மார்கண்டேயபுராணம்

காக்ம் பரிகரம் பத்த்வா ஶுல்கமாதாய சாதிகம் । ஸ்கந்தே பர்தாரமாதாய ஜகாம ம்ரு'துகாமிநீ॥௧௬.

அவள் தன் உடையை கட்டி, அதிகமான பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு, கணவனை தன் தோளில் ஏற்றி, மென்மையாக நடந்து சென்றாள்.

நிஶி மேகாஸ்த்ரு'தே வ்யோம்நி சலத்வித்யுத்ப்ரதர்ஶிதே । ராஜமார்கே ப்ரியம் பர்துஶ்சிகீர்ஷந்தீ த்விஜாங்கநா॥௧௬.

இரவில், மேகங்கள் வானை மூடியும், மின்னல் ஒளி பளிச்சிடும் போது, தன் கணவனை மகிழ்விப்பதற்காக அந்த பிராமணியின் மனைவி ராஜவீதியில் நடந்தாள்.

பதி ஶூலே ததா ப்ரோதமசௌரம் யௌரஶங்கயா । மாண்டவ்யமதிதுஃ கார்தமந்தகாரேऽத ஸ த்விஜஃ॥௧௬.

அந்த வழியில், திருடன் என்று சந்தேகித்து, ஒரு தூண்டில் குத்தப்பட்டவன் கிடந்தான்; அந்த இருளில், மிகுந்த வேதனையில் மாண்டவ்யன் அங்கே இருந்தான்.

பத்நீஸ்கந்தே ஸமாரூடஶ்சாலயாமாஸ கௌஶிகஃ । பாதாவமர்ஷணாத் க்ருத்தோ மாண்டவ்யஸ்தமுவாச ஹ॥௧௬.

கௌசிகன், தன் மனைவியின் தோளில் ஏறி நகர்ந்தான்; அவன் காலால் தொடப்பட்டதால் கோபமடைந்த மாண்டவ்யன் அவனைப் பார்த்து பேசினான்.

யேநாஹமேவமத்யர்தம் துஃ கிதஶ்சாலிதஃ பதா । தஶாம் கஷ்டாமநுப்ராப்தஃ ஸ பாபாத்மா நராதமஃ॥௧௬.

'யாரால் நான் இவ்வளவு துன்பப்பட்டு, காலால் அசைக்கப்பட்டு, இந்த மோசமான நிலையை அடைந்தேனோ, அந்த பாவி, கீழானவன் —'

ஸூர்யோதயேऽவஶஃ ப்ராணைர்விமோக்ஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । பாஸ்கராலோகநாதேவ ஸ விநாஶமவாப்ஸ்யதி॥௧௬.

'சூரியோதயத்தில் அவன் உயிர் இழப்பான், சந்தேகமில்லை; சூரியனை பார்த்தவுடன் அவன் அழிவை அடைவான்.'

தஸ்ய பார்யாததஃ ஶ்ருத்வா தம் ஶாபமதிதாருணம் । ப்ரோவாச வ்யதிதா ஸூர்யோ நைவோதயமுபைஷ்யதி॥௧௬.

கணவனுக்குக் கிடைத்த அந்த பயங்கரமான சாபத்தை கேட்டதும், அவன் மனைவி துயரமடைந்து, 'சூரியன் உதயமாகவே இருக்காது' என்று சொன்னாள்.

ததஃ ஸூர்யோதயாபாவாதபவத் ஸந்ததா நிஶா । பஹூந்யஹஃ ப்ரமாணாநி ததோ தேவா பயம் யயுஃ॥௧௬.

அதனால், சூரியன் உதயிக்காததால், இரவு தொடர்ந்தது; பல நாட்கள் அப்படியே இருந்தது; தேவர்கள் அச்சமடைந்தார்கள்.

நிஃ ஸ்வாத்யாயவஷட்கார-ஸ்வதாஸ்வாஹாவிவர்ஜிதம் । கதம் நு கல்விதம் ஸர்வம் ந கச்சேத் ஸம்க்ஷயம் ஜகத்॥௧௬.

வேதபாராயணம், ஹவிஸ், பித்ருக்களுக்கு பிண்டம், தேவர்களுக்கு ஹோமம் எதுவும் இல்லாமல், இந்த உலகம் அழிவை அடையாமல் எப்படி இருக்கும்?

அஹோராத்ரவ்யவஸ்தாயா விநா மாஸர்துஸம்க்ஷயஃ । தத்ஸம்க்ஷயாந்ந த்வயநே ஜ்ஞாயேதே தக்ஷிணோத்தரே॥௧௬.

பகலும் இரவும் பிரிக்கப்படாமல் இருந்தால், மாதங்களும் பருவங்களும் முடிவடையாது; அவை முடிவடையாதபோது, தெற்குப்பாதையும் வடக்குப்பாதையும் அறிய முடியாது.

விநா சாயநவிஜ்ஞாநாத் காலஃ ஸம்வத்ஸரஃ குதஃ । ஸம்வத்ஸரம் விநா நாந்யத் காலஜ்ஞாநம் ப்ரவர்ததே॥௧௬.

இந்தப் பாதைகளை அறியாமல் காலமான வருடத்தை எப்படி புரிந்துகொள்வது? வருடம் இல்லாமல் வேறு எந்தக் காலத்தையும் அறிய முடியாது.

பதிவ்ரதாயா வசஸா நோத்கச்சதி திவாகரஃ । ஸூர்யோதயம் விநா நைவ ஸ்த்ராநதாநாதிகாஃ க்ரியாஃ॥௧௬.

ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் மனைவியின் வார்த்தையால் சூரியன் உதிக்கவில்லை; சூரியன் உதிக்காமல் இருந்தால், குளிப்பதும், தானம் செய்வதும் போன்ற செயல்கள் நடக்காது.

நாக்நேர்விஹரணஞ்சைவ க்ராத்வபாவஶ்ச லக்ஷ்யதே । நைவாப்யயநமஸ்மாகம் விநா ஹோமேந ஜாயதே॥௧௬.

நெருப்பின் இயக்கம் இல்லாமல் யாகங்கள் நடைபெறுவதில்லை; நாங்கள் ஹோமம் செய்யாமல் இருந்தால் நம்முடைய பயணமும் நடைபெறாது.

வயமாப்யாயிதா மர்த்யைர்யஜ்ஞபாகைர்யதோசிதைஃ । வ்ரு'ஷ்ட்யா தாநநுக்ரு'ஹ்ணீமோ மர்த்யாந் ஶஸ்யாதிஸித்தயே॥௧௬.

மனிதர்கள் யாகங்களில் எங்களுக்கு உரிய பாகங்களை வழங்கி நம்மை வளர்க்கிறார்கள்; மழை பெய்யும்போது, நாங்கள் அவர்களுக்கு பயிர் முதலியன பெற உதவுகிறோம்.

நிஷ்பாதிதாஸ்வோஷதீஷு மர்த்யா யஜ்ஞைர்யஜந்தி நஃ । தேஷாம் வயம் ப்ரயச்சாமஃ காமாந் யஜ்ஞாதிபூஜிதாஃ॥௧௬.

மனிதர்கள் தாங்கள் வளர்த்துள்ள மூலிகைகளால் யாகங்கள் செய்து நம்மை வழிபடுகிறார்கள்; யாகம் முதலியன மூலம் நாங்கள் மதிப்பளிக்கப்பட்டால், அவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை வழங்குகிறோம்.

அதோ ஹி வர்ஷாம வயம் மர்த்யாஶ்சோர்த்வப்ரவர்ஷிணஃ । தோயவர்ஷேண ஹி வயம் ஹவிர்வர்ஷேண மாநவாஃ॥௧௬.

நாங்கள் கீழே மழை பொழிகிறோம், மனிதர்கள் மேலே ஹவி செலுத்துகிறார்கள்; நாங்கள் தண்ணீரால், மனிதர்கள் ஹவியால் தத்தம் வழியில் அர்ப்பணிக்கிறார்கள்.

யே நாஸ்மாகம் ப்ரயச்சந்தி நித்யநைமித்தகீஃ க்ரியாஃ । க்ரதுபாகம் துராத்மாநஃ ஸ்வயஞ்சாஶ்நந்தி லோலுபாஃ॥௧௬.

எங்களுக்கு ஒழுங்கான மற்றும் அவசியமான வழிபாடுகளைச் செய்யாமல், தாங்களே யாகப் பாகங்களை ஆசையுடன் உண்ணும் தீய மனம் கொண்டவர்கள்—

விநாஶாய வயம் தேஷாம் தோயஸூர்யாக்நிமாருதாந் । க்ஷிதிஞ்ச ஸந்தூஷயாமஃ பாபாநாமபகாரிணாம்॥௧௬.

அத்தகைய பாவிகளை அழிக்க, நாங்கள் அவர்களுடைய தண்ணீர், சூரியன், நெருப்பு, காற்று, பூமி ஆகியவற்றை மாசுபடுத்துகிறோம்.

துஷ்டதோயாதிபோகேந தேஷாம் துஷ்க்ரு'தகர்மிணாம் । உபஸர்காஃ ப்ரவர்தந்தே மரணாய ஸுதாருணாஃ॥௧௬.

மாசுபட்ட தண்ணீர் முதலியவற்றை பயன்படுத்தும் தீய செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு கடுமையான நோய்கள் வந்து, இறப்பை ஏற்படுத்தும்.

யே த்வஸ்மாந் ப்ரீணயித்வா து புஞ்ஜதே ஶேஷமாத்மநா । தேஷாம் புண்யாந் வயம் யோகாந் விததாம மஹாத்மநாம்॥௧௬.

ஆனால் எங்களை மகிழ்வித்து, பிறகு மீதமுள்ளதை உண்ணும் நல்லவர்கள்—அவர்களுக்கு நாங்கள் புண்ணிய உலகங்களை அளிக்கிறோம், ஏனெனில் அவர்கள் உயர்ந்த உள்ளங்கள்.

தந்நாஸ்தி ஸர்வமேவைதத்விநைஷாம் வ்யுஷ்டிஸம்ஸ்தைதம் । கதம் நு திநஸர்கஃ ஸ்யாதந்யோऽந்யமவதந் ஸுராஃ॥௧௬.

இவை அனைத்தும் பகல் நிறுவப்படாமல் இருக்க முடியாது; அப்படி இருந்தால் பகல் உருவாகுவது எப்படி? இப்படியே தேவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினார்கள்.

தேஷாமேவ ஸமேதாநாம் யஜ்ஞவ்யுச்சித்திஶங்கிநாம் । தேவாநாம் வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ராஹ தேவஃ ப்ரஜாபதிஃ॥௧௬.

யாகம் நிற்கும் என்று அஞ்சிய தேவர்கள் கூடி, இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது, பிரஜாபதி தேவன் அவர்களிடம் பேசினார்.

தேஜஃ பரம் தேஜஸைவ தபஸா ச தபஸ்ததா । ப்ரஶாம்யதேऽமராஸ்தஸ்மாச்ச்ரு'ணுத்வம் வசநம் மம॥௧௬.

ஒரு சக்தியை விட அதிகமான சக்தியால் மட்டுமே அதை அடக்க முடியும்; தவத்தை விட பெரிய தவத்தால் மட்டுமே அதை அடக்க முடியும்; ஆகவே, அமரர்களே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்.

பதிவ்ரதாயா மாஹாத்ம்யாந்நோத்கச்சதி திவாகரஃ । தஸ்ய சாநுதயாத்தாநிர்மர்த்யாநாம் பவதாம் ததா॥௧௬.

ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் மனைவியின் மகிமையால் சூரியன் உதிக்கவில்லை; அவர் உதிக்காததால், பசிக்கேட்கள் மனிதர்களுக்கும் உங்களுக்கும் ஏற்படுகின்றன.

தஸ்மாத் பதிவ்ரதாமத்ரேரநுபூயாம் தபஸ்விநீம் । ப்ரஸாதயத வை பத்நீம் பாநோருதயகாம்யயா॥௧௬.

ஆகவே, அந்த தவமுள்ள, கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் பெண்ணை அணுகி, சூரியன் உதிக்க வேண்டும் என்று பானுவின் மனைவியை மனமுவந்து வேண்டுங்கள்.

புத்ர உவாச தைஃ ஸா ப்ரஸாதிதா கத்வா ப்ரோஹேஷ்டம் வ்ரியதாமிதி । அயாசந்த திநம் தேவா பவத்விதி யதா புரா॥௧௬.

மகன் சொன்னான்: அவர்கள் அவளிடம் சென்று, 'பகலும் சூரிய உதயமும் பழையபடி வரட்டும்' என்று வேண்டி அவளை மகிழ்வித்தார்கள்.

அநஸூயோவாச பதிவ்ரதாயா மாஹாத்ம்யம் ந ஹீயேத கதந்த்விதி । ஸம்மாந்ய தஸ்மாத் தாம் ஸாத்வீமஹஃ ஸ்த்ரக்ஷ்யாம்யஹம் ஸுராஃ॥௧௬.

அநசூயா சொன்னாள்: 'ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் பெண்ணின் பெருமை குறைய முடியுமா? ஆகவே, அந்த நல்லவளை மதித்து, நான் பகலை உருவாக்குகிறேன், தேவர்களே.'

யதா புநரஹோராத்ர-ஸம்ஸ்தாநமுபஜாயதே । யதா ச தஸ்யாஃ ஸ்வபதிர்ந ஸாத்வ்யா நாஶமேஷ்யதி॥௧௬.

பகலும் இரவும் எப்போதும் திரும்பி வரும் போல, நல்லொழுக்கமுள்ள பெண்ணின் கணவன் ஒருபோதும் அழிவை அடையமாட்டான்.

புத்ர உவாச ஏவமுக்த்வா ஸுராம்ஸ்தஸ்யா கத்வா ஸா மந்திரம் ஶுபா । உவாச குஶலம் ப்ரு'ஷ்டா தர்மம் பர்துஸ்ததாத்மநஃ॥௧௬.

அப்பொழுது மகன் சொன்னான்: அவ்வாறு கூறிய பின், அந்த மங்களமான பெண் தன் வீட்டிற்கு சென்றாள். அங்கு நலமா என்று கேட்டபோது, கணவரும் தானும் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கிறோமா என்று விசாரித்தாள்.