மார்கண்டேயபுராணம்

ததிதம் பாரதாக்யாநம் பஹ்விர்தம் ஶ்ருதிவிஸ்தரம் । தத்த்வதோ ஜ்ஞாதுகாமோऽஹம் பகவம்ஸ்த்வாமுபஸ்திதஃ॥௧.

எனவே, பல அர்த்தங்களும், பரந்த பொருளும் கொண்ட இந்த பாரதக் கதையை அதன் உண்மையான சாரத்துடன் அறிய விரும்பி, பகவானே, உம்மை அடைந்துள்ளேன்.

கஸ்மாந்மாநுஷதாம் ப்ராப்தோ நிர்குணோऽபி ஜநார்தநஃ । வாஸுதேவோ ஜகத்ஸூதி-ஸ்திதி-ஸம்யமகாரணம்॥௧.

எந்த காரணத்தால், எல்லா குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட ஜனார்த்தனன், இந்த உலகத்தை உருவாக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் காரணமான வாசுதேவன், மனிதராக பிறந்தான்?

கஸ்மாச்ச பாண்டுபுத்த்ராணாமேகா ஸா த்ருபதாத்மஜா । பஞ்சாநாம் மஹீஷீ க்ரு'ஷ்ணா ஹ்யத்ர நஃ ஸம்ஶயோ மஹாந்॥௧.

பாண்டுவின் ஐந்து மகன்களுக்கும் ஒரே மனைவியாக திருபதரின் மகள் கிருஷ்ணை ஏன் இருந்தாள்? இதில் எங்களுக்கு பெரிய சந்தேகம் உள்ளது.

பேஷஜம் ப்ரஹ்மஹத்யாயா பலதேவோ மஹாபலஃ । தீர்தயாத்ராப்ரஸங்கேந கஸ்மாச்சக்ரே ஹலாயுதஃ॥௧.

பிரம்மஹத்தி பாவத்தை போக்க, பலம் மிகுந்த பலதேவன் ஏன் தன் கோலை எடுத்துக்கொண்டு தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொண்டான்?

கதஞ்ச த்ரௌபதேயாஸ்தேऽக்ரு'ததாரா மஹாரதாஃ । பாண்டுநாதா மஹாத்மாநோ வதமாபுரநாதவத்॥௧.

மனைவியில்லாத த்ரௌபதியின் மகன்கள், பெரும் வீரர்கள், பாண்டுவின் மகான்மார்கள், பாதுகாப்பில்லாதவர்கள் போல, எவ்வாறு மரணத்தை அடைந்தார்கள்?

ஏதத்ஸர்வம் விஸ்தரஶோ மமாக்யாதுமிஹார்ஹஸி । பவந்தோ மூடபுத்தீநாமவபோதகராஃ ஸதா॥௧.

இவை எல்லாவற்றையும் விரிவாக எனக்கு விளக்க வேண்டும்; ஏனெனில், நீங்கள் எப்போதும் குழப்பமடைந்தவர்களுக்கு அறிவைத் தருபவர்கள்.

இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா மார்கண்டேயோ மாஹமுநிஃ । தஶாஷ்டதோஷரஹிதோ வக்தும் ஸமுபசக்ரமே॥௧.

இவ்வாறு அவன் சொன்னதை கேட்ட மார்கண்டேயர், பெரிய முனிவர், பத்து எட்டுப் பிழைகளிலும்கூட இல்லாதவர், பேசத் தொடங்கினார்.

மார்கண்டேய உவாச க்ரியாகாலோऽயமஸ்மாகம் ஸமப்ராப்தோ முநிஸத்தம । விஸ்தரே சாபி வக்தவ்யே நைஷ காலஃ ப்ரஶஸ்யதே॥௧.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: முனிவரே, இப்போது நமக்கு கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. ஆனால் விரிவாகப் பேசுவதற்கு இது சரியான தருணம் அல்ல.

யே து வக்ஷ்யந்தி வக்ஷ்யேऽத்ய தாநஹம் ஜைமிநே தவ । ததா ச நஷ்டஸந்தேஹம் த்வாம் கரிஷ்யந்தி பக்ஷிணஃ॥௧.

இன்று யார் பேசப்போகிறார்கள் என்பதை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், ஜைமினி. அந்தப் பறவைகள் உன் சந்தேகங்களைத் தீர்க்கும்.

பிங்காக்ஷஶ்ச விபோதஶ்ச ஸுபுத்த்ரஃ ஸுமுகஸ்ததா । த்ரோணபுத்ராஃ ககஶ்ரேஷ்டாஸ்தத்த்வஜ்ஞாஃ ஶாஸ்த்ரசிந்தகாஃ॥௧.

பிங்காக்ஷன், விபோதன், சுபுத்திரன், சுமுகன்—இவர்கள் எல்லாம் திரோணனின் மகன்கள்; பறவைகளில் சிறந்தவர்கள், உண்மையை அறிந்தவர்கள், சாஸ்திரங்களை ஆராய்பவர்கள்.

வேதஶாஸ்த்ரார்தவிஜ்ஞாநே யேஷாமவ்யாஹதா மதிஃ । விந்த்யகந்தரமத்யஸ்தாஸ்தாநுபாஸ்ய ச ப்ரு'ச்ச ச॥௧.

வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் பற்றிய அர்த்தத்தைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளும் புத்திசாலிகள் அவர்கள். அவர்கள் விந்திய மலையின் குகைகளில் வசிக்கிறார்கள்; அவர்களை அணுகி, உன் கேள்விகளை கேள்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந மார்கண்டேயேந தீமதா । ப்ரத்யுவாசர்ஷிஶார்தூலோ விஸ்மயோத்புல்லலோசநஃ॥௧.

அப்போது அந்த அறிவுள்ள மார்கண்டேயர் இவ்வாறு கூறியதும், முனிவர்களில் சிறந்தவர் ஆச்சரியத்துடன் கண்கள் பெரிதாகி பதிலளித்தார்.

ஜைமிநிருவாச அத்யத்புதமிதம் ப்ரஹ்மந் ககவாகிவ மாநுஷீ । யத் பக்ஷிணஸ்தே விஜ்ஞாநமாபுரத்யந்ததுர்லபம்॥௧.

ஜைமினி சொன்னார்: பிரம்மனே, இது மிக அதிசயமானது! பறவைகளின் பேச்சு மனிதர்களைப் போலவும், அவர்கள் பெற்றுள்ள அறிவு மிகவும் அரிதானதாகவும் உள்ளது.

திர்யக்யோந்யாம் யதி பவஸ்தேஷாம் ஜ்ஞாநம் குதோऽபவத் । கதஞ்ச த்ரோணதநயாஃ ப்ரோச்யந்தே தே பதத்ரிணஃ॥௧.

அவர்கள் விலங்குகளாகப் பிறந்திருக்க, அவர்களுக்கு அந்த அறிவு எப்படிப் பிறந்தது? மேலும், திரோணனின் மகன்கள் எப்படிப் பறவைகளாக அழைக்கப்படுகிறார்கள்?

கஶ்ச த்ரோணஃ ப்ரவிக்யாதோ யஸ்ய புத்ரசதுஷ்டயம் । ஜாதம் குணவதாம் தேஷாம் தர்மஜ்ஞாநம் மஹாத்மநாம்॥௧.

அந்த புகழ்பெற்ற திரோணன் யார்? அவருடைய நால்வரும் நல்ல பண்பும் தர்ம அறிவும் கொண்ட மகான்கள் என்று ஏன் அழைக்கப்படுகிறார்கள்?

மார்கண்டேய உவாச ஶ்ரு'ணுஷ்வாவஹிதோ பூத்வா யத்வ்ரு'த்தம் நந்தநே புரா । ஶக்ரஸ்யாப்யஸரஸாம் சைவ நாரதஸ்ய ச ஸங்கமே॥௧.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: நீ கவனமாகக் கேள்; நந்தன வனத்தில், சக்ரன் மற்றும் நாரதர் சந்தித்த இடத்தில் நடந்ததை நான் சொல்கிறேன்.

நாரதோ நந்தநேऽபஶ்யத் பும்ஶ்சலீகணமத்யகம் । ஶக்ரம் ஸுராதிராஜாநம் தந்முகாஸக்தலோசநம்॥௧.

நாரதர் நந்தன வனத்தில், பெண்கள் கூட்டத்திலிருந்த தேவர்களின் ராஜா சக்ரனை, அவருடைய பார்வை அந்த பெண்களின் முகத்தில் உறுதியாய் நிலைத்திருந்ததைப் பார்த்தார்.

ஸ தேநர்ஷிவரிஷ்டேந த்ரு'ஷ்டமாத்ரஃ ஶசீபதிஃ । ஸமுத்தஸ்தௌ ஸ்வகம் சாஸ்மை ததாவாஸநமாதராத்॥௧.

அந்த முனிவரை சக்ரன் பார்த்தவுடன், உடனே எழுந்து, மரியாதையுடன் தன் இருக்கையை அவருக்குக் கொடுத்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பலவ்ரு'த்ரக்நமுத்திதம் த்ரிதஶாங்கநாஃ । ப்ரணேமுஸ்தாஶ்ச தேவர்ஷி விநயாவநதாஃ ஸ்திதாஃ॥௧.

வலிமைமிக்க வ்ருத்ரனை அழித்த சக்ரன் எழுந்ததைப் பார்த்து, தேவ பெண்கள் அவருக்கும், அந்த முனிவருக்கும் பணிவுடன் வணங்கி நின்றார்கள்.

தாபிரப்யர்சிதஃ ஸோऽத உபவிஷ்டே ஶதக்ரதௌ । யதார்ஹம் க்ரு'தஸம்பாஷஃ கதாஶ்சக்ரே மநோரமாஃ॥௧.

அந்த பெண்கள் மரியாதையுடன் வரவேற்ற பிறகு, சக்ரனுடன் அருகில் அமர்ந்த நாரதர், உரிய முறையில் பேசிக் கொண்டு இனிமையான உரையாடலில் ஈடுபட்டார்.

ஶக்ர உவாச ததஃ கதாந்தரே ஶக்ரஸ்தமுவாச மஹாமுநிம் । தேஹ்யாஜ்ஞாம் ந்ரு'த்யதாமாஸாம் தவ யாபிமதேதி வை॥௧.

அப்போது உரையாடலுக்கிடையில் சக்ரன் அந்த மகா முனிவரிடம், 'இவர்கள் நடனமாடும்போது உனக்கு விருப்பமானவரை தேர்ந்தெடுத்து ஆணையிடு' என்றான்.

ரம்பா வா கர்கஶா வாத உர்வஶ்யத திலோத்தமா । க்ரு'தாசீ மேநகா வாபி யத்ர வா பவதோ ருசிஃ॥௧.

இங்கே ரம்பை, கர்க்கஷை, ஊர்வசி, திலோத்தமை, க்ருதாசி, மேனகை—உனக்கு யார் பிடித்தவரோ, அவரைத் தேர்ந்தெடு.

ஏதச்ச்ருத்வா த்விஜஶ்ரேஷ்டோ வசோ ஶக்ரஸ்ய நாரதஃ । விசிந்த்யாப்ஸரஸஃ ப்ராஹ விநயாவநதாஃ ஸ்திதாஃ॥௧.

சக்ரனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட நாரதர், சிறந்த பிராமணராகிய அவர், சிந்தித்து, பணிவுடன் நின்றிருந்த அப்சரஸ்களுக்கு பேசினார்.

யுஷ்மாகமிஹ ஸர்வாஸாம் ரூபௌதார்யகுணாதிகம் । ஆத்மாநம் மந்யதே யா து ஸா ந்ரு'த்யது மமாக்ரதஃ॥௧.

இங்கே உங்களிலேயே யார் அழகிலும், மனப்பான்மையிலும், நல்ல பண்புகளிலும் தன்னை சிறந்தவளாக நினைக்கிறாரோ, அவர் என் முன்னால் நடனமாடட்டும்.

குணரூபவிஹீநாயாஃ ஸித்திர்நாட்யஸ்ய நாஸ்தி வை । சார்வதிஷ்டாநவந்ந்ரு'த்யம் ந்ரு'த்யமந்யத்விடம்பநம்॥௧.

அழகும் பண்பும் இல்லாதவருக்கு நடனத்தில் வெற்றி கிடையாது; அப்படியே, உரிய அடிப்படை இல்லாமல் நடனமாடுவது வெறும் போலி நடனம்தான்.

தத்வாக்யஸமகாலம் ச ஏகைகாஸ்தா நதாஸ்ததஃ । அஹம் குணாதிகா ந த்வம் ந த்வம் சாந்யாப்ரவீதிதம்॥௧.

அந்த நேரத்திலேயே, ஒவ்வொருவரும் வணங்கி, "நான் தான் எல்லா நல்ல குணங்களிலும் மேலானவள்; நீ இல்லை, மற்றவரும் இல்லை," என்று தங்கள் பெருமையை வெளிப்படுத்தினார்கள்.

மார்கண்டேய உவாச தாஸாம் ஸம்ப்ரமமாலோக்ய பகவாந் பாகஶாஸநஃ । ப்ரு'ச்ச்யதாம் முநிரித்யாஹ வக்தா யாம் வோ குணாதிகாம்॥௧.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: அவற்றின் குழப்பத்தை பார்த்த பகவான் வஜ்ராயுதம் ஏந்தியவன், "முனிவரிடம் கேளுங்கள்; அவர் உங்களில் யார் மேலானவர் என்று சொல்வார்," என்று கூறினார்.

ஶக்ரச்சந்தாநுயாதாபிஃ ப்ரு'ஷ்டஸ்தாபிஃ ஸநாரதஃ । ப்ரோவாச யத் ததா வாக்யம் ஜைமிநே தந்நிபோத மே॥௧.

இந்திரனின் விருப்பப்படி அவைகள் கேள்வி கேட்டபோது, நாரத முனிவர் பதில் கூறினார். ஜைமினி, அவர் அப்போது சொன்னதை நீ கேள்.

தபஸ்யந்தம் நகேந்த்ரஸ்தம் யா வஃ க்ஷோபயதே பலாத் । துர்வாஸஸம் முநிஶ்ரேஷ்டம் தாம் வோ மந்யே குணாதிகாம்॥௧.

உங்களுள் யார் அந்த மலைமேல் தவம் செய்கிற துர்வாச முனிவரை வலியாய் மனதை கலக்க வைக்க முடிகிறாரோ, அவரையே நான் எல்லா நல்ல குணங்களிலும் மேலானவளாக நினைக்கிறேன்.