மார்கண்டேயபுராணம்

; பக்ஷிண ஊசுஃ ஏதத் தே ஸர்வமாக்யாதம் ஹரிஶ்சந்த்ரவிசேஷ்டிதம் । அதஃ பரம் கதாஶேஷஃ ஶ்ரூயதாம் முநிஸத்தம॥௮.

பறவைகள் கூறின: ஹரிச்சந்திரனின் செயல்கள் அனைத்தும் உமக்கு சொன்னோம். இனி, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, மீதியுள்ள கதையை கேளுங்கள்.

விபாகோ ராஜஸூயஸ்ய ப்ரு'திவீக்ஷயகாரணம் । தத்விபாகநிமித்தஞ்ச யுத்தமாடிபகம் மஹத்॥௮.

ராஜசூய யாகத்தின் பலன், பூமியின் அழிவுக்குக் காரணம், மற்றும் ஆடிபகப் பெரும் போர் — இவை எல்லாம் கேட்க வேண்டிய விளைவுகள்.

பக்ஷிண ஊசுஃ ராஜ்யச்யுதே ஹரிஶ்சந்த்ரே கதே ச த்ரிதஶாலயம் । நிஶ்சக்ராம மஹாதேஜா ஜலவாஸாத் புரோஹிதஃ॥௯.

பறவைகள் கூறின: ஹரிச்சந்திரன் ராஜ்யத்தை இழந்து தேவர்களின் இல்லத்திற்கு சென்றபோது, பெரிய தேஜஸ்வியான புரோகிதர் நீரில் தங்கி இருந்த இடத்திலிருந்து வெளியே வந்தார்.

வஶிஷ்டோ த்வாதஶாப்தாந்தே கங்காபர்யுஷிதோ முநிஃ । ஶுஶ்ராவ ச ஸமஸ்தந்து விஶ்வாமித்ரவிசேஷ்டிதம்॥௯.

வசிஷ்டர் முனிவர், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கங்கை கரையில் தங்கி இருந்தபோது, விஸ்வாமித்திரர் செய்த அனைத்தையும் கேட்டார்.

ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய நாஶஞ்ச ராஜ்ஞஶ்சோதாரகர்மணஃ । சண்டாலஸம்ப்ரயோகஞ்ச பார்யாதநயவிக்ரயம்॥௯.

அருளாளனான அரசன் ஹரிச்சந்திரனின் அழிவும், அவன் சண்டாளர்களுடன் சேர்ந்ததையும், தன் மனைவி, மகனை விற்றதையும் அவர் கேட்டார்.

ஸ ஶ்ருத்வா ஸுமாஹபாகஃ ப்ரீதிமாநவநீபதௌ । சகார கோபம் தேஜஸ்வீ விஶ்வாமித்ரம்ரு'ஷிம் ப்ரதி॥௯.

இதை கேட்ட ராஜா மிக மகிழ்ந்தார்; ஆனால் பிரகாசமான முனிவர் விஷ்வாமித்திரரிடம் கோபமடைந்தார்.

வஶிஷ்ட உவாச மம புத்ரஶதம் தேந விஶ்வாமித்ரேண காதிதம் । தத்ராபி நாபவத் க்ரோதஸ்தாத்ரு'ஶோ யாத்ரு'ஶோऽத்ய மே॥௯.

வசிஷ்டர் சொன்னார்: என் நூறு மகன்களையும் விஷ்வாமித்திரர் கொன்றார். அப்போதும் எனக்கு இவ்வளவு கடும் கோபம் வரவில்லை; இன்று வந்த கோபம் அதைவிட அதிகம்.

ஶ்ருத்வா நராதிபமிமம் ஸ்வராஜ்யாதவரோபிதம் । மஹாத்மாநம் மஹாபாகம் தேவப்ராஹ்மணபூஜகம்॥௯.

இந்த மகாத்மா, பெரிய பாக்கியசாலி, தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் வழிபடுவார் என்று, அவரை சுயாதிக்கம் இழந்தார் என்று கேட்டபோது,

யஸ்மாத் ஸ ஸத்யவாக் ஶாந்தஃ ஶத்ராவபி விமத்ஸரஃ । அநாகாஶ்சைவ தர்மாத்மா அப்ரமத்தோ மதாஶ்ரயஃ॥௯.

அவர் உண்மையுடன், அமைதியாக, எதிரிகளிடம்கூட பொறாமை இல்லாமல், பாவமில்லாமல், தர்மத்தில் நிலைத்தவர், எப்போதும் கவனமாக, தன்னடக்கத்துடன் இருந்தார்.

ஸபத்நீப்ரு'த்யபுத்ரஸ்து ப்ராபிதோऽந்த்யாம் தஶாம் ந்ரு'பஃ । ஸ ராஜ்யாச்ச்யாவிதோऽநேந பஹுஶஶ்ச கிலீக்ரு'தஃ॥௯.

அந்த ராஜா, தன் மனைவிகள், பணியாளர்கள், மகன்கள் உடன் மிகவும் தாழ்ந்த நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார்; அவனை அந்த ஒருவன் ராஜ்யத்திலிருந்து வெளியேற்றினான், பலமுறை அவமானப்படுத்தினான்.

தஸ்மாத் துராத்மா ப்ரஹ்மத்விட் ப்ராஜ்ஞாநாமவரோபிதஃ । மச்சாபோபஹதோ மூடஃ ஸ பகத்வமவாப்ஸ்யதி॥௯.

அதனால், அந்த தீய உள்ளம், பிராமணர்களுக்கு பகைவர், ஞானிகளால் கீழே தள்ளப்பட்டவன், என் சாபத்தால் பாதிக்கப்பட்டவன், பக்கி ஆகிவிடுவான்.

பக்ஷிண ஊசுஃ ஶ்ருத்வா ஶாபம் மஹாதேஜா விஶ்வாமித்ரோऽபி கௌஶிகஃ । த்வமப்யாடிர்பவஸ்தேவதி ப்ரதிஶாபமயச்சத॥௯.

பறவைகள் சொன்னார்கள்: அந்த சாபத்தை கேட்டதும், பெரும் தபசு கொண்ட விஷ்வாமித்திரரும் உனக்கு எதிராக, 'நீயும் பக்கி ஆகுவாய்' என்று சாபம் விட்டார்.

அந்யோऽந்யஶாபாத் தௌ ப்ராப்தௌ திர்யக்த்வம் பரமத்யுதீ । வஶிஷ்டஃ ஸ மஹாதேஜா விஶ்வாமித்ரஶ்ச கௌஶிகஃ॥௯.

இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் சாபம் விட்டதால், அந்த இரு பிரகாசமானவர்கள்—வசிஷ்டர் மற்றும் கௌசிகன் விஷ்வாமித்திரர்—விலங்குகளாக மாறினார்கள்.

அந்யஜாதிஸமாயோகம் கதாவப்யமிதௌஜஸௌ । யுயுதாதேऽதிஸம்ரப்தௌ மஹாபலபராக்ரமௌ॥௯.

வேறு உருவங்களை எடுத்தும், அந்த இருவரும் அளவில்லா சக்தியுடன், கடும் கோபத்தில், மிகுந்த வலிமையோடு பேருருமாகப் போரிட்டார்கள்.

யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ரே த்வே ப்ரமாணேநாடிருச்ச்ரிதஃ । யந்நவத்யதிகம் ப்ரஹ்மந் ! ஸஹஸ்ரத்ரிதயம் பகஃ॥௯.

பிராமணரே, பக்கி இரண்டு ஆயிரம் யோஜனை உயரமாக இருந்தது; ஆடி மூன்று ஆயிரத்து தொண்ணூறு யோஜனை உயரமாக இருந்தது.

தௌ து பக்ஷப்ரஹாராப்யாமந்யோந்யஸ்யோருவிக்ரமௌ । ப்ரஹரந்தௌ பயம் தீவ்ரம் ப்ரஜாநாஞ்சக்ரதுஸ்ததா॥௯.

அந்த இரு வல்லமையுள்ளவர்கள் தங்கள் இறக்கைகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி, எல்லா உயிரினங்களுக்கும் கடும் பயத்தை ஏற்படுத்தினார்கள்.

விதூய பக்ஷாணி பகோ ரக்தோத்வ்ரு'த்தாக்ஷிராஹநத் । ஆடிம் ஸோऽப்யுந்நதக்ரீவோ பகம் பத்ப்யாமதாடயத்॥௯.

பக்கி தன் இறக்கைகளை ஆட்டி, கண்கள் இரத்தமாக சிவந்து தாக்கியது; ஆடி உயர்ந்த கழுத்துடன், காலால் பக்கியை தாக்கியது.

தயோஃ பக்ஷாநிலாபாஸ்தாஃ ப்ரபேதுர்கிரயோ புவி । கிரிப்ரபாதாபிஹதா சகம்பே ச வஸுந்தரா॥௯.

அவர்களின் இறக்கை காற்றால் மலைகள் பூமியில் விழுந்தன; அந்த மலைகள் விழுந்ததில் பூமி நடுங்கியது.

க்ஷ்மா கம்பமாநா ஜலதீநுத்வ்ரு'த்தாம்பூம்ஶ்சகார ச । நநாம சைகபார்ஶ்வேந பாதாலகமநோந்முகீ॥௯.

நடுங்கும் பூமி, கடல்களை எழும்பும் அலைகளால் நிரப்பியது; ஒரு பக்கம் சாய்ந்து, பாதாளத்துக்குள் போக தயாரானது.

கேசிதிகரிநிபாதேந கேசிதம்போதிவாரிணா । கேசிந்மஹீஸஞ்சலநாத் ப்ரயயுஃ ப்ராணிநஃ க்ஷயம்॥௯.

சிலர் மலைகள் விழுந்ததில், சிலர் கடல் நீரில், சிலர் பூமி நடுங்கியதில் உயிர் இழந்தார்கள்.

இதி ஸர்வம் பரித்ரஸ்தம் ஹாஹாபூதமசேதநம் । ஜகதாஸீத் ஸுஸம்ப்ராந்தம் பர்யஸ்தக்ஷிதிமண்டலம்॥௯.

இவ்வாறு, எல்லாம் பயத்தில் உறைந்து, உயிரில்லாமல் குழப்பமடைந்தது; உலகம் மிகுந்த கலக்கத்தில், பூமியின் வளையம் சிதறியது.

ஹா வத்ஸ ! ஹா காந்த ! ஶிஶோ ! ப்ரயாஹ்யேஷோऽஸ்மி ஸம்ஸ்திதஃ । ஹா ப்ரியே ! காந்த ! ஶைலோऽயம் பதத்யாஶு பலாயதாம்॥௯.

'ஐயோ, பிள்ளையே! ஐயோ, என் உயிரே! சிசுவே! ஓடி வா, நான் இப்போது இறக்கப்போகிறேன்! என் இனியவனே! காதலனே! இந்த மலை விழுகிறது—விரைவாக ஓடுங்கள்!'

இத்யாகுலீக்ரு'தே லோகே ஸம்த்ராஸவிமுகே ததா । ஸுரைஃ பரிவ்ரு'தஃ ஸர்வைராஜகாம பிதாமஹஃ॥௯.

உலகம் இப்படியாக குழப்பத்திலும் பயத்திலும் மூழ்கியபோது, எல்லா தேவர்களாலும் சூழப்பட்ட பிரம்மா வந்தார்.

ப்ரத்யுவாச ச விஶ்வேஶாஸ்தாவுபாவதிகோபிதௌ । யுத்தம் வா விரமத்வேதல்லோகாஃ ஸ்வாஸ்த்யம் வ்ரஜந்து ச॥௯.

அந்த உலகுகளின் ஆண்டவர் இருவரும் மிகுந்த கோபத்துடன் இருந்தபோது, "இந்தப் போரைக் கைவிடுங்கள்; உலகங்கள் மீண்டும் அமைதியடைந்திடட்டும்" என்று கூறினார்.

ஶ்ரு'ண்வந்தாவபி தௌ வாக்யம் ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ । கோபாமர்ஷஸமாவிஷ்டோ யுயுதாதே ந தஸ்ததுஃ॥௯.

அவர்களுக்குப் பிறந்ததில்லாத பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை இருவரும் கேட்டும், அவர்கள் கோபத்தாலும் வெறியாலும் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, போரிடுவதை நிறுத்தவில்லை.

ததஃ பிதாமஹோ தேவஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா லோகஸம்க்ஷயம் । தயோஶ்ச ஹிதமந்விச்சந் திர்யக்பாவமபாநுதத்॥௯.

பிரம்மா அந்த உலகங்கள் அழிந்ததைப் பார்த்து, இருவருக்கும் நன்மை வேண்டி, அவர்களுக்குள் இருந்த பகைமை மனநிலையை நீக்கினார்.

ததஸ்தௌ பூர்வதேஹஸ்தௌ ப்ராஹ தேவஃ ப்ரஜாபதிஃ । வ்யுதஸ்தே தாமஸே பாவே வஶிஷ்ட௦-கௌஶிகர்ஷபௌ॥௯.

பிரஜாபதி தேவன், அவர்கள் பழைய உடலில் இருப்பதைப் பார்த்து, "வசிஷ்டரும் கவுசிகரும், நீங்கள் அந்த இருளான மனநிலையிலிருந்து விடுபட்டீர்கள்" என்று கூறினார்.

ஜஹி வத்ஸ வஶிஷ்ட த்வம் த்வஞ்ச கௌஶிக ஸத்தம । தாமஸம் பாவமாஶ்ரித்ய ஈத்ரு'க்யுத்தம் சிகீர்ஷிதம்॥௯.

"வசிஷ்டா, என் பிள்ளை, நீயும், உயர்ந்த கவுசிகா, நீயும், இருவரும் இருளால் பாதிக்கப்பட்டு இப்படிப் போரிட விரும்பினீர்கள்; இப்போது நிறுத்துங்கள்" என்று கூறினார்.

ராஜஸூயவிபாகோऽயம் ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய பூபதேஃ । யுவயோர்விக்ரஹஶ்சாயம் ப்ரு'திவீக்ஷயகாரகஃ॥௯.

"இந்தத் தகராறு ஹரிச்சந்திரன் என்ற அரசனின் ராஜசூய யாகத்தின் விளைவு; உங்கள் சண்டை பூமி அழிவதற்குக் காரணமாகிறது" என்று கூறினார்.