மார்கண்டேயபுராணம்

தஸ்மாத் துராத்மா ப்ரஹ்மத்விட் ப்ராஜ்ஞாநாமவரோபிதஃ । மச்சாபோபஹதோ மூடஃ ஸ பகத்வமவாப்ஸ்யதி॥௯.

அதனால், அந்த தீய உள்ளம், பிராமணர்களுக்கு பகைவர், ஞானிகளால் கீழே தள்ளப்பட்டவன், என் சாபத்தால் பாதிக்கப்பட்டவன், பக்கி ஆகிவிடுவான்.

பக்ஷிண ஊசுஃ ஶ்ருத்வா ஶாபம் மஹாதேஜா விஶ்வாமித்ரோऽபி கௌஶிகஃ । த்வமப்யாடிர்பவஸ்தேவதி ப்ரதிஶாபமயச்சத॥௯.

பறவைகள் சொன்னார்கள்: அந்த சாபத்தை கேட்டதும், பெரும் தபசு கொண்ட விஷ்வாமித்திரரும் உனக்கு எதிராக, 'நீயும் பக்கி ஆகுவாய்' என்று சாபம் விட்டார்.

அந்யோऽந்யஶாபாத் தௌ ப்ராப்தௌ திர்யக்த்வம் பரமத்யுதீ । வஶிஷ்டஃ ஸ மஹாதேஜா விஶ்வாமித்ரஶ்ச கௌஶிகஃ॥௯.

இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் சாபம் விட்டதால், அந்த இரு பிரகாசமானவர்கள்—வசிஷ்டர் மற்றும் கௌசிகன் விஷ்வாமித்திரர்—விலங்குகளாக மாறினார்கள்.

அந்யஜாதிஸமாயோகம் கதாவப்யமிதௌஜஸௌ । யுயுதாதேऽதிஸம்ரப்தௌ மஹாபலபராக்ரமௌ॥௯.

வேறு உருவங்களை எடுத்தும், அந்த இருவரும் அளவில்லா சக்தியுடன், கடும் கோபத்தில், மிகுந்த வலிமையோடு பேருருமாகப் போரிட்டார்கள்.

யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ரே த்வே ப்ரமாணேநாடிருச்ச்ரிதஃ । யந்நவத்யதிகம் ப்ரஹ்மந் ! ஸஹஸ்ரத்ரிதயம் பகஃ॥௯.

பிராமணரே, பக்கி இரண்டு ஆயிரம் யோஜனை உயரமாக இருந்தது; ஆடி மூன்று ஆயிரத்து தொண்ணூறு யோஜனை உயரமாக இருந்தது.

தௌ து பக்ஷப்ரஹாராப்யாமந்யோந்யஸ்யோருவிக்ரமௌ । ப்ரஹரந்தௌ பயம் தீவ்ரம் ப்ரஜாநாஞ்சக்ரதுஸ்ததா॥௯.

அந்த இரு வல்லமையுள்ளவர்கள் தங்கள் இறக்கைகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி, எல்லா உயிரினங்களுக்கும் கடும் பயத்தை ஏற்படுத்தினார்கள்.

விதூய பக்ஷாணி பகோ ரக்தோத்வ்ரு'த்தாக்ஷிராஹநத் । ஆடிம் ஸோऽப்யுந்நதக்ரீவோ பகம் பத்ப்யாமதாடயத்॥௯.

பக்கி தன் இறக்கைகளை ஆட்டி, கண்கள் இரத்தமாக சிவந்து தாக்கியது; ஆடி உயர்ந்த கழுத்துடன், காலால் பக்கியை தாக்கியது.

தயோஃ பக்ஷாநிலாபாஸ்தாஃ ப்ரபேதுர்கிரயோ புவி । கிரிப்ரபாதாபிஹதா சகம்பே ச வஸுந்தரா॥௯.

அவர்களின் இறக்கை காற்றால் மலைகள் பூமியில் விழுந்தன; அந்த மலைகள் விழுந்ததில் பூமி நடுங்கியது.

க்ஷ்மா கம்பமாநா ஜலதீநுத்வ்ரு'த்தாம்பூம்ஶ்சகார ச । நநாம சைகபார்ஶ்வேந பாதாலகமநோந்முகீ॥௯.

நடுங்கும் பூமி, கடல்களை எழும்பும் அலைகளால் நிரப்பியது; ஒரு பக்கம் சாய்ந்து, பாதாளத்துக்குள் போக தயாரானது.

கேசிதிகரிநிபாதேந கேசிதம்போதிவாரிணா । கேசிந்மஹீஸஞ்சலநாத் ப்ரயயுஃ ப்ராணிநஃ க்ஷயம்॥௯.

சிலர் மலைகள் விழுந்ததில், சிலர் கடல் நீரில், சிலர் பூமி நடுங்கியதில் உயிர் இழந்தார்கள்.

இதி ஸர்வம் பரித்ரஸ்தம் ஹாஹாபூதமசேதநம் । ஜகதாஸீத் ஸுஸம்ப்ராந்தம் பர்யஸ்தக்ஷிதிமண்டலம்॥௯.

இவ்வாறு, எல்லாம் பயத்தில் உறைந்து, உயிரில்லாமல் குழப்பமடைந்தது; உலகம் மிகுந்த கலக்கத்தில், பூமியின் வளையம் சிதறியது.

ஹா வத்ஸ ! ஹா காந்த ! ஶிஶோ ! ப்ரயாஹ்யேஷோऽஸ்மி ஸம்ஸ்திதஃ । ஹா ப்ரியே ! காந்த ! ஶைலோऽயம் பதத்யாஶு பலாயதாம்॥௯.

'ஐயோ, பிள்ளையே! ஐயோ, என் உயிரே! சிசுவே! ஓடி வா, நான் இப்போது இறக்கப்போகிறேன்! என் இனியவனே! காதலனே! இந்த மலை விழுகிறது—விரைவாக ஓடுங்கள்!'

இத்யாகுலீக்ரு'தே லோகே ஸம்த்ராஸவிமுகே ததா । ஸுரைஃ பரிவ்ரு'தஃ ஸர்வைராஜகாம பிதாமஹஃ॥௯.

உலகம் இப்படியாக குழப்பத்திலும் பயத்திலும் மூழ்கியபோது, எல்லா தேவர்களாலும் சூழப்பட்ட பிரம்மா வந்தார்.

ப்ரத்யுவாச ச விஶ்வேஶாஸ்தாவுபாவதிகோபிதௌ । யுத்தம் வா விரமத்வேதல்லோகாஃ ஸ்வாஸ்த்யம் வ்ரஜந்து ச॥௯.

அந்த உலகுகளின் ஆண்டவர் இருவரும் மிகுந்த கோபத்துடன் இருந்தபோது, "இந்தப் போரைக் கைவிடுங்கள்; உலகங்கள் மீண்டும் அமைதியடைந்திடட்டும்" என்று கூறினார்.

ஶ்ரு'ண்வந்தாவபி தௌ வாக்யம் ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ । கோபாமர்ஷஸமாவிஷ்டோ யுயுதாதே ந தஸ்ததுஃ॥௯.

அவர்களுக்குப் பிறந்ததில்லாத பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை இருவரும் கேட்டும், அவர்கள் கோபத்தாலும் வெறியாலும் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, போரிடுவதை நிறுத்தவில்லை.

ததஃ பிதாமஹோ தேவஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா லோகஸம்க்ஷயம் । தயோஶ்ச ஹிதமந்விச்சந் திர்யக்பாவமபாநுதத்॥௯.

பிரம்மா அந்த உலகங்கள் அழிந்ததைப் பார்த்து, இருவருக்கும் நன்மை வேண்டி, அவர்களுக்குள் இருந்த பகைமை மனநிலையை நீக்கினார்.

ததஸ்தௌ பூர்வதேஹஸ்தௌ ப்ராஹ தேவஃ ப்ரஜாபதிஃ । வ்யுதஸ்தே தாமஸே பாவே வஶிஷ்ட௦-கௌஶிகர்ஷபௌ॥௯.

பிரஜாபதி தேவன், அவர்கள் பழைய உடலில் இருப்பதைப் பார்த்து, "வசிஷ்டரும் கவுசிகரும், நீங்கள் அந்த இருளான மனநிலையிலிருந்து விடுபட்டீர்கள்" என்று கூறினார்.

ஜஹி வத்ஸ வஶிஷ்ட த்வம் த்வஞ்ச கௌஶிக ஸத்தம । தாமஸம் பாவமாஶ்ரித்ய ஈத்ரு'க்யுத்தம் சிகீர்ஷிதம்॥௯.

"வசிஷ்டா, என் பிள்ளை, நீயும், உயர்ந்த கவுசிகா, நீயும், இருவரும் இருளால் பாதிக்கப்பட்டு இப்படிப் போரிட விரும்பினீர்கள்; இப்போது நிறுத்துங்கள்" என்று கூறினார்.

ராஜஸூயவிபாகோऽயம் ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய பூபதேஃ । யுவயோர்விக்ரஹஶ்சாயம் ப்ரு'திவீக்ஷயகாரகஃ॥௯.

"இந்தத் தகராறு ஹரிச்சந்திரன் என்ற அரசனின் ராஜசூய யாகத்தின் விளைவு; உங்கள் சண்டை பூமி அழிவதற்குக் காரணமாகிறது" என்று கூறினார்.

ந சாபி கௌஶிகஶ்ரேஷ்டஸ்தஸ்ய ராஜ்ஞோऽபரத்யதே । ஸ்வர்கப்ராப்திகரோ ப்ரஹ்மந்நபகாரபதே ஸ்திதஃ॥௯.

"கவுசிகர்களில் சிறந்தவரே, அந்த அரசன் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை; அவர் சொர்க்கத்தை அடையச் செய்பவர், தவறில் இல்லை, பிராமணா" என்று கூறினார்.

தபோ விக்நஸ்ய கர்தாரௌ காமக்ரோதவஶம் கதௌ । பரித்யஜத பத்ரம் வோ ப்ரஹ்ம ஹி ப்ரசுரம் பலம்॥௯.

"நீங்கள் இருவரும் ஆசை, கோபம் ஆகியவற்றால் தவப்பயிற்சிக்கு தடையாகிவிட்டீர்கள்; இதை விட்டுவிடுங்கள், உங்களுக்குச் சிறப்பு உண்டாகட்டும், ஏனெனில் பிரம்மம் மிகுந்த சக்தி உடையது" என்று கூறினார்.

ஏவமுக்தௌ ததஸ்தேந லஜ்ஜிதௌ தாவுபாவபி । க்ஷமயாமாஸதுஃ ப்ரீத்யா பரிஷ்வஜ்ய பரஸ்பரம்॥௯.

அவர் இப்படிச் சொன்னபின், இருவரும் வெட்கப்பட்டு, ஒருவரை ஒருவர் அன்புடன் மன்னித்து அணைத்துக்கொண்டார்கள்.

ததஃ ஸுரைர்வந்த்யமாநோ ப்ரஹ்மா லோகம் நிஜம் யயௌ । வஶிஷ்டோऽப்யாத்மநஃ ஸ்தாநம் கௌஶிகோऽபி ஸ்வாமாஶ்ரயம்॥௯.

பின்னர் தேவர்கள் புகழ்ந்தபோது பிரம்மா தன் உலகிற்குச் சென்றார்; வசிஷ்டரும் தன் இடத்திற்கும், கவுசிகரும் தன் ஆசிரமத்திற்கும் சென்றார்கள்.

ஏததாடிபகம் யுத்தம் ஹரிஶ்சந்த்ரகதாம் ததா । கதயிஷ்யந்தி யே மர்த்யாஃ ஸம்யக் ஶ்ரோஷ்யந்தி சைவ யே॥௯.

யார் இந்த ஆடிபகர்களின் போரையும் ஹரிச்சந்திரக் கதையையும் சொல்வார்களோ, அல்லது முறையாகக் கேட்பார்களோ—

தேஷாம் பாபாபநோதந்து ஶ்ருதம் ஹ்யேவ கரிஷ்யதி । ந சைவ விக்நகார்யாணி பவிஷ்யந்தி கதாசந॥௯.

அவர்களுக்கு, இதைக் கேட்பது பாவங்களை நீக்கும்; அவர்களின் முயற்சிகளில் எந்த தடையும் ஒருபோதும் ஏற்படாது.

பஞ்சதஶோऽத்யாயஃ யமகிங்கர உவாச பதிதாத்ப்ரதிக்ரு'ஹ்யார்தம் கரயோநிம் வ்ரஜேத்த்விஜஃ । நரகாத்ப்ரதிமுக்தஸ்து க்ரு'மிஃ பதிதயாஜகஃ ॥ ௧௫.

பதினைந்தாவது அதிகாரம் யமனுடைய தூதன் கூறினான்: ஒரு இருமுறை பிறந்தவன், தவறானவரிடமிருந்து ஏதாவது வாங்கினால், கழுதையாகப் பிறக்கிறான்; நரகத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டால், அந்தத் தவறான யாகம் செய்தவன் புழுவாகப் பிறக்கிறான்.

உபாத்யாயவ்யலீகந்து க்ரு'த்வா ஶ்வா பவதி த்விஜஃ । தஜ்ஜாயாம் மநஸாவாஞ்சந் தத்த்ரவ்யஞ்சாப்யஸம்ஶயம் ॥ ௧௫.

தன் ஆசானுக்கு தவறு செய்தால், அந்த இருமுறை பிறந்தவன் நாயாகப் பிறக்கிறான்; ஆசானின் மனைவியையோ, சொத்தையையோ மனதில் ஆசைப்படினாலும், அதில் சந்தேகமில்லை.

கர்தபோ ஜாயதே ஜந்துஃ பித்ரோஶ்சாப்யவமாநகஃ । மாதாபிதராவாக்ருஶ்ய ஶாரிகா ஸம்ப்ரஜாயதே ॥ ௧௫.

தன் பெற்றோரை அவமதிப்பவன் கழுதையாகப் பிறக்கிறான்; தாய், தந்தையை திட்டினால், சாறிகை பறவையாகப் பிறக்கிறான்.

ப்ராதுஃ பத்ந்யவமந்தா ச கபோதத்வம் ப்ரபத்யதே । தாமேவ பீடயித்வா து கச்சபத்வம் ப்ரபத்யதே ॥ ௧௫.

தன் சகோதரனின் மனைவியை அவமதிப்பவன் புறாவாகப் பிறக்கிறான்; அவளைத் துன்புறுத்தினால், ஆமையாகப் பிறக்கிறான்.