மார்கண்டேயபுராணம்

தந்நாஸ்தி ஸர்வமேவைதத்விநைஷாம் வ்யுஷ்டிஸம்ஸ்தைதம் । கதம் நு திநஸர்கஃ ஸ்யாதந்யோऽந்யமவதந் ஸுராஃ॥௧௬.

இவை அனைத்தும் பகல் நிறுவப்படாமல் இருக்க முடியாது; அப்படி இருந்தால் பகல் உருவாகுவது எப்படி? இப்படியே தேவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினார்கள்.

தேஷாமேவ ஸமேதாநாம் யஜ்ஞவ்யுச்சித்திஶங்கிநாம் । தேவாநாம் வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ராஹ தேவஃ ப்ரஜாபதிஃ॥௧௬.

யாகம் நிற்கும் என்று அஞ்சிய தேவர்கள் கூடி, இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது, பிரஜாபதி தேவன் அவர்களிடம் பேசினார்.

தேஜஃ பரம் தேஜஸைவ தபஸா ச தபஸ்ததா । ப்ரஶாம்யதேऽமராஸ்தஸ்மாச்ச்ரு'ணுத்வம் வசநம் மம॥௧௬.

ஒரு சக்தியை விட அதிகமான சக்தியால் மட்டுமே அதை அடக்க முடியும்; தவத்தை விட பெரிய தவத்தால் மட்டுமே அதை அடக்க முடியும்; ஆகவே, அமரர்களே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்.

பதிவ்ரதாயா மாஹாத்ம்யாந்நோத்கச்சதி திவாகரஃ । தஸ்ய சாநுதயாத்தாநிர்மர்த்யாநாம் பவதாம் ததா॥௧௬.

ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் மனைவியின் மகிமையால் சூரியன் உதிக்கவில்லை; அவர் உதிக்காததால், பசிக்கேட்கள் மனிதர்களுக்கும் உங்களுக்கும் ஏற்படுகின்றன.

தஸ்மாத் பதிவ்ரதாமத்ரேரநுபூயாம் தபஸ்விநீம் । ப்ரஸாதயத வை பத்நீம் பாநோருதயகாம்யயா॥௧௬.

ஆகவே, அந்த தவமுள்ள, கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் பெண்ணை அணுகி, சூரியன் உதிக்க வேண்டும் என்று பானுவின் மனைவியை மனமுவந்து வேண்டுங்கள்.

புத்ர உவாச தைஃ ஸா ப்ரஸாதிதா கத்வா ப்ரோஹேஷ்டம் வ்ரியதாமிதி । அயாசந்த திநம் தேவா பவத்விதி யதா புரா॥௧௬.

மகன் சொன்னான்: அவர்கள் அவளிடம் சென்று, 'பகலும் சூரிய உதயமும் பழையபடி வரட்டும்' என்று வேண்டி அவளை மகிழ்வித்தார்கள்.

அநஸூயோவாச பதிவ்ரதாயா மாஹாத்ம்யம் ந ஹீயேத கதந்த்விதி । ஸம்மாந்ய தஸ்மாத் தாம் ஸாத்வீமஹஃ ஸ்த்ரக்ஷ்யாம்யஹம் ஸுராஃ॥௧௬.

அநசூயா சொன்னாள்: 'ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் பெண்ணின் பெருமை குறைய முடியுமா? ஆகவே, அந்த நல்லவளை மதித்து, நான் பகலை உருவாக்குகிறேன், தேவர்களே.'

யதா புநரஹோராத்ர-ஸம்ஸ்தாநமுபஜாயதே । யதா ச தஸ்யாஃ ஸ்வபதிர்ந ஸாத்வ்யா நாஶமேஷ்யதி॥௧௬.

பகலும் இரவும் எப்போதும் திரும்பி வரும் போல, நல்லொழுக்கமுள்ள பெண்ணின் கணவன் ஒருபோதும் அழிவை அடையமாட்டான்.

புத்ர உவாச ஏவமுக்த்வா ஸுராம்ஸ்தஸ்யா கத்வா ஸா மந்திரம் ஶுபா । உவாச குஶலம் ப்ரு'ஷ்டா தர்மம் பர்துஸ்ததாத்மநஃ॥௧௬.

அப்பொழுது மகன் சொன்னான்: அவ்வாறு கூறிய பின், அந்த மங்களமான பெண் தன் வீட்டிற்கு சென்றாள். அங்கு நலமா என்று கேட்டபோது, கணவரும் தானும் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கிறோமா என்று விசாரித்தாள்.

அநஸூயோவாச கச்சிந்நந்தஸி கல்யாணி ஸ்வபர்துர்முகதர்ஶநாத் । கச்சிச்சாகிலதேவேப்யோ மந்யஸேऽப்யதிகம் பதிம்॥௧௬.

அனசூயை கேட்டாள்: நல்லவளே! உன் கணவரை நேரில் பார்த்ததில் உனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டா? எல்லா தேவர்களையும் விட உன் கணவரை மேலானவராக நினைக்கிறாயா?

பர்த்ரு'ஶுஶ்ரூஷணாதேவ மயா ப்ராப்தம் மஹத் பலம் । ஸர்வகாமபலாவாப்த்யா ப்ரத்யூஹாஃ பரிவர்திதாஃ॥௧௬.

நான் என் கணவரை பக்தியுடன் சேவை செய்ததாலேயே பெரிய பயனை அடைந்தேன்; எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, எல்லா தடைகளும் நீங்கிவிட்டன.

பஞ்சர்ணாநி மநுஷ்யேண ஸாத்வி ! தேயாநி ஸர்வதா । ததாத்மவர்ணதர்மேண கர்தவ்யோ தநஸம்சயஃ॥௧௬.

நல்லவளே! மனிதன் எப்போதும் ஐந்து வகை தானங்களை செய்ய வேண்டும்; மேலும் தன் சாதி மற்றும் தர்மத்திற்கு ஏற்ப செல்வம் சேர்க்க வேண்டும்.

ப்ராப்தஶ்சார்தஸ்ததஃ பாத்ரே விநியோஜ்யோ விதாநதஃ । ஸத்யார்ஜவ-தபோ-தாநைர்தயாயுக்தோ பவேத் ஸதா॥௧௬.

செல்வம் கிடைத்தால், அதனை உரியவர்களுக்கு முறையாக பகிர வேண்டும்; எப்போதும் உண்மை, நேர்மை, தவம், தானம், இரக்கம் ஆகியவற்றுடன் இருக்க வேண்டும்.

க்ரியாஶ்ச ஶாஸ்த்ரநிர்திஷ்டா ராகத்வேஷவிவர்ஜிதாஃ । கர்தவ்யா அந்வஹம் ஶ்ரத்தா-புரஸ்காரேண ஶக்திதஃ॥௧௬.

வேதம் கூறிய செயல்களை ஆசை, வெறுப்பு இல்லாமல், தினமும் நம்பிக்கையுடன், தன்னால் இயன்றவரை செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வஜாதிவிஹிதாநேவ லோகாநாப்நோதி மாநவஃ । க்லேஶேந மஹதா ஸாத்வி ! ப்ராஜாபத்யாதிகாந் க்ரமாத்॥௧௬.

மனிதன் தன் சாதிக்கே உரிய உலகங்களை மட்டுமே பெறுவான், நல்லவளே! பெரும் முயற்சியால், பிரஜாபதி முதலான உலகங்களை முறையே அடைவான்.

ஸ்த்ரியஸ்த்வேவம் ஸமஸ்தஸ்ய நரைர்துஃ கார்ஜிதஸ்ய வை । புண்யஸ்யார்தாபஹாரிண்யஃ பதிஶுஶ்ரூஷயைவ ஹி॥௧௬.

ஆனால் பெண்கள், கணவரை பக்தியுடன் சேவை செய்வதன்மூலம், ஆண்கள் கடினமாகச் சம்பாதித்த புண்ணியத்தின் பாதியை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

நாஸ்தி ஸ்த்ரீணாம் ப்ரு'தக்யஜ்ஞோ ந ஶ்ராத்தம் நாப்யுபோஷிதம் । பர்த்ரு'ஶுஶ்ரூஷயைவைதாந் லோகாநிஷ்டாந் வ்ரஜந்தி ஹி॥௧௬.

பெண்களுக்கு தனியாக யாகம், பித்ரு தர்ப்பணம், விரதம் எதுவும் இல்லை; கணவரை சேவை செய்வதினாலேயே அவர்கள் விரும்பும் உலகங்களை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மாத் ஸாத்வி ! மஹாபாகே ! பதிஶுஶ்ரூஷணம் ப்ரதி । த்வயா மதிஃ ஸதா கார்யா யதோ பர்தா பரா கதிஃ॥௧௬.

அதனால், நல்லவளே, பெரும் பாக்கியவளே! கணவரை சேவை செய்வதில் உன் மனம் எப்போதும் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் கணவரே உன்னுடைய உயர்ந்த குறிக்கோள்.

யத்தேவேப்யோ யச்ச பித்ராகதேப்யஃ குர்யாத்பர்தாப்யர்ச்சநம் ஸத்க்ரியாதஃ । தஸ்யாப்யர்தம் கேவலாநந்யசித்தா நாரீ புங்க்தே பர்த்ரு'ஶுஶ்ரூஷயைவ॥௧௬.

கணவர் தேவர்களுக்கோ அல்லது பிதாக்களுக்கு செய்யும் பூஜை, மரியாதை ஆகியவற்றில், மனம் முழுவதும் கணவரை சேவை செய்யும் பெண் அதில் பாதி புண்ணியத்தை பெறுகிறாள்.

புத்ர உவாச தஸ்யாஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரதிபூஜ்ய ததாதராத் । ப்ரத்யுவாசாத்ரிபத்நீம் தாமநஸூயாமிதம் வசஃ॥௧௬.

மகன் சொன்னான்: அவளது வார்த்தைகளை கேட்டபின், மரியாதையுடன் அவளை வணங்கி, அத்ரியின் மனைவி அனசூயையிடம் இவ்வாறு பதிலளித்தாள்.

தந்யாஸ்ம்யநுக்ரு'ஹீதாஸ்மி தேவைஶ்சாப்யவலோகிதா । யந்மே ப்ரக்ரு'திகல்யாணி ! ஶ்ரத்தாம் வர்தயஸே புநஃ॥௧௬.

நான் பாக்கியவளும், அருள்பெற்றவளும், தேவர்களும் என்னை பாராட்டியிருக்கிறார்கள்; ஏனெனில், இயற்கையாக நல்லவளே, நீ என் நம்பிக்கையை மீண்டும் உறுதி செய்தாய்.

ஜாநாம்யேதந்ந நாரீணாம் காசித் பதிஸமா கதிஃ । தத்ப்ரீதிஶ்சோபகாராய இஹ லோகே பரத்ர ச॥௧௬.

இது எனக்குத் தெரியும்: பெண்களுக்கு கணவரை விட உயர்ந்த பாதை இல்லை; அவருடைய அன்பு இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் நன்மை தரும்.

பதிப்ரஸாதாதிஹ ச ப்ரேத்ய சைவ யஶஸ்விநி । நாரீ ஸுகமவாப்நோதி நார்யா பர்தா ஹி தேவதா॥௧௬.

கணவரின் அருளால் இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் பெண் சந்தோஷத்தை அடைகிறாள்; ஏனெனில் கணவரே பெண்ணுக்கு தெய்வம்.

ஸா த்வம் ப்ரூஹி மஹாபாகே ! ப்ராப்தாயா மம மந்திரம் । ஆர்யாயா யந்மயா கார்யம் ததார்யேணாபி வா ஶுபே॥௧௬.

பெரும் பாக்கியவளே! நீ என் வீட்டிற்கு வந்துள்ளாய்; அரியவளே, நான் உனக்காக என்ன செய்ய வேண்டும், அல்லது நீ என்ன செய்ய விரும்புகிறாய் என்பதை சொல்.

அநஸூயோவாச ஏதே தேவாஃ ஸஹேந்த்ரேண மாமுபாகம்ய துஃ கிதாஃ । த்வத்வாக்யாபாஸ்தஸத்கர்மதிநநக்தநிரூபணாஃ॥௧௬.

அனசூயை சொன்னாள்: இந்த தேவர்கள் இந்திரனுடன் சேர்ந்து என்னிடம் வந்தார்கள்; உன் செயலால் அவர்கள் தினமும் செய்யும் நல்ல காரியங்கள் நீங்கியதால் துயருற்றனர்.

யாசந்தேऽஹர்நிஶாஸம்ஸ்தாம் யதாவதவிகண்டிதாம் । அஹம் ததர்தமாயாதா ஶ்ரு'ணு சைதத்வசோ மம॥௧௬.

அவர்கள் பகலும் இரவும் இடையறாது இயங்க வேண்டும் என்று எப்போதும் வேண்டிக்கொள்கிறார்கள். அதற்காகவே நான் வந்துள்ளேன்; இப்போது என் வார்த்தைகளை கவனமாக கேள்.

திநாபாவாத் ஸமஸ்தாநாமபாவோ யாககர்மணாம் । ததபாவாத் ஸுராஃ புஷ்டிம் நோபயாந்தி தபஸ்விநி॥௧௬.

பகல் இல்லாததால் எல்லா யாகங்களும் நிறுத்தப்பட்டுள்ளன; அவை இல்லாமல், தவமுள்ளவளே, தேவர்கள் போஷணை பெற முடியவில்லை.

அஹ்நஶ்சைவ ஸமுச்சேதாதுச்சேதஃ ஸர்வகர்மணாம் । ததுச்சேதாதநாவ்ரு'ஷ்ட்யா ஜகதுச்சேதமேஷ்யதி॥௧௬.

பகல் நின்றுவிட்டதால் எல்லா செயல்களும் நின்றுவிடும்; அவை இல்லாமல் மழை பெய்யாது, அதன் காரணமாக உலகமே அழிவைச் சந்திக்கும்.

தத் த்வமிச்சஸி சேதேதத் ஜகதுத்தர்துமாபதஃ । ப்ரஸீத ஸாத்வி ! லோகாநாம் பூர்வவத்தர்ததாம் ரவிஃ॥௧௬.

ஆகவே, நீ இந்த உலகத்தை இந்த அபாயத்தில் இருந்து காப்பாற்ற விரும்பினால், நல்லவளே, தயவு செய்து, முன்புபோலவே சூரியன் உலகங்களைத் தாங்கட்டும்.