மார்கண்டேயபுராணம்

ஜ்ஞாநம் ச தந்மநுஷ்யாணாம் யத்தேஷாம் ம்ரு'க்ரு'பக்ஷிணாம் । மநுஷ்யாணாம் ச யத்தேஷாம் துல்யமந்யத்ததோபயோஃ॥௮௧.

மனிதர்களிடம் உள்ள அறிவு, மிருகங்களுக்கும் பறவைகளுக்கும் உள்ளது; அவர்களிடம் இருப்பது மனிதர்களுக்கும் உள்ளது; இருவருக்கும் ஒரே மாதிரி அறிவு இருக்கிறது.

ஜ்ஞாநேऽபி ஸதி பஶ்யைதாந் பதங்காஞ்சாவசஞ்சுஷு । கணமோக்ஷாத்ரு'தாந் மோஹாத்பீட்யமாநாநபி க்ஷுதா॥௮௧.

அறிவு இருந்தும், இந்த பட்டாம்பூச்சிகளைப் பாருங்கள்; பசியால் வாடினும், அறியாமையால் தீயில் பாய்ந்து தங்களை அழித்துக்கொள்கிறார்கள்.

மாநுஷா மநுஜவ்யாக்ர ஸாபிலாஷாஃ ஸுதாந் ப்ரதி । லோபாத்ப்ரத்யுபகாராய நந்வேதாந் கிம் ந பஶ்யஸி॥௮௧.

மனிதர்களும், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, தங்கள் பிள்ளைகளை ஆசையால் பற்றிக்கொள்கிறார்கள்; பேராசையால், பதிலளிப்பதை எதிர்பார்க்கிறார்கள் — இதை நீங்கள் காணவில்லையா?

ததாபி மமதாவர்தே மோஹகர்தே நிபாதிதாஃ । மஹாமாயாப்ரபாவேண ஸம்ஸாரஸ்திதிகாரிணா॥௮௧.

இருந்தாலும், மகா மாயையின் வலிமையால், உலக வாழ்க்கையைத் தொடரச் செய்பவளால், மக்கள் பற்றும் மயக்கமும் நிறைந்த சுழலில் வீழ்த்தப்படுகிறார்கள்.

தந்நாத்ர விஸ்மயஃ கார்யோ யோகநித்ரா ஜகத்பதேஃ । மஹாமாயா ஹரேஶ்சைதத்ததா ஸம்மோஹ்யதே ஜகத்॥௮௧.

இதில் ஆச்சரியப்பட வேண்டியதில்லை; உலகத்துக்குத் தலைவனானவன் யோகநித்திரை அடைந்திருப்பதே இதன் காரணம். ஹரியின் மகா மாயை உலகத்தை இவ்வாறு குழப்புகிறது.

ஜ்ஞாநிநாமபி சேதாம்ஸி தேவீ பகவதீ ஹி ஸா । பலாதாக்ரு'ஷ்ய மோஹாய மஹாமாயா ப்ரயச்சதி॥௮௧.

அந்த தேவியும், பரமபவானியும், ஞானிகளின் மனதையும் வலியால் இழுத்து, மகா மாயை மூடலை அளிக்கிறாள்.

தயா விஸ்ரு'ஜ்யதே விஶ்வம் ஜகதேதச்சராசரம் । ஸைஷா ப்ரஸந்நா வரதா ந்ரு'ணாம் பவதி முக்தயே॥௮௧.

அவளாலே இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் கொண்ட உலகம் தோன்றுகிறது; அவள் மகிழ்ந்தால், வரங்களை அளித்து, மனிதர்களுக்குத் துயில்நிலையைத் தருகிறாள்.

ஸா வித்யா பரமா முக்தேர்ஹேதுபூதா ஸநாதநீ । ஸம்ஸாரபந்தஹேதுஶ்ச ஸைவ ஸர்வேஶ்வரேஶ்வரீ॥௮௧.

அவள் உயர்ந்த அறிவும், நித்தியமான விடுதலிக்குக் காரணமும்; உலக பந்தத்திற்கும் அவளே காரணம்; எல்லா தலைவர்களுக்கும் தலைவி.

ராஜோவாச பகவந் ! கா ஹி ஸா தேவீ மஹாமாயேதி யாம் பவாந் । ப்ரவீதி கதமுத்பந்நா ஸா கர்மாஸ்யாஶ்ச கிம் த்விஜ॥௮௧.

மன்னன் கேட்டான்: பகவானே! நீங்கள் கூறும் அந்த மகா மாயை என்னும் தேவியார் யார்? அவள் எவ்வாறு பிறந்தாள், அவளது செயல்கள் என்ன, இருமுறை பிறந்தவரே?

யத்ஸ்வபாவா ச ஸா தேவீ யத்ஸ்வரூபா யதுத்பவா । தத் ஸர்வம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி த்வத்தோ ப்ரஹ்மவிதாம் வர॥௮௧.

அந்த தேவியின் இயல்பு என்ன, உருவம் என்ன, எங்கிருந்து தோன்றினாள் என்பதை எல்லாம் நான் உங்களிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே.

ரு'ஷிருவாச நித்யைவ ஸா ஜகந்மூர்திஸ்தயா ஸர்வமிதம் ததம் । ததாபி தத்ஸமுத்பத்திர்பஹுதா ஶ்ருயதாம் மம॥௮௧.

முனிவர் கூறினார்: அவள் எப்போதும் நிலைத்திருப்பவள், உலகத்தின் உருவம், அவளால் எல்லாமும் நிறைந்துள்ளது; இருந்தாலும், அவளது தோற்றம் பலவகையாகும்—அதை என்னிடம் இருந்து கேளுங்கள்.

தேவாநாம் கார்யஸித்த்யர்தமாவிர்பவதி ஸா யதா । உத்பந்நேதி ததா லோகே ஸா நித்யாப்யபிதீயதே॥௮௧.

தேவர்கள் வேண்டிய காரியங்களை நிறைவேற்ற அவள் தோன்றும் போதெல்லாம், அவள் பிறந்தாள் என்று உலகில் கூறப்படுகிறாள்; இருந்தாலும், அவளை எப்போதும் நித்தியவளாகவே அழைக்கிறார்கள்.

யோகநித்ராம் யதா விஷ்ணுர்ஜகத்யேகார்ணவீக்ரு'தே । ஆஸ்தீர்ய ஶேஷமபஜத் கல்பாந்தே பகவாந் ப்ரபுஃ॥௮௧.

உலகம் ஒரே பெருங்கடலாக மாறியபோது, விஷ்ணு யோகநித்திரையை விரித்து, பகவான் காலத்தின் முடிவில் சேஷனில் துயிலுற்றார்.

ததா த்வாவஸுரௌ கோரௌ விக்யாதௌ மதுகைடபௌ । விஷ்ணுகர்ணமலோத்பூதௌ ஹந்தும் ப்ரஹ்மாணமுத்யதௌ॥௮௧.

அப்போது, விஷ்ணுவின் காதில் இருந்த அழுக்கிலிருந்து, மதுவும் கைடபனும் எனும் இரு பயங்கர அசுரர்கள் தோன்றி, பிரம்மாவை அழிக்க முனைந்தார்கள்.

ஸ நாபிகமலே விஷ்ணோஃ ஸ்திதோ ப்ரஹ்மா ப்ரஜாபதிஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா தாவஸுரௌ சோக்ரௌ ப்ரஸுப்தம் ச ஜநார்தநம்॥௮௧.

விஷ்ணுவின் நாபிக்கமலத்தில் அமர்ந்திருந்த பிரம்மா, அந்த இரு கொடிய அசுரர்களையும், ஜனார்த்தனனும் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதையும் பார்த்தார்.

துஷ்டாவ யோகநித்ராம் தாமேகாக்ரஹ்ரு'தயஸ்திதஃ । விபோதநார்தாய ஹரேர்ஹரிநேத்ரக்ரு'தாலயாம்॥௮௧.

மனதை ஒருமைப்படுத்தி, ஹரியின் கண்களில் உறைந்திருந்த யோகநித்திரையை, ஹரியை விழிப்பதற்காகப் புகழ்ந்தார்.

ப்ரஹ்மோவாச விஶ்வேஶ்வரீம் ஜகத்தாத்ரீம் ஸ்திதி-ஸம்ஹாரகாரிணீம் । நித்ராம் பகவதீம் விஷ்ணோரதுலாம் தேஜஸஃ ப்ரபுஃ॥௮௧.

பிரம்மா கூறினார்: உலகின் தாயே, உலகத்தைத் தாங்குபவளே, நிலை மற்றும் அழிவை ஏற்படுத்துபவளே, விஷ்ணுவின் புனித நித்திரையே, ஒப்பற்ற ஒளிவளர்ச்சியுடையவளே!

த்வம் ஸ்வாஹா த்வம் ஸ்வதா த்வம் ஹி வஷட்காரஃ ஸ்வராத்மிகா । ஸுதா த்வமக்ஷரே நித்யே த்ரிதா மாத்ராத்மிகா ஸ்திதா॥௮௧.

நீயே ஸ்வாஹா, நீயே ஸ்வதா, நீயே வாஷட் என்று அழைக்கப்படுபவளும், ஒலிகளின் ஆதாரமும்; நீயே அமிர்தம், நித்தியமும் அழிவில்லாதவளும், மூன்று அளவுகளாக நிலைபெற்றவளும்.

அர்தமாத்ரா ஸ்திதா நித்யா யாநுச்சார்யா விஶேஷதஃ । த்வமேவ ஸந்த்யா ஸாவித்ரீ த்வம் தேவி ஜநநீ பரா॥௮௧.

நீ எப்போதும் அரை அளவாக நிலைத்திருப்பவளும், குறிப்பாக உச்சரிக்க முடியாதவளும்; நீயே சந்தியையும், சாவித்ரியையும், பரம தேவியையும், உலகின் தாயையும் ஆக இருக்கிறாய்.

த்வயைவ தார்யதே ஸர்வம் த்வயைதத்ஸ்ரு'ஜ்யதே ஜகத் । த்வயைதத்பால்யதே தேவி த்வமத்ஸ்யந்தே ச ஸர்வதா॥௮௧.

உன்னால் எல்லாம் தாங்கப்படுகிறது; உன்னால் இந்த உலகம் உருவாகிறது; உன்னால் இது காத்து பாதுகாக்கப்படுகிறது, தேவியே, உன்னால் எப்போதும் இது அழிகிறது.

விஸ்ரு'ஷ்டௌ ஸ்ரு'ஷ்டிரூபா த்வம் ஸ்திதிரூபா ச பாலநே । ததா ஸம்ஹ்ரு'திரூபாந்தே ஜகதோऽஸ்ய ஜகந்மயே॥௮௧.

பிரபஞ்ச உருவமே, படைப்பில் நீ படைப்பாகவும், பாதுகாப்பில் நீ பாதுகாப்பாகவும், அழிவில் நீ அழிவாகவும் இருக்கிறாய்.

மஹாவித்யா மஹாமாயா மஹாமேதா மஹாஸ்ம்ரு'திஃ । மஹாமோஹா ச பவதீ மஹாதேவீ மஹேஶ்வரீ॥௮௧.

நீயே பெரிய அறிவும், பெரிய மாயையும், பெரிய புத்தியும், பெரிய நினைவும்; நீயே பெரிய மயக்கமும், பெரிய தேவியும், எல்லாம் ஆளும் அரசியும்.

ப்ரக்ரு'திஸ்த்வஞ்ச ஸர்வஸ்ய குணத்ரயவிபாவிநீ । காலராத்ரிர்மஹாராத்ரிர்மோஹராத்ரிஶ்ச தாருணா॥௮௧.

எல்லாவற்றிற்கும் ஆதியான இயற்கை நீயே; மூன்று குணங்களையும் வெளிப்படுத்துகிறாய். கால இரவும், பெரிய இரவும், மயக்கமூட்டும் பயங்கரமான இரவும் நீயே.

த்வம் ஶ்ரீஸ்த்வமீஶ்வரீ த்வம் ஹ்ரீஸ்த்வம் புத்திர்போதலக்ஷணா । லஜ்ஜா புஷ்டிஸ்ததா துஷ்டிஸ்த்வம் ஶாந்திஃ க்ஷாந்திரேவ ச॥௮௧.

நீயே ஐசுவர்யமும், ஆட்சி செய்யும் சக்தியும், வெட்கமும், அறிவும், அறிவு கொண்டு செயல்படும் புத்தியும்; நீயே லஜ்ஜை, செழிப்பு, திருப்தி, அமைதி, பொறுமை ஆகியவைகளும்.

கடிகநீ ஶூலிநீ கோரா கதிநீ சக்ரிணீ ததா । ஶங்கிநீ சாபிநீ பாண-புஶுண்டீ பரிகாயுதா॥௮௧.

நீ வாள் ஏந்துபவள், வேல் பிடிப்பவள், கொடுமை உடையவள், கோல் ஏந்துபவள், சக்கரம் கொண்டவள்; சங்கு, வில், அம்பு, கல்லெறி, இரும்புக் கோல் ஆகிய ஆயுதங்களை ஏந்துபவளும் நீயே.

ஸௌம்யா ஸௌம்யதராஶேஷ-ஸௌம்யேப்யஸ்த்வதிஸுந்தரீ । பராபராணாம் பரமா த்வமேவ பரமேஶ்வரீ॥௮௧.

நீ மிக அமைதியானவள், எல்லா அமைதியானவர்களையும் விட மென்மையானவள், மிக அழகானவள்; எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவளும், எல்லாவற்றையும் கடந்தவளும், உன்னையே பரம தேவி என்று அழைக்கிறோம்.

யச்ச கிஞ்சித் க்வசித்வஸ்து ஸதஸத்வாகிலாத்மிகே । தஸ்ய ஸர்வஸ்ய யா ஶிக்திஃ ஸா த்வம் கிம் ஸ்தூயதே ததா॥௮௧.

எங்கு எதுவாக இருந்தாலும், அது உண்மையோ பொய்யோ, எல்லாவற்றிலும் இருக்கும் உயிரே! அந்த சக்தி நீயே; உன்னை எப்படி புகழ முடியும்?

யயா த்வயா ஜகத்ஸ்த்ரஷ்டா ஜகத்பாத்யத்தி யோ ஜகத் । ஸோऽபி நித்ராவஶம் நீதஃ கஸ்த்வாம் ஸ்தோதுமிஹேஶ்வரஃ॥௮௧.

உன்னால் இந்த உலகை படைக்கும், காப்பவன், அழிப்பவன் கூட தூக்கத்தில் ஆளாகிறார்; அப்படி இருக்க, உன்னை இங்கே யார் புகழ முடியும், அம்மையே?

விஷ்ணுஃ ஶரீரக்ரஹணமஹாமீஶாந ஏவ ச । காரிதாஸ்தே யதோऽதஸ்த்வாம் கஃ ஸ்தோதும் ஶக்திமாந் பவேத்॥௮௧.

உடல் எடுத்துக்கொள்பவன் விஷ்ணுவும், பெரிய ஈசனும், உன் கட்டளையால் செயல்படுகிறார்கள்; அப்படியிருக்க, உன்னை யார் புகழும் திறன் கொண்டவராக இருக்க முடியும்?