மார்கண்டேயபுராணம்

ரு'ஷிருவாச நித்யைவ ஸா ஜகந்மூர்திஸ்தயா ஸர்வமிதம் ததம் । ததாபி தத்ஸமுத்பத்திர்பஹுதா ஶ்ருயதாம் மம॥௮௧.

முனிவர் கூறினார்: அவள் எப்போதும் நிலைத்திருப்பவள், உலகத்தின் உருவம், அவளால் எல்லாமும் நிறைந்துள்ளது; இருந்தாலும், அவளது தோற்றம் பலவகையாகும்—அதை என்னிடம் இருந்து கேளுங்கள்.

தேவாநாம் கார்யஸித்த்யர்தமாவிர்பவதி ஸா யதா । உத்பந்நேதி ததா லோகே ஸா நித்யாப்யபிதீயதே॥௮௧.

தேவர்கள் வேண்டிய காரியங்களை நிறைவேற்ற அவள் தோன்றும் போதெல்லாம், அவள் பிறந்தாள் என்று உலகில் கூறப்படுகிறாள்; இருந்தாலும், அவளை எப்போதும் நித்தியவளாகவே அழைக்கிறார்கள்.

யோகநித்ராம் யதா விஷ்ணுர்ஜகத்யேகார்ணவீக்ரு'தே । ஆஸ்தீர்ய ஶேஷமபஜத் கல்பாந்தே பகவாந் ப்ரபுஃ॥௮௧.

உலகம் ஒரே பெருங்கடலாக மாறியபோது, விஷ்ணு யோகநித்திரையை விரித்து, பகவான் காலத்தின் முடிவில் சேஷனில் துயிலுற்றார்.

ததா த்வாவஸுரௌ கோரௌ விக்யாதௌ மதுகைடபௌ । விஷ்ணுகர்ணமலோத்பூதௌ ஹந்தும் ப்ரஹ்மாணமுத்யதௌ॥௮௧.

அப்போது, விஷ்ணுவின் காதில் இருந்த அழுக்கிலிருந்து, மதுவும் கைடபனும் எனும் இரு பயங்கர அசுரர்கள் தோன்றி, பிரம்மாவை அழிக்க முனைந்தார்கள்.

ஸ நாபிகமலே விஷ்ணோஃ ஸ்திதோ ப்ரஹ்மா ப்ரஜாபதிஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா தாவஸுரௌ சோக்ரௌ ப்ரஸுப்தம் ச ஜநார்தநம்॥௮௧.

விஷ்ணுவின் நாபிக்கமலத்தில் அமர்ந்திருந்த பிரம்மா, அந்த இரு கொடிய அசுரர்களையும், ஜனார்த்தனனும் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதையும் பார்த்தார்.

துஷ்டாவ யோகநித்ராம் தாமேகாக்ரஹ்ரு'தயஸ்திதஃ । விபோதநார்தாய ஹரேர்ஹரிநேத்ரக்ரு'தாலயாம்॥௮௧.

மனதை ஒருமைப்படுத்தி, ஹரியின் கண்களில் உறைந்திருந்த யோகநித்திரையை, ஹரியை விழிப்பதற்காகப் புகழ்ந்தார்.

ப்ரஹ்மோவாச விஶ்வேஶ்வரீம் ஜகத்தாத்ரீம் ஸ்திதி-ஸம்ஹாரகாரிணீம் । நித்ராம் பகவதீம் விஷ்ணோரதுலாம் தேஜஸஃ ப்ரபுஃ॥௮௧.

பிரம்மா கூறினார்: உலகின் தாயே, உலகத்தைத் தாங்குபவளே, நிலை மற்றும் அழிவை ஏற்படுத்துபவளே, விஷ்ணுவின் புனித நித்திரையே, ஒப்பற்ற ஒளிவளர்ச்சியுடையவளே!

த்வம் ஸ்வாஹா த்வம் ஸ்வதா த்வம் ஹி வஷட்காரஃ ஸ்வராத்மிகா । ஸுதா த்வமக்ஷரே நித்யே த்ரிதா மாத்ராத்மிகா ஸ்திதா॥௮௧.

நீயே ஸ்வாஹா, நீயே ஸ்வதா, நீயே வாஷட் என்று அழைக்கப்படுபவளும், ஒலிகளின் ஆதாரமும்; நீயே அமிர்தம், நித்தியமும் அழிவில்லாதவளும், மூன்று அளவுகளாக நிலைபெற்றவளும்.

அர்தமாத்ரா ஸ்திதா நித்யா யாநுச்சார்யா விஶேஷதஃ । த்வமேவ ஸந்த்யா ஸாவித்ரீ த்வம் தேவி ஜநநீ பரா॥௮௧.

நீ எப்போதும் அரை அளவாக நிலைத்திருப்பவளும், குறிப்பாக உச்சரிக்க முடியாதவளும்; நீயே சந்தியையும், சாவித்ரியையும், பரம தேவியையும், உலகின் தாயையும் ஆக இருக்கிறாய்.

த்வயைவ தார்யதே ஸர்வம் த்வயைதத்ஸ்ரு'ஜ்யதே ஜகத் । த்வயைதத்பால்யதே தேவி த்வமத்ஸ்யந்தே ச ஸர்வதா॥௮௧.

உன்னால் எல்லாம் தாங்கப்படுகிறது; உன்னால் இந்த உலகம் உருவாகிறது; உன்னால் இது காத்து பாதுகாக்கப்படுகிறது, தேவியே, உன்னால் எப்போதும் இது அழிகிறது.

விஸ்ரு'ஷ்டௌ ஸ்ரு'ஷ்டிரூபா த்வம் ஸ்திதிரூபா ச பாலநே । ததா ஸம்ஹ்ரு'திரூபாந்தே ஜகதோऽஸ்ய ஜகந்மயே॥௮௧.

பிரபஞ்ச உருவமே, படைப்பில் நீ படைப்பாகவும், பாதுகாப்பில் நீ பாதுகாப்பாகவும், அழிவில் நீ அழிவாகவும் இருக்கிறாய்.

மஹாவித்யா மஹாமாயா மஹாமேதா மஹாஸ்ம்ரு'திஃ । மஹாமோஹா ச பவதீ மஹாதேவீ மஹேஶ்வரீ॥௮௧.

நீயே பெரிய அறிவும், பெரிய மாயையும், பெரிய புத்தியும், பெரிய நினைவும்; நீயே பெரிய மயக்கமும், பெரிய தேவியும், எல்லாம் ஆளும் அரசியும்.

ப்ரக்ரு'திஸ்த்வஞ்ச ஸர்வஸ்ய குணத்ரயவிபாவிநீ । காலராத்ரிர்மஹாராத்ரிர்மோஹராத்ரிஶ்ச தாருணா॥௮௧.

எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியான இயற்கை நீயே; மூன்று குணங்களையும் வெளிப்படுத்துகிறாய். கால இரவும், பெரிய இரவும், மயக்கமூட்டும் பயங்கரமான இரவும் நீயே.

த்வம் ஶ்ரீஸ்த்வமீஶ்வரீ த்வம் ஹ்ரீஸ்த்வம் புத்திர்போதலக்ஷணா । லஜ்ஜா புஷ்டிஸ்ததா துஷ்டிஸ்த்வம் ஶாந்திஃ க்ஷாந்திரேவ ச॥௮௧.

நீயே ஐசுவர்யமும், ஆட்சி செய்யும் சக்தியும், வெட்கமும், அறிவும், அறிவு கொண்டு செயல்படும் புத்தியும்; நீயே லஜ்ஜை, செழிப்பு, திருப்தி, அமைதி, பொறுமை ஆகியவைகளும்.

கடிகநீ ஶூலிநீ கோரா கதிநீ சக்ரிணீ ததா । ஶங்கிநீ சாபிநீ பாண-புஶுண்டீ பரிகாயுதா॥௮௧.

நீ வாள் ஏந்துபவள், வேல் பிடிப்பவள், கொடுமை உடையவள், கோல் ஏந்துபவள், சக்கரம் கொண்டவள்; சங்கு, வில், அம்பு, கல்லெறி, இரும்புக் கோல் ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்துபவளும் நீயே.

ஸௌம்யா ஸௌம்யதராஶேஷ-ஸௌம்யேப்யஸ்த்வதிஸுந்தரீ । பராபராணாம் பரமா த்வமேவ பரமேஶ்வரீ॥௮௧.

நீ மிக அமைதியானவள், எல்லா அமைதியானவர்களையும் விட மென்மையானவள், மிக அழகானவள்; எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவளும், எல்லாவற்றையும் கடந்தவளும், உன்னையே பரம தேவி என்று அழைக்கிறோம்.

யச்ச கிஞ்சித் க்வசித்வஸ்து ஸதஸத்வாகிலாத்மிகே । தஸ்ய ஸர்வஸ்ய யா ஶிக்திஃ ஸா த்வம் கிம் ஸ்தூயதே ததா॥௮௧.

எங்கு எதுவாக இருந்தாலும், அது உண்மையோ பொய்யோ, எல்லாவற்றிலும் இருக்கும் உயிரே! அந்த சக்தி நீயே; உன்னை எப்படி புகழ முடியும்?

யயா த்வயா ஜகத்ஸ்த்ரஷ்டா ஜகத்பாத்யத்தி யோ ஜகத் । ஸோऽபி நித்ராவஶம் நீதஃ கஸ்த்வாம் ஸ்தோதுமிஹேஶ்வரஃ॥௮௧.

உன்னால் இந்த உலகை படைக்கும், காப்பவன், அழிப்பவன் கூட தூக்கத்தில் ஆளாகிறார்; அப்படி இருக்க, உன்னை இங்கே யார் புகழ முடியும், அம்மையே?

விஷ்ணுஃ ஶரீரக்ரஹணமஹாமீஶாந ஏவ ச । காரிதாஸ்தே யதோऽதஸ்த்வாம் கஃ ஸ்தோதும் ஶக்திமாந் பவேத்॥௮௧.

உடல் எடுத்துக்கொள்பவன் விஷ்ணுவும், பெரிய ஈசனும், உன் கட்டளையால் செயல்படுகிறார்கள்; அப்படியிருக்க, உன்னை யார் புகழும் திறன் கொண்டவராக இருக்க முடியும்?

ஸா த்வமித்தம் ப்ரபாவைஃ ஸ்வைருதாரைர்தேவி ஸம்ஸ்துதா । மோஹயைதௌ துராதர்ஷாவஸுரோ மதுகைடபௌ॥௮௧.

இவ்வாறு உன் மகத்தான சக்திகளால் புகழப்பட்டவளே, அம்மையே! எவராலும் வெல்ல முடியாத மதுவும் கைடபனும் இந்த இருவரையும் நீ மயக்கம் கொண்டு ஆட்கொள்.

ப்ரபோதஞ்ச ஜகத்ஸ்வாமீ நீயதாமச்யுதோ லகு । போதஶ்ச க்ரியதாமஸ்ய ஹந்துமேதௌ மஹாஸுரௌ॥௮௧.

உலகை ஆளும் அச்சுதனை விரைவில் விழிப்பித்து, அவனுக்கு அறிவைத் தரு; அவன் இந்த இரு பெரிய அசுரர்களையும் அழிக்க வேண்டும்.

ரு'ஷிருவாச ஏவம் ஸ்துதா ததா தேவீ தாமஸீ தத்ர வேதஸா । விஷ்ணோஃ ப்ரபோதநார்தாய நிஹந்தும் மதுகைடபௌ॥௮௧.

முனிவர் சொன்னார்: அப்போது படைத்தவனால் இவ்வாறு புகழப்பட்ட அந்த இருண்ட தேவி, மதுவும் கைடபனையும் அழிக்க, விஷ்ணுவை விழிப்பிப்பதற்காக அங்கு தோன்றினாள்.

நேத்ராஸ்யநாஸிகா-பாஹு-ஹ்ரு'தயேப்யஸ்ததோரஸஃ । நிர்கம்ய தர்ஶநே தஸ்தௌ ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தஜந்மநஃ॥௮௧.

அவள் பிரம்மாவின் கண்கள், வாய், மூக்கு, கை, இதயம், மார்பு ஆகிய இடங்களிலிருந்து வெளிப்பட்டு, அந்த உருவமில்லாத பிறப்புடைய பிரம்மாவின் முன்னிலையில் நின்றாள்.

உத்தஸ்தௌ ச ஜகந்நாதஸ்தயா முக்தோ ஜநார்தநஃ । ஏகார்ணவேऽஹிஶயநாத்ததஃ ஸ தத்ரு'ஶே ச தௌ॥௮௧.

அவளால் விடுவிக்கப்பட்ட உலகநாதன் ஜனார்த்தனன், அந்த ஒரே பெருங்கடலில் பாம்பின் மேல் உறங்கியிருந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து, அந்த இருவரையும் பார்த்தான்.

மதுகைடபௌ துராத்மாநாவதிவீர்யபராக்ரமௌ । க்ரோதரக்தேக்ஷணாவத்தும் ப்ரஹ்மாணம் ஜநிதோத்யமௌ॥௮௧.

மதுவும் கைடபனும் தீய மனம் கொண்டவர்கள், மிகுந்த வலிமை உடையவர்கள், கோபத்தால் கண்கள் சிவந்தவர்கள்; பிரம்மாவை அழிக்க எண்ணம் கொண்டு, பெரும் ஆற்றலுடன் நிறைந்திருந்தார்கள்.

ஸமுத்தாய ததஸ்தாப்யாம் யுயுதே பகவாந் ஹரிஃ । பஞ்சவர்ஷஸஹஸ்ராணி பாஹுப்ரஹரணோ விபுஃ॥௮௧.

பின்னர் பகவான் ஹரி எழுந்து, தனது கரங்களையே ஆயுதமாக கொண்டு, அந்த இருவருடன் ஐயாயிரம் ஆண்டுகள் போரிட்டான்.

தாவப்யதிபலோந்மத்தௌ மஹாமாயாவிமோஹிதௌ । உக்தவந்தௌ வரோऽஸ்மத்தோ வ்ரியதாமிதி கேஶவம்॥௮௧.

அந்த இருவரும் அதிக வலிமையால் மயங்கி, பெரிய மாயையால் குழம்பி, கேசவனிடம்: 'எங்களிடமிருந்து ஒரு வரம் தேர்ந்தெடு' என்று கூறினார்கள்.

பகவாநுவாச பவநேதாமத்ய மே துஷ்டௌ மம வத்யாவுபாவபி । கிமந்யேந வரேணாத்ர ஏதாவத்தி வ்ரு'தம் மம॥௮௧.

பகவான் சொன்னான்: 'நீங்கள் இருவரும் என்மீது திருப்தி அடைந்துள்ளீர்கள்; இன்று நான் இருவரையும் அழிக்க வேண்டும். இதற்கு மேலாக வேறு என்ன வரம் வேண்டும்? இதுவே எனக்கு வேண்டியது.'

ரு'ஷிருவாச வஞ்சிதாப்யாமிதி ததா ஸர்வமாபோமயம் ஜகத் । விலோக்ய தாப்யாம் கதிதோ பகவாந் கமலேக்ஷணஃ॥௮௧.

முனிவர் சொன்னார்: அப்போது, தங்களை ஏமாற்றப்பட்டதாக உணர்ந்த அவர்கள், உலகம் முழுவதும் நீர் தான் என்று பார்த்து, அந்த இருவரிடம் தாமரைப்பூ கண்கள் கொண்ட பகவான் பேசினார்.