மார்கண்டேயபுராணம்

மயாரிஶாதநம் கார்யம் ராஜ்ஞஃ ஶுஶ்ருஷணம் பிதுஃ । ஜீவிதம் தஸ்ய சாயத்தம் ஸந்த்யாஜ்யம் தத்கதம் மயா ॥ ௨௩.

'நான் பகைவர்களை அழிக்க வேண்டும், அரசனாகிய என் தந்தைக்கு சேவை செய்ய வேண்டும்; அவருடைய உயிர் என்மீதே சார்ந்திருக்கிறது—அதை எப்படி நான் கைவிட முடியும்?'

கிந்த்வத்ர மந்யே கர்தவ்யஸ்த்யாகோ பாகஸ்ய யோஷிதஃ । ஸ சாபி நோபகாராய தந்வங்க்யாஃ கிந்து ஸர்வதா ॥ ௨௩.

இங்கே, பெண்மணிக்கு உரிய பாகத்தை விட்டுவிட வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன்; இது அவளுக்காக அல்ல, அழகியவளே, எந்த விதத்திலும் அவளுக்குப் பயன் இல்லை.

மயா ந்ரு'ஶம்ஸ்யம் கர்தவ்யம் நோபகார்யபகாரி ச । யா மதர்தேऽத்யஜத்ப்ராணாம்ஸ்ததர்தேऽல்பமிதம் மம ॥ ௨௩.

நான் இப்போது தயை காட்ட வேண்டியது, எந்த நன்மைக்காகவோ தீங்குக்காகவோ அல்ல; என் பொருட்டு அவள் உயிரை விட்டாள்—அவளுக்காக இந்தச் சிறிய காரியம் செய்கிறேன்.

புத்ராவூசதுஃ இதி க்ரு'த்வா மதிம் ஸோऽத நிஷ்பாத்யோதகதாநிகம் । க்ரியாஶ்சாநந்தரம் க்ரு'த்வா ப்ரத்யுவாச ரு'தத்வஜஃ ॥ ௨௩.

மக்கள் இப்படிச் சொன்னார்கள். பிறகு அவர் மனதை உறுதி செய்து நீரஞ்சலி செய்து, பிறகு மற்ற கடமைகளையும் முடித்தார். அதன் பின் ருதத்வஜன் பேசினார்.

ரு'தத்வஜ உவாச யதி ஸா மம தந்வங்கீ ந ஸ்யாத்பார்யா மதாலஸா । அஸ்மிந் ஜந்மநி நாந்யா மே பவித்ரீ ஸஹசாரிணீ ॥ ௨௩.

ருதத்வஜன் சொன்னார்: அந்த அழகான உடலமைப்புடைய மதாலசா என் மனைவியாக இல்லையெனில், இந்தப் பிறவியில் எனக்கு வேறு யாரும் துணையாக இருப்பதில்லை.

தாம்ரு'தே ம்ரு'கஶாவாக்ஷீம் கந்தர்வதநயாமஹம் । ந போக்ஷ்யே யோஷிதம் காஞ்சிதிதி ஸத்யம் மயோதிதம் ॥ ௨௩.

அந்த மான் போன்ற கண்கள் கொண்ட கந்தர்வரின் மகளைத் தவிர, வேறு எந்தப் பெண்ணையும் நான் விரும்ப மாட்டேன்—இது என் உண்மை சொல்.

ஸத்தர்மசாரிணீம் பத்நீம் தாம் முக்த்வா கஜகாமிநீம்,। காஞ்சிந்நாங்கீகரிஷ்யாமீத்யேதத்ஸத்யம் மயோதிதம் ॥ ௨௩.

அந்த யானை நடையுடைய, நல்லொழுக்கம் கொண்ட என் மனைவியைத் தவிர, வேறு எந்தப் பெண்ணையும் நான் ஏற்க மாட்டேன்—இது என் உண்மை சொல்.

புத்ராவூசதுஃ பரித்யஜ்ய ச ஸ்த்ரீபோகாந் தாத ! ஸர்வம்ஸ்தயா விநா । க்ரீடந்நாஸ்தே ஸமம் துல்யைர்வயஸ்யைஃ ஶீலஸம்பதா ॥ ௨௩.

மக்கள் சொன்னார்கள்: தந்தையே! பெண்களுடன் எல்லா இன்பங்களையும் விட்டுவிட்டு, அவளில்லாமல், சமமான நல்ல பண்புடைய நண்பர்களுடன் விளையாடி வாழ்கிறார்.

ஏதத்தஸ்ய பரம் கார்யம் தாத ! தத்கேந ஶக்யதே । கர்துமத்யர்ததுஷ்ப்ராப்யமீஶ்வரைஃ கிமுதேதரைஃ ॥ ௨௩.

தந்தையே! இதுவே அவருடைய மிக உயர்ந்த கடமை. இதை யார் செய்ய முடியும்? இது தேவதைகளுக்கே கடினமானது, மற்றவர்களுக்கு எளிதல்ல.

ஜட உவாச இதி வாக்யம் தயோஃ ஶ்ருத்வா விமர்ஶமகமத்பிதா । விம்ரு'ஶ்ய சாஹ தௌ புத்ரௌ நாகராட்ப்ரஹஸந்நிவ ॥ ௨௩.

ஜடன் சொன்னான்: அவர்கள் இருவரின் வார்த்தைகளை கேட்ட பின், தந்தை சிந்தனை செய்தார்; சிந்தித்து முடிவெடுத்து, நாகராஜாவாகிய அவர், மக்களைப் பார்த்து சிரித்தபடி பேசினார்.

நாகராடஶ்வதர உவாச யத்யஶக்யமிதி ஜ்ஞாத்வா ந கரிஷ்யந்தி மாநவாஃ । கர்மண்யுத்யமமுத்யோகஹாந்யா ஹாநிஸ்ததஃ பரம் ॥ ௨௩.

நாகராஜன் அச்வதரன் சொன்னான்: ஒரு காரியம் முடியாது என்று தெரிந்தால் மனிதர்கள் முயற்சி செய்யாமல் விட்டுவிட்டால், செயல்களில் உள்ள முயற்சி, உழைப்பு அனைத்தும் வீணாகும்; அதுவே மிகப்பெரிய இழப்பாகும்.

ஆரபேத நரஃ கர்ம ஸ்வபௌருஷமஹாபயந் । நிஷ்பத்திஃ கர்மணோ தைவே பௌருஷே ச வ்யவஸ்திதா ॥ ௨௩.

ஒருவன் தன் முழு முயற்சியையும் செலுத்தி செயல்களை தொடங்க வேண்டும்; அந்தச் செயல்களின் முடிவு, விதியும் மனித முயற்சியும் இரண்டிலும் இருக்கிறது.

தஸ்மாதஹம் ததா யத்நம் கரிஷ்யே புத்ரகாவிதஃ । தபஶ்சர்யாம் ஸமாஸ்தாய யதைதத்ஸாத்யதேऽசிராத் ॥ ௨௩.

அதனால், என் மக்களே, இதை விரைவில் நிறைவேற்ற நான் தவம் செய்து, என் முழு முயற்சியையும் செலுத்துவேன்.

ஜட உவாச ஏவமுக்த்வா ஸ நாகேந்த்ரஃ ப்லக்ஷாவதரணம் கிரேஃ । தீர்தம் ஹிமவதோ கத்வா தபஸ்தேபே ஸுதுஶ்சரம் ॥ ௨௩.

ஜடன் சொன்னான்: இப்படிச் சொல்லி, நாகராஜன் பிளக்ஷாவதாரணம் என்ற புனித இடத்துக்கு, இமயமலையில் சென்று, கடினமான தவம் செய்தான்.

துஷ்டாவ கீர்பிஶ்ச ததஸ்தத்ர தேவீம் ஸரஸ்வதீம் । தந்மநா நியதாஹாரோ பூத்வா த்ரிஷவணாப்லுதஃ ॥ ௨௩.

அங்கு, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, உணவை ஒழுங்காக எடுத்துக்கொண்டு, நாளில் மூன்று முறை நீராடி, சரஸ்வதியைப் பாடல்களால் புகழ்ந்தான்.

அஶ்வதர உவாச ஜகத்தாத்ரீமஹம் தேவீமாரிராதயிஷுஃ ஶுபாம் । ஸ்தோஷ்யே ப்ரணம்ய ஶிரஸா ப்ரஹ்மயோநிம் ஸரஸ்வதீம் ॥ ௨௩.

அச்வதரன் சொன்னான்: உலகத்தைப் பேணும் அந்த நல்ல தெய்வத்தை நான் மனமார விரும்புகிறேன்; பிரம்மாவின் ஆதியாகிய சரஸ்வதியை, தலை வணங்கி புகழ்கிறேன்.

ஸதஸத்தேவி ! ஸத்கிஞ்சிந்மோக்ஷவச்சார்தவத்பதம் । தத்ஸர்வம் த்வய்யஸம்யோகம் யோகவத்தேவி ! ஸம்ஸ்திதம் ॥ ௨௩.

உண்மை, பொய், சிறியது, விடுதலை தருவது, அர்த்தமுள்ளது—இவை அனைத்தும் உன்னுடன் இணைந்திருக்காவிட்டால், தேவியே, அவை யோகத்தால் நிலைபெற்றவை போலவே.

த்வமக்ஷரம் பரம் தேவி ! யத்ர ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் । அக்ஷரம் பரமம் தேவி ! ஸம்ஸ்திதம் பரமாணுவத் ॥ ௨௩.

நீயே அழியாத உயர்ந்த தேவி; எல்லாம் உன்னில் நிலைபெற்றிருக்கிறது; அழியாத பரமானது, பரமாணுவாக நிலைபெற்றிருக்கிறது.

அக்ஷரம் பரமம் ப்ரஹ்ம விஶ்வஞ்சைதத்க்ஷராத்மகம் । தாருண்யவஸ்திதோ வஹ்நிர்பௌமாஶ்ச பரமாணவஃ ॥ ௨௩.

அழியாத பரம்பொருளும், இந்த உலகமெல்லாம் அழிவுக்குரிய தன்மை கொண்டது; மரத்தில் தீ இருப்பது போல, பூமியில் பரமாணுக்கள் இருக்கின்றன.

ததா த்வயி ஸ்திதம் ப்ரஹ்ம ஜகச்சேதமஶேஷதஃ । ஓங்காராக்ஷரஸம்ஸ்தாநம் யத்து தேவி ! ஸ்திராஸ்திரம் ॥ ௨௩.

அம்மையே! உன்னுள் பிரம்மமும், இந்த முழு உலகமும் முழுமையாக இருக்கின்றன. நிலையானதும் நிலையற்றதும் ஆகிய ஓம் எனும் எழுத்தின் வடிவமும் உன்னில் நிலைத்திருக்கிறது.

தத்ர மாத்ராத்ரயம் ஸர்வமஸ்தி யத்தேவி நாஸ்தி ச । த்ரயோ லோகாஸ்த்ரயோ வேதாஸ்த்ரைவித்யம் பாவகத்ரயம் ॥ ௨௩.

அம்மையே! அந்த மூன்று அளவுகளில் இருக்கின்ற எல்லாவற்றும், இல்லாதவற்றும் உன்னில் அடங்கியுள்ளன. மூன்று உலகங்கள், மூன்று வேதங்கள், மூன்று விதமான அறிவு, மூன்று வகை அக்னிகள் ஆகியவை அனைத்தும் அதிலுள்ளன.

த்ரீணி ஜ்யோதீம்ஷி வர்ணாஶ்ச த்ரயோ தர்மாகமாஸ்ததா । த்ரயோ குணாஸ்த்ரயஃ ஶப்தஸ்த்ரயோ வேதாஸ்ததாஶ்ரமாஃ ॥ ௨௩.

மூன்று விளக்குகள், மூன்று நிறங்கள், அதுபோல் மூன்று தர்ம வழிகள், மூன்று குணங்கள், மூன்று ஒலிகள், மூன்று வேதங்கள், மூன்று ஆசிரமங்கள்—all உன்னில் அடங்கியுள்ளன.

த்ரயஃ காலாஸ்ததாவஸ்தாஃ பிதரோऽஹர்நிஶாதயஃ । ஏதந்மாத்ராத்ரயம் தேவி ! தவ ரூபம் ஸரஸ்வதி ॥ ௨௩.

மூன்று காலங்கள், மூன்று நிலைகள், முன்னோர்கள், பகலும் இரவும் முதலியவை—இந்த மூன்று அளவுகள், சரஸ்வதி அம்மையே, உன்னுடைய வடிவமே.

விபிந்நதர்ஶிநாமாத்யா ப்ரஹ்மணோ ஹி ஸநாதநாஃ । ஸோமஸம்ஸ்தா ஹவிஃ ஸம்ஸ்தாஃ பாகஸம்ஸ்தாஶ்ச ஸப்த யாஃ ॥ ௨௩.

பிரம்மனின் ஆதிகாலத்திலிருந்து நிலைத்திருக்கும் வடிவங்கள் பலரும் பலவாகக் காண்கிறார்கள். ஏழு சோம யாகங்கள், ஏழு ஹவிஸ் அர்ப்பணிப்புகள், ஏழு வகை பாகங்கள் ஆகியவை அதிலுள்ளன.

தாஸ்த்வதுச்சாரணாத்தேவி ! க்ரியந்தே ப்ரஹ்மவாதிபிஃ । அநிர்தேஶ்யம் ததா சாந்யதர்தமாத்ராந்விதம் பரம் ॥ ௨௩.

அம்மையே! இந்த யாகங்கள் உன் உச்சரிப்பால் பிரம்மவாதிகள் நடத்துகிறார்கள். அதற்கு அப்பாலும், அரிதாக விளங்கும், அரை அளவுடன் கூடிய உன்னதமான வடிவம் ஒன்று உள்ளது.

அவிகார்யக்ஷயம் திவ்யம் பரிணாமவிவர்ஜிதம் । தவைதத்பரமம் ரூபம் யந்ந ஶக்யம் மயோதிதும் ॥ ௨௩.

மாறாததும் அழியாததும் தெய்வீகமானதும் மாற்றமற்றதும்—அது உன்னுடைய உன்னதமான வடிவம்; அதை நான் விவரிக்க முடியவில்லை.

ந சாஸ்யே ந ச தஜ்ஜிஹ்வா தாம்ரோஷ்டாதிபிருச்யதே । இந்த்ரோऽபி வஸவோ ப்ரஹ்மா சந்த்ரார்கௌ ஜ்யோதிரேவ ச ॥ ௨௩.

அதற்கு நாக்கும் சிவப்பான உதடுகளும் போன்ற உறுப்புகளும் இல்லை என்று கூறப்படவில்லை; இந்திரன், வசுக்கள், பிரம்மா, சந்திரன், சூரியன், ஒளி—all கூட அதை விளக்க முடியாது.

விஶ்வாவாஸம் விஶ்வரூபம் விஶ்வேஶம் பரமேஶ்வரம் । ஸாம்க்யவேதாந்தவாதோக்தம் பஹுஶாகாஸ்திரீக்ரு'தம் ॥ ௨௩.

அது உலகின் ஆதாரம், உலகின் வடிவம், உலகை ஆளும் இறைவன், உன்னதமான இறைவன்; சாங்கியம், வேதாந்தம் போன்ற பல பிரிவுகளில் பலவகையாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.

அநாதிமத்யநிதநம் ஸதஸந்ந ஸதேவ யத் । ஏகந்த்வநேகம் நாப்யேகம் பவபேதஸமாஶ்ரைதம் ॥ ௨௩.

ஆரம்பமுமில்லை, நடுவும் இல்லை, முடிவும் இல்லை; இருப்பதும் இல்லாததும், இருப்பதாகவே உள்ளதும்; ஒன்று போலவும் பல போலவும், ஒன்றாக கூட இல்லாமல், எல்லா உருவங்களையும் தாங்கி நிற்கிறது.