மார்கண்டேயபுராணம்

; பக்ஷிண ஊசுஃ ததஃ க்ரு'த்வா சிதாம் ராஜா ஆரோப்ய தநயம் ஸ்வகம் । பார்யயா ஸஹிதஶ்சாஸௌ பத்தாஞ்ஜலிபுடஸ்ததா॥௮.

பிறகு, அந்த அரசன் சிதையை அமைத்து, தன் மகனை அதில் வைத்தான்; தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து, இருவரும் கைகூப்பி அங்கு நின்றனர்.

சிந்தயந் பரமாத்மாநமீஶம் நாராயணம் ஹரிம் । ஹ்ரு'த்கோடரகுஹாஸீநம் வாஸுதேவம் ஸுரேஶ்வரம் । அநாதிநிதநம் ப்ரஹ்ம க்ரு'ஷ்ணம் பீதாம்பரம் ஶுபம்॥௮.

அவன், மனதின் ஆழ்குகையில் அமர்ந்திருக்கும் பரமாத்மாவை, நாராயணனை, ஹரியை, வாசுதேவனை, தேவர்களின் தலைவனை, ஆதியுமில்லை அந்தமுமில்லாத பிரம்மத்தை, மஞ்சள் உடை அணிந்த கிருஷ்ணனை, சுபமானவனை தியானித்தான்.

தஸ்ய சிந்தயமாநஸ்ய ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ । தர்மம் ப்ரமுகதஃ க்ரு'த்வா ஸமாஜக்முஸ்த்வராந்விதாஃ॥௮.

அவன் தியானித்து கொண்டிருக்கையில், எல்லா தேவர்களும், இந்திரனும் உடன், தர்மனை முன்வைத்து விரைவாக வந்தனர்.

ஆகத்ய ஸர்வே ப்ரோசுஸ்தே போ போ ராஜந் ! ஶ்ரு'ணு ப்ரபோ । அயம் பிதாமஹஃ ஸாக்ஷாத்தர்மஶ்ச பகவாந் ஸ்வயம்॥௮.

அவர்கள் அனைவரும் வந்து, 'அரசே, கேளுங்கள்! இங்கு பிரம்மதேவன் நேரில் வந்துள்ளார், தர்மதேவனும் தாமாக வந்துள்ளார்' என்று சொன்னார்கள்.

ஸாத்யாஶ்ச விஶ்வே மருதோ லோகபாலாஃ ஸவாஹநாஃ । நாகாஃ ஸித்தாஃ ஸகந்தர்வா ருத்ராஶ்சைவ ததாஶ்விநௌ॥௮.

சாத்யர்கள், விச்வேதேவர்கள், மருத்துகள், உலகத்தை காக்கும் தேவதைகள், நாகர்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், ருத்ரர்கள், அஷ்வினிகள் ஆகியோரும் வந்திருந்தனர்.

ஏதே சாந்யே ச பஹவோ விஶ்வாமித்ரஸ்ததைவ ச । விஶ்வத்ரயேண யோ மித்ரம் கர்தும் ந ஶகிதஃ புரா॥௮.

இவர்கள் மட்டுமல்ல, மேலும் பலரும், விஸ்வாமித்திரரும் வந்திருந்தார்; முன்பு உலகத்தின் மூன்று பகுதிகளோடும் நட்பு கொள்ள முடியாதவராக இருந்தார்.

விஶ்வாமித்ரஸ்து தே மைத்ரீமிஷ்டஞ்சாஹர்துமிச்சதி । ஆருரோஹ ததஃ ப்ராப்தோ தர்மஃ ஶக்ரோऽத காதிஜஃ॥௮.

இப்போது விஸ்வாமித்திரர் உன்னுடன் நட்பு கொள்ள விரும்புகிறார்; பின்னர் தர்மன், இந்திரன், காதியின் மகன் ஆகியோரும் மேலே வந்து சேர்ந்தனர்.

; தர்மி உவாச மா ராஜந் ! ஸாஹஸம் கார்ஷோர்தர்மோऽஹம் த்வாமுபாகதஃ । திதிக்ஷா-தம-ஸத்யாத்யைஃ ஸ்வகுணைஃ பரிதோஷிதஃ॥௮.

தர்மன் சொன்னான்: 'அரசே, அவசரமாக எதையும் செய்யாதே! நான் தர்மன், உன்னிடம் வந்துள்ளேன்; நீ தாங்கும் மனம், அடக்கம், உண்மை ஆகிய நல்ல பண்புகளால் மகிழ்ந்துள்ளேன்.'

; இந்த்ர உவாச ஹரிஶ்சந்த்ர மாஹபாக ! ப்ராப்தஃ ஶக்ரோऽஸ்மிதேऽந்திகம் । த்வயா ஸபார்யபுத்ரேண ஜிதா லோகாஃ ஸநாதநாஃ॥௮.

இந்திரன் சொன்னான்: 'அருமை பெற்ற ஹரிச்சந்திரா! நான் இந்திரன், உன்னிடம் வந்துள்ளேன்; நீயும் உன் மனைவியும் மகனும் சேர்ந்து, நிலையான உலகங்களை வென்றுள்ளீர்கள்.'

ஆரோஹ த்ரிதிவம் ராஜந் ! பார்யாபுத்ரஸமந்விதஃ । ஸுதுஷ்ப்ராப்தம் நரைரந்யைர்ஜிதமாத்மீயகர்மபிஃ॥௮.

அரசே! நீயும் உன் மனைவியும் மகனும் சேர்ந்து, மற்ற மனிதர்கள் எளிதில் அடைய முடியாத அந்த சுவர்க்கத்தை, உன் சொந்த நற்கர்மங்களால் அடைந்துள்ளாய்; அதற்கு ஏறிச் செல்லவும்.

; பக்ஷிண ஊசுஃ ததோऽம்ரு'தமயம் வர்ஷமபம்ரு'த்யுவிநாஶநம் । இந்த்ரஃ ப்ராஸ்ரு'ஜதாகாஶாச்சிதாஸ்தாநகதஃ ப்ரபுஃ॥௮.

அப்போது, தேவர்களின் கூட்டத்தில் அமர்ந்திருந்த இந்திரன், விண்ணிலிருந்து மரணத்தை அழிக்கும் அமுதமழையை பொழிந்தான்.

புஷ்பவர்ஷஞ்ச ஸுமஹத்தேவதுந்துபிநிஸ்வநம் । ததஸ்ததோ வர்தமாநே ஸமாஜே தேவஸம்குலே॥௮.

அந்த தேவர்களின் கூட்டத்தில், அப்போது மலர்மழை பெரிதாக பொழிந்தது; தேவதுந்துபிகள் ஒலித்தன.

ஸமுத்தஸ்தௌ ததஃ புத்ரோ ராஜ்ஞஸ்தஸ்ய மஹாத்மநஃ । ஸுகுமாரதநுஃ ஸுஸ்தஃ ப்ரஸந்நேந்த்ரியமாநஸஃ॥௮.

அந்த மகாத்மாவான அரசரின் மகன், மென்மையான உடலுடன், ஆரோக்கியமாகவும், மனமும் இంద్రியங்களும் தெளிவாகவும் எழுந்தான்.

ததோ ராஜா ஹரிஶ்சந்த்ரஃ பரிஷ்வஜ்ய ஸுதம் க்ஷணாத் । ஸபார்யஃ ஸ ஶ்ரியா யுக்தோ திவ்யமால்யாம்பராந்விதஃ॥௮.

உடனே, ஹரிச்சந்திரன் தன் மகனைத் தழுவிக் கொண்டான்; அவன் மனைவியுடன், தெய்வீக மாலையுடனும் ஆடையுடனும், ஒளிவுடன் காட்சியளித்தான்.

ஸுஸ்தஃ ஸம்பூர்ணஹ்ரு'தயோ முதா பரமயா யுதஃ । பபூவ தத்க்ஷணாதிந்த்ரோ பூயஶ்சைநமபாஷத॥௮.

அந்தக் கணத்தில், அவன் ஆரோக்கியமாகவும், மனம் நிறைவாகவும், பேரானந்தத்துடன் ஆனான்; பின்னர் இந்திரன் மீண்டும் அவனை நோக்கி பேசினான்.

ஸபார்யஸ்த்வம் ஸபுத்ரஶ்ச ப்ராப்ஸ்யஸே ஸத்கதிம் பராம் । ஸமாரோஹ மாஹபாக நிஜாநாம் கர்மணாம் பலைஃ॥௮.

நீயும் உன் மனைவியும் மகனும் சேர்ந்து, உன் சொந்த நற்கர்மங்களின் பலனால், உயர்ந்த நல்ல நிலையை அடைவாய்; அதற்காக ஏறிச் செல்லவும், மகாபாக்கியசாலி!

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச தேவராஜாநநுஜ்ஞாதஃ ஸ்வாமிநா ஶ்வபசேந வை । அகத்வா நிஷ்க்ரு'திம் தஸ்ய நாரோக்ஷ்யேऽஹம் ஸுராலயம்॥௮.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினான்: 'தேவராஜா! நீ அனுமதி அளித்தாலும், என் உரிமையாளர் ஆன அந்தச் சுடுகாடுவாழ்க்கை மனிதருக்குக் கடமை செய்ததை நிறைவேற்றாமல், நான் தேவர்களின் உலகத்திற்கு செல்லமாட்டேன்.'

; தர்ம உவாச தவைநம் பாவிநம் க்லேஶமவகம்யாத்மமாயயா । ஆத்மா ஶ்வபாகதாம் நீதோ தர்ஶிதம் தச்ச சாபலம்॥௮.

தர்மன் கூறினான்: 'உனக்கு எதிர்காலத்தில் வரும் துன்பத்தை என் சக்தியால் அறிந்து, நானே உன்னை அந்தச் சுடுகாடுவாழ்க்கைக்கு அழைத்தேன்; அந்தச் சஞ்சலத்தையும் உனக்குக் காட்டினேன்.'

; இந்த்ர உவாச ப்ரார்த்யதே யத் பரம் ஸ்தாநம் ஸமஸ்தைர்மநுஜைர்புவி । ததாரோஹ ஹரிஶ்சந்த்ர ஸ்தாநம் புண்யக்ரு'தாம் ந்ரு'ணாம்॥௮.

இந்திரன் கூறினான்: 'ஹரிச்சந்திரா! பூமியில் எல்லா மனிதர்களும் விரும்பும் அந்த உயர்ந்த நிலையை, நற்கர்மம் செய்தவர்கள் அடையும் அந்த இடத்தை நீயும் ஏறிச் செல்லவும்.'

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச தேவாராஜ ! நமஸ்துப்யம் வாக்யஞ்சைதந்நிபோத மே । ப்ரஸாதஸுமுகம் யத் த்வாம் ப்ரவீமி ப்ரஶ்ரயாந்விதஃ॥௮.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினான்: 'தேவராஜா! உமக்கு வணக்கம்! தயவுடன் நீர் எனக்குக் காட்டிய அருளால், நான் பணிவுடன் பேசும் இந்த வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள்.'

மச்சோகமக்நமநஸஃ கோஶலாநகரே ஜநாஃ । திஷ்டந்தி தாநபோஹ்யாத்ய கதம் யாஸ்யாம்யஹம் திவம்॥௮.

கோசல நகரில் எனக்காக துக்கத்தில் மூழ்கிய மக்கள் அங்கேயே இருக்கிறார்கள்; அவர்களை விட்டு இன்று நான் எப்படி சுவர்க்கம் செல்ல முடியும்?

ப்ரஹ்மஹத்யா குரோர்காதோ கோவதஃ ஸ்த்ரீவதஸ்ததா । துல்யமேபிர்மஹாபாபம் பக்தத்யாகேऽப்யுதாஹ்ரு'தம்॥௮.

பிராமணனை கொல்வது, குருவை கொல்வது, பசுவை அல்லது பெண்ணை கொல்வது — இவைகளுக்கு இணையாக, பக்தரை விட்டு விலகுவது பெரும் பாவமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

பஜந்தம் பக்தமத்யாஜ்யமதுஷ்டம் த்யஜதஃ ஸுகம் । நேஹ நாமுத்ர பஶ்யாமி தஸ்மாச்சக்ர ! திவம் வ்ரஜ॥௮.

பாவமில்லாத பக்தரை விட்டு விலகினால் ஒருவேளை இலகுவாக இருக்கலாம்; ஆனால் இந்த உலகிலும் மறுபிறப்பிலும் நல்லது எதுவும் நான் காணவில்லை; ஆகவே இந்திரா, நீயே சுவர்க்கம் செல்லு, நான் வரமாட்டேன்.

யதி தே ஸஹிதாஃ ஸ்வர்கம் மயா யாந்தி ஸுரேஶ்வர । ததோऽஹமபி யாஸ்யாமி நரகம் வாபி தைஃ ஸஹ॥௮.

அவர்கள் என்னுடன் சேர்ந்து சுவர்க்கம் செல்ல முடியுமானால், நான் செல்லுவேன்; இல்லையெனில், அவர்களுடன் கூட நரகத்திற்கும் போகத் தயார்.

; இந்த்ர உவாச பஹூநி புண்யபாபாநி தேஷாம் பிந்நாநி வை ப்ரு'தக் । கதம் ஸங்காதபோக்யம் த்வம் பூயஃ ஸ்வர்கமவாப்ஸ்யஸி॥௮.

இந்திரன் கூறினான்: 'அவர்களது பல நற்கர்மங்களும் பாவங்களும் தனித்தனியாக உள்ளன; நீர் அனைவரும் சேர்ந்து எப்படி மீண்டும் சுவர்க்கத்தை அடைய முடியும்?'

; ஹரிஶ்சந்த்ர உவாச ஶக்ர புங்க்தே ந்ரு'போ ராஜ்யம் ப்ரபாவேண குடும்பிநாம் । யஜதே ச மஹாயஜ்ஞைஃ கர்ம பௌர்தம் கரோதி ச॥௮.

ஹரிச்சந்திரன் கூறினான்: 'சக்கரவர்த்தி! ஒரு அரசன் தன் குடிமக்களின் வலிமையால் தான் இராஜ்யத்தை அனுபவிக்கிறான்; பெரிய யாகங்களை நடத்துகிறான்; தர்மகர்மங்களையும் செய்கிறான்.'

தச்ச தேஷாம் ப்ரபாவேண மயா ஸர்வமநுஷ்டிதம் । உபகர்த்ரூ'ந் ந ஸந்த்யக்ஷ்யே தாநஹம் ஸ்வர்கலிப்ஸயா॥௮.

அந்த எல்லாவற்றையும் அவர்களின் துணையால் நான் செய்தேன்; சுவர்க்க ஆசையால் எனக்கு உதவியவர்களை நான் ஒருபோதும் விட்டு விடமாட்டேன்.

தஸ்மாத்யந்மம தேவேஶ கிஞ்சிதஸ்தி ஸுசேஷ்டிதம் । தத்தமிஷ்டமதோ ஜப்தம் ஸாமாந்யம் தைஸ்ததஸ்து நஃ॥௮.

அதனால், தேவர்களின் ஆண்டவரே, நான் செய்த நல்ல காரியங்கள் — தானம், யாகம், ஜபம், அல்லது சாதாரணமான எந்த நற்காரியமோ — அவை எல்லாம் எங்களுக்காக இருப்பதாக அருள்வாயாக.

பஹுகாலோபபோக்யம் ஹி பலம் யந்மம கர்மணஃ । ததஸ்து திநமப்யேகம் தைஃ ஸமம் த்வத்ப்ரஸாததஃ॥௮.

என் செயல்களின் பலன் பல யுகங்களாக அனுபவிக்க வேண்டியதாக இருந்தாலும், உமது அருளால், அந்த பலனை நாங்கள் ஒரே நாளில் பெறுவதாக ஆகட்டும்.