே பிறந்தாள்; அந்த நாகன் அவளை யாரிடமும் சொல்லவில்லை.