மார்கண்டேயபுராணம்

மச்சோகமக்நமநஸஃ கோஶலாநகரே ஜநாஃ । திஷ்டந்தி தாநபோஹ்யாத்ய கதம் யாஸ்யாம்யஹம் திவம்॥௮.

கோசல நகரில் எனக்காக துக்கத்தில் மூழ்கிய மக்கள் அங்கேயே இருக்கிறார்கள்; அவர்களை விட்டு இன்று நான் எப்படி சுவர்க்கம் செல்ல முடியும்?

ப்ரஹ்மஹத்யா குரோர்காதோ கோவதஃ ஸ்த்ரீவதஸ்ததா । துல்யமேபிர்மஹாபாபம் பக்தத்யாகேऽப்யுதாஹ்ரு'தம்॥௮.

பிராமணனை கொல்வது, குருவை கொல்வது, பசுவை அல்லது பெண்ணை கொல்வது — இவைகளுக்கு இணையாக, பக்தரை விட்டு விலகுவது பெரும் பாவமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

பஜந்தம் பக்தமத்யாஜ்யமதுஷ்டம் த்யஜதஃ ஸுகம் । நேஹ நாமுத்ர பஶ்யாமி தஸ்மாச்சக்ர ! திவம் வ்ரஜ॥௮.

பாவமில்லாத பக்தரை விட்டு விலகினால் ஒருவேளை இலகுவாக இருக்கலாம்; ஆனால் இந்த உலகிலும் மறுபிறப்பிலும் நல்லது எதுவும் நான் காணவில்லை; ஆகவே இந்திரா, நீயே சுவர்க்கம் செல்லு, நான் வரமாட்டேன்.

யதி தே ஸஹிதாஃ ஸ்வர்கம் மயா யாந்தி ஸுரேஶ்வர । ததோऽஹமபி யாஸ்யாமி நரகம் வாபி தைஃ ஸஹ॥௮.

அவர்கள் என்னுடன் சேர்ந்து சுவர்க்கம் செல்ல முடியுமானால், நான் செல்லுவேன்; இல்லையெனில், அவர்களுடன் கூட நரகத்திற்கும் போகத் தயார்.

; இந்த்ர உவாச பஹூநி புண்யபாபாநி தேஷாம் பிந்நாநி வை ப்ரு'தக் । கதம் ஸங்காதபோக்யம் த்வம் பூயஃ ஸ்வர்கமவாப்ஸ்யஸி॥௮.

இந்திரன் கூறினான்: 'அவர்களது பல நற்கர்மங்களும் பாவங்களும் தனித்தனியாக உள்ளன; நீர் அனைவரும் சேர்ந்து எப்படி மீண்டும் சுவர்க்கத்தை அடைய முடியும்?'

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச ஶக்ர புங்க்தே ந்ரு'போ ராஜ்யம் ப்ரபாவேண குடும்பிநாம் । யஜதே ச மஹாயஜ்ஞைஃ கர்ம பௌர்தம் கரோதி ச॥௮.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினான்: 'சக்கரவர்த்தி! ஒரு அரசன் தன் குடிமக்களின் வலிமையால் தான் இராஜ்யத்தை அனுபவிக்கிறான்; பெரிய யாகங்களை நடத்துகிறான்; தர்மகர்மங்களையும் செய்கிறான்.'

தச்ச தேஷாம் ப்ரபாவேண மயா ஸர்வமநுஷ்டிதம் । உபகர்த்ரூ'ந் ந ஸந்த்யக்ஷ்யே தாநஹம் ஸ்வர்கலிப்ஸயா॥௮.

அந்த எல்லாவற்றையும் அவர்களின் துணையால் நான் செய்தேன்; சுவர்க்க ஆசையால் எனக்கு உதவியவர்களை நான் ஒருபோதும் விட்டு விடமாட்டேன்.

தஸ்மாத்யந்மம தேவேஶ கிஞ்சிதஸ்தி ஸுசேஷ்டிதம் । தத்தமிஷ்டமதோ ஜப்தம் ஸாமாந்யம் தைஸ்ததஸ்து நஃ॥௮.

அதனால், தேவர்களின் ஆண்டவரே, நான் செய்த நல்ல காரியங்கள் — தானம், யாகம், ஜபம், அல்லது சாதாரணமான எந்த நற்காரியமோ — அவை எல்லாம் எங்களுக்காக இருப்பதாக அருள்வாயாக.

பஹுகாலோபபோக்யம் ஹி பலம் யந்மம கர்மணஃ । ததஸ்து திநமப்யேகம் தைஃ ஸமம் த்வத்ப்ரஸாததஃ॥௮.

என் செயல்களின் பலன் பல யுகங்களாக அனுபவிக்க வேண்டியதாக இருந்தாலும், உமது அருளால், அந்த பலனை நாங்கள் ஒரே நாளில் பெறுவதாக ஆகட்டும்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ஏவம் பவிஷ்யதீத்யுக்த்வா ஶக்ரஸ்த்ரிபுவநேஶ்வரஃ । ப்ரஸந்நசேதா தர்மஶ்ச விஶ்வாமித்ரஶ்ச காதிஜஃ॥௮.

பறவைகள் கூறின: 'அப்படியே ஆகும்' என்று கூறி, மூவுலகங்களின் ஆண்டவன் இந்திரன், தர்மன் மற்றும் காதியின் மகன் விஸ்வாமித்திரர் மகிழ்ச்சியுடன் ஆனந்தமடைந்தார்கள்.

விமாநகோடிஸம்பத்தம் ஸ்வர்கலோகாந்மஹீதலம் । கத்வாயோத்யாஜநம் ப்ராஹ திவமாருஹ்யதாமிதி॥௮.

வானரதங்களின் உச்சியில் இருந்து பூமியிலிருந்து சொர்க்கலோகத்திற்குச் சென்று, அயோத்யா மக்களுக்கு, 'நீங்கள் சொர்க்கத்திற்கு ஏறுங்கள்' என்று கூறினர்.

ததிந்த்ரஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரீத்யா தஸ்ய ச பூபதேஃ । ஆநீய ரோஹிதாஶ்சஞ்ச விஶ்வாமித்ரோ மஹாதபாஃ॥௮.

இந்திரனின் வார்த்தைகளை மகிழ்ச்சியுடன் கேட்டு, மகாதபஸ்வியான விஸ்வாமித்திரர் ரோஹிதாஷ்வனை அரசரிடம் அழைத்து வந்தார்.

அயோத்யாக்யே புரே ரம்யே ஸோऽப்யஸிஞ்சந்ந்ரு'பாத்மஜம் । தேவைஶ்ச முநிபிஃ ஸித்தைரபிஷிச்ய நராதிபம்॥௮.

அழகிய அயோத்யா நகரத்தில், தேவர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் சித்தர்களுடன், அவர் அந்த அரசகுமாரனை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தார்.

ராஜ்ஞா ஸஹ ததா ஸர்வே ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஃ । ஸபுத்ரப்ரு'த்யதாராஸ்தே திவமாருருஹுர்ஜநாஃ॥௮.

அப்போது, அரசருடன் மகிழ்ச்சியுடன், செழிப்புடன், நண்பர்கள், மகன்கள், வேலைக்காரர்கள், மனைவியர்கள் உடன் எல்லா மக்கள் சொர்க்கத்திற்கு ஏறினார்கள்.

பதே பதே விமாநாத் தே விமாநமகமந் நராஃ । ததா ஸம்பூதஹர்ஷோऽஸௌ ஹரிஶ்சந்த்ரஶ்ச பார்திவஃ॥௮.

ஒவ்வொரு படியிலும், ஒரு வானரதத்திலிருந்து மற்றொன்றிற்கு மக்கள் ஏறினர்; அப்போது பெரும் ஆனந்தம் எழுந்தது, அரசன் ஹரிச்சந்திரனும் கூட.

ஸம்ப்ராப்ய பூதிமதுலாம் விமாநைஃ ஸ மஹீபதிஃ । ஆஸாஞ்சக்ரே புராகாரே வப்ரப்ராகாரஸம்வ்ரு'தே॥௮.

அந்த மன்னன், வானரதங்களால் ஒப்பற்ற செல்வம் பெற்றபின், மதிலும் சுவர்களும் சூழ்ந்த நகரத்தில் வீடுகளை அமைத்தான்.

ததஸ்தஸ்யர்திமாலோக்ய ஶ்லோகம் தத்ரோஶநா ஜகௌ । தைத்யாசார்யோ மஹாபாகஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரார்ததத்த்வவித்॥௮.

பின்னர், அவனுடைய செல்வத்தைப் பார்த்து, அனைத்து சாஸ்திரங்களின் பொருளும் உண்மையும் அறிந்த, அசுரகுருவான உசனன் அந்த இடத்தில் ஒரு பாடலைப் பாடினார்.

; ஶுக்ர உவாச ஹரிஶ்சந்த்ரஸமோ ராஜா ந பூதோ ந பவிஷ்யதி । யஃ ஶ்ரு'ணோதி ஸ்வதுஃ கார்தஃ ஸ ஸுகம் மஹதாப்நுயாத்॥௮.

சுக்கிரன் கூறினான்: ஹரிச்சந்திரனுக்கு சமமான அரசன் முன்பும் இல்லை, பிறகும் இருக்காது. தன் துயரால் வாடுகிறவன் இதை கேட்டால், பெரும் மகிழ்ச்சி பெறுவான்.

ஸ்வர்கார்தோப்ராப்நுயாத் ஸ்வர்கம் புத்ரார்தோ புத்ரமாப்நுயாத் । பார்யார்தோ ப்ராப்நுயாத்பார்யாம் ராஜ்யார்தோ ராஜ்யமாப்நுயாத்॥௮.

யார் சொர்க்கம் விரும்புகிறாரோ அவர் சொர்க்கம் பெறுவார்; மகன் விரும்புபவர் மகன் பெறுவார்; மனைவி விரும்புபவர் மனைவி பெறுவார்; ராஜ்யம் விரும்புபவர் ராஜ்யம் பெறுவார்.

அஹோ திதிக்ஷாமாஹாத்ம்யமஹோ தாநபலம் மஹத் । யதாகதோ ஹரிஶ்சந்த்ரஃ புரீஞ்சேந்த்ரத்வமாப்தவாந்॥௮.

ஓ, பொறுமையின் மகத்துவம்! ஓ, தானத்தின் பெரும் பலன்! இதனால் ஹரிச்சந்திரன் இங்கு வந்து, இந்திரனுடைய நகரத்தில் அரசுரிமை பெற்றான்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ஏதத் தே ஸர்வமாக்யாதம் ஹரிஶ்சந்த்ரவிசேஷ்டிதம் । அதஃ பரம் கதாஶேஷஃ ஶ்ரூயதாம் முநிஸத்தம॥௮.

பறவைகள் கூறின: ஹரிச்சந்திரனின் செயல்கள் அனைத்தும் உமக்கு சொன்னோம். இனி, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, மீதியுள்ள கதையை கேளுங்கள்.

விபாகோ ராஜஸூயஸ்ய ப்ரு'திவீக்ஷயகாரணம் । தத்விபாகநிமித்தஞ்ச யுத்தமாடிபகம் மஹத்॥௮.

ராஜசூய யாகத்தின் பலன், பூமியின் அழிவுக்குக் காரணம், மற்றும் ஆடிபகப் பெரும் போர் — இவை எல்லாம் கேட்க வேண்டிய விளைவுகள்.

பக்ஷிண ஊசுஃ ராஜ்யச்யுதே ஹரிஶ்சந்த்ரே கதே ச த்ரிதஶாலயம் । நிஶ்சக்ராம மஹாதேஜா ஜலவாஸாத் புரோஹிதஃ॥௯.

பறவைகள் கூறின: ஹரிச்சந்திரன் ராஜ்யத்தை இழந்து தேவர்களின் இல்லத்திற்கு சென்றபோது, பெரிய தேஜஸ்வியான புரோகிதர் நீரில் தங்கி இருந்த இடத்திலிருந்து வெளியே வந்தார்.

வஶிஷ்டோ த்வாதஶாப்தாந்தே கங்காபர்யுஷிதோ முநிஃ । ஶுஶ்ராவ ச ஸமஸ்தந்து விஶ்வாமித்ரவிசேஷ்டிதம்॥௯.

வசிஷ்டர் முனிவர், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கங்கை கரையில் தங்கி இருந்தபோது, விஸ்வாமித்திரர் செய்த அனைத்தையும் கேட்டார்.

ஹரிஶ்சந்த்ரஸ்ய நாஶஞ்ச ராஜ்ஞஶ்சோதாரகர்மணஃ । சண்டாலஸம்ப்ரயோகஞ்ச பார்யாதநயவிக்ரயம்॥௯.

அருளாளனான அரசன் ஹரிச்சந்திரனின் அழிவும், அவன் சண்டாளர்களுடன் சேர்ந்ததையும், தன் மனைவி, மகனை விற்றதையும் அவர் கேட்டார்.

ஸ ஶ்ருத்வா ஸுமாஹபாகஃ ப்ரீதிமாநவநீபதௌ । சகார கோபம் தேஜஸ்வீ விஶ்வாமித்ரம்ரு'ஷிம் ப்ரதி॥௯.

இதை கேட்ட ராஜா மிக மகிழ்ந்தார்; ஆனால் பிரகாசமான முனிவர் விஷ்வாமித்திரரிடம் கோபமடைந்தார்.

வஶிஷ்ட உவாச மம புத்ரஶதம் தேந விஶ்வாமித்ரேண காதிதம் । தத்ராபி நாபவத் க்ரோதஸ்தாத்ரு'ஶோ யாத்ரு'ஶோऽத்ய மே॥௯.

வசிஷ்டர் சொன்னார்: என் நூறு மகன்களையும் விஷ்வாமித்திரர் கொன்றார். அப்போதும் எனக்கு இவ்வளவு கடும் கோபம் வரவில்லை; இன்று வந்த கோபம் அதைவிட அதிகம்.

ஶ்ருத்வா நராதிபமிமம் ஸ்வராஜ்யாதவரோபிதம் । மஹாத்மாநம் மஹாபாகம் தேவப்ராஹ்மணபூஜகம்॥௯.

இந்த மகாத்மா, பெரிய பாக்கியசாலி, தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் வழிபடுவார் என்று, அவரை சுயாதிக்கம் இழந்தார் என்று கேட்டபோது,

யஸ்மாத் ஸ ஸத்யவாக் ஶாந்தஃ ஶத்ராவபி விமத்ஸரஃ । அநாகாஶ்சைவ தர்மாத்மா அப்ரமத்தோ மதாஶ்ரயஃ॥௯.

அவர் உண்மையுடன், அமைதியாக, எதிரிகளிடம்கூட பொறாமை இல்லாமல், பாவமில்லாமல், தர்மத்தில் நிலைத்தவர், எப்போதும் கவனமாக, தன்னடக்கத்துடன் இருந்தார்.