மார்கண்டேயபுராணம்

கிங்கரோமி க்வ கச்சாமி க்வ கதாயாஶ்ச நிர்வ்ரு'திஃ । பவேந்மம கதம் பர்தா கோபமர்கஶ்ச நைஷ்யதி ॥ ௭௭.

நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? எங்கே போவேன்? எங்கே போனால் எனக்கு அமைதி கிடைக்கும்? என் கணவன், சூரியன், எனக்கு கோபப்படாமல் இருப்பது எப்படி?

இதி ஸம்சிந்த்ய பஹுதா ப்ரஜாபதிஸுதா ததா । பஹு மேநே மஹாபாகா பித்ரு'ஸம்ஶ்ரயமேவ ஸா ॥ ௭௭.

அந்த நேரத்தில், பலவிதமாக யோசித்த பிறகு, பிரஜாபதியின் மகள் ஆன அந்த மகிழ்ச்சியுள்ள பெண், தன் தந்தையின் பாதுகாப்பையே சிறந்ததாக எண்ணினாள்.

ததஃ பித்ரு'க்ரு'ஹே கந்தும் க்ரு'தபுத்திர்யஶஸ்விநீ । சாயாமயீமாத்மதநும் நிர்மமே தயிதாம் ரவேஃ ॥ ௭௭.

பின்னர், தந்தையின் இல்லத்திற்கு செல்ல முடிவெடுத்த அந்த புகழ்பெற்றவள், தன்னிலிருந்து ஒரு நிழல் உருவத்தை உருவாக்கினாள்; அது சூரியனுக்கு மிகவும் பிரியமானதாக இருந்தது.

தாஞ்சோவாச த்வயா வேஶ்மந்யத்ர பாநோர்யதா மயா । ததா ஸம்யகபத்யேஷு வர்திதவ்யம் யதா ரவௌ ॥ ௭௭.

அவள் அந்த நிழல் உருவத்திடம் சொன்னாள்: ‘நான் பானுவின் வீட்டில் எப்படி நடந்துகொண்டேனோ, அதுபோல நீயும் அவன் பிள்ளைகளிடம், சூரியனிடம் நடந்துகொள்வதைப் போல் ஒழுங்காக நடந்து கொள்.’

ப்ரு'ஷ்டயாபி ந வாச்யந்தே ததைதத்கமநம் மம । ஸைவாஸ்மி நாம ஸம்ஜ்ஞேதி வாச்யமேதத்ஸதா வசஃ ॥ ௭௭.

‘யாராவது உன்னிடம் என் பிரிவைப் பற்றி கேட்டாலும், அதைப் பற்றி எதுவும் சொல்லக்கூடாது; எப்போதும் “நான் சஞ்சை என்ற பெயருடையவள்” என்றே மட்டும் சொல்ல வேண்டும்.’

சாயஸம்ஜ்ஞோவாச ஆகேஶக்ரஹணாத்தேவி ! ஆஶாபாச்ச வசஸ்தவ । கரிஷ்யே கதயிஷ்யாமி வ்ரு'த்தந்து ஶாபகர்ஷணாத் ॥ ௭௭.

அந்த நிழல் உருவம் சொன்னாள்: ‘அம்மையே! நீங்கள் என் முடியைப் பிடித்து கட்டளையிட்டதாலும், உங்கள் வார்த்தையையும் நினைத்து, நான் சொன்னதைச் செய்வேன்; சாபம் வந்தால் உண்மையையும் சொல்வேன்.’

இத்யுக்தா ஸா ததா தேவீ ஜகாம பவநம் பிதுஃ । ததர்ஶ தத்ர த்வஷ்டாரம் தபஸா தூதகல்மஷம் ॥ ௭௭.

இவ்வாறு அந்த தேவியிடம் கூறப்பட்டபோது, அவள் தன் தந்தையின் வீட்டிற்கு சென்றாள்; அங்கு தவம் செய்து பாவம் தீர்ந்த த்வஷ்டாரை பார்த்தாள்.

பஹுமாநாச்ச தேநாபி பூஜிதா விஶ்வகர்மணா । தஸ்தௌ பித்ரு'க்ரு'ஹே ஸா து கஞ்சித்காலமநிந்திதா ॥ ௭௭.

அங்கே விஸ்வகர்மாவும் அவளை மிகுந்த மரியாதையுடன் வரவேற்றார்; அவள் தந்தையின் வீட்டில் சில காலம் குறை சொல்ல முடியாதவளாக இருந்தாள்.

ததஸ்தாம் ப்ராஹ சார்வங்கீ பிதா நாதிசிரோஷிதாம் । ஸ்துத்வா ச தநயாம் ப்ரேமபஹுமாநபுரஃ ஸரம் ॥ ௭௭.

பின்னர், அவள் நீண்ட நாட்கள் தங்காமல் இருப்பதைப் பார்த்த தந்தை, அழகான உடலமைப்புடைய தன் மகளை அன்பும் மரியாதையுடனும் புகழ்ந்து பேசினார்.

த்வாந்து மே பஶ்யதோ வத்ஸே திநாநி ஸுபஹூந்யபி । முஹூர்தார்தஸமாநி ஸ்யுஃ கிந்து தர்மோ விலுப்யதே ॥ ௭௭.

‘குழந்தையே, நான் உன்னை பல நாட்கள் பார்த்தாலும், அந்த நாட்கள் எனக்கு அரை கணம் போலவே தெரிகிறது; ஆனால் தர்மம் குறைகிறது.’

பாந்தவேஷு சிரம் வாஸோ நாரீணாம் ந யஶஸ்கரஃ । மநோரதோ பாந்தவாநாம் நார்யா பர்த்ரு'க்ரு'ஹே ஸ்திதிஃ ॥ ௭௭.

‘பெண்களுக்கு உறவினர்களிடம் நீண்ட நாட்கள் தங்குவது புகழுக்கு ஏதுவாகாது; உறவினர்கள் விரும்புவது, பெண் தன் கணவரின் வீட்டில் வாழ வேண்டும் என்பதே.’

ஸா த்வம் த்ரைலோக்யநாதேந பர்த்ரா ஸூர்யேண ஸங்கதா । பித்ரு'கேஹே சிரம் காலம் வஸ்தும் நார்ஹஸி புத்ரிகே ॥ ௭௭.

‘மூவுலகுக்கும் அதிபதியான சூரியனுடன் நீ இணைந்துள்ளாய்; எனவே, என் மகளே, நீ தந்தையின் வீட்டில் நீண்ட நாட்கள் தங்கக் கூடாது.’

ஸா த்வம் பர்த்ரு'க்ரு'ஹம் கச்ச துஷ்டோऽஹம் பூஜிதாஸி மே । புநராகமநம் கார்யம் தர்ஶநாய ஶுபே மம ॥ ௭௭.

‘ஆகவே, நீ கணவரின் வீட்டிற்குச் செல்; நான் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன், நீ என்னை மதித்தாய். ஆனால், எனக்கு மீண்டும் வந்து காண வேண்டும், சுபமே.’

மார்கண்டேய உவாச இத்யுக்தா ஸா ததா பித்ரா ததேத்யுக்த்வா ச ஸா முநே । ஸம்பூஜயித்வா பிதரம் ஜகாமாதோத்தராந் குரூந் ॥ ௭௭.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: இவ்வாறு தந்தை கூற, அவள் ‘அப்படியே’ என்று சம்மதித்து, தந்தையை மதித்து வணங்கி, வடக்கு குருக்கள் தேசத்திற்குச் சென்றாள்.

ஸூர்யதாபமநிச்சந்தீ தேஜஸஸ்தஸ்ய பிப்யதீ । தபஶ்சசார தத்ராபி வடவாரூபதாரிணீ ॥ ௭௭.

சூரியனின் வெப்பத்தை விரும்பாமல், அவன் ஒளியைக் கண்டு பயந்து, அங்கே குதிரை வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு தவம் செய்தாள்.

ஸம்ஜ்ஞேயமிதி மந்வாநோ த்விதீயாயாமஹஸ்பதிஃ । ஜநயாமாஸ தநயௌ கந்யாஞ்சைகாம் மநோரமாம் ॥ ௭௭.

அவளை சஞ்சை என்றே நினைத்த சூரியன், இரண்டாவது மனைவியாக அவளிடம் இருந்து இரண்டு மகன்களையும் ஒரு அழகான மகளையும் பெற்றார்.

சாயாஸம்ஜ்ஞா த்வபத்யேஷு யதா ஸ்வேஷ்வதிவத்ஸலா । ததா ந ஸம்ஜ்ஞாகந்யாயாம் புத்ரயோஶ்சாந்வவர்தத ॥ ௭௭.

நிழல் உருவமான சாயை, தன் பிள்ளைகளிடம் மிகுந்த பாசம் காட்டினாள்; ஆனால் சஞ்சையின் மகளுக்கும் இரண்டு மகன்களுக்கும் அவ்வளவு அன்பு காட்டவில்லை.

லாலநாத்யுபபோகேஷு விஶேஷமநுவாஸரம் । மநுஸ்தத்க்ஷாந்தவாநஸ்ய யமஸ்தஸ்யா ந சக்ஷமே ॥ ௭௭.

அன்பும் அனுபவத்திலும், அவள் தினமும் வேறுபாடு காட்டினாள்; மனு பொறுமையுடன் சகித்தார், ஆனால் யமன் அதை சகிக்க முடியவில்லை.

தாடநாய ச வை கோபாத்பாதஸ்தேந ஸமுத்யதஃ । தஸ்யாஃ புநஃ க்ஷாந்திமதா ந து தேஹே நிபாதிதஃ ॥ ௭௭.

கோபத்தில், அவளை அடிக்க யமன் தனது காலை உயர்த்தினார்; ஆனால் அவள் பொறுமையுடன் இருந்ததால், அந்த கால் அவளது உடலில் விழ விடவில்லை.

ததஃ ஶஶாப தம் கோபாச்சாயாஸம்ஜ்ஞா யமம் த்விஜ । கிஞ்சித்ப்ரஸ்புரமாணௌஷ்டீ விசலத்பாணிபல்லவா ॥ ௭௭.

அப்போது சாயை, கோபத்தில் உதடுகள் லேசாக நடுங்கி, கை நடுங்கியபடி, யமனைச் சபித்தாள், இருமுறை பிறந்தவரே.

பிதுஃ பத்நீமமர்யாதம் யந்மாம் தர்ஜயஸே பதா । புவி தஸ்மாதயம் பதாஸ்தவாத்யைவ பதிஷ்யதி ॥ ௭௭.

நீ, தகப்பனின் மனைவியைக் காலால் மிரட்டுவது ஒழுக்கத்திற்கு விரோதம். அதனால், இன்று உன் கால் பூமியில் விழும்.

மார்கண்டேய உவாச இத்யாகர்ண்ய யமஃ ஶாபம் மாத்ரா தத்தம் பயாதுரஃ । அப்யேத்ய பிதரம் ப்ராஹ ப்ரணிபாதபுரஃ ஸரம் ॥ ௭௭.

மார்கண்டேயன் சொன்னான்: தாயார் சபித்ததை யமன் கேட்டு பயத்தில் அவன் தந்தையை அடைந்து, வணங்கி, கூறினான்.

யம உவாச தாதைதந்மஹதாஶ்சர்யம் ந த்ரு'ஷ்டமிதி கேநசித் । மாதா வாத்ஸல்யமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஶாபம் புத்ரே ப்ரயச்சதி ॥ ௭௭.

யமன் சொன்னான்: அப்பா, இது பெரிய ஆச்சரியம்; யாராலும் கேட்கப்படாதது. தாய், பாசத்தை விட்டுவிட்டு, மகனுக்கு சாபம் இடுகிறாள்.

யதா மநுர்மமாசஷ்டே நேயம் மதா ததா மம । விகுணேஷ்வபி புத்ரேஷு ந மாதா விகுணா பவேத் ॥ ௭௭.

மனு சொன்னதுபோல, நானும் அதையே நினைக்கிறேன்; மகன்கள் தவறு செய்தாலும், தாய் ஒருபோதும் குறைபட மாட்டாள்.

மார்கண்டேய உவாச யமஸ்யைதத்வசஃ ஶ்ருத்வா பகவாம்ஸ்திமிராபஹஃ । சாயாஸம்ஜ்ஞாம் ஸமாஹூய பப்ரச்ச க்வ கதேதி ஸா ॥ ௭௭.

மார்கண்டேயன் சொன்னான்: யமனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட புண்ணியவான், இருள் அகற்றுபவர், சாயையை அழைத்து, 'நீ எங்கே போனாய்?' என்று கேட்டார்.

ஸா சாஹ தநயா த்வஷ்டுரஹம் ஸம்ஜ்ஞா விபாவஸோ । பத்நீ தவ த்வயாபத்யாந்யேதாநி ஜநிதாநி மே ॥ ௭௭.

அவள் பதிலளித்தாள்: நான் த்வஷ்டாவின் மகள் சஞ்ச்ஞை, விவஸ்வானின் மனைவி; உன் இந்த பிள்ளைகள் என்னால் பிறந்தவர்கள்.

இத்தம் விவஸ்வதஃ ஸா து பஹுஶஃ ப்ரு'ச்சதோ யதா । நாசசக்ஷே ததஃ க்ருத்தோ பாஸ்வாம்ஸ்தாம் ஶப்துமுத்யதஃ ॥ ௭௭.

விவஸ்வான் பலமுறை கேட்டும், அவள் உண்மையை சொல்லவில்லை; அதனால் கோபமடைந்த பிரகாசமானவர், அவளைச் சபிக்க எண்ணினார்.

ததஃ ஸா கதயாமாஸ யதாவ்ரு'த்தம் விவஸ்வதஃ । விதிதார்தஶ்ச பகவாந் ஜகாம த்வஷ்டுராலயம் ॥ ௭௭.

பின்னர், அவள் நடந்ததை எல்லாம் விவஸ்வானிடம் சொன்னாள்; புண்ணியவான் உண்மை அறிந்து, த்வஷ்டாவின் இல்லத்திற்கு சென்றார்.

ததஃ ஸ பூஜயாமாஸ ததா த்ரைலோக்யபூஜிதம் । பாஸ்வந்தம் பரயா பக்த்யா நிஜகேஹமுபாகதம் ॥ ௭௭.

அப்போது, மூவுலகிலும் வணங்கப்படும் பிரகாசமானவர், த்வஷ்டா அவருடைய வீட்டிற்கு வந்தபோது, மிகுந்த பக்தியுடன் அவரை வணங்கினார்.