மார்கண்டேயபுராணம்

ஶ்மஶாநாப்யாஸயோகேந தைவஸ்ய பலவத்தயா । அந்யதேஹேந தத்த்வா து குரவே குருதக்ஷிணாம்॥௮.

சுடுகாட்டில் தொடர்ந்து இருந்ததாலும், விதியின் வலிமையாலும், அவர் வேறு உடலில் பிறந்து, ஆசானுக்குத் தக்க பரிசு கொடுத்தார்.

ததா த்வாதஶ வர்ஷாணி துஃ கதாநாத்து நிஷ்க்ரு'திஃ । ஆத்மாநம் ஸ ததர்ஶாத புக்கஸீகர்பஸம்பவம்॥௮.

அப்போது பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடும் துயரத்தில் இருந்து விடுதலை பெற்றான்; தன்னை ஒரு கீழ் ஜாதி பெண்ணின் கருவில் பிறந்ததாகக் கண்டான்.

தத்ரஸ்தஶ்சாப்யஸௌ ராஜா ஸோऽசிந்தயதிதம் ததா । இதோ நிஷ்க்ராந்தமாத்ரோ ஹி தாநதர்மம் கரோம்யஹம்॥௮.

அங்கே இருந்த அந்த அரசன், 'இங்கிருந்து விடுபட்டவுடன் நானும் தானம் தரும் நல்ல காரியங்களைச் செய்வேன்' என்று மனதில் எண்ணினான்.

அநந்தரம் ஸ ஜாதஸ்து ததா புக்கஸபாலகஃ । ஶ்மஶாநம்ரு'தஸம்ஸ்கார-கரணேஷு ஸதோத்யதஃ॥௮.

அந்தக் கீழ் ஜாதி சிறுவன் பிறந்தவுடன் எப்போதும் சுடுகாட்டில் இறந்தவர்களின் இறுதிக் கிரியைகளில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

ப்ராப்தே து ஸப்தமே வர்ஷே ஶ்மஶாநேऽத ம்ரு'தோ த்விஜஃ । ஆநீதோ பந்துபிர்த்ரு'ஷ்டஸ்தேந தத்ராதநோ குணீ॥௮.

அவன் ஏழாம் ஆண்டில், சுடுகாட்டில் ஒரு இருமுறை பிறந்தவர் இறந்து, உறவினர்கள் கொண்டு வந்தார்கள்; அந்த ஏழை, நல்ல பண்புள்ள சிறுவன் அதை பார்த்தான்.

மூல்யார்திநா து தேநாபி பரிபூதாஸ்து ப்ராஹ்மணாஃ । ஊசுஸ்தே ப்ராஹ்மணாஸ்தத்ர விஶ்வாமித்ரஸ்ய சேஷ்டிதம்॥௮.

பணம் கேட்டு அவன் அவமானப்படுத்தியதால் அங்கேயுள்ள பிராமணர்கள் கோபமடைந்தார்கள்; அவர்கள் விஸ்வாமித்திரனின் செயலைப் பற்றிப் பேசினார்கள்.

பாபிஷ்டமஶுபம் கர்ம குரு த்வம் பாபகாரக । ஹரிஶ்சந்த்ரஃ புரா ராஜா விஶ்வாமித்ரேண புக்கஸஃ॥௮.

'பாவமுள்ளவனே, தீய செயலைச் செய்! முன்னொரு காலத்தில் ஹரிச்சந்திரன் என்ற அரசனை விஸ்வாமித்திரன் கீழ் ஜாதியாக மாற்றினான்.' என்று கூறினார்கள்.

க்ரு'தஃ புண்யவிநாஶேந ப்ராஹ்மணஸ்வாபநாஶநாத் । யதா ந க்ஷமதே தேஷாம் தைஃ ஸ ஶப்தோ ருஷா ததா॥௮.

'புண்ணியத்தை இழந்து, பிராமணர்களின் சொத்தை எடுத்ததால் அவன் அப்படியாக ஆனான்; அவர்களின் வார்த்தைகளை சகிக்க முடியாமல் இருந்தபோது, அவர்கள் கோபத்தில் சபித்தார்கள்.'

கச்ச த்வம் நரகம் கோரமதுநைவ நராதம । இத்யுக்தமாத்ரே வசநே ஸ்வப்நஸ்தஃ ஸ ந்ரு'பஸ்ததா॥௮.

'இப்போது நீ கொடிய நரகத்திற்கு போ!' என்று சொன்னவுடன், அந்த அரசன் கனவில் இருப்பதைப் போல ஆனான்.

அபஶ்யத்யமதூதாந் வை பாஶஹஸ்தாந் பயாவஹாந் । தைஃ ஸம்க்ரு'ஹீதமாத்மாநம் நீயமாநம் ததா பலாத்॥௮.

அவன் பயங்கரமான, கயிறு பிடித்த யமதூதர்களைக் கண்டான்; அவர்கள் தன்னைப் பிடித்து வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் சென்றதைப் பார்த்தான்.

பஶ்யதி ஸ்ம ப்ரு'ஶம் கிந்நோ ஹா மாதஃ பிதரத்ய மே । ஏவம்வாதீ ஸ நரகே தைலத்ரோண்யாம் நிபாதிதஃ॥௮.

மிகவும் துயரத்தில், 'அம்மா, அப்பா, இன்று என்னை!' என்று அழைத்தான்; இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே அவனை நரகத்தில், கொதிக்கும் எண்ணெய் கலத்தில் வீசினார்கள்.

க்ரகசைஃ பாட்யமாநஸ்து க்ஷுரதாராபிரப்யதஃ । அந்தே தமஸி துஃ கார்தஃ பூயஶோணிதபோஜநஃ॥௮.

அவனை அரிவாளாலும், கூரிய கத்திகளாலும் துண்டித்தார்கள்; கண்ணும் காணாத இருளில் துயரத்தால் வாடி, புழுவும் இரத்தமும் உண்ணச் செய்தார்கள்.

ஸப்தவர்ஷம் ம்ரு'தாத்மாநம் புக்கஸத்வே ததர்ஶ ஹ । திநம் திநந்து நரகே தஹ்யதே பச்யதேऽந்யதஃ॥௮.

ஏழு ஆண்டுகள் இறந்தவனாக, கீழ் ஜாதியாக இருந்ததைப் பார்த்தான்; ஒவ்வொரு நாளும் நரகத்தில் எரிய, வேறு இடங்களில் சுடப்பட்டான்.

கித்யதே க்ஷோப்யதேऽந்யத்ர மார்யதே பாட்யதேऽந்யதஃ । க்ஷார்யதே தீப்யதேऽந்யத்ர ஶீதவாதாஹதோऽந்யதஃ॥௮.

வேறு இடங்களில் அவனை வதைக்க, கலக்கம் செய்ய, கொல்ல, துண்டிக்க, உரிக்க, எரிக்க, சில இடங்களில் குளிர் காற்றால் அடிக்கவும் செய்தார்கள்.

ஏவம் திநம் வர்ஷஶத-ப்ரமாணம் நரகேऽபவத் । ததா வர்ஷஶதம் தத்ர ஶ்ரீவிதம் நரகே படைஃ॥௮.

இவ்வாறு, நூறு ஆண்டுகள் தினமும் நரகத்தில் இருந்தான்; அந்த நூறு ஆண்டுகள் நரக காவலர்களால் வதைக்கப்பட்டான்.

ததோ நிபாதிதோ பூமௌ விஷ்டாஶீ ஶ்வா வ்யஜாயத । வாந்தாஶீ ஶீததக்தஶ்ச மாஸமாத்ரே ம்ரு'தோऽபி ஸஃ॥௮.

பின்னர் அவனை பூமியில் வீசினர்; அக்காலத்தில் அவன் மலம் உண்ணும் நாயாகப் பிறந்தான்; வாந்தி உண்டு, கடும் குளிரால் வாடி, மாதம் ஒன்றுக்குள் இறந்துவிட்டான்.

அதாபஶ்யத் கரம் தேஹம் ஹஸ்திநம் வாநரம் பஶும் । சாகம் விடாலம் கங்கஞ்ச காமவிம் பக்ஷிணம் க்ரு'மிம்॥௮.

பின்னர் தன்னை கழுதை, யானை, குரங்கு, மிருகம், ஆடு, பூனை, கொக்கு, பசு, பறவை, புழு ஆகியவையாகக் கண்டான்.

மத்ஸ்யம் கூர்மம் வராஹஞ்ச ஶ்வாவிதம் குக்குடம் ஶுகம் । ஶாரிகாம் ஸ்தாவராம்ஶ்சைவ ஸர்பமந்யாம்ஶ்வ தேஹிநஃ॥௮.

மீன், ஆமை, காட்டுப்பன்றி, வேட்டைக்குட்டி நாய், சேவல், கிளி, மைனா, நிலைபெற்ற உயிரினங்கள், பாம்பு, மற்ற உயிர்களாகவும் இருந்ததைப் பார்த்தான்.

திவஸே திவஸே ஜந்ம ப்ராணிநஃ ப்ராணிநஸ்ததா । அபஶ்யத் துஃ கஸந்தப்தோ திநம் வர்ஷஶதம் ததா॥௮.

ஒவ்வொரு நாளும் பல உயிர்களாகப் பிறப்பதைத் துயரத்துடன் அனுபவித்தான்; நூறு ஆண்டுகள் இப்படியே துன்பப்பட்டான்.

ஏவம் வர்ஷஶதம் பூர்ணம் கதம் தத்ர குயோநிஷு । அபஶ்யச்ச கதாசித் ஸ ராஜா தத் ஸ்வகுலோத்பவம்॥௮.

அவ்வாறு, அந்த அரசன் கீழ்த்தரமான பிறவிகளில் நூறு ஆண்டுகள் முழுவதும் கழித்தான். அப்போது, ஒருநாள், அவன் தன் குலத்தில் பிறந்த ஒருவரை அங்கே பார்த்தான்.

தத்ர ஸ்திதஸ்ய தஸ்யாபி ராஜ்யம் த்யூதேந ஹாரிதம் । பார்யா ஹ்ரு'தா ச புத்ரஶ்ச ஸ சைகாகீ வநம் கதஃ॥௮.

அங்கேயே இருந்தபோது, அவனது ராஜ்யமும் சூதாட்டத்தால் போய்விட்டது; அவனது மனைவியும் மகனும் பறிக்கப்பட்டார்கள். அவன் தனியாகவே காட்டுக்குள் சென்றான்.

தத்ராபஶ்யத ஸ ஸிம்ஹம் வை வ்யாதிதாஸ்யம் பயாவஹம் । பிபக்ஷயிஷுமாயாதம் ஶரபேண ஸமந்விதம்॥௮.

அங்கே அவன் ஒரு சிங்கத்தை பார்த்தான்; அதன் வாய்திறந்து பயமுறுத்தும் வகையில் நெருங்கி வந்தது, அதை ஒரு காட்டு எருமை தொடர்ந்தது.

புநஶ்ச பக்ஷிதஃ ஸோऽபி பார்யாம் ஶோசிதுமுத்யதஃ । ஹா ஶைவ்யே ! க்வ கதாஸ்யத்ய மாமிஹாபாஸ்ய துஃ கிதம்॥௮.

மீண்டும் அவனும் அந்த சிங்கத்தால் விழுங்கப்பட்டான். தன் மனைவிக்காக வருந்தி, 'ஓ ஶைவ்யே! என்னை இங்கே துயரத்தில் விட்டுவிட்டு நீ எங்கே போய்விட்டாய்?' என்று அழுதான்.

அபஶ்யத் புநரேவாபி பார்யாம் ஸ்வம் ஸஹபுத்ரகாம் । த்ராயஸ்வ த்வம் ஹரிஶ்சந்த்ர கிம் த்யூதேந தவ ப்ரபோ॥௮.

பின்னர், அவன் மீண்டும் தன் மனைவியையும் மகனையும் பார்த்தான். அவள், 'எங்களை காப்பாற்று, ஹரிச்சந்திரா! சூதாட்டம் உனக்கு என்ன செய்தது, என் ஆண்டவனே?' என்று கூவினாள்.

புத்ரஸ்தே ஶோச்யதாம் ப்ராப்தோ பர்யம்யா ஶைவ்யயா ஸஹ । ஸ நாபஶ்யத் புநரபி தாவமாநஃ புநஃ புநஃ॥௮.

உன் மகன், ஶைவ்யையுடன் சேர்ந்து, இரங்கத்தக்க நிலைக்குப் போய்விட்டான். ஆனால், அவன் எவ்வளவு ஓடினாலும், அவர்களை மீண்டும் காண முடியவில்லை.

அதாபஶ்யத் புநரபி ஸ்வர்கஸ்தஃ ஸ நராதிபஃ । நீயதே முக்தகேஶீ ஸா தீநா விவஸநா பலாத்॥௮.

பின்னர், அந்த அரசன் மீண்டும் சொர்க்கத்தில் இருப்பதைப் போலக் கண்டான்; அங்கே அவன் மனைவி முடி சிதறி, துன்பத்தில், ஆடையின்றி, வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் செல்லப்பட்டாள்.

ஹாஹாவாக்யம் ப்ரமுஞ்சந்தீ த்ராயஸ்வேத்யஸக்ரு'த்ஸ்வநா । அதாபஶ்யத் புநஸ்தத்ர தர்மராஜஸ்ய ஶாஸநாத்॥௮.

அவள், 'காப்பாற்று!' என்று திரும்பத் திரும்ப துயரத்துடன் கூவினாள். அப்போது, தர்மராஜனின் ஆணையால் அடுத்த நிகழ்வும் அவன் பார்த்தான்.

ஆக்ராந்தந்த்யந்தரீக்ஷஸ்தா ஆகச்சேஹ நராதிப । விஶ்வாமித்ரேண விஜ்ஞப்தோ யமோ ராஜம்ஸ்தவார்ததஃ॥௮.

வானிலிருந்து அழுகை ஒலிகள் கேட்டன: 'இங்கே வா, அரசா! உன் நிமித்தமாக விஶ்வாமித்திரர் தகவல் அளித்ததால், யமன் அறிவித்துள்ளார்.'

இத்யுக்த்வா ஸர்பபாஶைஸ்து நீயதே பலவத்விபுஃ । ஶ்ராத்ததேவேந கதிதம் விஶ்வாமித்ரஸ்ய சேஷ்டிதம்॥௮.

இவ்வாறு கூறி, அவனைப் பாம்பு போலியால் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் சென்றார்கள். இது ஶ்ராத்ததேவன் சொன்னதும், விஶ்வாமித்திரரின் செயலும் ஆகும்.