மார்கண்டேயபுராணம்

மார்கண்டேய உவாச இத்யுக்தஃ ஸ து ஸம்பாராநஶேஷாநவநீபதிஃ । ஆநிநாய சகாரேஷ்டிம் ஸ ச தாம் த்விஜஸத்தமஃ ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் கூறினார்: இப்படிச் சொன்னபின், அரசன் எல்லா தேவையான பொருட்களையும் கொண்டு வந்தான்; அந்தச் சிறந்த பிராமணன் அந்த விரதத்தை நடத்தினார்.

ஸப்தக்ரு'த்வஃ ஸ து ததா சகாரேஷ்டிம் புநஃ புநஃ । தஸ்ய ராஜ்ஞோ த்விஜஶ்ரேஷ்டோ பார்யாஸம்பாதநாய வை ॥ ௭௨.

அப்போது, அந்த பிராமணன், அரசருக்காக, அவன் மனைவியுடன் இணைவதற்காக, அந்த விரதத்தை ஏழு முறை மீண்டும் மீண்டும் செய்தான்.

யதாரோபிதமைத்ரீந்தாமமந்யத மஹாமுநிஃ । ஸ்வபர்தரி ததா விப்ரஸ்தமுவாச நராதிபம் ॥ ௭௨.

அந்த மகா முனிவர், அவளுக்கு கணவனிடம் நட்பு ஏற்பட்டதை உணர்ந்ததும், அந்த பிராமணன் அரசனை நோக்கி சொன்னான்.

ஆநீயதாம் நரஶ்ரேஷ்ட ! யா தவேஷ்டாத்மநோऽந்திகம் । புங்க்ஷ்வ போகாம்ஸ்தயா ஸார்தம் யஜ யஜ்ஞாம்ஸ்ததாத்ரு'தஃ ॥ ௭௨.

மக்களுக்குள் சிறந்தவரே! அந்த விரதத்தின் மூலம் உனக்கு வந்தவளைக் கொண்டு வா; அவளுடன் இன்பங்களை அனுபவித்து, பக்தியுடன் யாகங்களை செய்.

மார்கண்டேய உவாச இத்யுக்தஸ்தேந விப்ரேண பூபாலோ விஸ்மிதஸ்ததா । ஸஸ்மார தம் மஹாவீர்யம் ஸத்யஸந்தம் நிஶாசரம் ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் கூறினார்: அந்தப் பிராமணன் இப்படிச் சொன்னபோது, அரசன் ஆச்சரியப்பட்டான்; அவன் அந்த மகத்தான, உண்மையுள்ள இரவுப் பேயை நினைத்தான்.

ஸ்ம்ரு'தஸ்தேந ததா ஸத்யஃ ஸமுபேத்ய நராதிபம் । கிம் கரோமீதி ஸோऽப்யாஹ ப்ரணிபத்ய மஹாமுநே ॥ ௭௨.

அப்போது நினைவுக்குவரப்பட்டவுடன், அவன் உடனே அரசரிடம் வந்து, பெரிய முனிவருக்கு வணங்கி, "நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான்.

ததஸ்தேந நரேந்த்ரேண விஸ்தரேண நிவேதிதே । கத்வா பாதாலமாதாய ராஜபத்நீமுபாயயௌ ॥ ௭௨.

பின்னர் அந்த அரசன் எல்லாவற்றையும் விரிவாக விளக்கியபின், அவன் பாதாளத்தில் சென்று, அரசியை அழைத்து வந்து அரசரிடம் ஒப்படைத்தான்.

ஆநீதா சாதிஹார்தேந ஸா ததர்ஶ ததா பதிம் । உவாச ச ப்ரஸீதேதி பூயோபூயோ முதாந்விதா ॥ ௭௨.

அவளை மிகுந்த பாசத்துடன் அழைத்து வந்தபோது, அவள் கணவரை பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் மீண்டும், "தயவு செய்யும்" என்று சொன்னாள்.

ததஃ ஸ ராஜா ரபஸா பரிஷ்வஜ்யாஹ மாநிநீம் । ப்ரியே ! ப்ரஸந்ந ஏவாஹம் பூயோऽப்யேவம் ப்ரவீஷி கிம் ॥ ௭௨.

அதற்குப் பிறகு, அந்த அரசன் ஆர்வத்துடன் தனது பெருமை கொண்ட மனைவியை அணைத்து, "பிரியமானவளே! நான் ஏற்கனவே மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன்; நீ ஏன் இதை மீண்டும் சொல்கிறாய்?" என்றான்.

பத்ந்யுவாச யதி ப்ரிஸாதப்ரவணம் நரேந்த்ர ! மயி தே மநஃ । ததேததபியாசே த்வாம் தத்குருஷ்வ மமார்ஹணம் ॥ ௭௨.

மனைவி சொன்னாள்: "அரசே! உன் மனம் என்மீது உண்மையில் தயவுடன் இருக்குமானால், இதை நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன்; எனக்கு உரியதை நீ தயவு செய்து செய்ய வேண்டும்."

ராஜோவாச நிஃ ஶங்கம் ப்ரூஹி மத்தோ யத்பவாத்யா கிஞ்சிதீப்ஸிதம் । ததலப்யம் ந தே பீரு ! தவாயத்தோऽஸ்மி நாந்யதா ॥ ௭௨.

அரசன் சொன்னான்: "என்னிடம் நீ விரும்பும் எதையும் தயங்காமல் சொல்லு. உனக்கு கிடைக்காதது எதுவும் இல்லை, பயப்படாதவளே! நான் முழுமையாக உனக்கே ஆளாக இருக்கிறேன்."

பத்ந்யுவாச மதர்தம் தேந நாகேந ஸுதா ஶப்தா ஸகீ மம । மூகா பவிஷ்யஸீத்யாஹ ஸா ச மூகத்வமாகதா ॥ ௭௨.

மனைவி சொன்னாள்: "எனக்காக, என் தோழி அந்த நாகத்தின் மகளால் 'நீ மௌனமாக இருப்பாய்' என்று சபிக்கப்பட்டாள்; அதனால் அவள் பேச முடியாதவளாகிவிட்டாள்."

தஸ்யாஃ ப்ரதிக்ரியாம் ப்ரீத்யா மம ஶக்நோதி சேத்பவாந் । வாக்விகாதப்ரஶாந்த்யர்தம் ததஃ கிம் ந க்ரு'தம் மம ॥ ௭௨.

"நீ என்மீது கொண்ட பாசத்தால் அவளுக்கு உதவ முடிந்தால், அவளது பேச முடியாத நிலையை நீக்கி, இதை எனக்காக செய்யாதது ஏன்?"

மார்கண்டேய உவாச ததஃ ஸ ராஜா தம் விப்ரமாஹாஸ்மிந் கீத்ரு'ஶீ க்ரியா । தந்மூகதாபநோதாய ஸ ச தம் ப்ராஹ பார்திவம் ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: "பின்னர் அந்த அரசன் அந்தப் பிராமணரை, 'இங்கே அவள் மௌனத்தை நீக்க என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான். அதற்கு அவன் அரசனுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தான்."

ப்ராஹ்மண உவாச பூப ! ஸாரஸ்வதீமிஷ்டிம் கரோமி வசநாத்தவ । பத்நீ தவேயமாந்ரு'ண்யம் யாது தத்வாக்ப்ரவர்தநாத் ॥ ௭௨.

பிராமணர் சொன்னார்: "அரசே! உன் சொல்லுக்கு ஏற்ப நான் சாரஸ்வதி யாகம் செய்கிறேன். உன் மனைவிக்கு இந்த கடமை நீங்கி, அவளது பேச்சு திரும்ப வரட்டும்."

மார்கண்டேய உவாச இஷ்டிம் ஸாரஸ்வதீம் சக்ரே ததர்தம் ஸ த்விஜோத்தமஃ । ஸாரஸ்வதாநி ஸூக்தாநி ஜஜாப ச ஸமாஹிதஃ ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: "அந்த சிறந்த பிராமணர் அவளுக்காக சாரஸ்வதி யாகம் செய்து, முழு மனதுடன் சாரஸ்வதி ஸ்தோத்திரங்களை ஜபித்தான்."

ததஃ ப்ரவ்ரு'த்தவாக்யாந்தாம் கர்கஃ ப்ராஹ ரஸாதலே । உபகாரஃ ஸகீபர்த்ரா க்ரு'தோऽயமதிதுஷ்கரஃ ॥ ௭௨.

பின்னர், பேசத் தொடங்கிய கற்கா பாதாளத்தில், "என் தோழிக்காக அவளது கணவரால் இந்த மிகப் பெரிய, கடினமான உதவி செய்யப்பட்டிருக்கிறது," என்று சொன்னாள்.

இத்தம் ஜ்ஞாநம் ஸமாஸாத்ய நந்தா ஶீக்ரகதிஃ புரம் । ததோ ராஜ்ஞீம் பரிஷ்வஜ்ய ஸ்வஸகீமுரகாத்மஜா ॥ ௭௨.

பேச்சு திரும்பப் பெற்ற நந்தா விரைவாக நகரத்திற்கு வந்து, அங்கு அரசியை, தன் தோழி நாககன்னியை அணைத்து மகிழ்ந்தாள்.

தஞ்ச ஸம்ஸ்தூய பூபாலம் கல்யாணோக்த்யா புநஃ புநஃ । உவாச மதுரம் நாகீ க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹா ॥ ௭௨.

அந்த நாககன்னி அரசனை மீண்டும் மீண்டும் நல்ல வார்த்தைகளால் புகழ்ந்து, ஆசனத்தில் அமர்ந்து இனிமையாக பேசினாள்.

உபகாரஃ க்ரு'தோ வீர ! பவதா யோ மமாதுநா । தேநாஸ்ம்யாக்ரு'ஷ்டஹ்ரு'தயா யத்ப்ரவீமி ஶ்ரு'ணுஷ்வ தத் ॥ ௭௨.

"வீரனே! நீ இப்போது எனக்காக செய்த உதவி என் மனதை ஈர்த்துவிட்டது. நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்."

தவ புத்ரோ மஹாவீர்யோ பவிஷ்யதி நராதிப । தஸ்மாப்ரதிஹதம் சக்ரமஸ்யாம் புவி பவிஷ்யதி ॥ ௭௨.

"அரசே! உன் மகன் மிகுந்த வீரம் கொண்டவனாக பிறப்பான்; அவனது ஆட்சி இந்த பூமியில் யாராலும் வெல்ல முடியாததாக இருக்கும்."

ஸர்வார்தஶாஸ்த்ரதத்த்வஜ்ஞோ தர்மாநுஷ்டாநதத்பரஃ । மந்வந்தரேஶ்வரோ தீமாந் ! பவிஷ்யதி ஸ வை மநுஃ ॥ ௭௨.

"அவன் எல்லா அறிவிலும் தேர்ந்தவன், தர்மத்தைச் செயல்படுத்தும் மனம் கொண்டவன்; புத்திசாலி அரசே! அவன் அந்த மன்வந்தரத்தின் தலைவராக, உண்மையில் மனுவாக இருப்பான்."

மார்கண்டேய உவாச இதி தத்வா வரம் தஸ்மை நாகராஜஸுதா ததஃ । ஸகீம் தாம் ஸம்பரிஷ்வஜ்ய பாதாலமகமந்முநே ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: "இவ்வாறு அந்த நாகராஜாவின் மகள் அவனுக்கு வரம் அளித்து, தனது தோழியை அணைத்து, பாதாளத்திற்குத் திரும்பினாள், முனிவரே."

தத்ர தஸ்ய தயா ஸார்தம் ரமதஃ ப்ரு'திவீபதேஃ । ஜகாம காலஃ ஸுமஹாந் ப்ரஜாஃ பாலயதஸ்ததா ॥ ௭௨.

அங்கே அந்த மன்னன் தன் மனைவியுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தபோது, நீண்ட நாட்கள் கழிந்தன; அவன் தன் رعயைகளை பாதுகாத்தான்.

ததஃ ஸ தஸ்யாந்தநயோ ஜஜ்ஞே ராஜ்ஞோ மஹாத்மநஃ । பௌர்ணமாஸ்யாம் யதா காந்தஶ்சந்த்ரஃ ஸம்பூர்ணமண்டலஃ ॥ ௭௨.

பின்னர் அந்த மகான்மையுள்ள அரசனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; பௌர்ணமி இரவில் முழுமையாக பிரகாசிக்கும் சந்திரனைப் போல் அழகாகவும் நிறைவாகவும் அவன் தோன்றினான்.

தஸ்மிந் ஜாதே முதம் ப்ராபுஃ ப்ரஜாஃ ஸர்வா மஹாத்மநி । தேவதுந்துபயோ நேதுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிஃ பபாத ச ॥ ௭௨.

அந்த மகான் பிறந்தபோது, எல்லா رعயைகளும் மகிழ்ந்தனர்; தெய்வீகமான பறை ஓசைகள் கேட்டன, மலர்களும் மழையாக பொழிந்தன.

தஸ்ய த்ரு'ஷ்ட்வா வபுஃ காந்தம் பவிஷ்யம் ஶீலமேவ ச । ஔத்தமஶ்சேதி முநயோ நாம சக்ருஃ ஸமாகதாஃ ॥ ௭௨.

அவனுடைய அழகான உருவத்தையும், நல்ல எதிர்காலத்தையும், நல்லொழுக்கத்தையும் பார்த்த முனிவர்கள் கூடி, அவனுக்கு 'உத்தமன்' என்று பெயர் வைத்தார்கள்.

ஜாதோऽயமுத்தமே வம்ஶே தத்ர காலே ததோத்தமே । உத்தமாவயவஸ்தேந ஔத்தமோऽயம் பவிஷ்யதி ॥ ௭௨.

அந்த சிறந்த வம்சத்திலும், நல்ல நேரத்திலும், சிறந்த உறுப்புகளுடன் பிறந்தவனாக, அவன் 'உத்தமன்' என்று அழைக்கப்படுவான்.

மார்கண்டேய உவாச உத்தமஸ்ய ஸுதஃ ஸோऽத நாம்நா க்யாதஸ்ததௌத்தமஃ । மநுராஸீத்தத்ப்ரபாவோ பாகுரே ஶ்ரூயதாம் மம ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: உத்தமனுக்கு பிறந்த மகன், 'உத்தமன்' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவன், மனுவாக ஆனான்; பாகுரி, அவன் மகிமையை என்னிடம் இருந்து கேள்.