மார்கண்டேயபுராணம்

; பக்ஷிண ஊசுஃ ததோऽம்ரு'தமயம் வர்ஷமபம்ரு'த்யுவிநாஶநம் । இந்த்ரஃ ப்ராஸ்ரு'ஜதாகாஶாச்சிதாஸ்தாநகதஃ ப்ரபுஃ॥௮.

அப்போது, தேவர்களின் கூட்டத்தில் அமர்ந்திருந்த இந்திரன், விண்ணிலிருந்து மரணத்தை அழிக்கும் அமுதமழையை பொழிந்தான்.

புஷ்பவர்ஷஞ்ச ஸுமஹத்தேவதுந்துபிநிஸ்வநம் । ததஸ்ததோ வர்தமாநே ஸமாஜே தேவஸம்குலே॥௮.

அந்த தேவர்களின் கூட்டத்தில், அப்போது மலர்மழை பெரிதாக பொழிந்தது; தேவதுந்துபிகள் ஒலித்தன.

ஸமுத்தஸ்தௌ ததஃ புத்ரோ ராஜ்ஞஸ்தஸ்ய மஹாத்மநஃ । ஸுகுமாரதநுஃ ஸுஸ்தஃ ப்ரஸந்நேந்த்ரியமாநஸஃ॥௮.

அந்த மகாத்மாவான அரசரின் மகன், மென்மையான உடலுடன், ஆரோக்கியமாகவும், மனமும் இంద్రியங்களும் தெளிவாகவும் எழுந்தான்.

ததோ ராஜா ஹரிஶ்சந்த்ரஃ பரிஷ்வஜ்ய ஸுதம் க்ஷணாத் । ஸபார்யஃ ஸ ஶ்ரியா யுக்தோ திவ்யமால்யாம்பராந்விதஃ॥௮.

உடனே, ஹரிச்சந்திரன் தன் மகனைத் தழுவிக் கொண்டான்; அவன் மனைவியுடன், தெய்வீக மாலையுடனும் ஆடையுடனும், ஒளிவுடன் காட்சியளித்தான்.

ஸுஸ்தஃ ஸம்பூர்ணஹ்ரு'தயோ முதா பரமயா யுதஃ । பபூவ தத்க்ஷணாதிந்த்ரோ பூயஶ்சைநமபாஷத॥௮.

அந்தக் கணத்தில், அவன் ஆரோக்கியமாகவும், மனம் நிறைவாகவும், பேரானந்தத்துடன் ஆனான்; பின்னர் இந்திரன் மீண்டும் அவனை நோக்கி பேசினான்.

ஸபார்யஸ்த்வம் ஸபுத்ரஶ்ச ப்ராப்ஸ்யஸே ஸத்கதிம் பராம் । ஸமாரோஹ மாஹபாக நிஜாநாம் கர்மணாம் பலைஃ॥௮.

நீயும் உன் மனைவியும் மகனும் சேர்ந்து, உன் சொந்த நற்கர்மங்களின் பலனால், உயர்ந்த நல்ல நிலையை அடைவாய்; அதற்காக ஏறிச் செல்லவும், மகாபாக்கியசாலி!

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச தேவராஜாநநுஜ்ஞாதஃ ஸ்வாமிநா ஶ்வபசேந வை । அகத்வா நிஷ்க்ரு'திம் தஸ்ய நாரோக்ஷ்யேऽஹம் ஸுராலயம்॥௮.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினான்: 'தேவராஜா! நீ அனுமதி அளித்தாலும், என் உரிமையாளர் ஆன அந்தச் சுடுகாடுவாழ்க்கை மனிதருக்குக் கடமை செய்ததை நிறைவேற்றாமல், நான் தேவர்களின் உலகத்திற்கு செல்லமாட்டேன்.'

; தர்ம உவாச தவைநம் பாவிநம் க்லேஶமவகம்யாத்மமாயயா । ஆத்மா ஶ்வபாகதாம் நீதோ தர்ஶிதம் தச்ச சாபலம்॥௮.

தர்மன் கூறினான்: 'உனக்கு எதிர்காலத்தில் வரும் துன்பத்தை என் சக்தியால் அறிந்து, நானே உன்னை அந்தச் சுடுகாடுவாழ்க்கைக்கு அழைத்தேன்; அந்தச் சஞ்சலத்தையும் உனக்குக் காட்டினேன்.'

; இந்த்ர உவாச ப்ரார்த்யதே யத் பரம் ஸ்தாநம் ஸமஸ்தைர்மநுஜைர்புவி । ததாரோஹ ஹரிஶ்சந்த்ர ஸ்தாநம் புண்யக்ரு'தாம் ந்ரு'ணாம்॥௮.

இந்திரன் கூறினான்: 'ஹரிச்சந்திரா! பூமியில் எல்லா மனிதர்களும் விரும்பும் அந்த உயர்ந்த நிலையை, நற்கர்மம் செய்தவர்கள் அடையும் அந்த இடத்தை நீயும் ஏறிச் செல்லவும்.'

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச தேவாராஜ ! நமஸ்துப்யம் வாக்யஞ்சைதந்நிபோத மே । ப்ரஸாதஸுமுகம் யத் த்வாம் ப்ரவீமி ப்ரஶ்ரயாந்விதஃ॥௮.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினான்: 'தேவராஜா! உமக்கு வணக்கம்! தயவுடன் நீர் எனக்குக் காட்டிய அருளால், நான் பணிவுடன் பேசும் இந்த வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள்.'

மச்சோகமக்நமநஸஃ கோஶலாநகரே ஜநாஃ । திஷ்டந்தி தாநபோஹ்யாத்ய கதம் யாஸ்யாம்யஹம் திவம்॥௮.

கோசல நகரில் எனக்காக துக்கத்தில் மூழ்கிய மக்கள் அங்கேயே இருக்கிறார்கள்; அவர்களை விட்டு இன்று நான் எப்படி சுவர்க்கம் செல்ல முடியும்?

ப்ரஹ்மஹத்யா குரோர்காதோ கோவதஃ ஸ்த்ரீவதஸ்ததா । துல்யமேபிர்மஹாபாபம் பக்தத்யாகேऽப்யுதாஹ்ரு'தம்॥௮.

பிராமணனை கொல்வது, குருவை கொல்வது, பசுவை அல்லது பெண்ணை கொல்வது — இவைகளுக்கு இணையாக, பக்தரை விட்டு விலகுவது பெரும் பாவமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

பஜந்தம் பக்தமத்யாஜ்யமதுஷ்டம் த்யஜதஃ ஸுகம் । நேஹ நாமுத்ர பஶ்யாமி தஸ்மாச்சக்ர ! திவம் வ்ரஜ॥௮.

பாவமில்லாத பக்தரை விட்டு விலகினால் ஒருவேளை இலகுவாக இருக்கலாம்; ஆனால் இந்த உலகிலும் மறுபிறப்பிலும் நல்லது எதுவும் நான் காணவில்லை; ஆகவே இந்திரா, நீயே சுவர்க்கம் செல்லு, நான் வரமாட்டேன்.

யதி தே ஸஹிதாஃ ஸ்வர்கம் மயா யாந்தி ஸுரேஶ்வர । ததோऽஹமபி யாஸ்யாமி நரகம் வாபி தைஃ ஸஹ॥௮.

அவர்கள் என்னுடன் சேர்ந்து சுவர்க்கம் செல்ல முடியுமானால், நான் செல்லுவேன்; இல்லையெனில், அவர்களுடன் கூட நரகத்திற்கும் போகத் தயார்.

; இந்த்ர உவாச பஹூநி புண்யபாபாநி தேஷாம் பிந்நாநி வை ப்ரு'தக் । கதம் ஸங்காதபோக்யம் த்வம் பூயஃ ஸ்வர்கமவாப்ஸ்யஸி॥௮.

இந்திரன் கூறினான்: 'அவர்களது பல நற்கர்மங்களும் பாவங்களும் தனித்தனியாக உள்ளன; நீர் அனைவரும் சேர்ந்து எப்படி மீண்டும் சுவர்க்கத்தை அடைய முடியும்?'

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச ஶக்ர புங்க்தே ந்ரு'போ ராஜ்யம் ப்ரபாவேண குடும்பிநாம் । யஜதே ச மஹாயஜ்ஞைஃ கர்ம பௌர்தம் கரோதி ச॥௮.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினான்: 'சக்கரவர்த்தி! ஒரு அரசன் தன் குடிமக்களின் வலிமையால் தான் இராஜ்யத்தை அனுபவிக்கிறான்; பெரிய யாகங்களை நடத்துகிறான்; தர்மகர்மங்களையும் செய்கிறான்.'

தச்ச தேஷாம் ப்ரபாவேண மயா ஸர்வமநுஷ்டிதம் । உபகர்த்ரூ'ந் ந ஸந்த்யக்ஷ்யே தாநஹம் ஸ்வர்கலிப்ஸயா॥௮.

அந்த எல்லாவற்றையும் அவர்களின் துணையால் நான் செய்தேன்; சுவர்க்க ஆசையால் எனக்கு உதவியவர்களை நான் ஒருபோதும் விட்டு விடமாட்டேன்.

தஸ்மாத்யந்மம தேவேஶ கிஞ்சிதஸ்தி ஸுசேஷ்டிதம் । தத்தமிஷ்டமதோ ஜப்தம் ஸாமாந்யம் தைஸ்ததஸ்து நஃ॥௮.

அதனால், தேவர்களின் ஆண்டவரே, நான் செய்த நல்ல காரியங்கள் — தானம், யாகம், ஜபம், அல்லது சாதாரணமான எந்த நற்காரியமோ — அவை எல்லாம் எங்களுக்காக இருப்பதாக அருள்வாயாக.

பஹுகாலோபபோக்யம் ஹி பலம் யந்மம கர்மணஃ । ததஸ்து திநமப்யேகம் தைஃ ஸமம் த்வத்ப்ரஸாததஃ॥௮.

என் செயல்களின் பலன் பல யுகங்களாக அனுபவிக்க வேண்டியதாக இருந்தாலும், உமது அருளால், அந்த பலனை நாங்கள் ஒரே நாளில் பெறுவதாக ஆகட்டும்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ஏவம் பவிஷ்யதீத்யுக்த்வா ஶக்ரஸ்த்ரிபுவநேஶ்வரஃ । ப்ரஸந்நசேதா தர்மஶ்ச விஶ்வாமித்ரஶ்ச காதிஜஃ॥௮.

பறவைகள் கூறின: 'அப்படியே ஆகும்' என்று கூறி, மூவுலகங்களின் ஆண்டவன் இந்திரன், தர்மன் மற்றும் காதியின் மகன் விஸ்வாமித்திரர் மகிழ்ச்சியுடன் ஆனந்தமடைந்தார்கள்.

விமாநகோடிஸம்பத்தம் ஸ்வர்கலோகாந்மஹீதலம் । கத்வாயோத்யாஜநம் ப்ராஹ திவமாருஹ்யதாமிதி॥௮.

வானரதங்களின் உச்சியில் இருந்து பூமியிலிருந்து சொர்க்கலோகத்திற்குச் சென்று, அயோத்யா மக்களுக்கு, 'நீங்கள் சொர்க்கத்திற்கு ஏறுங்கள்' என்று கூறினர்.

ததிந்த்ரஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரீத்யா தஸ்ய ச பூபதேஃ । ஆநீய ரோஹிதாஶ்சஞ்ச விஶ்வாமித்ரோ மஹாதபாஃ॥௮.

இந்திரனின் வார்த்தைகளை மகிழ்ச்சியுடன் கேட்டு, மகாதபஸ்வியான விஸ்வாமித்திரர் ரோஹிதாஷ்வனை அரசரிடம் அழைத்து வந்தார்.

அயோத்யாக்யே புரே ரம்யே ஸோऽப்யஸிஞ்சந்ந்ரு'பாத்மஜம் । தேவைஶ்ச முநிபிஃ ஸித்தைரபிஷிச்ய நராதிபம்॥௮.

அழகிய அயோத்யா நகரத்தில், தேவர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் சித்தர்களுடன், அவர் அந்த அரசகுமாரனை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தார்.

ராஜ்ஞா ஸஹ ததா ஸர்வே ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஃ । ஸபுத்ரப்ரு'த்யதாராஸ்தே திவமாருருஹுர்ஜநாஃ॥௮.

அப்போது, அரசருடன் மகிழ்ச்சியுடன், செழிப்புடன், நண்பர்கள், மகன்கள், வேலைக்காரர்கள், மனைவியர்கள் உடன் எல்லா மக்கள் சொர்க்கத்திற்கு ஏறினார்கள்.

பதே பதே விமாநாத் தே விமாநமகமந் நராஃ । ததா ஸம்பூதஹர்ஷோऽஸௌ ஹரிஶ்சந்த்ரஶ்ச பார்திவஃ॥௮.

ஒவ்வொரு படியிலும், ஒரு வானரதத்திலிருந்து மற்றொன்றிற்கு மக்கள் ஏறினர்; அப்போது பெரும் ஆனந்தம் எழுந்தது, அரசன் ஹரிச்சந்திரனும் கூட.

ஸம்ப்ராப்ய பூதிமதுலாம் விமாநைஃ ஸ மஹீபதிஃ । ஆஸாஞ்சக்ரே புராகாரே வப்ரப்ராகாரஸம்வ்ரு'தே॥௮.

அந்த மன்னன், வானரதங்களால் ஒப்பற்ற செல்வம் பெற்றபின், மதிலும் சுவர்களும் சூழ்ந்த நகரத்தில் வீடுகளை அமைத்தான்.

ததஸ்தஸ்யர்திமாலோக்ய ஶ்லோகம் தத்ரோஶநா ஜகௌ । தைத்யாசார்யோ மஹாபாகஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரார்ததத்த்வவித்॥௮.

பின்னர், அவனுடைய செல்வத்தைப் பார்த்து, அனைத்து சாஸ்திரங்களின் பொருளும் உண்மையும் அறிந்த, அசுரகுருவான உசனன் அந்த இடத்தில் ஒரு பாடலைப் பாடினார்.

; ஶுக்ர உவாச ஹரிஶ்சந்த்ரஸமோ ராஜா ந பூதோ ந பவிஷ்யதி । யஃ ஶ்ரு'ணோதி ஸ்வதுஃ கார்தஃ ஸ ஸுகம் மஹதாப்நுயாத்॥௮.

சுக்கிரன் கூறினான்: ஹரிச்சந்திரனுக்கு சமமான அரசன் முன்பும் இல்லை, பிறகும் இருக்காது. தன் துயரால் வாடுகிறவன் இதை கேட்டால், பெரும் மகிழ்ச்சி பெறுவான்.

ஸ்வர்கார்தோப்ராப்நுயாத் ஸ்வர்கம் புத்ரார்தோ புத்ரமாப்நுயாத் । பார்யார்தோ ப்ராப்நுயாத்பார்யாம் ராஜ்யார்தோ ராஜ்யமாப்நுயாத்॥௮.

யார் சொர்க்கம் விரும்புகிறாரோ அவர் சொர்க்கம் பெறுவார்; மகன் விரும்புபவர் மகன் பெறுவார்; மனைவி விரும்புபவர் மனைவி பெறுவார்; ராஜ்யம் விரும்புபவர் ராஜ்யம் பெறுவார்.