மார்கண்டேயபுராணம்

விநா சாயநவிஜ்ஞாநாத் காலஃ ஸம்வத்ஸரஃ குதஃ । ஸம்வத்ஸரம் விநா நாந்யத் காலஜ்ஞாநம் ப்ரவர்ததே॥௧௬.

இந்தப் பாதைகளை அறியாமல் காலமான வருடத்தை எப்படி புரிந்துகொள்வது? வருடம் இல்லாமல் வேறு எந்தக் காலத்தையும் அறிய முடியாது.

பதிவ்ரதாயா வசஸா நோத்கச்சதி திவாகரஃ । ஸூர்யோதயம் விநா நைவ ஸ்த்ராநதாநாதிகாஃ க்ரியாஃ॥௧௬.

ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் மனைவியின் வார்த்தையால் சூரியன் உதிக்கவில்லை; சூரியன் உதிக்காமல் இருந்தால், குளிப்பதும், தானம் செய்வதும் போன்ற செயல்கள் நடக்காது.

நாக்நேர்விஹரணஞ்சைவ க்ராத்வபாவஶ்ச லக்ஷ்யதே । நைவாப்யயநமஸ்மாகம் விநா ஹோமேந ஜாயதே॥௧௬.

நெருப்பின் இயக்கம் இல்லாமல் யாகங்கள் நடைபெறுவதில்லை; நாங்கள் ஹோமம் செய்யாமல் இருந்தால் நம்முடைய பயணமும் நடைபெறாது.

வயமாப்யாயிதா மர்த்யைர்யஜ்ஞபாகைர்யதோசிதைஃ । வ்ரு'ஷ்ட்யா தாநநுக்ரு'ஹ்ணீமோ மர்த்யாந் ஶஸ்யாதிஸித்தயே॥௧௬.

மனிதர்கள் யாகங்களில் எங்களுக்கு உரிய பாகங்களை வழங்கி நம்மை வளர்க்கிறார்கள்; மழை பெய்யும்போது, நாங்கள் அவர்களுக்கு பயிர் முதலியன பெற உதவுகிறோம்.

நிஷ்பாதிதாஸ்வோஷதீஷு மர்த்யா யஜ்ஞைர்யஜந்தி நஃ । தேஷாம் வயம் ப்ரயச்சாமஃ காமாந் யஜ்ஞாதிபூஜிதாஃ॥௧௬.

மனிதர்கள் தாங்கள் வளர்த்துள்ள மூலிகைகளால் யாகங்கள் செய்து நம்மை வழிபடுகிறார்கள்; யாகம் முதலியன மூலம் நாங்கள் மதிப்பளிக்கப்பட்டால், அவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை வழங்குகிறோம்.

அதோ ஹி வர்ஷாம வயம் மர்த்யாஶ்சோர்த்வப்ரவர்ஷிணஃ । தோயவர்ஷேண ஹி வயம் ஹவிர்வர்ஷேண மாநவாஃ॥௧௬.

நாங்கள் கீழே மழை பொழிகிறோம், மனிதர்கள் மேலே ஹவி செலுத்துகிறார்கள்; நாங்கள் தண்ணீரால், மனிதர்கள் ஹவியால் தத்தம் வழியில் அர்ப்பணிக்கிறார்கள்.

யே நாஸ்மாகம் ப்ரயச்சந்தி நித்யநைமித்தகீஃ க்ரியாஃ । க்ரதுபாகம் துராத்மாநஃ ஸ்வயஞ்சாஶ்நந்தி லோலுபாஃ॥௧௬.

எங்களுக்கு ஒழுங்கான மற்றும் அவசியமான வழிபாடுகளைச் செய்யாமல், தாங்களே யாகப் பாகங்களை ஆசையுடன் உண்ணும் தீய மனம் கொண்டவர்கள்—

விநாஶாய வயம் தேஷாம் தோயஸூர்யாக்நிமாருதாந் । க்ஷிதிஞ்ச ஸந்தூஷயாமஃ பாபாநாமபகாரிணாம்॥௧௬.

அத்தகைய பாவிகளை அழிக்க, நாங்கள் அவர்களுடைய தண்ணீர், சூரியன், நெருப்பு, காற்று, பூமி ஆகியவற்றை மாசுபடுத்துகிறோம்.

துஷ்டதோயாதிபோகேந தேஷாம் துஷ்க்ரு'தகர்மிணாம் । உபஸர்காஃ ப்ரவர்தந்தே மரணாய ஸுதாருணாஃ॥௧௬.

மாசுபட்ட தண்ணீர் முதலியவற்றை பயன்படுத்தும் தீய செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு கடுமையான நோய்கள் வந்து, இறப்பை ஏற்படுத்தும்.

யே த்வஸ்மாந் ப்ரீணயித்வா து புஞ்ஜதே ஶேஷமாத்மநா । தேஷாம் புண்யாந் வயம் யோகாந் விததாம மஹாத்மநாம்॥௧௬.

ஆனால் எங்களை மகிழ்வித்து, பிறகு மீதமுள்ளதை உண்ணும் நல்லவர்கள்—அவர்களுக்கு நாங்கள் புண்ணிய உலகங்களை அளிக்கிறோம், ஏனெனில் அவர்கள் உயர்ந்த உள்ளங்கள்.

தந்நாஸ்தி ஸர்வமேவைதத்விநைஷாம் வ்யுஷ்டிஸம்ஸ்தைதம் । கதம் நு திநஸர்கஃ ஸ்யாதந்யோऽந்யமவதந் ஸுராஃ॥௧௬.

இவை அனைத்தும் பகல் நிறுவப்படாமல் இருக்க முடியாது; அப்படி இருந்தால் பகல் உருவாகுவது எப்படி? இப்படியே தேவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினார்கள்.

தேஷாமேவ ஸமேதாநாம் யஜ்ஞவ்யுச்சித்திஶங்கிநாம் । தேவாநாம் வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ராஹ தேவஃ ப்ரஜாபதிஃ॥௧௬.

யாகம் நிற்கும் என்று அஞ்சிய தேவர்கள் கூடி, இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது, பிரஜாபதி தேவன் அவர்களிடம் பேசினார்.

தேஜஃ பரம் தேஜஸைவ தபஸா ச தபஸ்ததா । ப்ரஶாம்யதேऽமராஸ்தஸ்மாச்ச்ரு'ணுத்வம் வசநம் மம॥௧௬.

ஒரு சக்தியை விட அதிகமான சக்தியால் மட்டுமே அதை அடக்க முடியும்; தவத்தை விட பெரிய தவத்தால் மட்டுமே அதை அடக்க முடியும்; ஆகவே, அமரர்களே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்.

பதிவ்ரதாயா மாஹாத்ம்யாந்நோத்கச்சதி திவாகரஃ । தஸ்ய சாநுதயாத்தாநிர்மர்த்யாநாம் பவதாம் ததா॥௧௬.

ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் மனைவியின் மகிமையால் சூரியன் உதிக்கவில்லை; அவர் உதிக்காததால், பசிக்கேட்கள் மனிதர்களுக்கும் உங்களுக்கும் ஏற்படுகின்றன.

தஸ்மாத் பதிவ்ரதாமத்ரேரநுபூயாம் தபஸ்விநீம் । ப்ரஸாதயத வை பத்நீம் பாநோருதயகாம்யயா॥௧௬.

ஆகவே, அந்த தவமுள்ள, கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் பெண்ணை அணுகி, சூரியன் உதிக்க வேண்டும் என்று பானுவின் மனைவியை மனமுவந்து வேண்டுங்கள்.

புத்ர உவாச தைஃ ஸா ப்ரஸாதிதா கத்வா ப்ரோஹேஷ்டம் வ்ரியதாமிதி । அயாசந்த திநம் தேவா பவத்விதி யதா புரா॥௧௬.

மகன் சொன்னான்: அவர்கள் அவளிடம் சென்று, 'பகலும் சூரிய உதயமும் பழையபடி வரட்டும்' என்று வேண்டி அவளை மகிழ்வித்தார்கள்.

அநஸூயோவாச பதிவ்ரதாயா மாஹாத்ம்யம் ந ஹீயேத கதந்த்விதி । ஸம்மாந்ய தஸ்மாத் தாம் ஸாத்வீமஹஃ ஸ்த்ரக்ஷ்யாம்யஹம் ஸுராஃ॥௧௬.

அநசூயா சொன்னாள்: 'ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் பெண்ணின் பெருமை குறைய முடியுமா? ஆகவே, அந்த நல்லவளை மதித்து, நான் பகலை உருவாக்குகிறேன், தேவர்களே.'

யதா புநரஹோராத்ர-ஸம்ஸ்தாநமுபஜாயதே । யதா ச தஸ்யாஃ ஸ்வபதிர்ந ஸாத்வ்யா நாஶமேஷ்யதி॥௧௬.

பகலும் இரவும் எப்போதும் திரும்பி வரும் போல, நல்லொழுக்கமுள்ள பெண்ணின் கணவன் ஒருபோதும் அழிவை அடையமாட்டான்.

புத்ர உவாச ஏவமுக்த்வா ஸுராம்ஸ்தஸ்யா கத்வா ஸா மந்திரம் ஶுபா । உவாச குஶலம் ப்ரு'ஷ்டா தர்மம் பர்துஸ்ததாத்மநஃ॥௧௬.

அப்பொழுது மகன் சொன்னான்: அவ்வாறு கூறிய பின், அந்த மங்களமான பெண் தன் வீட்டிற்கு சென்றாள். அங்கு நலமா என்று கேட்டபோது, கணவரும் தானும் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கிறோமா என்று விசாரித்தாள்.

அநஸூயோவாச கச்சிந்நந்தஸி கல்யாணி ஸ்வபர்துர்முகதர்ஶநாத் । கச்சிச்சாகிலதேவேப்யோ மந்யஸேऽப்யதிகம் பதிம்॥௧௬.

அனசூயை கேட்டாள்: நல்லவளே! உன் கணவரை நேரில் பார்த்ததில் உனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டா? எல்லா தேவர்களையும் விட உன் கணவரை மேலானவராக நினைக்கிறாயா?

பர்த்ரு'ஶுஶ்ரூஷணாதேவ மயா ப்ராப்தம் மஹத் பலம் । ஸர்வகாமபலாவாப்த்யா ப்ரத்யூஹாஃ பரிவர்திதாஃ॥௧௬.

நான் என் கணவரை பக்தியுடன் சேவை செய்ததாலேயே பெரிய பயனை அடைந்தேன்; எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, எல்லா தடைகளும் நீங்கிவிட்டன.

பஞ்சர்ணாநி மநுஷ்யேண ஸாத்வி ! தேயாநி ஸர்வதா । ததாத்மவர்ணதர்மேண கர்தவ்யோ தநஸம்சயஃ॥௧௬.

நல்லவளே! மனிதன் எப்போதும் ஐந்து வகை தானங்களை செய்ய வேண்டும்; மேலும் தன் சாதி மற்றும் தர்மத்திற்கு ஏற்ப செல்வம் சேர்க்க வேண்டும்.

ப்ராப்தஶ்சார்தஸ்ததஃ பாத்ரே விநியோஜ்யோ விதாநதஃ । ஸத்யார்ஜவ-தபோ-தாநைர்தயாயுக்தோ பவேத் ஸதா॥௧௬.

செல்வம் கிடைத்தால், அதனை உரியவர்களுக்கு முறையாக பகிர வேண்டும்; எப்போதும் உண்மை, நேர்மை, தவம், தானம், இரக்கம் ஆகியவற்றுடன் இருக்க வேண்டும்.

க்ரியாஶ்ச ஶாஸ்த்ரநிர்திஷ்டா ராகத்வேஷவிவர்ஜிதாஃ । கர்தவ்யா அந்வஹம் ஶ்ரத்தா-புரஸ்காரேண ஶக்திதஃ॥௧௬.

வேதம் கூறிய செயல்களை ஆசை, வெறுப்பு இல்லாமல், தினமும் நம்பிக்கையுடன், தன்னால் இயன்றவரை செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வஜாதிவிஹிதாநேவ லோகாநாப்நோதி மாநவஃ । க்லேஶேந மஹதா ஸாத்வி ! ப்ராஜாபத்யாதிகாந் க்ரமாத்॥௧௬.

மனிதன் தன் சாதிக்கே உரிய உலகங்களை மட்டுமே பெறுவான், நல்லவளே! பெரும் முயற்சியால், பிரஜாபதி முதலான உலகங்களை முறையே அடைவான்.

ஸ்த்ரியஸ்த்வேவம் ஸமஸ்தஸ்ய நரைர்துஃ கார்ஜிதஸ்ய வை । புண்யஸ்யார்தாபஹாரிண்யஃ பதிஶுஶ்ரூஷயைவ ஹி॥௧௬.

ஆனால் பெண்கள், கணவரை பக்தியுடன் சேவை செய்வதன்மூலம், ஆண்கள் கடினமாகச் சம்பாதித்த புண்ணியத்தின் பாதியை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

நாஸ்தி ஸ்த்ரீணாம் ப்ரு'தக்யஜ்ஞோ ந ஶ்ராத்தம் நாப்யுபோஷிதம் । பர்த்ரு'ஶுஶ்ரூஷயைவைதாந் லோகாநிஷ்டாந் வ்ரஜந்தி ஹி॥௧௬.

பெண்களுக்கு தனியாக யாகம், பித்ரு தர்ப்பணம், விரதம் எதுவும் இல்லை; கணவரை சேவை செய்வதினாலேயே அவர்கள் விரும்பும் உலகங்களை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மாத் ஸாத்வி ! மஹாபாகே ! பதிஶுஶ்ரூஷணம் ப்ரதி । த்வயா மதிஃ ஸதா கார்யா யதோ பர்தா பரா கதிஃ॥௧௬.

அதனால், நல்லவளே, பெரும் பாக்கியவளே! கணவரை சேவை செய்வதில் உன் மனம் எப்போதும் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் கணவரே உன்னுடைய உயர்ந்த குறிக்கோள்.

யத்தேவேப்யோ யச்ச பித்ராகதேப்யஃ குர்யாத்பர்தாப்யர்ச்சநம் ஸத்க்ரியாதஃ । தஸ்யாப்யர்தம் கேவலாநந்யசித்தா நாரீ புங்க்தே பர்த்ரு'ஶுஶ்ரூஷயைவ॥௧௬.

கணவர் தேவர்களுக்கோ அல்லது பிதாக்களுக்கு செய்யும் பூஜை, மரியாதை ஆகியவற்றில், மனம் முழுவதும் கணவரை சேவை செய்யும் பெண் அதில் பாதி புண்ணியத்தை பெறுகிறாள்.