மார்கண்டேயபுராணம்

யமபுருஷ உவாச ஏஷ தர்மஶ்ச ஶக்ரஶ்ச த்வாம் நேதும் ஸமுபாகதௌ । அவஶ்யமஸ்மாத்கந்தவ்யம் தஸ்மாத்பார்திவ ! கம்யதாம் ॥ ௧௫.

யமபுருஷன் சொன்னான்: தர்மனும் இந்திரனும் உன்னை அழைத்துச் செல்ல வந்திருக்கிறார்கள்; நீ நிச்சயமாக எங்களுடன் செல்ல வேண்டும், அரசே! ஆகவே இப்போது புறப்படு.

தர்ம உவாச நயாமி த்வாமஹம் ஸ்வர்கம் த்வயா ஸம்யகுபாஸிதஃ । விமாநமேததாருஹ்ய மா விலம்பஸ்வ கம்யதாம் ॥ ௧௫.

தர்மன் சொன்னான்: நீ என்னை நன்றாக வழிபட்டதால், நான் உன்னை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்; இந்த வானரதத்தில் ஏறி, தாமதிக்காமல் புறப்படு.

ராஜோவாச நரகே மாநவா தர்ம பீட்யந்தேऽத்ர ஸஹஸ்ரஶஃ । த்ராஹீதி சார்தாஃ க்ரந்தந்தி மாமதோ ந வ்ரஜாம்யஹம் ॥ ௧௫.

அரசன் சொன்னான்: தர்மனே! நரகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் துன்புறுகிறார்கள்; 'எங்களை காப்பாற்றுங்கள்!' என்று அவர்கள் அழுகிறார்கள்—அதனால் நான் செல்லமாட்டேன்.

இந்த்ர உவாச கர்மணா நரகப்ராப்திரேதேஷாம் பாபகர்மிணாம் । ஸ்வர்கஸ்த்வயாபி கந்தவ்யோ ந்ரு'ப ! புண்யேந கர்மணா ॥ ௧௫.

இந்திரன் சொன்னான்: தங்கள் தீய செயலால் இவர்கள் நரகத்தை அடைந்துள்ளனர்; ஆனால் அரசே! உன் நல்ல செயலால் நீ சொர்க்கம் செல்ல வேண்டும்.

ராஜோவாச யதி ஜாநாஸி தர்ம ! த்வம் த்வம் வா ஶக்ர ! ஶசீபதே । மம யாவத்ப்ரமாணந்து ஶுபம் தத்வக்துமர்ஹதஃ ॥ ௧௫.

அரசன் சொன்னான்: தர்மனே! அல்லது சசி தேவியின் கணவரே! நீங்கள் தெரிந்திருந்தால், என் புண்ணியம் எவ்வளவு என்பதை எனக்கு சொல்லுங்கள்.

தர்ம உவாச அப்பிந்தவோ யதாம்போதௌ யதா வா திவி தாரகாஃ । யதா வா வர்ஷதா தாரா கட்காயாம் ஸிகதா யதா ॥ ௧௫.

தர்மன் சொன்னான்: கடலில் உள்ள துளிகள் போலவும், ஆகாயத்தில் உள்ள நட்சத்திரங்கள் போலவும், பெய்யும் மழைத் தாரைகள் போலவும், கங்கை நதியில் உள்ள மணல் துகள்கள் போலவும்—

அஸம்க்யேயா மஹாராஜ யதா பிந்த்வாதயோ ஹ்யபாம் । ததா தவாபி புண்யஸ்ய ஸம்க்யா நைவோபபத்யதே ॥ ௧௫.

அதேபோல், மகாராஜா! உன் புண்ணியத்தின் எண்ணிக்கையும் கணக்கிட முடியாத அளவில் அதிகம்.

அநுகம்பாமிமாமத்ய நாரகேஷ்விஹ குர்வதஃ । ததேவ ஶதஸாஹஸ்த்ரம் ஸம்க்யாமுபகதம் தவ ॥ ௧௫.

இன்று நரகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு நீ காட்டிய இரக்கம், உன் புண்ணியத்தை நூறு ஆயிரம் மடங்கு அதிகமாக்கியுள்ளது.

தத்கச்ச த்வம் ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட தத்பாக்துமமராலயம் । ஏதேऽபி பாபம் நரகே க்ஷபயந்து ஸ்வகர்மஜம் ॥ ௧௫.

அதனால், அரசர்களில் சிறந்தவரே! நீ அமரர்களின் உலகிற்கு சென்று அதன் பயனை அனுபவி; இவர்கள் தங்கள் பாவத்தினால் நரகத்தில் துன்பம் அனுபவிக்கட்டும்.

ராஜோவாச கதம் ஸ்ப்ரு'ஹாம் கரிஷ்யந்தி மத்ஸம்பர்கேஷு மாநவாஃ । யதி ஸத்ஸந்நிதாவேஷாமுகத்கர்ஷோ நோபஜாயதே ॥ ௧௫.

அரசன் சொன்னான்: நல்லவர்கள் அருகில் இருந்தும் துன்பம் குறையவில்லை என்றால், என் அருகில் இருப்பதற்காக மக்கள் எப்படி ஆசைப்படுவார்கள்?

தஸ்மாத்யத்ஸுக்ரு'தம் கிஞ்சிந்மமாஸ்தி த்ரிதஶாதிப । தேந முச்யந்து நரகாத்பாபிநோ யாதநாம் கதாஃ ॥ ௧௫.

அதனால், தேவர்களின் தலைவனே! என்னிடம் உள்ள புண்ணியத்தின் மூலம், நரகத்தில் துன்பப்படுகிற பாவிகள் விடுதலை பெறட்டும்.

இந்த்ர உவாச ஏவமூர்த்வதரம் ஸ்தாநம் த்வயாவாப்தம் மஹீபதே । ஏதாம்ஶ்ச நரகாத்பஶ்ய விமுக்தாந் பாபகாரிணஃ ॥ ௧௫.

இந்திரன் சொன்னான்: அரசே! இப்போது நீ இன்னும் உயர்ந்த நிலையை அடைந்துள்ளாய்; இவர்கள் நரகத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டதைப் பார்.

புத்ர உவாச ததோऽபதத்புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிஸ்தஸ்யோபரி மஹீபதேஃ । விமாநஞ்சாதிரோப்யைநம் ஸ்வர்லோகமநயத்தரிஃ ॥ ௧௫.

மகன் சொன்னான்: பின்னர் அந்த அரசன் மீது மலர் மழை பொழிந்தது; வானரதத்தில் ஏற்றி, ஹரி அவனை சொர்க்க lokaththil கொண்டு சென்றான்.

அஹஞ்சாந்யே ச யே தத்ர யாதநாப்யஃ பரிச்யுதாஃ । ஸ்வகர்மபலநிர்திஷ்டம் ததோ ஜாத்யந்தரம் கதாஃ ॥ ௧௫.

நானும், அங்கே அந்த வேதனைகளிலிருந்து விடுபட்ட மற்றவர்களும், தங்களது சொந்த செயல்களின் பலனின்படி பிற பிறவிகளை அடைந்தோம்.

ஏவமேதே ஸமாக்யாதா நரகா த்விஜஸத்தம । யேந யேந ச பாபேந யாம் யாம் யோநிமுபைதி வை ॥ ௧௫.

இவ்வாறு, இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே, இந்த நரகங்களை விளக்கியேன்; எந்த பாவத்தால் எந்த வகை உயிரினம் பெறப்படுகிறது என்பதையும் கூறினேன்.

தத்தத்ஸர்வம் ஸமாக்யாதம் யதா த்ரு'ஷ்டம் மயா புரா । புராநுபவஜம் ஜ்ஞாநமவாப்யாவிததம் தவ । அதஃ பரம் மஹாபாக கிமந்யத்கதயாமி தே ॥ ௧௫.

நான் முன்பு கண்டதுபோல அனைத்தையும் தெளிவாக விளக்கியுள்ளேன்; கடந்த அனுபவத்திலிருந்து பெற்ற உண்மையான அறிவை உனக்கு வழங்கினேன். அதற்கு மேல், மகாபாக்யவானே, இன்னும் என்ன கூற வேண்டும்?

16(16) பிதோவாச கதிதம் மே த்வயா வத்ஸ ஸம்ஸாரஸ்ய வ்யவஸ்திதம் । ஸ்வரூபமதிஹேயஸ்ய கடீயந்த்ரவதவ்யயம்॥௧௬.

தந்தை கூறினார்: என் பிள்ளையே, நீ எனக்கு இந்த உலக வாழ்க்கையின் நிலையை, அதன் உண்மை வடிவத்தை, மாற்றமில்லாததையும், மனதை குழப்புவதாகவும், நீர் மணல் கடிகாரம் போல நிலைத்திருப்பதாகவும் விளக்கியுள்ளாய்.

ததேவமேததகிலம் மயாவகதமீத்ரு'ஶம் । கிம் மயா வத கர்தவ்யமேவஸ்மிந் வ்யவஸ்திதே॥௧௬.

இவ்வாறு, நீ கூறியதை முழுமையாக நான் புரிந்துகொண்டேன். இப்போது இந்த நிலைமையில் நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறு.

புத்ர உவாச யதி மத்வசநம் தாத ஶ்ரத்ததாஸ்யவிஶங்கிதஃ । தத் பரித்யஜ்ய கார்ஹஸ்த்யம் வாநப்ரஸ்தபரோ பவ॥௧௬.

மகன் கூறினான்: என் வார்த்தைகளில் ஐயமின்றி நம்பிக்கை வைத்தால், அப்பா, குடும்ப வாழ்க்கையை விட்டு வனவாசம் மேற்கொள்.

தமநுஷ்டாய விதிவத் விஹாயாக்நிபரிக்ரஹம் । ஆத்மந்யாத்மாநமாதயா நிர்த்வந்த்வோ நிஷ்பரிக்ரஹஃ॥௧௬.

அதற்கான முறைகளைச் செய்து, வேள்வி நெருப்புகளை விட்டு, இரட்டையமைப்புகளும், உடைமைகளும் இல்லாமல், உன் ஆத்மாவை உன்னுள் நிலைநிறுத்து.

ஏகாந்தராஶீ வஶ்யாத்மா பவ பிக்ஷுரதந்த்ரிதஃ । தத்ர யோகாபரோ பூத்வா பாஹ்யஸ்பர்ஶவிவர்ஜிதஃ॥௧௬.

அதிகம் சாப்பிடாதவனாக, மனதை அடக்கிக் கொண்டவனாக, சோர்வில்லாத பிச்சைக்காரனாக இரு; அங்கே யோகத்தில் மனதை செலுத்தி, வெளியிலுள்ள பொருட்களைத் தொடாமல் இரு.

ததஃ ப்ராப்ஸ்யதி தம் யோகம் துஃ ஶஸம்யோகபேஷஜம் । முக்திஹேதுமநௌபம்யமநாக்யேயமஸங்கிநம் । யத்ஸம்யோகாந்ந தே யோகோ பூயோ பூதைர்பவிஷ்யதி॥௧௬.

பின்னர், துன்பங்களால் ஏற்படும் வேதனையை நீக்கும் அந்த யோகத்தை அடைவாய்; அது ஒப்பற்றதும், விவரிக்க முடியாததும், விடுதலிக்கு காரணமானதும், பற்றில்லாததும் ஆகும். அந்த யோகத்தால், நீ மீண்டும் உடல் சேர்க்கப்படமாட்டாய்.

பிதோவாச வத்ஸ யோகம் மமாசக்ஷ்வ முக்திஹேதுமதஃ பரம் । யேந பூதைஃ புநர்பூதோ நேத்ரு'கஃ கமவாப்நுயாம்॥௧௬.

தந்தை கூறினார்: என் பிள்ளையே, விடுதலிக்கு காரணமான அந்த உயர்ந்த யோகத்தை எனக்கு விளக்கு; அதனால் நான் உடலோடு மீண்டும் இவ்வாறு பிறக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படாது.

யத்ராஸக்திபரஸ்யாத்மா மம ஸம்ஸாரபந்தநைஃ । நைதி யோகமயோகோऽபி தம் யோகமதுநா வத॥௧௬.

எந்த நிலையில் இருந்தாலும், பற்றுள்ளவருக்கே கூட, ஆன்மா உலக பந்தங்களால் கட்டுப்படாத அந்த யோகத்தை இப்போது எனக்கு கூறு.

ஸம்ஸாராதித்யதாபார்தி-விப்லுஷ்யத்தேஹமாநஸம் । ப்ரஹ்மஜ்ஞாநாம்புஶீதேந ஸிஞ்ச மாம் வாக்யவாரிணா॥௧௬.

உலக வாழ்க்கையின் வெப்பமும் துயரமும் என் உடலும் மனமும் வாட்டுகின்றன; பிரம்ம அறிவு எனும் குளிர்ந்த நீர் போன்ற உன் வார்த்தைகளால் என்னைத் தணிக்கச் செய்.

அவித்யாக்ரு'ஷ்ணஸர்பேண தஷ்டம் தத்விஷபீடிதம் । ஸ்வவாக்யாம்ரு'தபாநேந மாம் ஜீவய புநர்ம்ரு'தம்॥௧௬.

அறியாமை என்ற கருப்பு பாம்பு கடித்து, அதன் விஷத்தால் வலியுற்று, இறந்தவனாக உள்ள என்னை, உன் வார்த்தை அமுதம் ஊட்டி மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க வேண்டும்.

புத்ர-தார-க்ரு'ஹ-க்ஷேத்ர-மமத்வநிகஜடார்திதம் । மாம் மோசயேஷ்டஸத்பாவ-விஜ்ஞாநோத்காடநைஸ்த்வரந்॥௧௬.

மகன், மனைவி, வீடு, நிலம் ஆகியவற்றில் பற்றால் உருவான யானை போல் மயக்கமடைந்த என்னை, உண்மையும் நன்மையும் பற்றிய அறிவைத் திறந்து விரைவில் விடுவி.

புத்ர உவாச ஶ்ரு'ணு தாத ! யதா யோகோ தத்தாத்ரேயேண தீமதா । அலர்காய புரா ப்ரோக்தஃ ஸம்யக் ப்ரு'ஷ்டேந விஸ்தராத்॥௧௬.

மகன் கூறினான்: அப்பா, முன்பு புத்திசாலியான தத்தாத்திரேயர் ஆலர்க்கனுக்கு, அவன் விரிவாகக் கேட்டபோது, எப்படி யோகத்தை முழுமையாகக் கற்றுக்கொடுத்தாரோ, அதை நீ கேள்.

பிதோவாச தத்தாத்ரேயஃ ஸுதஃ கஸ்ய கதம் வா யோகமுக்தவாந் । கஶ்சாலர்கோ மஹாபாகோ யோ யௌகம் பரிப்ரு'ஷ்டவாந்॥௧௬.

தந்தை கூறினார்: தத்தாத்திரேயர் யார் புதல்வர்? அவர் எப்படி யோகத்தை கற்றுக்கொடுத்தார்? யார் அந்த அதிர்ஷ்டசாலி ஆலர்க்கன், யோகத்தைப் பற்றி கேட்டவர்?