மார்கண்டேயபுராணம்

விமாநகோடிஸம்பத்தம் ஸ்வர்கலோகாந்மஹீதலம் । கத்வாயோத்யாஜநம் ப்ராஹ திவமாருஹ்யதாமிதி॥௮.

வானரதங்களின் உச்சியில் இருந்து பூமியிலிருந்து சொர்க்கலோகத்திற்குச் சென்று, அயோத்யா மக்களுக்கு, 'நீங்கள் சொர்க்கத்திற்கு ஏறுங்கள்' என்று கூறினர்.

ததிந்த்ரஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரீத்யா தஸ்ய ச பூபதேஃ । ஆநீய ரோஹிதாஶ்சஞ்ச விஶ்வாமித்ரோ மஹாதபாஃ॥௮.

இந்திரனின் வார்த்தைகளை மகிழ்ச்சியுடன் கேட்டு, மகாதபஸ்வியான விஸ்வாமித்திரர் ரோஹிதாஷ்வனை அரசரிடம் அழைத்து வந்தார்.

அயோத்யாக்யே புரே ரம்யே ஸோऽப்யஸிஞ்சந்ந்ரு'பாத்மஜம் । தேவைஶ்ச முநிபிஃ ஸித்தைரபிஷிச்ய நராதிபம்॥௮.

அழகிய அயோத்யா நகரத்தில், தேவர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் சித்தர்களுடன், அவர் அந்த அரசகுமாரனை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தார்.

ராஜ்ஞா ஸஹ ததா ஸர்வே ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஃ । ஸபுத்ரப்ரு'த்யதாராஸ்தே திவமாருருஹுர்ஜநாஃ॥௮.

அப்போது, அரசருடன் மகிழ்ச்சியுடன், செழிப்புடன், நண்பர்கள், மகன்கள், வேலைக்காரர்கள், மனைவியர்கள் உடன் எல்லா மக்கள் சொர்க்கத்திற்கு ஏறினார்கள்.

பதே பதே விமாநாத் தே விமாநமகமந் நராஃ । ததா ஸம்பூதஹர்ஷோऽஸௌ ஹரிஶ்சந்த்ரஶ்ச பார்திவஃ॥௮.

ஒவ்வொரு படியிலும், ஒரு வானரதத்திலிருந்து மற்றொன்றிற்கு மக்கள் ஏறினர்; அப்போது பெரும் ஆனந்தம் எழுந்தது, அரசன் ஹரிச்சந்திரனும் கூட.

ஸம்ப்ராப்ய பூதிமதுலாம் விமாநைஃ ஸ மஹீபதிஃ । ஆஸாஞ்சக்ரே புராகாரே வப்ரப்ராகாரஸம்வ்ரு'தே॥௮.

அந்த மன்னன், வானரதங்களால் ஒப்பற்ற செல்வம் பெற்றபின், மதிலும் சுவர்களும் சூழ்ந்த நகரத்தில் வீடுகளை அமைத்தான்.

ததஸ்தஸ்யர்திமாலோக்ய ஶ்லோகம் தத்ரோஶநா ஜகௌ । தைத்யாசார்யோ மஹாபாகஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரார்ததத்த்வவித்॥௮.

பின்னர், அவனுடைய செல்வத்தைப் பார்த்து, அனைத்து சாஸ்திரங்களின் பொருளும் உண்மையும் அறிந்த, அசுரகுருவான உசனன் அந்த இடத்தில் ஒரு பாடலைப் பாடினார்.

; ஶுக்ர உவாச ஹரிஶ்சந்த்ரஸமோ ராஜா ந பூதோ ந பவிஷ்யதி । யஃ ஶ்ரு'ணோதி ஸ்வதுஃ கார்தஃ ஸ ஸுகம் மஹதாப்நுயாத்॥௮.

சுக்கிரன் கூறினான்: ஹரிச்சந்திரனுக்கு சமமான அரசன் முன்பும் இல்லை, பிறகும் இருக்காது. தன் துயரால் வாடுகிறவன் இதை கேட்டால், பெரும் மகிழ்ச்சி பெறுவான்.

ஸ்வர்கார்தோப்ராப்நுயாத் ஸ்வர்கம் புத்ரார்தோ புத்ரமாப்நுயாத் । பார்யார்தோ ப்ராப்நுயாத்பார்யாம் ராஜ்யார்தோ ராஜ்யமாப்நுயாத்॥௮.

யார் சொர்க்கம் விரும்புகிறாரோ அவர் சொர்க்கம் பெறுவார்; மகன் விரும்புபவர் மகன் பெறுவார்; மனைவி விரும்புபவர் மனைவி பெறுவார்; ராஜ்யம் விரும்புபவர் ராஜ்யம் பெறுவார்.

அஹோ திதிக்ஷாமாஹாத்ம்யமஹோ தாநபலம் மஹத் । யதாகதோ ஹரிஶ்சந்த்ரஃ புரீஞ்சேந்த்ரத்வமாப்தவாந்॥௮.

ஓ, பொறுமையின் மகத்துவம்! ஓ, தானத்தின் பெரும் பலன்! இதனால் ஹரிச்சந்திரன் இங்கு வந்து, இந்திரனுடைய நகரத்தில் அரசுரிமை பெற்றான்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ஏதத் தே ஸர்வமாக்யாதம் ஹரிஶ்சந்த்ரவிசேஷ்டிதம் । அதஃ பரம் கதாஶேஷஃ ஶ்ரூயதாம் முநிஸத்தம॥௮.

பறவைகள் கூறின: ஹரிச்சந்திரனின் செயல்கள் அனைத்தும் உமக்கு சொன்னோம். இனி, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, மீதியுள்ள கதையை கேளுங்கள்.

விபாகோ ராஜஸூயஸ்ய ப்ரு'திவீக்ஷயகாரணம் । தத்விபாகநிமித்தஞ்ச யுத்தமாடிபகம் மஹத்॥௮.

ராஜசூய யாகத்தின் பலன், பூமியின் அழிவுக்குக் காரணம், மற்றும் ஆடிபகப் பெரும் போர் — இவை எல்லாம் கேட்க வேண்டிய விளைவுகள்.

பக்ஷிண ஊசுஃ ராஜ்யச்யுதே ஹரிஶ்சந்த்ரே கதே ச த்ரிதஶாலயம் । நிஶ்சக்ராம மஹாதேஜா ஜலவாஸாத் புரோஹிதஃ॥௯.

பறவைகள் கூறின: ஹரிச்சந்திரன் ராஜ்யத்தை இழந்து தேவர்களின் இல்லத்திற்கு சென்றபோது, பெரிய தேஜஸ்வியான புரோகிதர் நீரில் தங்கி இருந்த இடத்திலிருந்து வெளியே வந்தார்.

வஶிஷ்டோ த்வாதஶாப்தாந்தே கங்காபர்யுஷிதோ முநிஃ । ஶுஶ்ராவ ச ஸமஸ்தந்து விஶ்வாமித்ரவிசேஷ்டிதம்॥௯.

வசிஷ்டர் முனிவர், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கங்கை கரையில் தங்கி இருந்தபோது, விஸ்வாமித்திரர் செய்த அனைத்தையும் கேட்டார்.

ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய நாஶஞ்ச ராஜ்ஞஶ்சோதாரகர்மணஃ । சண்டாலஸம்ப்ரயோகஞ்ச பார்யாதநயவிக்ரயம்॥௯.

அருளாளனான அரசன் ஹரிச்சந்திரனின் அழிவும், அவன் சண்டாளர்களுடன் சேர்ந்ததையும், தன் மனைவி, மகனை விற்றதையும் அவர் கேட்டார்.

ஸ ஶ்ருத்வா ஸுமாஹபாகஃ ப்ரீதிமாநவநீபதௌ । சகார கோபம் தேஜஸ்வீ விஶ்வாமித்ரம்ரு'ஷிம் ப்ரதி॥௯.

இதை கேட்ட ராஜா மிக மகிழ்ந்தார்; ஆனால் பிரகாசமான முனிவர் விஷ்வாமித்திரரிடம் கோபமடைந்தார்.

வஶிஷ்ட உவாச மம புத்ரஶதம் தேந விஶ்வாமித்ரேண காதிதம் । தத்ராபி நாபவத் க்ரோதஸ்தாத்ரு'ஶோ யாத்ரு'ஶோऽத்ய மே॥௯.

வசிஷ்டர் சொன்னார்: என் நூறு மகன்களையும் விஷ்வாமித்திரர் கொன்றார். அப்போதும் எனக்கு இவ்வளவு கடும் கோபம் வரவில்லை; இன்று வந்த கோபம் அதைவிட அதிகம்.

ஶ்ருத்வா நராதிபமிமம் ஸ்வராஜ்யாதவரோபிதம் । மஹாத்மாநம் மஹாபாகம் தேவப்ராஹ்மணபூஜகம்॥௯.

இந்த மகாத்மா, பெரிய பாக்கியசாலி, தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் வழிபடுவார் என்று, அவரை சுயாதிக்கம் இழந்தார் என்று கேட்டபோது,

யஸ்மாத் ஸ ஸத்யவாக் ஶாந்தஃ ஶத்ராவபி விமத்ஸரஃ । அநாகாஶ்சைவ தர்மாத்மா அப்ரமத்தோ மதாஶ்ரயஃ॥௯.

அவர் உண்மையுடன், அமைதியாக, எதிரிகளிடம்கூட பொறாமை இல்லாமல், பாவமில்லாமல், தர்மத்தில் நிலைத்தவர், எப்போதும் கவனமாக, தன்னடக்கத்துடன் இருந்தார்.

ஸபத்நீப்ரு'த்யபுத்ரஸ்து ப்ராபிதோऽந்த்யாம் தஶாம் ந்ரு'பஃ । ஸ ராஜ்யாச்ச்யாவிதோऽநேந பஹுஶஶ்ச கிலீக்ரு'தஃ॥௯.

அந்த ராஜா, தன் மனைவிகள், பணியாளர்கள், மகன்கள் உடன் மிகவும் தாழ்ந்த நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார்; அவனை அந்த ஒருவன் ராஜ்யத்திலிருந்து வெளியேற்றினான், பலமுறை அவமானப்படுத்தினான்.

தஸ்மாத் துராத்மா ப்ரஹ்மத்விட் ப்ராஜ்ஞாநாமவரோபிதஃ । மச்சாபோபஹதோ மூடஃ ஸ பகத்வமவாப்ஸ்யதி॥௯.

அதனால், அந்த தீய உள்ளம், பிராமணர்களுக்கு பகைவர், ஞானிகளால் கீழே தள்ளப்பட்டவன், என் சாபத்தால் பாதிக்கப்பட்டவன், பக்கி ஆகிவிடுவான்.

பக்ஷிண ஊசுஃ ஶ்ருத்வா ஶாபம் மஹாதேஜா விஶ்வாமித்ரோऽபி கௌஶிகஃ । த்வமப்யாடிர்பவஸ்தேவதி ப்ரதிஶாபமயச்சத॥௯.

பறவைகள் சொன்னார்கள்: அந்த சாபத்தை கேட்டதும், பெரும் தபசு கொண்ட விஷ்வாமித்திரரும் உனக்கு எதிராக, 'நீயும் பக்கி ஆகுவாய்' என்று சாபம் விட்டார்.

அந்யோऽந்யஶாபாத் தௌ ப்ராப்தௌ திர்யக்த்வம் பரமத்யுதீ । வஶிஷ்டஃ ஸ மஹாதேஜா விஶ்வாமித்ரஶ்ச கௌஶிகஃ॥௯.

இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் சாபம் விட்டதால், அந்த இரு பிரகாசமானவர்கள்—வசிஷ்டர் மற்றும் கௌசிகன் விஷ்வாமித்திரர்—விலங்குகளாக மாறினார்கள்.

அந்யஜாதிஸமாயோகம் கதாவப்யமிதௌஜஸௌ । யுயுதாதேऽதிஸம்ரப்தௌ மஹாபலபராக்ரமௌ॥௯.

வேறு உருவங்களை எடுத்தும், அந்த இருவரும் அளவில்லா சக்தியுடன், கடும் கோபத்தில், மிகுந்த வலிமையோடு பேருருமாகப் போரிட்டார்கள்.

யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ரே த்வே ப்ரமாணேநாடிருச்ச்ரிதஃ । யந்நவத்யதிகம் ப்ரஹ்மந் ! ஸஹஸ்ரத்ரிதயம் பகஃ॥௯.

பிராமணரே, பக்கி இரண்டு ஆயிரம் யோஜனை உயரமாக இருந்தது; ஆடி மூன்று ஆயிரத்து தொண்ணூறு யோஜனை உயரமாக இருந்தது.

தௌ து பக்ஷப்ரஹாராப்யாமந்யோந்யஸ்யோருவிக்ரமௌ । ப்ரஹரந்தௌ பயம் தீவ்ரம் ப்ரஜாநாஞ்சக்ரதுஸ்ததா॥௯.

அந்த இரு வல்லமையுள்ளவர்கள் தங்கள் இறக்கைகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி, எல்லா உயிரினங்களுக்கும் கடும் பயத்தை ஏற்படுத்தினார்கள்.

விதூய பக்ஷாணி பகோ ரக்தோத்வ்ரு'த்தாக்ஷிராஹநத் । ஆடிம் ஸோऽப்யுந்நதக்ரீவோ பகம் பத்ப்யாமதாடயத்॥௯.

பக்கி தன் இறக்கைகளை ஆட்டி, கண்கள் இரத்தமாக சிவந்து தாக்கியது; ஆடி உயர்ந்த கழுத்துடன், காலால் பக்கியை தாக்கியது.

தயோஃ பக்ஷாநிலாபாஸ்தாஃ ப்ரபேதுர்கிரயோ புவி । கிரிப்ரபாதாபிஹதா சகம்பே ச வஸுந்தரா॥௯.

அவர்களின் இறக்கை காற்றால் மலைகள் பூமியில் விழுந்தன; அந்த மலைகள் விழுந்ததில் பூமி நடுங்கியது.

க்ஷ்மா கம்பமாநா ஜலதீநுத்வ்ரு'த்தாம்பூம்ஶ்சகார ச । நநாம சைகபார்ஶ்வேந பாதாலகமநோந்முகீ॥௯.

நடுங்கும் பூமி, கடல்களை எழும்பும் அலைகளால் நிரப்பியது; ஒரு பக்கம் சாய்ந்து, பாதாளத்துக்குள் போக தயாரானது.