மார்கண்டேயபுராணம்

பாயாத் ஸ வஃ ஸகலகல்மஷபேததக்ஷஃ க்ஷீரோதகுக்ஷிபணிபோகநிவிஷ்டமூர்திஃ । ஶ்வாஸாவதூதஸலிலோத்கணிகாகராலஃ ஸிந்துஃ ப்ரந்ரு'த்யமிவ யஸ்ய கரோதி ஸங்காத்॥மம்கல

எல்லா பாவங்களையும் நீக்க வல்லவனாக, பாற்கடலில் ஆதிசேஷனின் மீது தங்கியிருக்கும் வடிவமாக, அவன் மூச்சால் அலைகள் கொந்தளிப்பதால், அந்தக் கடல் அவன் அருகில் ஆடுவது போல தோன்றும் அந்த பரமன் உங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்.

நாராயணம் ஸமஸ்க்ரு'த்ய நரம் சைவ நரோத்தமம் । தேவீம் ஸரஸ்வதீம் வ்யாஸம் ததோ ஜயமுதீரயேத்॥மம்கல

நாராயணனை, உயர்ந்த மனிதனை, நரனை, சரஸ்வதியை, வியாசரை நினைத்து வணங்கி, பிறகு 'ஜெயம்' என்று கூற வேண்டும்.

த்ரிதஶாநாம் யதா விஷ்ணுர்த்விபதாம் ப்ராஹ்மணோ யதா । பூஷணாநாஞ்ச ஸர்வேஷாம் யதா சூடாமணிர்வரஃ॥௧.

எப்படி விஷ்ணு தேவர்களில் முதன்மை, மனிதர்களில் பிராமணன் சிறந்தவன், ஆபரணங்களில் முடி மணியாய் உயர்ந்தது போல,

யதாயுதாநாம் குலிஶமிந்த்ரியாணாம் யதா மநஃ । ததேஹ ஸர்வஶாஸ்த்ரணாம் மஹாபாரதமுத்தமம்॥௧.

அப்படியே ஆயுதங்களில் வஜ்ரம், இంద్రியங்களில் மனம் சிறந்தது போல, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் மகாபாரதம் மிக உயர்ந்தது.

அத்ரார்தஶ்சைவ தர்மஶ்ச காமோ மோக்ஷஶ்ச வர்ண்யதே । பரஸ்பராநுபந்தாஶ்ச ஸாநுபந்தாஶ்ச தே ப்ரு'தக்॥௧.

இங்கே அர்த்தம், தர்மம், காமம், மோக்ஷம் ஆகிய வாழ்க்கையின் நான்கு குறிக்கோளும், அவற்றின் தொடர்பும் தனித்தன்மையும் விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளன.

தர்மஶாஸ்த்ரமிதம் ஶ்ரேஷ்டமர்தஶாஸ்த்ரமிதம் பரம் । காமஶாஸ்த்ரமிதம் சாக்ர்யம் மோக்ஷஶாஸ்த்ரம் ததோத்தமம்॥௧.

இது தர்மத்திற்கு சிறந்த நூல், அர்த்தத்திற்கு உயர்ந்த நூல், காமத்திற்கு மிகச் சிறந்த நூல், மோக்ஷத்திற்கு தலைசிறந்த நூல்.

சதுராஶ்ரமதர்மாணாமாசாரஸ்திதிஸாதநம் । ப்ரோக்தமேதந்மஹாபாக வேதவ்யாஸேந தீமதா॥௧.

நான்கு ஆசிரமங்களுக்கான நடத்தை மற்றும் நிலைத்திருக்கும் முறைகள், இந்த மகாபாக்யத்தில் புத்திசாலியான வியாசரால் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

ததா தாத க்ரு'தம் ஹ்யேதத் வ்யாஸேநோதாரகர்மணா । யதா வ்யாப்தம் மஹாஶாஸ்த்ரம் விரோதைர்நாபிபூயதே॥௧.

அப்படியே, தந்தையே, உயர்ந்த செயல்கள் கொண்ட வியாசர் இதைச் செய்தார்; இந்தப் பெரிய சாஸ்திரம் எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கியதால், எந்த எதிர்ப்பாலும் அதைக் குலைக்க முடியாது.

வ்யாஸவாக்யஜலௌகேந குதர்கதருஹாரிணா । வேதஶைலாவதீர்ணேந நீரஜஸ்கா மஹீ க்ரு'தா॥௧.

வியாசரின் வார்த்தைகள், வேதமலையில் இருந்து இறங்கும் வெள்ளம் போல, தவறான வாதங்களை வேரோடு பிடுங்கி, பூமியை அழுக்கில்லாததாக மாற்றின.

கலஶப்தமஹாஹம்ஸம் மாக்யாநபராம்புஜம் । கதாவிஸ்தீர்ணஸலிலம் கார்ஷ்ண வேதமஹாஹ்ரதம்॥௧.

கலசங்களின் ஓசை பெரிய அன்னமாக, கதைகளின் தாமரை மலராக, விரிந்த கதை நீராக, கிருஷ்ணபுத்திரனுக்குச் சொந்தமானது இந்த வேதப் பெருங்குளம்.

ததிதம் பாரதாக்யாநம் பஹ்விர்தம் ஶ்ருதிவிஸ்தரம் । தத்த்வதோ ஜ்ஞாதுகாமோऽஹம் பகவம்ஸ்த்வாமுபஸ்திதஃ॥௧.

எனவே, பல அர்த்தங்களும், பரந்த பொருளும் கொண்ட இந்த பாரதக் கதையை அதன் உண்மையான சாரத்துடன் அறிய விரும்பி, பகவானே, உம்மை அடைந்துள்ளேன்.

கஸ்மாந்மாநுஷதாம் ப்ராப்தோ நிர்குணோऽபி ஜநார்தநஃ । வாஸுதேவோ ஜகத்ஸூதி-ஸ்திதி-ஸம்யமகாரணம்॥௧.

எந்த காரணத்தால், எல்லா குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட ஜனார்த்தனன், இந்த உலகத்தை உருவாக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் காரணமான வாசுதேவன், மனிதராக பிறந்தான்?

கஸ்மாச்ச பாண்டுபுத்த்ராணாமேகா ஸா த்ருபதாத்மஜா । பஞ்சாநாம் மஹீஷீ க்ரு'ஷ்ணா ஹ்யத்ர நஃ ஸம்ஶயோ மஹாந்॥௧.

பாண்டுவின் ஐந்து மகன்களுக்கும் ஒரே மனைவியாக திருபதரின் மகள் கிருஷ்ணை ஏன் இருந்தாள்? இதில் எங்களுக்கு பெரிய சந்தேகம் உள்ளது.

பேஷஜம் ப்ரஹ்மஹத்யாயா பலதேவோ மஹாபலஃ । தீர்தயாத்ராப்ரஸங்கேந கஸ்மாச்சக்ரே ஹலாயுதஃ॥௧.

பிரம்மஹத்தி பாவத்தை போக்க, பலம் மிகுந்த பலதேவன் ஏன் தன் கோலை எடுத்துக்கொண்டு தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொண்டான்?

கதஞ்ச த்ரௌபதேயாஸ்தேऽக்ரு'ததாரா மஹாரதாஃ । பாண்டுநாதா மஹாத்மாநோ வதமாபுரநாதவத்॥௧.

மனைவியில்லாத த்ரௌபதியின் மகன்கள், பெரும் வீரர்கள், பாண்டுவின் மகான்மார்கள், பாதுகாப்பில்லாதவர்கள் போல, எவ்வாறு மரணத்தை அடைந்தார்கள்?

ஏதத்ஸர்வம் விஸ்தரஶோ மமாக்யாதுமிஹார்ஹஸி । பவந்தோ மூடபுத்தீநாமவபோதகராஃ ஸதா॥௧.

இவை எல்லாவற்றையும் விரிவாக எனக்கு விளக்க வேண்டும்; ஏனெனில், நீங்கள் எப்போதும் குழப்பமடைந்தவர்களுக்கு அறிவைத் தருபவர்கள்.

இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா மார்கண்டேயோ மாஹமுநிஃ । தஶாஷ்டதோஷரஹிதோ வக்தும் ஸமுபசக்ரமே॥௧.

இவ்வாறு அவன் சொன்னதை கேட்ட மார்கண்டேயர், பெரிய முனிவர், பத்து எட்டுப் பிழைகளிலும்கூட இல்லாதவர், பேசத் தொடங்கினார்.

மார்கண்டேய உவாச க்ரியாகாலோऽயமஸ்மாகம் ஸமப்ராப்தோ முநிஸத்தம । விஸ்தரே சாபி வக்தவ்யே நைஷ காலஃ ப்ரஶஸ்யதே॥௧.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: முனிவரே, இப்போது நமக்கு கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. ஆனால் விரிவாகப் பேசுவதற்கு இது சரியான தருணம் அல்ல.

யே து வக்ஷ்யந்தி வக்ஷ்யேऽத்ய தாநஹம் ஜைமிநே தவ । ததா ச நஷ்டஸந்தேஹம் த்வாம் கரிஷ்யந்தி பக்ஷிணஃ॥௧.

இன்று யார் பேசப்போகிறார்கள் என்பதை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், ஜைமினி. அந்தப் பறவைகள் உன் சந்தேகங்களைத் தீர்க்கும்.

பிங்காக்ஷஶ்ச விபோதஶ்ச ஸுபுத்த்ரஃ ஸுமுகஸ்ததா । த்ரோணபுத்ராஃ ககஶ்ரேஷ்டாஸ்தத்த்வஜ்ஞாஃ ஶாஸ்த்ரசிந்தகாஃ॥௧.

பிங்காக்ஷன், விபோதன், சுபுத்திரன், சுமுகன்—இவர்கள் எல்லாம் திரோணனின் மகன்கள்; பறவைகளில் சிறந்தவர்கள், உண்மையை அறிந்தவர்கள், சாஸ்திரங்களை ஆராய்பவர்கள்.

வேதஶாஸ்த்ரார்தவிஜ்ஞாநே யேஷாமவ்யாஹதா மதிஃ । விந்த்யகந்தரமத்யஸ்தாஸ்தாநுபாஸ்ய ச ப்ரு'ச்ச ச॥௧.

வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் பற்றிய அர்த்தத்தைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளும் புத்திசாலிகள் அவர்கள். அவர்கள் விந்திய மலையின் குகைகளில் வசிக்கிறார்கள்; அவர்களை அணுகி, உன் கேள்விகளை கேள்.

ஏவமுக்தஸ்ததா தேந மார்கண்டேயேந தீமதா । ப்ரத்யுவாசர்ஷிஶார்தூலோ விஸ்மயோத்புல்லலோசநஃ॥௧.

அப்போது அந்த அறிவுள்ள மார்கண்டேயர் இவ்வாறு கூறியதும், முனிவர்களில் சிறந்தவர் ஆச்சரியத்துடன் கண்கள் பெரிதாகி பதிலளித்தார்.

ஜைமிநிருவாச அத்யத்புதமிதம் ப்ரஹ்மந் ககவாகிவ மாநுஷீ । யத் பக்ஷிணஸ்தே விஜ்ஞாநமாபுரத்யந்ததுர்லபம்॥௧.

ஜைமினி சொன்னார்: பிரம்மனே, இது மிக அதிசயமானது! பறவைகளின் பேச்சு மனிதர்களைப் போலவும், அவர்கள் பெற்றுள்ள அறிவு மிகவும் அரிதானதாகவும் உள்ளது.

திர்யக்யோந்யாம் யதி பவஸ்தேஷாம் ஜ்ஞாநம் குதோऽபவத் । கதஞ்ச த்ரோணதநயாஃ ப்ரோச்யந்தே தே பதத்ரிணஃ॥௧.

அவர்கள் விலங்குகளாகப் பிறந்திருக்க, அவர்களுக்கு அந்த அறிவு எப்படிப் பிறந்தது? மேலும், திரோணனின் மகன்கள் எப்படிப் பறவைகளாக அழைக்கப்படுகிறார்கள்?

கஶ்ச த்ரோணஃ ப்ரவிக்யாதோ யஸ்ய புத்ரசதுஷ்டயம் । ஜாதம் குணவதாம் தேஷாம் தர்மஜ்ஞாநம் மஹாத்மநாம்॥௧.

அந்த புகழ்பெற்ற திரோணன் யார்? அவருடைய நால்வரும் நல்ல பண்பும் தர்ம அறிவும் கொண்ட மகான்கள் என்று ஏன் அழைக்கப்படுகிறார்கள்?

மார்கண்டேய உவாச ஶ்ரு'ணுஷ்வாவஹிதோ பூத்வா யத்வ்ரு'த்தம் நந்தநே புரா । ஶக்ரஸ்யாப்யஸரஸாம் சைவ நாரதஸ்ய ச ஸங்கமே॥௧.

மார்கண்டேயர் சொன்னார்: நீ கவனமாகக் கேள்; நந்தன வனத்தில், சக்ரன் மற்றும் நாரதர் சந்தித்த இடத்தில் நடந்ததை நான் சொல்கிறேன்.

நாரதோ நந்தநேऽபஶ்யத் பும்ஶ்சலீகணமத்யகம் । ஶக்ரம் ஸுராதிராஜாநம் தந்முகாஸக்தலோசநம்॥௧.

நாரதர் நந்தன வனத்தில், பெண்கள் கூட்டத்திலிருந்த தேவர்களின் ராஜா சக்ரனை, அவருடைய பார்வை அந்த பெண்களின் முகத்தில் உறுதியாய் நிலைத்திருந்ததைப் பார்த்தார்.

ஸ தேநர்ஷிவரிஷ்டேந த்ரு'ஷ்டமாத்ரஃ ஶசீபதிஃ । ஸமுத்தஸ்தௌ ஸ்வகம் சாஸ்மை ததாவாஸநமாதராத்॥௧.

அந்த முனிவரை சக்ரன் பார்த்தவுடன், உடனே எழுந்து, மரியாதையுடன் தன் இருக்கையை அவருக்குக் கொடுத்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா பலவ்ரு'த்ரக்நமுத்திதம் த்ரிதஶாங்கநாஃ । ப்ரணேமுஸ்தாஶ்ச தேவர்ஷி விநயாவநதாஃ ஸ்திதாஃ॥௧.

வலிமைமிக்க வ்ருத்ரனை அழித்த சக்ரன் எழுந்ததைப் பார்த்து, தேவ பெண்கள் அவருக்கும், அந்த முனிவருக்கும் பணிவுடன் வணங்கி நின்றார்கள்.