மார்கண்டேயபுராணம்

நாகராடஶ்வதர உவாச யத்யஶக்யமிதி ஜ்ஞாத்வா ந கரிஷ்யந்தி மாநவாஃ । கர்மண்யுத்யமமுத்யோகஹாந்யா ஹாநிஸ்ததஃ பரம் ॥ ௨௩.

நாகராஜன் அச்வதரன் சொன்னான்: ஒரு காரியம் முடியாது என்று தெரிந்தால் மனிதர்கள் முயற்சி செய்யாமல் விட்டுவிட்டால், செயல்களில் உள்ள முயற்சி, உழைப்பு அனைத்தும் வீணாகும்; அதுவே மிகப்பெரிய இழப்பாகும்.

ஆரபேத நரஃ கர்ம ஸ்வபௌருஷமஹாபயந் । நிஷ்பத்திஃ கர்மணோ தைவே பௌருஷே ச வ்யவஸ்திதா ॥ ௨௩.

ஒருவன் தன் முழு முயற்சியையும் செலுத்தி செயல்களை தொடங்க வேண்டும்; அந்தச் செயல்களின் முடிவு, விதியும் மனித முயற்சியும் இரண்டிலும் இருக்கிறது.

தஸ்மாதஹம் ததா யத்நம் கரிஷ்யே புத்ரகாவிதஃ । தபஶ்சர்யாம் ஸமாஸ்தாய யதைதத்ஸாத்யதேऽசிராத் ॥ ௨௩.

அதனால், என் மக்களே, இதை விரைவில் நிறைவேற்ற நான் தவம் செய்து, என் முழு முயற்சியையும் செலுத்துவேன்.

ஜட உவாச ஏவமுக்த்வா ஸ நாகேந்த்ரஃ ப்லக்ஷாவதரணம் கிரேஃ । தீர்தம் ஹிமவதோ கத்வா தபஸ்தேபே ஸுதுஶ்சரம் ॥ ௨௩.

ஜடன் சொன்னான்: இப்படிச் சொல்லி, நாகராஜன் பிளக்ஷாவதாரணம் என்ற புனித இடத்துக்கு, இமயமலையில் சென்று, கடினமான தவம் செய்தான்.

துஷ்டாவ கீர்பிஶ்ச ததஸ்தத்ர தேவீம் ஸரஸ்வதீம் । தந்மநா நியதாஹாரோ பூத்வா த்ரிஷவணாப்லுதஃ ॥ ௨௩.

அங்கு, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, உணவை ஒழுங்காக எடுத்துக்கொண்டு, நாளில் மூன்று முறை நீராடி, சரஸ்வதியைப் பாடல்களால் புகழ்ந்தான்.

அஶ்வதர உவாச ஜகத்தாத்ரீமஹம் தேவீமாரிராதயிஷுஃ ஶுபாம் । ஸ்தோஷ்யே ப்ரணம்ய ஶிரஸா ப்ரஹ்மயோநிம் ஸரஸ்வதீம் ॥ ௨௩.

அச்வதரன் சொன்னான்: உலகத்தைப் பேணும் அந்த நல்ல தெய்வத்தை நான் மனமார விரும்புகிறேன்; பிரம்மாவின் ஆதியாகிய சரஸ்வதியை, தலை வணங்கி புகழ்கிறேன்.

ஸதஸத்தேவி ! ஸத்கிஞ்சிந்மோக்ஷவச்சார்தவத்பதம் । தத்ஸர்வம் த்வய்யஸம்யோகம் யோகவத்தேவி ! ஸம்ஸ்திதம் ॥ ௨௩.

உண்மை, பொய், சிறியது, விடுதலை தருவது, அர்த்தமுள்ளது—இவை அனைத்தும் உன்னுடன் இணைந்திருக்காவிட்டால், தேவியே, அவை யோகத்தால் நிலைபெற்றவை போலவே.

த்வமக்ஷரம் பரம் தேவி ! யத்ர ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் । அக்ஷரம் பரமம் தேவி ! ஸம்ஸ்திதம் பரமாணுவத் ॥ ௨௩.

நீயே அழியாத உயர்ந்த தேவி; எல்லாம் உன்னில் நிலைபெற்றிருக்கிறது; அழியாத பரமானது, பரமாணுவாக நிலைபெற்றிருக்கிறது.

அக்ஷரம் பரமம் ப்ரஹ்ம விஶ்வஞ்சைதத்க்ஷராத்மகம் । தாருண்யவஸ்திதோ வஹ்நிர்பௌமாஶ்ச பரமாணவஃ ॥ ௨௩.

அழியாத பரம்பொருளும், இந்த உலகமெல்லாம் அழிவுக்குரிய தன்மை கொண்டது; மரத்தில் தீ இருப்பது போல, பூமியில் பரமாணுக்கள் இருக்கின்றன.

ததா த்வயி ஸ்திதம் ப்ரஹ்ம ஜகச்சேதமஶேஷதஃ । ஓங்காராக்ஷரஸம்ஸ்தாநம் யத்து தேவி ! ஸ்திராஸ்திரம் ॥ ௨௩.

அம்மையே! உன்னுள் பிரம்மமும், இந்த முழு உலகமும் முழுமையாக இருக்கின்றன. நிலையானதும் நிலையற்றதும் ஆகிய ஓம் எனும் எழுத்தின் வடிவமும் உன்னில் நிலைத்திருக்கிறது.

தத்ர மாத்ராத்ரயம் ஸர்வமஸ்தி யத்தேவி நாஸ்தி ச । த்ரயோ லோகாஸ்த்ரயோ வேதாஸ்த்ரைவித்யம் பாவகத்ரயம் ॥ ௨௩.

அம்மையே! அந்த மூன்று அளவுகளில் இருக்கின்ற எல்லாவற்றும், இல்லாதவற்றும் உன்னில் அடங்கியுள்ளன. மூன்று உலகங்கள், மூன்று வேதங்கள், மூன்று விதமான அறிவு, மூன்று வகை அக்னிகள் ஆகியவை அனைத்தும் அதிலுள்ளன.

த்ரீணி ஜ்யோதீம்ஷி வர்ணாஶ்ச த்ரயோ தர்மாகமாஸ்ததா । த்ரயோ குணாஸ்த்ரயஃ ஶப்தஸ்த்ரயோ வேதாஸ்ததாஶ்ரமாஃ ॥ ௨௩.

மூன்று விளக்குகள், மூன்று நிறங்கள், அதுபோல் மூன்று தர்ம வழிகள், மூன்று குணங்கள், மூன்று ஒலிகள், மூன்று வேதங்கள், மூன்று ஆசிரமங்கள்—all உன்னில் அடங்கியுள்ளன.

த்ரயஃ காலாஸ்ததாவஸ்தாஃ பிதரோऽஹர்நிஶாதயஃ । ஏதந்மாத்ராத்ரயம் தேவி ! தவ ரூபம் ஸரஸ்வதி ॥ ௨௩.

மூன்று காலங்கள், மூன்று நிலைகள், முன்னோர்கள், பகலும் இரவும் முதலியவை—இந்த மூன்று அளவுகள், சரஸ்வதி அம்மையே, உன்னுடைய வடிவமே.

விபிந்நதர்ஶிநாமாத்யா ப்ரஹ்மணோ ஹி ஸநாதநாஃ । ஸோமஸம்ஸ்தா ஹவிஃ ஸம்ஸ்தாஃ பாகஸம்ஸ்தாஶ்ச ஸப்த யாஃ ॥ ௨௩.

பிரம்மனின் ஆதிகாலத்திலிருந்து நிலைத்திருக்கும் வடிவங்கள் பலரும் பலவாகக் காண்கிறார்கள். ஏழு சோம யாகங்கள், ஏழு ஹவிஸ் அர்ப்பணிப்புகள், ஏழு வகை பாகங்கள் ஆகியவை அதிலுள்ளன.

தாஸ்த்வதுச்சாரணாத்தேவி ! க்ரியந்தே ப்ரஹ்மவாதிபிஃ । அநிர்தேஶ்யம் ததா சாந்யதர்தமாத்ராந்விதம் பரம் ॥ ௨௩.

அம்மையே! இந்த யாகங்கள் உன் உச்சரிப்பால் பிரம்மவாதிகள் நடத்துகிறார்கள். அதற்கு அப்பாலும், அரிதாக விளங்கும், அரை அளவுடன் கூடிய உன்னதமான வடிவம் ஒன்று உள்ளது.

அவிகார்யக்ஷயம் திவ்யம் பரிணாமவிவர்ஜிதம் । தவைதத்பரமம் ரூபம் யந்ந ஶக்யம் மயோதிதும் ॥ ௨௩.

மாறாததும் அழியாததும் தெய்வீகமானதும் மாற்றமற்றதும்—அது உன்னுடைய உன்னதமான வடிவம்; அதை நான் விவரிக்க முடியவில்லை.

ந சாஸ்யே ந ச தஜ்ஜிஹ்வா தாம்ரோஷ்டாதிபிருச்யதே । இந்த்ரோऽபி வஸவோ ப்ரஹ்மா சந்த்ரார்கௌ ஜ்யோதிரேவ ச ॥ ௨௩.

அதற்கு நாக்கும் சிவப்பான உதடுகளும் போன்ற உறுப்புகளும் இல்லை என்று கூறப்படவில்லை; இந்திரன், வசுக்கள், பிரம்மா, சந்திரன், சூரியன், ஒளி—all கூட அதை விளக்க முடியாது.

விஶ்வாவாஸம் விஶ்வரூபம் விஶ்வேஶம் பரமேஶ்வரம் । ஸாம்க்யவேதாந்தவாதோக்தம் பஹுஶாகாஸ்திரீக்ரு'தம் ॥ ௨௩.

அது உலகின் ஆதாரம், உலகின் வடிவம், உலகை ஆளும் இறைவன், உன்னதமான இறைவன்; சாங்கியம், வேதாந்தம் போன்ற பல பிரிவுகளில் பலவகையாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.

அநாதிமத்யநிதநம் ஸதஸந்ந ஸதேவ யத் । ஏகந்த்வநேகம் நாப்யேகம் பவபேதஸமாஶ்ரைதம் ॥ ௨௩.

ஆரம்பமுமில்லை, நடுவும் இல்லை, முடிவும் இல்லை; இருப்பதும் இல்லாததும், இருப்பதாகவே உள்ளதும்; ஒன்று போலவும் பல போலவும், ஒன்றாக கூட இல்லாமல், எல்லா உருவங்களையும் தாங்கி நிற்கிறது.

அநாக்யம் ஷட்குணாக்யஞ்ச வர்காக்யம் த்ரிகுணாஶ்ரயம் । நாநாஶக்திமதாமேகம் ஶக்திவைபவிகம் பரம் ॥ ௨௩.

பெயரற்றதும், ஆறு வகைகளாக அழைக்கப்படுவதும், குழுக்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டதும், மூன்று குணங்களை ஆதரிப்பதும்; பலவித சக்திகள் உள்ளவர்களில் ஒன்றாகவும், சக்தியின் மகிமையுடன் கூடிய உன்னதமானதாகவும் இருக்கிறது.

ஸுகாஸுகம் மஹாஸௌக்யரூபம் த்வயி விபாவ்யதே । ஏவம் தேவி ! த்வயா வ்யாப்தம் ஸகலம் நிஷ்கலஞ்ச யத் । அத்வைதாவஸ்திதம் ப்ரஹ்ம யச்ச த்வைதே வ்யவஸ்திதம் ॥ ௨௩.

இன்பமும் துன்பமும், பேரானந்தத்தின் வடிவமும் உன்னில் தெரிகிறது. இப்படியே, அம்மையே, எல்லா பகடிகளும் பகடியற்றதும் உன்னால் நிரம்பியுள்ளது; இருமையற்ற நிலையில் இருக்கும் பிரம்மமும், இருமையில் நிலைபெற்றதும் உன்னுள் உள்ளது.

யேऽர்தா நித்யா யே விநஶ்யந்தி சாந்யே யே வா ஸ்தூலா யே ச ஸூக்ஷ்மாதிஸூக்ஷ்மாஃ । யே வா பூமௌ யேऽந்தரீக்ஷேऽந்யதோ வா தேஷாம் தேஷாம் த்வத்த ஏவோபலப்திஃ ॥ ௨௩.

நித்தியமான பொருள்கள், அழியும் பொருள்கள், பெரிதும் உள்ளவை, மிக நுண்மையானவை, பூமியில் உள்ளவை, ஆகாயத்தில் உள்ளவை, வேறு எங்கும் உள்ளவை—இவை அனைத்தும் உன்னாலேயே அறியப்படுகின்றன.

யச்சாமூர்தம் யச்ச மூர்தம் ஸமஸ்தம் யத்வா பூதேஷ்வேகமேகஞ்ச கிஞ்சித் । யத்திவ்யஸ்தி க்ஷ்மாதலே கேऽந்யதோ வா த்வத்ஸம்பத்தம் த்வத்ஸ்வரைர்வ்யஞ்ஜநைஶ்ச ॥ ௨௩.

உருவமில்லாததும், உருவமுள்ளதும், எல்லாவற்றும்; உயிர்களில் ஒன்று அல்லது பலவாக இருப்பதும்; தெய்வீகமானதும், பூமியில், ஆகாயத்தில், வேறு எங்கும் இருப்பதும்—இவை அனைத்தும் உன்னுடன் தொடர்புடையவை, உன் எழுத்துகளாலும் ஒலிகளாலும் வெளிப்படுகின்றன.

ஜட உவாச ஏவம் ஸ்துதா ததா தேவீ விஷ்ணோர்ஜிஹ்வா ஸரஸ்வதீ । ப்ரத்யுவாச மஹாத்மாநம் நாகமஶ்வதரம் ததஃ ॥ ௨௩.

ஜடன் சொன்னான்: இப்படிப் புகழப்பட்டதும், விஷ்ணுவின் நாக்காகிய சரஸ்வதி தேவியே, அப்போது மகாத்மாவான அஸ்வதர நாகனை நோக்கி பேசினாள்.

ஸரஸ்வத்யுவாச வரம் தே கம்பலப்ராதஃ ப்ரயச்சாம்யுரகாதிப ! । ததுச்யதாம் ப்ரதாஸ்யாமி யத்தே மநஸி வர்ததே ॥ ௨௩.

சரஸ்வதி சொன்னாள்: கம்பலனின் சகோதரனே, நாகராஜா! உனக்கு ஒரு வரம் தருகிறேன்; என்ன விருப்பம் உள்ளதோ அதை சொல், அதை உனக்குக் கொடுப்பேன்.

அஶ்வதர உவாச ஸஹாயம் தேஹி தேவி ! த்வம் பூர்வம் கம்பலமேவ மே । ஸமஸ்தஸ்வரஸம்பந்தமுபயோஃ ஸம்ப்ரயச்ச ச ॥ ௨௩.

அஸ்வதரன் சொன்னான்: அம்மையே! முதலில் என் தோழராக கம்பலனை எனக்கு தாருங்கள்; இருவருக்கும் எல்லா ஸ்வரங்களுடனும் தொடர்பை அருளுங்கள்.

ஸரஸ்வத்யுவாச ஸப்த ஸ்வரா க்ராமராகாஃ ஸப்த பந்நகஸத்தம ! । கீதகாநி ச ஸப்தைவ தாவதீஶ்சாபி மூர்ச்சநாஃ ॥ ௨௩.

சரஸ்வதி சொன்னாள்: பாம்புகளுக்குள் சிறந்தவனே! ஏழு ஸ்வரங்கள், கிராம ராகங்கள், ஏழு பாடல்கள், அதேபோல ஏழு மூர்ச்சனைகள்—all உனக்கு அருளப்படுகின்றன.

தாலாஶ்சைகோநபஞ்சாஶத்ததா க்ராமத்ரயஞ்ச யத் । ஏதத்ஸர்வம் பவாந் காதா கம்பலஶ்ச ததாநக ! ॥ ௨௩.

ஐம்பத்து ஒன்று தாளங்கள், மூன்று கிராமங்கள் — இந்த முழு அறிவையும், பாவமில்லாதவனே, நீயும் கம்பலனும் பெறுவீர்கள்.

ஜ்ஞாஸ்யஸே மத்ப்ரஸாதேந புஜகேந்த்ராபரம் ததா । சதுர்விதம் பதம் தாலம் த்ரிஃ ப்ரகாரம் லயத்ரயம் ॥ ௨௩.

என் அருளால், பாம்புகளின் இசை கலை, நான்கு வகை அடிகள், தாளம், மூன்று வகை வேகம், மூன்று வகை இசை ஓசைகள் ஆகியவற்றையும் நீ அறிந்து கொள்வாய்.