மார்கண்டேயபுராணம்

ராஜோவாச நிஃ ஶங்கம் ப்ரூஹி மத்தோ யத்பவாத்யா கிஞ்சிதீப்ஸிதம் । ததலப்யம் ந தே பீரு ! தவாயத்தோऽஸ்மி நாந்யதா ॥ ௭௨.

அரசன் சொன்னான்: "என்னிடம் நீ விரும்பும் எதையும் தயங்காமல் சொல்லு. உனக்கு கிடைக்காதது எதுவும் இல்லை, பயப்படாதவளே! நான் முழுமையாக உனக்கே ஆளாக இருக்கிறேன்."

பத்ந்யுவாச மதர்தம் தேந நாகேந ஸுதா ஶப்தா ஸகீ மம । மூகா பவிஷ்யஸீத்யாஹ ஸா ச மூகத்வமாகதா ॥ ௭௨.

மனைவி சொன்னாள்: "எனக்காக, என் தோழி அந்த நாகத்தின் மகளால் 'நீ மௌனமாக இருப்பாய்' என்று சபிக்கப்பட்டாள்; அதனால் அவள் பேச முடியாதவளாகிவிட்டாள்."

தஸ்யாஃ ப்ரதிக்ரியாம் ப்ரீத்யா மம ஶக்நோதி சேத்பவாந் । வாக்விகாதப்ரஶாந்த்யர்தம் ததஃ கிம் ந க்ரு'தம் மம ॥ ௭௨.

"நீ என்மீது கொண்ட பாசத்தால் அவளுக்கு உதவ முடிந்தால், அவளது பேச முடியாத நிலையை நீக்கி, இதை எனக்காக செய்யாதது ஏன்?"

மார்கண்டேய உவாச ததஃ ஸ ராஜா தம் விப்ரமாஹாஸ்மிந் கீத்ரு'ஶீ க்ரியா । தந்மூகதாபநோதாய ஸ ச தம் ப்ராஹ பார்திவம் ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: "பின்னர் அந்த அரசன் அந்தப் பிராமணரை, 'இங்கே அவள் மௌனத்தை நீக்க என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான். அதற்கு அவன் அரசனுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தான்."

ப்ராஹ்மண உவாச பூப ! ஸாரஸ்வதீமிஷ்டிம் கரோமி வசநாத்தவ । பத்நீ தவேயமாந்ரு'ண்யம் யாது தத்வாக்ப்ரவர்தநாத் ॥ ௭௨.

பிராமணர் சொன்னார்: "அரசே! உன் சொல்லுக்கு ஏற்ப நான் சாரஸ்வதி யாகம் செய்கிறேன். உன் மனைவிக்கு இந்த கடமை நீங்கி, அவளது பேச்சு திரும்ப வரட்டும்."

மார்கண்டேய உவாச இஷ்டிம் ஸாரஸ்வதீம் சக்ரே ததர்தம் ஸ த்விஜோத்தமஃ । ஸாரஸ்வதாநி ஸூக்தாநி ஜஜாப ச ஸமாஹிதஃ ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: "அந்த சிறந்த பிராமணர் அவளுக்காக சாரஸ்வதி யாகம் செய்து, முழு மனதுடன் சாரஸ்வதி ஸ்தோத்திரங்களை ஜபித்தான்."

ததஃ ப்ரவ்ரு'த்தவாக்யாந்தாம் கர்கஃ ப்ராஹ ரஸாதலே । உபகாரஃ ஸகீபர்த்ரா க்ரு'தோऽயமதிதுஷ்கரஃ ॥ ௭௨.

பின்னர், பேசத் தொடங்கிய கற்கா பாதாளத்தில், "என் தோழிக்காக அவளது கணவரால் இந்த மிகப் பெரிய, கடினமான உதவி செய்யப்பட்டிருக்கிறது," என்று சொன்னாள்.

இத்தம் ஜ்ஞாநம் ஸமாஸாத்ய நந்தா ஶீக்ரகதிஃ புரம் । ததோ ராஜ்ஞீம் பரிஷ்வஜ்ய ஸ்வஸகீமுரகாத்மஜா ॥ ௭௨.

பேச்சு திரும்பப் பெற்ற நந்தா விரைவாக நகரத்திற்கு வந்து, அங்கு அரசியை, தன் தோழி நாககன்னியை அணைத்து மகிழ்ந்தாள்.

தஞ்ச ஸம்ஸ்தூய பூபாலம் கல்யாணோக்த்யா புநஃ புநஃ । உவாச மதுரம் நாகீ க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹா ॥ ௭௨.

அந்த நாககன்னி அரசனை மீண்டும் மீண்டும் நல்ல வார்த்தைகளால் புகழ்ந்து, ஆசனத்தில் அமர்ந்து இனிமையாக பேசினாள்.

உபகாரஃ க்ரு'தோ வீர ! பவதா யோ மமாதுநா । தேநாஸ்ம்யாக்ரு'ஷ்டஹ்ரு'தயா யத்ப்ரவீமி ஶ்ரு'ணுஷ்வ தத் ॥ ௭௨.

"வீரனே! நீ இப்போது எனக்காக செய்த உதவி என் மனதை ஈர்த்துவிட்டது. நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்."

தவ புத்ரோ மஹாவீர்யோ பவிஷ்யதி நராதிப । தஸ்மாப்ரதிஹதம் சக்ரமஸ்யாம் புவி பவிஷ்யதி ॥ ௭௨.

"அரசே! உன் மகன் மிகுந்த வீரம் கொண்டவனாக பிறப்பான்; அவனது ஆட்சி இந்த பூமியில் யாராலும் வெல்ல முடியாததாக இருக்கும்."

ஸர்வார்தஶாஸ்த்ரதத்த்வஜ்ஞோ தர்மாநுஷ்டாநதத்பரஃ । மந்வந்தரேஶ்வரோ தீமாந் ! பவிஷ்யதி ஸ வை மநுஃ ॥ ௭௨.

"அவன் எல்லா அறிவிலும் தேர்ந்தவன், தர்மத்தைச் செயல்படுத்தும் மனம் கொண்டவன்; புத்திசாலி அரசே! அவன் அந்த மன்வந்தரத்தின் தலைவராக, உண்மையில் மனுவாக இருப்பான்."

மார்கண்டேய உவாச இதி தத்வா வரம் தஸ்மை நாகராஜஸுதா ததஃ । ஸகீம் தாம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய பாதாலமகமந்முநே ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: "இவ்வாறு அந்த நாகராஜாவின் மகள் அவனுக்கு வரம் அளித்து, தனது தோழியை அணைத்து, பாதாளத்திற்குத் திரும்பினாள், முனிவரே."

தத்ர தஸ்ய தயா ஸார்தம் ரமதஃ ப்ரு'திவீபதேஃ । ஜகாம காலஃ ஸுமஹாந் ப்ரஜாஃ பாலயதஸ்ததா ॥ ௭௨.

அங்கே அந்த மன்னன் தன் மனைவியுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தபோது, நீண்ட நாட்கள் கழிந்தன; அவன் தன் رعயைகளை பாதுகாத்தான்.

ததஃ ஸ தஸ்யாந்தநயோ ஜஜ்ஞே ராஜ்ஞோ மஹாத்மநஃ । பௌர்ணமாஸ்யாம் யதா காந்தஶ்சந்த்ரஃ ஸம்பூர்ணமண்டலஃ ॥ ௭௨.

பின்னர் அந்த மகான்மையுள்ள அரசனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; பௌர்ணமி இரவில் முழுமையாக பிரகாசிக்கும் சந்திரனைப் போல் அழகாகவும் நிறைவாகவும் அவன் தோன்றினான்.

தஸ்மிந் ஜாதே முதம் ப்ராபுஃ ப்ரஜாஃ ஸர்வா மஹாத்மநி । தேவதுந்துபயோ நேதுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிஃ பபாத ச ॥ ௭௨.

அந்த மகான் பிறந்தபோது, எல்லா رعயைகளும் மகிழ்ந்தனர்; தெய்வீகமான பறை ஓசைகள் கேட்டன, மலர்களும் மழையாக பொழிந்தன.

தஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா வபுஃ காந்தம் பவிஷ்யம் ஶீலமேவ ச । ஔத்தமஶ்சேதி முநயோ நாம சக்ருஃ ஸமாகதாஃ ॥ ௭௨.

அவனுடைய அழகான உருவத்தையும், நல்ல எதிர்காலத்தையும், நல்லொழுக்கத்தையும் பார்த்த முனிவர்கள் கூடி, அவனுக்கு 'உத்தமன்' என்று பெயர் வைத்தார்கள்.

ஜாதோऽயமுத்தமே வம்ஶே தத்ர காலே ததோத்தமே । உத்தமாவயவஸ்தேந ஔத்தமோऽயம் பவிஷ்யதி ॥ ௭௨.

அந்த சிறந்த வம்சத்திலும், நல்ல நேரத்திலும், சிறந்த உறுப்புகளுடன் பிறந்தவனாக, அவன் 'உத்தமன்' என்று அழைக்கப்படுவான்.

மார்கண்டேய உவாச உத்தமஸ்ய ஸுதஃ ஸோऽத நாம்நா க்யாதஸ்ததௌத்தமஃ । மநுராஸீத்தத்ப்ரபாவோ பாகுரே ஶ்ரூயதாம் மம ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: உத்தமனுக்கு பிறந்த மகன், 'உத்தமன்' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவன், மனுவாக ஆனான்; பாகுரி, அவன் மகிமையை என்னிடம் இருந்து கேள்.

உத்தமாக்யாநமகிலம் ஜந்ம சைவோத்தமஸ்ய ச । நித்யம் ஶ்ரு'ணோதி வித்வேஷம் ஸ கதாசிந்ந கச்சதி ॥ ௭௨.

உத்தமனின் முழு வரலாறையும் பிறப்பையும் எப்போதும் கேட்பவன், ஒருபோதும் பகைமைக்கு ஆளாக மாட்டான்.

இஷ்டைர்தாரைஸ்ததா புத்ரைர்பந்துபிர்வா கதாசந । வியோகோ நாஸ்ய பவிதா ஶ்ரு'ண்வதஃ படதோऽபி வா ॥ ௭௨.

இதை கேட்பவனுக்கும், படிப்பவனுக்கும், விரும்பிய மனைவிகள், பிள்ளைகள், உறவினர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து பிரிவே ஏற்படாது.

தஸ்ய மந்வந்தரம் ப்ரஹ்மந் ! வததோ மே நிஶாமய । ஶ்ரூயதாம் தத்ர யஶ்சேந்த்ரோ யே ச தேவாஸ்ததர்ஷயஃ ॥ ௭௨.

பிராமணா, அவன் மன்வந்தரத்தை நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்; அப்போது யார் இந்திரனாக இருந்தான், யார் தேவர்கள், யார் முனிவர்கள் என்பதையும் கேள்.

மார்தண்ட ரஸ்யவேர்பார்யா தநயா விஶ்வகர்மணஃ । ஸம்ஜ்ஞா நாம மஹாபாக தஸ்யாம் பாநுரஜீஜநத் ॥ ௭௭.

மார்த்தாண்டன், ரஸி மற்றும் விஸ்வகர்மாவின் மகளான தன் மனைவி சஞ்ச்ஞை என்பவளுடன் வாழ்ந்தான்; அவளில் பானு பிறந்தான்.

மநும் ப்ரக்யாதயஶஸமநேகஜ்ஞாநபாரகம் । விவஸ்வதஃ ஸுதோ யஸ்மாத்தஸ்மாத்வைவஸ்வதஸ்து ஸஃ ॥ ௭௭.

பலவிதமான அறிவில் தேர்ந்தும், புகழ்பெற்றவனாகவும் இருந்த மனு, விவஸ்வானின் மகனாக பிறந்தான்; அதனால் அவனை வைவஸ்வதன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஸம்ஜ்ஞா ச ரவிணா த்ரு'ஷ்டா நிமீலயதி லோசநே । யதஸ்ததஃ ஸரோஷோர்ऽகஃ ஸம்ஜ்ஞாம் நிஷ்டுரமப்ரவீத் ॥ ௭௭.

சஞ்ச்ஞை, சூரியனை பார்த்தவுடன் கண்களை மூடினாள்; அதனால் கோபமடைந்த சூரியன், அவளிடம் கடுமையாகப் பேசினான்.

மயி த்ரு'ஷ்டே ஸதா யஸ்மாத்குருஷே நேத்ரஸம்யமம் । தஸ்மாஜ்ஜநிஷ்யஸே மூடே ப்ரஜாஸம்யமநம் யமம் ॥ ௭௭.

நீ எப்போதும் என்னை பார்த்தவுடன் கண்களை அடக்குகிறாய்; அதனால், அறிவில்லாதவளே, உயிர்களை அடக்கும் யமனை நீ பெற்றெடுப்பாய்.

மார்கண்டேய உவாச ததஃ ஸா சபலாம் த்ரு'ஷ்டிம் தேவீ சக்ரே பயாகுலா । விலோலிதத்ரு'ஶம் த்ரு'ஷ்ட்வா புநராஹ ச தாம் ரவிஃ ॥ ௭௭.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: அப்போது அந்த தேவி, பயத்தில் கண்களை அசைத்தாள்; அவளது கண்கள் நிலைநிலையில்லாமல் இருந்ததைப் பார்த்த சூரியன், மீண்டும் அவளிடம் பேசினான்.

யஸ்மாத்விலோலிதா த்ரு'ஷ்டிர்மயி த்ரு'ஷ்டே த்வயாதுநா । தஸ்மாத்விலோலாம் தநயாம் நதீம் த்வம் ப்ரஸவிஷ்யஸி ॥ ௭௭.

இப்போது என்னை பார்த்தபோது உன் பார்வை அசைந்ததால், நீ விலோலை என்ற பெயருடைய ஒரு ஆற்றை மகளாகப் பெறுவாய்.

மார்கண்டேய உவாச ததஸ்தஸ்யாந்து ஸம்ஜஜ்ஞே பர்த்ரு'ஶாபேந தேந வை । யமஶ்ச யமுநா சேயம் ப்ரக்யாதா ஸுமஹாநதீ ॥ ௭௭.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: பின்னர், கணவரின் சாபத்தால், சஞ்ச்ஞைக்கு யமனும், இந்த புகழ்பெற்ற பெரிய நதியான யமுனையும் பிறந்தார்கள்.