மார்கண்டேயபுராணம்

பரம புனிதமான காலத்தின் தொடக்கத்தில், தேவர்கள், ஏழு முனிவர்கள், இந்திரன், மனு மற்றும் மனுவின் மக்களாகிய அரசர்கள்—all these were created along with Manu, and at the end of their time, they dissolve just as before. இவை அனைத்தும் மன்வந்தர காலத்தில் உருவாகின்றன, மறுபடியும் அழிகின்றன. ஒரு மன்வந்தர காலத்தில் நான்கு யுகங்கள் உள்ளன; அவை எழுபத்து ஒன்று (71) மற்றும் சிறிது கூடுதல் அளவில் இருக்கின்றன. இப்போது, மனித வருடங்களில் ஒரு மன்வந்தரத்தின் கால அளவை நான் விளக்குகிறேன்: முப்பது கோடி வருடங்கள் முழு கணக்காகும், மேலும் அறுபத்து ஆறு நியுதாக்கள் (66 niyutas) கூட சேர்க்கப்படுகின்றன. அதோடு இருபது ஆயிரம் வருடங்கள் கூட சேர்க்கப்படுகின்றன; இதனால் அந்த காலம் சிறிது அதிகமாகிறது. இதுவே மன்வந்தர என்று அழைக்கப்படுகிறது. இப்போது, தெய்வீக வருடங்களில் இதன் கணக்கை கேளுங்கள்: எட்டாயிரம் தெய்வீக வருடங்கள், மேலும் ஐம்பத்து இரண்டு ஆயிரம் வருடங்கள் கூட சேர்க்க வேண்டும். இந்த மன்வந்தர காலம் பதினான்கு மடங்காகும்; இதுவே பிரம்மாவின் ஒரு நாள் என்று அறியப்படுகிறது. அந்த நாளின் முடிவில், நைமித்திக பிரளயம் எனும் அழிவு நிகழ்வதாக ஞானிகள் அறிவுறுத்துகின்றனர். இந்த பிரளயத்தில் பூமி, வானம், மற்றும் சொர்கம்—all these are destroyed; அவை அழிந்து போகின்றன, ஆனால் மகர்லோகம் (Maharloka) மட்டும் நிலைத்திருக்கிறது. ஆனால் அந்த உலகத்தில் வாழ்பவர்கள், அதிக வெப்பத்தால், ஜனலோகத்திற்கு (Janaloka) செல்ல வேண்டும். அந்த மூன்று உலகங்கள்—all covered by a single ocean—அதில் பிரம்மா இரவு நேரத்தில் தூங்குகிறார். அந்த இரவு, அவரது நாளுக்கு சமமான அளவில் உள்ளது; அதன் முடிவில், மீண்டும் படைப்பு நிகழ்கிறது. இப்படியே, பிரம்மாவின் ஒரு வருடம் உருவாகிறது, மேலும் நூறு வருடங்கள் கூட. அந்த நூறு வருடங்கள் பரம அளவாகும்; ஐம்பது வருடங்கள் பரார்த்தம் (parārdha) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு, ஓர் பரார்த்தம் முடிவடைந்தது; அதன் முடிவில், மிகப்பெரிய கல்பம்—பத்ம கல்பம் (Padma Kalpa)—நிகழ்ந்தது. இப்போது நடக்கும் இரண்டாவது பரார்த்தத்தில், முதல் கல்பம் வாராஹ கல்பம் (Vārāha Kalpa) என்று கருதப்படுகிறது. இவை அனைத்தும் பிரம்மாவின் படைப்புகள்; அவர் பிறந்தது வெளிப்படாதது. அவர் இரவு முடிவில் விழித்ததும், ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் இவை உருவாகின்றன. இப்போது, நகரங்கள் மற்றும் பிற குடியிருப்புகள் பற்றியும் கூறப்படுகிறது. மதிலும், அகழியும் இல்லாத குடியிருப்பு 'கர்வடா' (kharvata) என்று அழைக்கப்படுகிறது; கிளை நகரங்கள், அமைச்சரின் பகுதிகள், மற்றும் வசல் அரசர்களால் ஆளப்படும் பகுதிகள் மற்ற வகைகள். அதேபோல், பெரும்பாலும் சுத்ரர்கள் வாழும், அவர்களது செழுமையும் விவசாய உழைப்பும் கொண்ட, வயல்கள் மற்றும் பயன்படுத்தக்கூடிய நிலங்களில் அமைந்த குடியிருப்புகள் கிராமங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. மற்ற குடியிருப்புகள், மக்கள் குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக அமைத்தவை, நகரங்கள் மற்றும் பிறவற்றைத் தவிர, மனிதர் வாழும் இடங்கள் என்று அறியப்படுகின்றன. கிராமத்தில், பெரும்பாலும் ஒழுங்கற்ற, வலிமைசாலி, பிறரின் நிலத்தில் பயிர் இல்லாமல் சுற்றும் ஒருவர் 'ட்ரமீ' (dramī) என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் அரசரின் அருளில் பாதுகாப்பை பெறுகிறார். மற்றொரு வகை, கோமகன்கள் வாழும், சந்தை இல்லாத, கார்களில் பொருட்கள் ஏற்றி, எங்கும் பசுக்கள் கொண்டு செல்லும் குடியிருப்பு 'கோஷா' (ghoṣa) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு, நகரங்கள் மற்றும் பிற குடியிருப்புகளை உருவாக்கி, மக்கள் தங்களுக்காக, ஜோடிகளுக்காக, குடியிருப்புகளை அமைத்தனர். முன்பு போல, அவர்கள் வீடுகளை மரங்களின் அருகில் கட்டினார்கள்; இதை நினைத்து, அவர்கள் வீடுகளை அதேபோல் அமைத்தனர். மரத்தின் கிளைகள் பல்வேறு திசைகளில் செல்லும் போல, சில வளைந்து, சில உயர்ந்து, அவர்கள் வீடுகளின் கிளைகளை அந்த மாதிரி அமைத்தனர். முன்னால், ஆசை நிறைவேற்றும் மரங்களின் கிளைகள் வீடுகளின் கம்பிகளாக, பீம்களாக மாறின; அவை வீடுகளின் கட்டுமானமாக ஆனது. இப்போது, ஜோடிகளை அழித்த பின்னர், மக்கள் வாழ்வாதாரம் பற்றி யோசித்தனர், ஏனெனில் ஆசை நிறைவேற்றும் மரங்கள் மற்றும் அவற்றின் தேனும் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டது. துயரம், தாகம், பசி ஆகியவற்றால் அவதிப்பட்டு, அந்த மக்கள், திரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில், வெற்றியை அடைந்தனர். மற்ற வாழ்வாதார வழிகள் தோல்வியடைந்தபோது, அவர்களுக்கு பெருமளவு மழை பொழிந்தது; அந்த மழையால், தாழ்வான இடங்களில் நீர் தேங்கியது. மழையுடன், ஓடைகள், வாய்க்கால்கள் உருவாகின, நதிகள் ஓடின; முன்னர் பூமியில் வந்த சிறு நீர் அளவு அதிகமானது. பூமி மற்றும் நீர் இணைந்தபோது, தாவரங்கள் தோன்றின; பண்ணையிலும், காட்டிலும், உழுதல் அல்லது விதை இடாமல், பதினான்கு வகையான தாவரங்கள் தோன்றின. மலர் மற்றும் பழம் தரும் மரங்கள், கொடிகள், சீசனில் பிறந்தன; ஆனால், இந்த தாவரங்கள் முதன்முறையாக திரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில் தோன்றின. அந்த தாவரங்களால், மக்கள் திரேதா யுகத்தில் வாழ்ந்தனர்; ஆனால், அப்போது, ஆசையும், பேராசையும் திடீரென எழுந்தது. அப்போது, அவர்கள் நதிகள், வயல்கள், மலைகள், மரங்கள், கொடிகள், மூலிகைகள்—all these were appropriated for themselves, each according to their strength and sense of justice. இந்த குறை காரணமாக, மூலிகைகள் அவர்களது கண்முன்னே மறைந்தன; பல மூலிகைகள் ஒரே நேரத்தில் அழிந்தன, ஞானி; இதனால் மூலிகைகள் இழந்தன. மூலிகைகள் இழந்ததும், மக்கள் குழப்பமடைந்தனர்; மீண்டும், பசியில் அவதிப்பட்டு, பிரம்மா, பரம ஆண்டவரிடம் புகலடைந்தனர்.