மார்கண்டேயபுராணம்

பூர்வமித்ரேஷு ஶைதில்யம் ப்ரீதிமந்யைஃ கரோதி ச । ததைவ ஸத்த்வரஜஸீ யோ பிபர்தி மஹாநிதிஃ ।। 68.

முன்பு இருந்த நண்பர்களிடம் அவன் மனம் குளிர்ச்சி அடைகிறது; புதியவர்களிடம் பாசம் வளர்க்கிறான்; அதேபோல், சத்துவம் மற்றும் ராஜஸ் கொண்ட பெரிய நிதியும் இவ்வாறு நடக்கிறது.

ஸ நீலஸம்ஜ்ஞஸ்தத்ஸங்கீ நரஸ்தச்சீலவாந் பவேத் । வஸ்த்ர-கார்பாஸ-தாந்யாதி-பல-புஷ்பபரிக்ரஹம் ।। 68.

அந்த நிதி நீலன் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதனுடன் சேர்ந்தவன், அதன் இயல்பை அடைகிறான்; துணி, பருத்தி, தானியம், பழம், பூ போன்றவற்றை பெறுகிறான்.

முக்தாவித்ருமஶங்காநாம் ஶுக்த்யாதீநாம் ததா முநே । காஷ்டாதீநாம் கரோத்யேஷ யச்சாந்யஜ்ஜலஸம்பவம் ।। 68.

மாபெரும் முனிவரே, அவன் முத்து, பவளம், சங்கு, சிப்பி போன்றவற்றையும், மரம் மற்றும் நீரில் உருவாகும் பிற பொருட்களையும் பெறுகிறான்.

க்ரயவிக்ரயமந்யேஷாம் நாந்யத்ர ரமதே மநஃ । தடாகாந் புஷ்கரிண்யோऽத ததாऽऽராமாந் கரோதி ச ।। 68.

அவைகளை வாங்கும், விற்கும் வியாபாரத்தில் மட்டும் அவன் மனம் ஈடுபடுகிறது; வேறு எதிலும் மனம் செலுத்துவதில்லை; அவன் குளங்கள், நீர்தேக்கங்கள், பூங்காக்கள் ஆகியவற்றையும் அமைக்கிறான்.

பந்தஞ்ச ஸரிதாம் வ்ரு'க்ஷாம்ஸ்ததாரோபயதே நரஃ । அநுலேபநபுஷ்பாதிபோகம் புக்த்வாபிஜாயதே ।। 68.

அவன் ஆறுகளுக்கு தடைகள் கட்டுகிறான், மரங்களை நடுகிறான்; சாந்து, பூ போன்றவற்றை அனுபவித்து, பிறகு மறுபிறவி எடுக்கிறான்.

த்ரிபௌருஷஶ்சாபி நிதிர்நோலோ நாமைஷ ஜாயதே । ரஜஸ்தமோமயஶ்சாந்யஃ ஶங்கஸம்ஜ்ஞோ ஹி யோ நிதிஃ ।। 68.

மூன்று தலைமுறைக்காலம் நிலைக்கும் நிதி நோலன் என்று அழைக்கப்படுகிறது; ராஜஸ், தமஸ் நிறைந்த மற்றொரு நிதி சங்கன் என்று அறியப்படுகிறது.

தேநாபி நீயதே விப்ர ! தத்்குணித்வம் நிதீ•ாரஃ । ஏகஸ்யைவ பவத்யேஷ நரம் நாந்யமுபைதி ச ।। 68.

அந்த நிதியாலும், பிராமணனே, ஒருவர் வழிநடத்தப்படுகிறார், அதன் குணங்களைப் பெறுகிறார்; அது ஒருவருக்கே சொந்தமானது, வேறு யாரிடமும் செல்லாது.

யஸ்ய ஶங்கோ நிதிஸ்தஸ்ய ஸ்வரூபம் க்ரௌஷ்டுகே ! ஶ்ர்ரு'ணு । ஏக ஏவாத்மநா மிஷ்டமந்நம் புங்்க்தே ததாம்பரம் ।। 68.

கௌஷ்டுகி, சங்கு எனும் நிதி யாரிடம் இருக்கிறதோ, அவருடைய இயல்பை கேள். அவர் தானே சிறந்த உணவையும், அழகிய உடைகளையும் தனக்கே உண்ணி, அணிந்து மகிழ்கிறார்.

கதந்நபுக்் பரிஜநோ ந ச ஶோபநவஸ்த்ரத்ரு'க் । ந ததாதி ஸுஹ்மத்்பாய்ர்யாப்ராத்ரு'புத்ரஸ்நுஷாதிஷு ।। 68.44 ஸ்வபோஷணபரஃ ஶங்கீ நரோ பவதி ஸர்வதா । இத்யேதே நிதயஃ க்யாதா நராணாமர்ததேவதாஃ ।। 68.

அவரது சுற்றத்தார் சாதாரண உணவையே உண்ணுகிறார்கள்; நல்ல உடை அணிவதில்லை. அவர் தன் மனைவி, சகோதரர்கள், பிள்ளைகள், மருமக்கள் ஆகியோருக்கும் கொடுப்பதில்லை; சங்கு நிதி உடையவன் எப்போதும் தன் வாழ்வை மட்டும் பார்த்து நடக்கிறான். இவ்வாறு இந்த நிதிகள் மனிதர்களுக்கு செல்வம் தரும் தெய்வங்களாக அறியப்படுகின்றன.

மிஶ்ராவலோகநாந்மிஶ்ராஃ ஸ்வபாவபலதாயிநஃ । யதாக்யாதஸ்வபாவஸ்து பவத்யேவ விலோகநாத் 68.

கலந்த நிதிகள் கலந்த இயல்புப்படி பலனைத் தரும்; ஆனால், எவ்வாறு கூறப்பட்டதோ, அந்த நிதியின் இயல்புக்கேற்பவே பலன் கிடைக்கும்.

த்விஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ ௭௨ மார்கண்டேய உவாச ததஃ ஸ்வநகரம் ப்ராப்ய தம் ததர்ஶ த்விஜம் ந்ரு'பஃ । ஸமேதம் பார்யயா சைவ ஶீலவத்யா முதாந்விதம் ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் கூறினார்: பிறகு, தன் நகரத்தை அடைந்த அரசன், அந்த பிராமணனை அவன் நல்லொழுக்கம் கொண்ட மனைவியுடன் சந்தோஷமாக இருப்பதைப் பார்த்தான்.

ப்ராஹ்மண உவாச ராஜவர்ய ! க்ரு'தார்தோऽஸ்மி யதோ தர்மோ ஹி ரக்ஷிதஃ । தர்மஜ்ஞநேஹ பவதா பார்யாமாநயதா மம ॥ ௭௨.

பிராமணன் கூறினான்: அரசர்களில் சிறந்தவரே! எனக்கு எல்லாம் கிடைத்துவிட்டது, ஏனெனில் தர்மம் காக்கப்பட்டது; தர்மத்தை அறிந்த நீ என் மனைவியை மீட்டுத் தந்தாய்.

ராஜோவாச க்ரு'தார்தஸ்த்வம் த்விஜஶ்ரேஷ்ட ! நிஜதர்மாநுபாலநாத் । வயம் ஸங்கடிநோ விப்ர ! யேஷாம் பத்நீ ந வேஶ்மநி ॥ ௭௨.

அரசன் கூறினான்: பிராமணர்களில் சிறந்தவரே! நீ உன் தர்மத்தைப் பின்பற்றுவதால் முழுமையாக வாழ்கிறாய்; ஆனால் எங்கள் மனைவிகள் இல்லாததால் நாங்கள் துயரத்தில் இருக்கிறோம்.

ப்ராஹ்மண உவாச நரேந்த்ர ! ஸா ஹி விபிநே பக்ஷிதா ஶ்வநாபதைர்யதி । அலந்தயா கிமந்யஸ்யா ந பாணிர்க்ரு'ஹ்யதே த்வயா । க்ரோதஸ்ய வஶமாகம்ய தர்மோ ந ரக்ஷிதஸ்த்வயா ॥ ௭௨.

பிராமணன் கூறினான்: மன்னா! அவள் காட்டில் காட்டு நாய்களால் உண்ணப்பட்டிருந்தால், நீ வேறு ஒருத்தியை மணந்திருக்க வேண்டாமா? கோபத்திற்கு அடிமையாகி நீ தர்மத்தை காக்கவில்லை.

ராஜோவாச ந பக்ஷிதா மே தயிதா ஶ்வாபதைஃ ஸா ஹி ஜீவதி । அவிதூஷிதசாரித்ரா கதமேதத்கரோம்யஹம் ॥ ௭௨.

அரசன் கூறினான்: என் அன்புக்குரியவள் காட்டு மிருகங்கள் உண்டுவிடவில்லை; அவள் உயிருடன் இருக்கிறாள், அவளது நடத்தை குற்றமற்றது—இப்படி நான் செய்வது எப்படி?

ப்ராஹ்மண உவாச யதி ஜீவதி தே பார்யா ந சைவ வ்யபிசாரிணீ । ததபத்நீகதாஜந்ம கிம் பாபம் க்ரியதே த்வயா ॥ ௭௨.

பிராமணன் கூறினான்: உன் மனைவி உயிருடன் இருக்க, அவள் தவறாக நடக்கவில்லை என்றால், அவளை மனைவியாக ஏற்காமல் விட்டு நீ என்ன பாவம் செய்தாய்?

ராஜோவாச ஆநீதாபி ஹி ஸா விப்ர ! ப்ரதிகூலா ஸதைவ மே । துஃ காய ந ஸுகாயாலம் தஸ்யா மைத்ரீ ந வை மயி । ததா த்வம் குரு யத்நம் மே யதா ஸா வஶகாமிநீ ॥ ௭௨.

அரசன் கூறினான்: பிராமணனே! அவளை மீட்டு வந்தாலும், அவள் எப்போதும் எனக்கு விரோதமாக இருக்கிறாள்; அவளால் எனக்கு சுகம் கிடைப்பதில்லை, துயரமே. அவளுக்கு என்னிடம் பாசமில்லை. எனவே, அவள் எனக்கு விருப்பமாக நடக்கும்படி நீ முயற்சி செய்.

ப்ராஹ்மண உவாச தவ ஸம்ப்ரீதயே தஸ்யா வரேஷ்டிருபகாரிணீ । க்ரியதே மித்ரகாமைர்யா மித்ரவிந்தாம் கரோமி தாம் ॥ ௭௨.

பிராமணன் கூறினான்: உனக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்பட, நட்பை விரும்பும்வர்கள் செய்யும் பயனளிக்கும் விரதம் நடத்தப்படும்; நான் அவளை உனக்கு நட்பாக மாற்றுவேன்.

அப்ரீதயோஃ ப்ரீதிகரோ ஸா ஹி ஸம்ஜநநீ பரம் । பார்யாபத்யோர்மநுஷ்யேந்த்ர ! தாந்தவேஷ்டிம் கரோம்யஹம் ॥ ௭௨.

அவள் கணவன்-மனைவிக்குள் பாசம் ஏற்படுத்தும் மிகச் சிறந்த காரணம், மனிதர்களுக்கே அரசே! அந்த தாந்தவெஷ்டி விரதத்தை மனைவிக்கும் பிள்ளைக்கும் நான் செய்வேன்.

யத்ர திஷ்டதி ஸா ஸுப்ரூஸ்தவ பார்யா மஹீபதே । தஸ்மாதாநோயதாம் ஸா தே பராம் ப்ரீதிமுபைஷ்யதி ॥ ௭௨.

அரசே! அழகிய புருவம் கொண்ட உன் மனைவி எங்கு இருக்கிறாளோ, அங்கிருந்து அவளை உன்னிடம் கொண்டு வருவார்கள்; அவள் உனக்கு மிகுந்த பாசம் கொண்டவளாக மாறுவாள்.

மார்கண்டேய உவாச இத்யுக்தஃ ஸ து ஸம்பாராநஶேஷாநவநீபதிஃ । ஆநிநாய சகாரேஷ்டிம் ஸ ச தாம் த்விஜஸத்தமஃ ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் கூறினார்: இப்படிச் சொன்னபின், அரசன் எல்லா தேவையான பொருட்களையும் கொண்டு வந்தான்; அந்தச் சிறந்த பிராமணன் அந்த விரதத்தை நடத்தினார்.

ஸப்தக்ரு'த்வஃ ஸ து ததா சகாரேஷ்டிம் புநஃ புநஃ । தஸ்ய ராஜ்ஞோ த்விஜஶ்ரேஷ்டோ பார்யாஸம்பாதநாய வை ॥ ௭௨.

அப்போது, அந்த பிராமணன், அரசருக்காக, அவன் மனைவியுடன் இணைவதற்காக, அந்த விரதத்தை ஏழு முறை மீண்டும் மீண்டும் செய்தான்.

யதாரோபிதமைத்ரீந்தாமமந்யத மஹாமுநிஃ । ஸ்வபர்தரி ததா விப்ரஸ்தமுவாச நராதிபம் ॥ ௭௨.

அந்த மகா முனிவர், அவளுக்கு கணவனிடம் நட்பு ஏற்பட்டதை உணர்ந்ததும், அந்த பிராமணன் அரசனை நோக்கி சொன்னான்.

ஆநீயதாம் நரஶ்ரேஷ்ட ! யா தவேஷ்டாத்மநோऽந்திகம் । புங்க்ஷ்வ போகாம்ஸ்தயா ஸார்தம் யஜ யஜ்ஞாம்ஸ்ததாத்ரு'தஃ ॥ ௭௨.

மக்களுக்குள் சிறந்தவரே! அந்த விரதத்தின் மூலம் உனக்கு வந்தவளைக் கொண்டு வா; அவளுடன் இன்பங்களை அனுபவித்து, பக்தியுடன் யாகங்களை செய்.

மார்கண்டேய உவாச இத்யுக்தஸ்தேந விப்ரேண பூபாலோ விஸ்மிதஸ்ததா । ஸஸ்மார தம் மஹாவீர்யம் ஸத்யஸந்தம் நிஶாசரம் ॥ ௭௨.

மார்கண்டேயர் கூறினார்: அந்தப் பிராமணன் இப்படிச் சொன்னபோது, அரசன் ஆச்சரியப்பட்டான்; அவன் அந்த மகத்தான, உண்மையுள்ள இரவுப் பேயை நினைத்தான்.

ஸ்ம்ரு'தஸ்தேந ததா ஸத்யஃ ஸமுபேத்ய நராதிபம் । கிம் கரோமீதி ஸோऽப்யாஹ ப்ரணிபத்ய மஹாமுநே ॥ ௭௨.

அப்போது நினைவுக்குவரப்பட்டவுடன், அவன் உடனே அரசரிடம் வந்து, பெரிய முனிவருக்கு வணங்கி, "நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான்.

ததஸ்தேந நரேந்த்ரேண விஸ்தரேண நிவேதிதே । கத்வா பாதாலமாதாய ராஜபத்நீமுபாயயௌ ॥ ௭௨.

பின்னர் அந்த அரசன் எல்லாவற்றையும் விரிவாக விளக்கியபின், அவன் பாதாளத்தில் சென்று, அரசியை அழைத்து வந்து அரசரிடம் ஒப்படைத்தான்.

ஆநீதா சாதிஹார்தேந ஸா ததர்ஶ ததா பதிம் । உவாச ச ப்ரஸீதேதி பூயோபூயோ முதாந்விதா ॥ ௭௨.

அவளை மிகுந்த பாசத்துடன் அழைத்து வந்தபோது, அவள் கணவரை பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் மீண்டும், "தயவு செய்யும்" என்று சொன்னாள்.

ததஃ ஸ ராஜா ரபஸா பரிஷ்வஜ்யாஹ மாநிநீம் । ப்ரியே ! ப்ரஸந்ந ஏவாஹம் பூயோऽப்யேவம் ப்ரவீஷி கிம் ॥ ௭௨.

அதற்குப் பிறகு, அந்த அரசன் ஆர்வத்துடன் தனது பெருமை கொண்ட மனைவியை அணைத்து, "பிரியமானவளே! நான் ஏற்கனவே மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன்; நீ ஏன் இதை மீண்டும் சொல்கிறாய்?" என்றான்.