மார்கண்டேயபுராணம்

தம் ததா வ்யாதிதம் பார்யா பதிம் தேவமிவார்ச்சயத் । பாதாப்யங்காங்கஸம்வாஹ-ஸ்த்ராநாச்சாதநபோஜநைஃ॥௧௬.

அவர் அவ்வாறு நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவரது மனைவி கணவனை தேவனைப்போல் சேவை செய்து, கால்களைப் பசைபோட்டு, உடலை அழுத்தி, குளிப்பாட்டி, உடை அணிவித்து, உணவு அளித்தாள்.

ஶ்லேஷ்ம-மூத்ர-புரீஷாஸ்ரு'க்-ப்ரவாஹக்ஷாலநேந ச । ரஹஶ்சைவோபசாரேண ப்ரியஸம்பாஷணேந ச॥௧௬.

அவனுடைய கபம், சிறுநீர், மலமும், இரத்தமும் கழுவி தூக்கியதும், தனிமையில் அவனை கவனித்ததும், இனிமையாகப் பேசினதும் அவள் செய்தாள்.

ஸ தயா பூஜ்யமாநோऽபி ஸதாதீவ விநீதயா । அதீவ தீவ்ரகோபத்வாந்நிர்பர்த்ஸயதி நிஷ்டுரஃ॥௧௬.

அவள் எப்போதும் மிகுந்த பணிவுடன் அவனை மதித்திருந்தாலும், அவன் கடும் கோபத்தால், கடுமையாக அவளை திட்டினான்.

ததாபி ப்ரணதா பார்யா தமமந்யத தைவதம் । தம் ததாப்யதிபீபத்ஸம் ஸர்வஶ்ரேஷ்டமமந்யத॥௧௬.

அப்படி இருந்தும், அந்த நல்ல மனைவி அவனை தன் தெய்வமாகவே நினைத்தாள்; அவன் எவ்வளவு பயங்கரமாக இருந்தாலும், எல்லாரிலும் சிறந்தவராகவே கருதினாள்.

அசங்க்ரமணஶோலோऽபி ஸ கதாசித் த்விஜோத்தமஃ । ப்ராஹ பார்யாம் நயஸ்வேதி த்வம் மாம் தஸ்யா நிவேஶநம்॥௧௬.

நடக்க முடியாத அந்த சிறந்த பிராமணன் ஒருநாள் தன் மனைவியிடம், 'நீ என்னை அவளுடைய வீட்டிற்கு கொண்டு போ' என்று சொன்னான்.

யா ஸா வேஶ்யா மயா த்ரு'ஷ்டா ராஜமார்கே க்ரு'ஹோஷிதா । தாம் மாம் ப்ராபய தர்மஜ்ஞே ! ஸைவ மே ஹ்ரு'தி வர்ததே॥௧௬.

'நான் ராஜவீதியில் பார்த்த அந்த வேசியை, அவள் வீட்டில் தங்கியிருக்கிறாள்; தர்மத்தை அறிந்தவளே! என்னை அவளிடம் கொண்டு போ. அவள்தான் என் மனதில் இருக்கிறாள்.'

த்ரு'ஷ்டா ஸூர்யோதயே பாலா ராத்ரிஶ்சேயமுபாகதா । தர்ஶநாநந்தரம் ஸா மே ஹ்ரு'தயாந்நாபஸர்பதி॥௧௬.

'சூரியோதயத்தில் பார்த்த அந்த பெண், இப்போது இரவில் வந்திருக்கிறாள்; அவளை பார்த்தபின், என் மனத்திலிருந்து அவள் போகவில்லை.'

யதி ஸா சாருஸர்வாங்கீ பீநஶ்ரோணிபயோதரா । நோபகூஹதி தந்வங்கீ தந்மாம் த்ரக்ஷ்யஸி வை ம்ரு'தம்॥௧௬.

'அந்த அழகான பெண், பருமமான இடுப்பும் மார்பும் உடையவள், என்னை அணைக்கவில்லை என்றால், மெலிந்தவளே, நீ என்னை இறந்தவனாகவே காண்பாய்.'

வாமஃ காமோ மநுஷ்யாணாம் பஹுபிஃ ப்ரார்த்யதே ச ஸா । மமாஶக்திஶ்ச கமநே ஸங்குலம் ப்ரதிபாதி மே॥௧௬.

'மனிதர்களுக்கு ஆசை எப்போதும் நிலைமையற்றது; பலர் அவளை விரும்புகிறார்கள்; எனக்கு போகும் சக்தி இல்லாததால் அந்த வழி எனக்கு கடினமாகத் தெரிகிறது.'

தத் ததா வசநம் ஶ்ருத்வா பர்துஃ காமாதுரஸ்ய ஸா । தத்பத்நீ ஸத்குலோத்பந்நா மஹாபாகா பதிவ்ரதா॥௧௬.

பிறகு, ஆசையால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட கணவனின் வார்த்தையை கேட்ட அந்த மனைவி, உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவள், மிகுந்த பாக்கியவளும், கணவனை மட்டுமே விரும்புபவளும் ஆனாள்.

காக்ம் பரிகரம் பத்த்வா ஶுல்கமாதாய சாதிகம் । ஸ்கந்தே பர்தாரமாதாய ஜகாம ம்ரு'துகாமிநீ॥௧௬.

அவள் தன் உடையை கட்டி, அதிகமான பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு, கணவனை தன் தோளில் ஏற்றி, மென்மையாக நடந்து சென்றாள்.

நிஶி மேகாஸ்த்ரு'தே வ்யோம்நி சலத்வித்யுத்ப்ரதர்ஶிதே । ராஜமார்கே ப்ரியம் பர்துஶ்சிகீர்ஷந்தீ த்விஜாங்கநா॥௧௬.

இரவில், மேகங்கள் வானை மூடியும், மின்னல் ஒளி பளிச்சிடும் போது, தன் கணவனை மகிழ்விப்பதற்காக அந்த பிராமணியின் மனைவி ராஜவீதியில் நடந்தாள்.

பதி ஶூலே ததா ப்ரோதமசௌரம் யௌரஶங்கயா । மாண்டவ்யமதிதுஃ கார்தமந்தகாரேऽத ஸ த்விஜஃ॥௧௬.

அந்த வழியில், திருடன் என்று சந்தேகித்து, ஒரு தூண்டில் குத்தப்பட்டவன் கிடந்தான்; அந்த இருளில், மிகுந்த வேதனையில் மாண்டவ்யன் அங்கே இருந்தான்.

பத்நீஸ்கந்தே ஸமாரூடஶ்சாலயாமாஸ கௌஶிகஃ । பாதாவமர்ஷணாத் க்ருத்தோ மாண்டவ்யஸ்தமுவாச ஹ॥௧௬.

கௌசிகன், தன் மனைவியின் தோளில் ஏறி நகர்ந்தான்; அவன் காலால் தொடப்பட்டதால் கோபமடைந்த மாண்டவ்யன் அவனைப் பார்த்து பேசினான்.

யேநாஹமேவமத்யர்தம் துஃ கிதஶ்சாலிதஃ பதா । தஶாம் கஷ்டாமநுப்ராப்தஃ ஸ பாபாத்மா நராதமஃ॥௧௬.

'யாரால் நான் இவ்வளவு துன்பப்பட்டு, காலால் அசைக்கப்பட்டு, இந்த மோசமான நிலையை அடைந்தேனோ, அந்த பாவி, கீழானவன் —'

ஸூர்யோதயேऽவஶஃ ப்ராணைர்விமோக்ஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । பாஸ்கராலோகநாதேவ ஸ விநாஶமவாப்ஸ்யதி॥௧௬.

'சூரியோதயத்தில் அவன் உயிர் இழப்பான், சந்தேகமில்லை; சூரியனை பார்த்தவுடன் அவன் அழிவை அடைவான்.'

தஸ்ய பார்யாததஃ ஶ்ருத்வா தம் ஶாபமதிதாருணம் । ப்ரோவாச வ்யதிதா ஸூர்யோ நைவோதயமுபைஷ்யதி॥௧௬.

கணவனுக்குக் கிடைத்த அந்த பயங்கரமான சாபத்தை கேட்டதும், அவன் மனைவி துயரமடைந்து, 'சூரியன் உதயமாகவே இருக்காது' என்று சொன்னாள்.

ததஃ ஸூர்யோதயாபாவாதபவத் ஸந்ததா நிஶா । பஹூந்யஹஃ ப்ரமாணாநி ததோ தேவா பயம் யயுஃ॥௧௬.

அதனால், சூரியன் உதயிக்காததால், இரவு தொடர்ந்தது; பல நாட்கள் அப்படியே இருந்தது; தேவர்கள் அச்சமடைந்தார்கள்.

நிஃ ஸ்வாத்யாயவஷட்கார-ஸ்வதாஸ்வாஹாவிவர்ஜிதம் । கதம் நு கல்விதம் ஸர்வம் ந கச்சேத் ஸம்க்ஷயம் ஜகத்॥௧௬.

வேதபாராயணம், ஹவிஸ், பித்ருக்களுக்கு பிண்டம், தேவர்களுக்கு ஹோமம் எதுவும் இல்லாமல், இந்த உலகம் அழிவை அடையாமல் எப்படி இருக்கும்?

அஹோராத்ரவ்யவஸ்தாயா விநா மாஸர்துஸம்க்ஷயஃ । தத்ஸம்க்ஷயாந்ந த்வயநே ஜ்ஞாயேதே தக்ஷிணோத்தரே॥௧௬.

பகலும் இரவும் பிரிக்கப்படாமல் இருந்தால், மாதங்களும் பருவங்களும் முடிவடையாது; அவை முடிவடையாதபோது, தெற்குப்பாதையும் வடக்குப்பாதையும் அறிய முடியாது.

விநா சாயநவிஜ்ஞாநாத் காலஃ ஸம்வத்ஸரஃ குதஃ । ஸம்வத்ஸரம் விநா நாந்யத் காலஜ்ஞாநம் ப்ரவர்ததே॥௧௬.

இந்தப் பாதைகளை அறியாமல் காலமான வருடத்தை எப்படி புரிந்துகொள்வது? வருடம் இல்லாமல் வேறு எந்தக் காலத்தையும் அறிய முடியாது.

பதிவ்ரதாயா வசஸா நோத்கச்சதி திவாகரஃ । ஸூர்யோதயம் விநா நைவ ஸ்த்ராநதாநாதிகாஃ க்ரியாஃ॥௧௬.

ஒரு கணவனுக்கு உண்மையாய் வாழும் மனைவியின் வார்த்தையால் சூரியன் உதிக்கவில்லை; சூரியன் உதிக்காமல் இருந்தால், குளிப்பதும், தானம் செய்வதும் போன்ற செயல்கள் நடக்காது.

நாக்நேர்விஹரணஞ்சைவ க்ராத்வபாவஶ்ச லக்ஷ்யதே । நைவாப்யயநமஸ்மாகம் விநா ஹோமேந ஜாயதே॥௧௬.

நெருப்பின் இயக்கம் இல்லாமல் யாகங்கள் நடைபெறுவதில்லை; நாங்கள் ஹோமம் செய்யாமல் இருந்தால் நம்முடைய பயணமும் நடைபெறாது.

வயமாப்யாயிதா மர்த்யைர்யஜ்ஞபாகைர்யதோசிதைஃ । வ்ரு'ஷ்ட்யா தாநநுக்ரு'ஹ்ணீமோ மர்த்யாந் ஶஸ்யாதிஸித்தயே॥௧௬.

மனிதர்கள் யாகங்களில் எங்களுக்கு உரிய பாகங்களை வழங்கி நம்மை வளர்க்கிறார்கள்; மழை பெய்யும்போது, நாங்கள் அவர்களுக்கு பயிர் முதலியன பெற உதவுகிறோம்.

நிஷ்பாதிதாஸ்வோஷதீஷு மர்த்யா யஜ்ஞைர்யஜந்தி நஃ । தேஷாம் வயம் ப்ரயச்சாமஃ காமாந் யஜ்ஞாதிபூஜிதாஃ॥௧௬.

மனிதர்கள் தாங்கள் வளர்த்துள்ள மூலிகைகளால் யாகங்கள் செய்து நம்மை வழிபடுகிறார்கள்; யாகம் முதலியன மூலம் நாங்கள் மதிப்பளிக்கப்பட்டால், அவர்களுக்கு வேண்டியவற்றை வழங்குகிறோம்.

அதோ ஹி வர்ஷாம வயம் மர்த்யாஶ்சோர்த்வப்ரவர்ஷிணஃ । தோயவர்ஷேண ஹி வயம் ஹவிர்வர்ஷேண மாநவாஃ॥௧௬.

நாங்கள் கீழே மழை பொழிகிறோம், மனிதர்கள் மேலே ஹவி செலுத்துகிறார்கள்; நாங்கள் தண்ணீரால், மனிதர்கள் ஹவியால் தத்தம் வழியில் அர்ப்பணிக்கிறார்கள்.

யே நாஸ்மாகம் ப்ரயச்சந்தி நித்யநைமித்தகீஃ க்ரியாஃ । க்ரதுபாகம் துராத்மாநஃ ஸ்வயஞ்சாஶ்நந்தி லோலுபாஃ॥௧௬.

எங்களுக்கு ஒழுங்கான மற்றும் அவசியமான வழிபாடுகளைச் செய்யாமல், தாங்களே யாகப் பாகங்களை ஆசையுடன் உண்ணும் தீய மனம் கொண்டவர்கள்—

விநாஶாய வயம் தேஷாம் தோயஸூர்யாக்நிமாருதாந் । க்ஷிதிஞ்ச ஸந்தூஷயாமஃ பாபாநாமபகாரிணாம்॥௧௬.

அத்தகைய பாவிகளை அழிக்க, நாங்கள் அவர்களுடைய தண்ணீர், சூரியன், நெருப்பு, காற்று, பூமி ஆகியவற்றை மாசுபடுத்துகிறோம்.

துஷ்டதோயாதிபோகேந தேஷாம் துஷ்க்ரு'தகர்மிணாம் । உபஸர்காஃ ப்ரவர்தந்தே மரணாய ஸுதாருணாஃ॥௧௬.

மாசுபட்ட தண்ணீர் முதலியவற்றை பயன்படுத்தும் தீய செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு கடுமையான நோய்கள் வந்து, இறப்பை ஏற்படுத்தும்.