மார்கண்டேயபுராணம்

திவாகரஃ ஸமாதிஸ்தோ வடவாரூபதாரிணீம் । தபஶ்சரந்தீம் தத்ரு'ஶே உத்தரேஷு குருஷ்வத ॥ ௭௭.

தியானத்தில் மூழ்கிய சூரியன், வடக்கு குருக்களிலே, குதிரை வடிவம் எடுத்துத் தவம் செய்கிற சஞ்ச்ஞையை கண்டார்.

ஸௌம்யமூர்திஃ ஶுபாகாரோ மம பர்தா பவேதிதி । அபிஸந்திஞ்ச தபஸோ புபுதேऽஸ்யா திவாகரஃ ॥ ௭௭.

'என் கணவர் இனிமையான உருவமும், நல்ல தோற்றமும் பெற வேண்டும்' என்ற எண்ணத்துடன் தவம் செய்கிறாள் என்பதை சூரியன் அறிந்தார்.

ஶாதநம் தேஜஸோ மேऽத்ய க்ரியதாமிதி பாஸ்கரஃ । தஞ்சாஹ விஶ்வகர்மாணம் ஸம்ஜ்ஞாயாஃ பிதரம் த்விஜ ॥ ௭௭.

'இன்று என் பிரகாசம் குறைக்கப்பட வேண்டும்' என்று பிரகாசமானவர், சஞ்ச்ஞையின் தந்தை விஸ்வகர்மாவிடம் கூறினார்.

ஸம்வத்ஸரப்ரமேஸ்தஸ்ய விஶ்வகர்மா கரவேஸ்ததஃ । தேஜஸஃ ஶாதநஞ்சக்ரே ஸ்தூயமாநஶ்ச தைவதைஃ ॥ ௭௭.

ஒரு வருட முயற்சிக்குப் பிறகு, தேவர்கள் புகழ்ந்த விஸ்வகர்மா, சூரியனின் ஒளியை குறைத்தார்.

மார்கண்டேய உவாச ஸாவர்ணிஃ ஸூர்யதநயோ யோ மநுஃ கத்யதேऽஷ்டமஃ । நிஶாமய ததுத்பத்திம் விஸ்தராத் கததோ மம॥௮௧.

மார்கண்டேயன் சொன்னான்: எட்டாவது மனுவாகிய, சூரியனின் மகன் சாவர்ணியின் பிறப்பை விரிவாக நான் சொல்வதை நீ கேள்.

மஹாமாயாநுபாவேந யதா மந்வந்தராதிபஃ । ஸ பபூவ மஹாபாகஃ ஸாவர்ணிஸ்தநயோ ரவேஃ॥௮௧.

மகாமாயையின் சக்தியால், சூரியனின் மகன் சாவர்ணி, அந்த மன்வந்தரத்தின் தலைவராக ஆனான்.

ஸ்வாரோசிஷேऽந்தரே பூர்வம் சைத்ரவம்ஶஸமுத்பவஃ । ஸுரதோ நாம ராஜாபூத் ஸமஸ்தே க்ஷிதிமண்டலே॥௮௧.

முந்தைய ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்தரத்தில், சைத்ர வம்சத்தில் பிறந்த சுரதன் என்ற மன்னன், பூமியிலெல்லாம் ஆட்சி செய்தான்.

தஸ்ய பாலயதஃ ஸம்யக் ப்ரஜாஃ புத்ராநிவௌரஸாந் । பபூவுஃ ஶத்ரவோ பூபாஃ கோலாவித்வம்ஸிநஸ்ததா॥௮௧.

அவன் தன் رعஜ்யத்தைத் தன் உடல் பிறந்த மகன்களைப் போலவே பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவனுக்கு எதிரிகள் தோன்றினர்; அவை அவனது வம்சத்தையும் ஆற்றலையும் அழித்த அரசர்களாக இருந்தனர்.

தஸ்ய தைரபவத் யுத்தமதிப்ரபலதண்டிநஃ । ந்யூநைரபி ஸ தைர்யுத்தே கோலாவித்வம்ஸிபிர்ஜிதஃ॥௮௧.

அந்த வம்சத்தை அழித்த அரசர்களோடு, பெரிய அதிகாரம் கொண்ட அவனுக்குப் போர் ஏற்பட்டது. அவர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தாலும், அந்தப் போரில் அவன் அவர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டான்.

ததஃ ஸ்வபுரமாயாதோ நிஜதேஶாதிபோऽபவத் । ஆக்ராந்தஃ ஸ மஹாபாகஸ்தைஸ்ததா ப்ரபலாரிபிஃ॥௮௧.

பின்னர், அவன் தன் நகரத்திற்கு திரும்பி, தன் நாட்டின் அரசனாக இருந்தான்; ஆனால் அந்த நேரத்தில், அவன் அந்த வலிமைமிக்க எதிரிகளால் முற்றிலும் சிக்கிக்கொண்டான்.

அமாத்யைர்பலிபிர்துஷ்டைர்துர்பலஸ்ய துராத்மபிஃ । கோஷோ பலஞ்சாபஹ்ரு'தம் தத்ராபி ஸ்வபுரே ததஃ॥௮௧.

அங்கு, அவன் நகரத்திலேயே, வலிமைமிக்க ஆனால் தீய அமைச்சர்களும், கெட்ட மனம் கொண்டவர்களும், அவன் பலவீனத்தைப் பயன்படுத்தி, அவனது பொக்கிஷத்தையும் படையையும் பறித்தனர்.

ததோ ம்ரு'கயாவ்யாஜேந ஹ்ரு'தஸ்வாம்யஃ ஸ புபதிஃ । ஏகாகீ ஹயமாருஹ்ய ஜகாம கஹநம் வநம்॥௮௧.

பின்னர், வேட்டையாடும் பெயரில், அந்த அரசன் தன் ஆட்சி இழந்தவனாக, தனியாகக் குதிரை ஏறி, அடர்ந்த காடுக்குள் சென்றான்.

ஸ தத்ராஶ்ரமமத்ராக்ஷீத் த்விஜவர்யஸ்ய மேதஸஃ । ப்ரஶாந்தஶ்வாபதாகீர்ணம் முநிஶ்ஷ்யோபஶோபிதம்॥௮௧.

அங்கு, அவன் மேதஸு என்னும் சிறந்த முனிவரின் ஆசிரமத்தைப் பார்த்தான்; அது அமைதியுடன், காட்டு மிருகங்கள் இல்லாமல், அந்த முனிவரும் அவருடைய சீடர்களும் அழகுபடுத்தியதாக இருந்தது.

தஸ்தௌ கஞ்சித் ஸ காலஞ்ச முநிநா தேந ஸத்க்ரு'தஃ । இதஶ்சைதஶ்ச விசரம்ஸ்தஸ்மிந் முநிவராஶ்ரமே॥௮௧.

அவன் அங்கு சில காலம் தங்கி, அந்த முனிவரால் மரியாதை பெற்றான்; பின்னர், அந்த முனிவரின் ஆசிரமத்தில் இங்கும் அங்கும் சஞ்சரித்தான்.

ஸோऽசிந்தயத் ததா தத்ர மமத்வாக்ரு'ஷ்டசேதநஃ । மத்பூர்வைஃ பாலிதம் பூர்வம் மயா ஹீநம் புரம் ஹி தத் । மத்ப்ரு'த்யைஸ்தைரஸத்வ்ரு'த்தைர்தர்மதஃ பால்யதே ந வா॥௮௧.

அங்கு, பற்றால் மனம் ஈர்க்கப்பட்ட அவன், 'என் முன்னோர்களும் நானும் பாதுகாத்த நகரம் இப்போது என்னிடம் இல்லையே; என் ஊழியர்கள் கெட்ட நடத்தை உடையவர்கள், அவர்கள் அதை நியாயமாகப் பாதுகாக்கிறார்களா இல்லையா எனத் தெரியவில்லை' என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினான்.

ந ஜாநே ஸ ப்ரதாநோ மே ஶூரஹஸ்தீ ஸதாமதஃ । மம வைரிவஶம் யாதஃ காந் போகாநுபலப்ஸ்யதே॥௮௧.

'என் பிரதான ஊழியர், வீரனும் எப்போதும் பெருமை கொண்ட யானை வீரனும், இப்போது என் எதிரிகளின் வசமாகி, ஏதேனும் இன்பங்களை அனுபவிக்கிறாரா என எனக்குத் தெரியவில்லை.'

யே மமாநுகதா நித்யம் ப்ரஸாததநபோஜநைஃ । அநுவ்ரு'த்திம் த்ருவம் தேऽத்ய குர்வந்த்யந்யமஹீப்ரு'தாம்॥௮௧.

'எப்போதும் எனக்கு கீழ்ப்படிந்து, என் அருளும் செல்வமும் உணவும் பெற்றவர்கள், இப்போது நிச்சயம் வேறு அரசர்களுக்குச் சேவை செய்கிறார்கள்.'

அஸம்யக்வ்யயஶீலைஸ்தைஃ குர்வத்பிஃ ஸததம் வ்யயம் । ஸம்சிதஃ ஸோऽதிதுஃ கேந க்ஷயம் கோஶோ கமிஷ்யதி॥௮௧.

'அவர்கள் எப்போதும் வீணாகச் செலவு செய்து, முறையற்ற செலவுகளைச் செய்வதால், மிகுந்த சிரமத்துடன் சேர்த்த பொக்கிஷம் விரைவில் காலியாகிவிடும்.'

ஏதச்சாந்யச்ச ஸததம் சிந்தயாமாஸ பார்திவஃ । தத்ர விப்ராஶ்ரமாப்யாஸே வைஶ்யமேகம் ததர்ஶ ஸஃ॥௮௧.

அந்த அரசன் இவற்றையும் வேறு பல விஷயங்களையும் தொடர்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தான்; அப்போது, அந்த முனிவரின் ஆசிரமம் அருகே ஒரு வணிகரை அவன் கண்டான்.

ஸ ப்ரு'ஷ்டஸ்தேந கஸ்த்வம் போஃ ஹேதுஶ்சாகமநேऽத்ர கஃ । ஸஶோக இவ கஸ்மாத்த்வம் துர்மநா இவ லக்ஷ்யஸே॥௮௧.

அவனை அரசன் கேட்டான்: 'நீ யார்? இங்கு வருவதற்குக் காரணம் என்ன? ஏன் நீ துக்கமாகவும் கவலையுடன் இருப்பதாகவும் தெரிகிறாய்?'

இத்யாகர்ண்ய வசஸ்தஸ்ய பூபதேஃ ப்ரணயோதிதம் । ப்ரத்யுவாச ஸ தம் வைஶ்யஃ ப்ரஶ்ரயாவநதோ ந்ரு'பம்॥௮௧.

அந்த அரசன் அன்போடு கேட்ட வார்த்தைகளை கேட்ட வணிகன், மரியாதையுடன் வணங்கி அவனுக்குப் பதில் கூறினான்.

வைஶ்ய உவாச ஸமாதிர்நாம வைஶ்யோऽஹமுத்பந்நோ தநிநாம் குலே । புத்ரதாரைர்நிரஸ்தஶ்ச தநலோபாதஸாதுபிஃ॥௮௧.

வணிகன் சொன்னான்: 'நான் சமாதி என்ற வணிகன்; செல்வந்தர்களின் குடும்பத்தில் பிறந்தவன்; ஆனால் என் மகன்களும் மனைவியும், செல்வ ஆசையால் தவறான முறையில் நடந்துகொண்டு என்னை விலக்கிவிட்டார்கள்.'

விஹீநஶ்ச தநைர்தாரைஃ புத்ரைராதாய மே தநம் । வநமப்யாகதோ துஃ கீ நிரஸ்தஶ்சாப்தபந்துபைஃ॥௮௧.

'செல்வமும் மனைவியும் மகன்களும் என்னை விட்டு விலகி, என் செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு, உறவினர்களும் நண்பர்களும் என்னைத் தள்ளிவிட்டு, நான் துக்கத்துடன் இந்தக் காட்டுக்குள் வந்துள்ளேன்.'

ஸோऽஹம் ந வேத்மி புத்ராணாம் குஶலாகுஶலாத்மிகாம் । ப்ரவ்ரு'த்திம் ஸ்வஜநாநாஞ்ச தாராணாஞ்சாத்ர ஸம்ஸ்திதஃ॥௮௧.

'இங்கு நான் இருக்கையில், என் மகன்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள், நலமாக உள்ளார்களா இல்லையா எனவும், என் குடும்பத்தாரும் மனைவியும் எப்படி இருக்கிறார்கள் எனவும் எனக்குத் தெரியவில்லை.'

கிம் நு தேஷாம் க்ரு'ஹே க்ஷேமமக்ஷேமம் கிம் நு ஸாம்ப்ரதம் । கதம் தே கிம் நு ஸத்வ்ரு'த்தாஃ துர்வ்ரு'த்தாஃ கிம் நு மே ஸுதாஃ॥௮௧.

'அவர்களது வீட்டில் இப்போது நலம் உள்ளதா இல்லையா? அவர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள்? என் மகன்கள் நல்ல பழக்கத்தையுடையவர்களா, கெட்ட பழக்கத்தையுடையவர்களா?'

ராஜோவாச யைர்நிரஸ்தோ பவாம்ல்லுப்தைஃ புத்ரதாராதிபிர்தநைஃ । தேஷு கிம் பவதஃ ஸ்நேஹமநுபத்நாதி மாநஸம்॥௮௧.

அரசர் கேட்டார்: மகன்கள், மனைவி மற்றும் பிற உறவினர்கள் செல்வத்துக்காக ஆசைப்பட்டு உங்களை விட்டு விலகினர். அப்படியிருக்க, ஏன் உங்கள் மனம் இன்னும் அவர்களிடம் பாசத்துடன் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறது?

வைஶ்ய உவாச ஏவமேதத்யதா ப்ராஹ பவாநஸ்மத்கதம் வசஃ । கிம் கரோமி ந பத்நாதி மம நிஷ்டுரதாம் மநஃ॥௮௧.

வணிகர் பதிலளித்தார்: நீங்கள் சொன்னது உண்மைதான்; என் நிலை பற்றி நீங்கள் கூறியது சரிதான். ஆனால் நான் என்ன செய்ய முடியும்? என் மனம் அவர்களிடம் கடுமையாக மாறுவதில்லை.

யைஃ ஸந்த்யஜ்ய பித்ரு'ஸ்நேஹம் தநலுப்தைர்நிராக்ரு'தஃ । பதிஸ்வஜநஹார்தம் ச ஹார்தி தேஷ்வேவ மே மநஃ॥௮௧.

செல்வத்துக்காக ஆசைப்படும் அவர்கள் தந்தை மீது கொண்ட பாசத்தை விட்டுவிட்டு என்னை விலக்கினார்கள். ஆனாலும் என் மனம் என் மனைவி, உறவினர்கள், சொந்த மக்கள் இவர்களிடம் தான் பற்றிக்கிடக்கிறது.

கிமேதந்நாபிஜாநாமி ஜாநந்நபி மஹாமதே । யத்ப்ரேமப்ரவணம் சித்தம் விகுணேஷ்வபி பந்துஷு॥௮௧.

ஓ ஞானியுள்ளவரே, இதை நான் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை; தெரிந்திருந்தும், நல்ல பண்புகள் இல்லாத உறவினர்களிடம் கூட என் மனம் பாசத்துடன் ஈர்க்கப்படுகிறது, ஏன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.