மார்கண்டேயபுராணம்

மார்கண்டேய உவாச ததஸ்தௌ ஸஹிதௌ விப்ர தம் முநிம் ஸமுபஸ்திதௌ । ஸமாதிர்நாம வைஶ்யோऽஸௌ ஸ ச பார்திவஸத்தமஃ॥௮௧.

மார்க்கண்டேயர் சொன்னார்: ப்ராமணரே, பின்னர் அந்த வணிகர் சமாதி மற்றும் அந்த சிறந்த அரசர் இருவரும் சேர்ந்து அந்த முனிவரிடம் சென்றார்கள்.

க்ரு'த்வா து தௌ யதாந்யாயம் யதார்ஹம் தேந ஸம்விதம் । உபவிஷ்டௌ கதாஃ காஶ்சிச்சக்ரதுர்வைஶ்ய-பார்திவௌ॥௮௧.

அவர்கள் இருவரும் முறையாக மரியாதை செலுத்தி, முனிவரிடம் அமர்ந்து, வணிகரும் அரசரும் சில உரையாடலைத் தொடங்கினார்கள்.

ராஜோவாச பகவம்ஸ்த்வாமஹம் ப்ரஷ்டுமிச்சாம்யேகம் வதஸ்வ தத் । துஃகாய யந்மே மநஸஃ ஸ்வசித்தாயத்ததாம் விநா॥௮௧.

அரசர் கேட்டார்: பக்தனே, நான் உங்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்க விரும்புகிறேன்; தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்: என் மனம் தன் எண்ணங்களுக்கு அடிமையாகி துயரப்படுவதற்குக் காரணம் என்ன?

மமத்வம் கதராஜ்யஸ்ய ராஜ்யாங்கேஷ்வகிலேஷ்வபி । ஜாநதோऽபி யதாஜ்ஞஸ்ய கிமேதந்முநிஸத்தம॥௮௧.

நான் என் அரசை இழந்த பிறகும், அதன் எல்லா பகுதிகளிலும் இன்னும் எனக்குப் பற்று உள்ளது; தெரிந்தும், அறியாதவன் போல் இருக்கிறேன். முனிவரே, இது என்ன காரணம்?

அயம் ச நிக்ரு'தஃ புத்ரைர்தாரைர்ப்ரு'த்யைஸ்ததோஜ்சிதஃ । ஸ்வஜநேந ச ஸந்த்யக்தஸ்தேஷு ஹார்தே ததாப்யதி॥௮௧.

இந்த வணிகரும், மகன்களால் ஏமாற்றப்பட்டு, மனைவியாலும் பணியாளர்களாலும் விட்டு வைக்கப்பட்டு, சொந்த மக்களாலும் கைவிடப்பட்டும், அவர்களிடம் தான் மனம் பற்றிக்கிடக்கிறது.

ஏவமேஷ ததாஹம் ச த்வாவப்யத்யந்ததுஃ கிதௌ । த்ரு'ஷ்டதோஷேऽபி விஷயே மமத்வாக்ரு'ஷ்டமாநஸௌ॥௮௧.

இவ்வாறு, நானும் அவனும் இருவரும் மிகுந்த துயரத்தில் இருக்கிறோம்; இவற்றில் குறைகள் தெரிந்தும், பற்று காரணமாக மனம் இழுக்கப்படுகிறது.

தத்கிமேதந்மஹாபாக யந்மோஹோ ஜ்ஞாநிநோரபி । மமாஸ்ய ச பவத்யேஷா விவேகாந்தஸ்ய மூடதா॥௮௧.

மிகப் பாக்கியசாலி, ஞானிகளுக்கும் இப்படி மயக்கம் ஏன் வருகிறது? எனக்கும் அவனுக்கும் இந்த அறிவு மறைவு, இந்த அறியாமை ஏன் ஏற்படுகிறது?

ரு'ஷிருவாச ஜ்ஞாநமஸ்தி ஸமஸ்தஸ்ய ஜந்தோர்விஷயகோசரே । விஷயஶ்ச மஹாபாக யாதி சைவம் ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்॥௮௧.

முனிவர் சொன்னார்: எல்லா உயிரினங்களுக்கும், அவர்களது அறிவாற்றலுக்குள் அறிவு இருக்கிறது; ஆனால், புலன்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியாகவே தோன்றுகின்றன.

திவாந்தாஃ ப்ராணிநஃ கேசித்ராத்ராவந்தாஸ்ததாபரே । கேசித் திவா ததா ராத்ரௌ ப்ராணிநஸ்துல்யத்ரு'ஷ்டயஃ॥௮௧.

சில உயிரினங்கள் பகலில் பார்வையற்றவர்கள், சில இரவில் பார்வையற்றவர்கள்; சிலர் பகலும் இரவும் சமமாகப் பார்க்கிறார்கள்.

ஜ்ஞாநிநோ மநுஜாஃ ஸத்யம் கிந்து தே ந ஹி கேவலம் । யதோ ஹி ஜ்ஞாநிநஃ ஸர்வே பஶு-பக்ஷி-ம்ரு'காதயஃ॥௮௧.

மனிதர்கள் அறிவுள்ளவர்கள் என்பது உண்மைதான்; ஆனால் அதில் மட்டும் இல்லை. ஏனெனில், எல்லா உயிரினங்களும் — மிருகங்கள், பறவைகள், விலங்குகள் — அறிவு கொண்டவர்களே.

ஜ்ஞாநம் ச தந்மநுஷ்யாணாம் யத்தேஷாம் ம்ரு'க்ரு'பக்ஷிணாம் । மநுஷ்யாணாம் ச யத்தேஷாம் துல்யமந்யத்ததோபயோஃ॥௮௧.

மனிதர்களிடம் உள்ள அறிவு, மிருகங்களுக்கும் பறவைகளுக்கும் உள்ளது; அவர்களிடம் இருப்பது மனிதர்களுக்கும் உள்ளது; இருவருக்கும் ஒரே மாதிரி அறிவு இருக்கிறது.

ஜ்ஞாநேऽபி ஸதி பஶ்யைதாந் பதங்காஞ்சாவசஞ்சுஷு । கணமோக்ஷாத்ரு'தாந் மோஹாத்பீட்யமாநாநபி க்ஷுதா॥௮௧.

அறிவு இருந்தும், இந்த பட்டாம்பூச்சிகளைப் பாருங்கள்; பசியால் வாடினும், அறியாமையால் தீயில் பாய்ந்து தங்களை அழித்துக்கொள்கிறார்கள்.

மாநுஷா மநுஜவ்யாக்ர ஸாபிலாஷாஃ ஸுதாந் ப்ரதி । லோபாத்ப்ரத்யுபகாராய நந்வேதாந் கிம் ந பஶ்யஸி॥௮௧.

மனிதர்களும், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, தங்கள் பிள்ளைகளை ஆசையால் பற்றிக்கொள்கிறார்கள்; பேராசையால், பதிலளிப்பதை எதிர்பார்க்கிறார்கள் — இதை நீங்கள் காணவில்லையா?

ததாபி மமதாவர்தே மோஹகர்தே நிபாதிதாஃ । மஹாமாயாப்ரபாவேண ஸம்ஸாரஸ்திதிகாரிணா॥௮௧.

இருந்தாலும், மகா மாயையின் வலிமையால், உலக வாழ்க்கையைத் தொடரச் செய்பவளால், மக்கள் பற்றும் மயக்கமும் நிறைந்த சுழலில் வீழ்த்தப்படுகிறார்கள்.

தந்நாத்ர விஸ்மயஃ கார்யோ யோகநித்ரா ஜகத்பதேஃ । மஹாமாயா ஹரேஶ்சைதத்ததா ஸம்மோஹ்யதே ஜகத்॥௮௧.

இதில் ஆச்சரியப்பட வேண்டியதில்லை; உலகத்துக்குத் தலைவனானவன் யோகநித்திரை அடைந்திருப்பதே இதன் காரணம். ஹரியின் மகா மாயை உலகத்தை இவ்வாறு குழப்புகிறது.

ஜ்ஞாநிநாமபி சேதாம்ஸி தேவீ பகவதீ ஹி ஸா । பலாதாக்ரு'ஷ்ய மோஹாய மஹாமாயா ப்ரயச்சதி॥௮௧.

அந்த தேவியும், பரமபவானியும், ஞானிகளின் மனதையும் வலியால் இழுத்து, மகா மாயை மூடலை அளிக்கிறாள்.

தயா விஸ்ரு'ஜ்யதே விஶ்வம் ஜகதேதச்சராசரம் । ஸைஷா ப்ரஸந்நா வரதா ந்ரு'ணாம் பவதி முக்தயே॥௮௧.

அவளாலே இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் கொண்ட உலகம் தோன்றுகிறது; அவள் மகிழ்ந்தால், வரங்களை அளித்து, மனிதர்களுக்குத் துயில்நிலையைத் தருகிறாள்.

ஸா வித்யா பரமா முக்தேர்ஹேதுபூதா ஸநாதநீ । ஸம்ஸாரபந்தஹேதுஶ்ச ஸைவ ஸர்வேஶ்வரேஶ்வரீ॥௮௧.

அவள் உயர்ந்த அறிவும், நித்தியமான விடுதலிக்குக் காரணமும்; உலக பந்தத்திற்கும் அவளே காரணம்; எல்லா தலைவர்களுக்கும் தலைவி.

ராஜோவாச பகவந் ! கா ஹி ஸா தேவீ மஹாமாயேதி யாம் பவாந் । ப்ரவீதி கதமுத்பந்நா ஸா கர்மாஸ்யாஶ்ச கிம் த்விஜ॥௮௧.

மன்னன் கேட்டான்: பகவானே! நீங்கள் கூறும் அந்த மகா மாயை என்னும் தேவியார் யார்? அவள் எவ்வாறு பிறந்தாள், அவளது செயல்கள் என்ன, இருமுறை பிறந்தவரே?

யத்ஸ்வபாவா ச ஸா தேவீ யத்ஸ்வரூபா யதுத்பவா । தத் ஸர்வம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி த்வத்தோ ப்ரஹ்மவிதாம் வர॥௮௧.

அந்த தேவியின் இயல்பு என்ன, உருவம் என்ன, எங்கிருந்து தோன்றினாள் என்பதை எல்லாம் நான் உங்களிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே.

ரு'ஷிருவாச நித்யைவ ஸா ஜகந்மூர்திஸ்தயா ஸர்வமிதம் ததம் । ததாபி தத்ஸமுத்பத்திர்பஹுதா ஶ்ருயதாம் மம॥௮௧.

முனிவர் கூறினார்: அவள் எப்போதும் நிலைத்திருப்பவள், உலகத்தின் உருவம், அவளால் எல்லாமும் நிறைந்துள்ளது; இருந்தாலும், அவளது தோற்றம் பலவகையாகும்—அதை என்னிடம் இருந்து கேளுங்கள்.

தேவாநாம் கார்யஸித்த்யர்தமாவிர்பவதி ஸா யதா । உத்பந்நேதி ததா லோகே ஸா நித்யாப்யபிதீயதே॥௮௧.

தேவர்கள் வேண்டிய காரியங்களை நிறைவேற்ற அவள் தோன்றும் போதெல்லாம், அவள் பிறந்தாள் என்று உலகில் கூறப்படுகிறாள்; இருந்தாலும், அவளை எப்போதும் நித்தியவளாகவே அழைக்கிறார்கள்.

யோகநித்ராம் யதா விஷ்ணுர்ஜகத்யேகார்ணவீக்ரு'தே । ஆஸ்தீர்ய ஶேஷமபஜத் கல்பாந்தே பகவாந் ப்ரபுஃ॥௮௧.

உலகம் ஒரே பெருங்கடலாக மாறியபோது, விஷ்ணு யோகநித்திரையை விரித்து, பகவான் காலத்தின் முடிவில் சேஷனில் துயிலுற்றார்.

ததா த்வாவஸுரௌ கோரௌ விக்யாதௌ மதுகைடபௌ । விஷ்ணுகர்ணமலோத்பூதௌ ஹந்தும் ப்ரஹ்மாணமுத்யதௌ॥௮௧.

அப்போது, விஷ்ணுவின் காதில் இருந்த அழுக்கிலிருந்து, மதுவும் கைடபனும் எனும் இரு பயங்கர அசுரர்கள் தோன்றி, பிரம்மாவை அழிக்க முனைந்தார்கள்.

ஸ நாபிகமலே விஷ்ணோஃ ஸ்திதோ ப்ரஹ்மா ப்ரஜாபதிஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா தாவஸுரௌ சோக்ரௌ ப்ரஸுப்தம் ச ஜநார்தநம்॥௮௧.

விஷ்ணுவின் நாபிக்கமலத்தில் அமர்ந்திருந்த பிரம்மா, அந்த இரு கொடிய அசுரர்களையும், ஜனார்த்தனனும் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதையும் பார்த்தார்.

துஷ்டாவ யோகநித்ராம் தாமேகாக்ரஹ்ரு'தயஸ்திதஃ । விபோதநார்தாய ஹரேர்ஹரிநேத்ரக்ரு'தாலயாம்॥௮௧.

மனதை ஒருமைப்படுத்தி, ஹரியின் கண்களில் உறைந்திருந்த யோகநித்திரையை, ஹரியை விழிப்பதற்காகப் புகழ்ந்தார்.

ப்ரஹ்மோவாச விஶ்வேஶ்வரீம் ஜகத்தாத்ரீம் ஸ்திதி-ஸம்ஹாரகாரிணீம் । நித்ராம் பகவதீம் விஷ்ணோரதுலாம் தேஜஸஃ ப்ரபுஃ॥௮௧.

பிரம்மா கூறினார்: உலகின் தாயே, உலகத்தைத் தாங்குபவளே, நிலை மற்றும் அழிவை ஏற்படுத்துபவளே, விஷ்ணுவின் புனித நித்திரையே, ஒப்பற்ற ஒளிவளர்ச்சியுடையவளே!

த்வம் ஸ்வாஹா த்வம் ஸ்வதா த்வம் ஹி வஷட்காரஃ ஸ்வராத்மிகா । ஸுதா த்வமக்ஷரே நித்யே த்ரிதா மாத்ராத்மிகா ஸ்திதா॥௮௧.

நீயே ஸ்வாஹா, நீயே ஸ்வதா, நீயே வாஷட் என்று அழைக்கப்படுபவளும், ஒலிகளின் ஆதாரமும்; நீயே அமிர்தம், நித்தியமும் அழிவில்லாதவளும், மூன்று அளவுகளாக நிலைபெற்றவளும்.

அர்தமாத்ரா ஸ்திதா நித்யா யாநுச்சார்யா விஶேஷதஃ । த்வமேவ ஸந்த்யா ஸாவித்ரீ த்வம் தேவி ஜநநீ பரா॥௮௧.

நீ எப்போதும் அரை அளவாக நிலைத்திருப்பவளும், குறிப்பாக உச்சரிக்க முடியாதவளும்; நீயே சந்தியையும், சாவித்ரியையும், பரம தேவியையும், உலகின் தாயையும் ஆக இருக்கிறாய்.