மார்கண்டேயபுராணம்

அந்தக் காலத்தில், மனிதர்கள் நதிகள், ஏரிகள், கடல்கள், மலைகள் என பல்வேறு இடங்களில் சுதந்திரமாகச் சுற்றித் திரிந்தார்கள். அவர்களுக்கு வெப்பமும், குளிரும் மிக மென்மையாகவே இருந்தது; இயற்கைச் சூழலின் இனிமையை மட்டும் அனுபவித்து, அவர்கள் மனம் முழுவதும் சந்தோஷமாக இருந்தனர். அறிவாளி, அவர்கள் புலன்களின் பொருள்களில் இயற்கையாகவே திருப்தியை அடைந்தனர்; அவர்களுக்குள் விரோதம், பகை, பொறாமை என்பவை எதுவும் இல்லை. அவர்கள் எங்கும் சுற்றித் திரிந்து, மலைகளிலும், கடல் கரையிலும் தங்கினார்கள்; நிலையான வீடுகள் இல்லாமல், ஆசையில்லாமல், மனதில் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார்கள். பின்னர், இறைச்சி உண்ணும் பிசாசுகள், பாம்புகள், அசுரர்கள், பொறாமை கொண்டவர்கள், விலங்குகள், பறவைகள், முதலைகள், மீன்கள், மற்றும் பிற உயிரினங்கள் தோன்றின. இவை குறைந்த பிறவி கொண்டவர்கள், முட்டையிலிருந்து பிறந்தவர்கள், தர்மமற்ற செயல்களின் பிள்ளைகள். அந்தக் காலத்தில் வேர், பழ, பூ, பருவங்கள், வருடங்கள் எதுவும் இல்லை. அந்த நாள்களில், காலம் எப்போதும் இனிமையாக இருந்தது; அதிக வெப்பம், அதிக குளிர் எதுவும் இல்லை. காலம் செல்லும் போது, அற்புதமான சாதனைகள் ஏற்பட்டன. காலை மற்றும் மதியத்தில் அவர்கள் திருப்தியடைந்தார்கள்; எப்போது வேண்டுமானாலும், முயற்சி இல்லாமல் திருப்தி கிடைத்தது. ஆனால், சிலர் ஆசை கொண்டபோது, மனம் முயற்சி செய்ய தொடங்கியது; நீரின் நுண்மை மூலம் பல இனிமையான சாதனைகள் தோன்றின. பின்னர், மற்றொரு வகை உயிரினங்கள் தோன்றின; இவை அனைவருக்கும் ஆசையை நிறைவேற்றும் சக்தி கொண்டவை. அவர்களது உடல்கள் சுத்தம் செய்ய வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல், எப்போதும் இளமையுடன் இருந்தார்கள். எந்த எண்ணமும் இல்லாமல், உயிர்கள் இரட்டையாகப் பிறந்தன; ஒரே வடிவம், ஒரே நேரத்தில் பிறந்து, ஒரே நேரத்தில் இறந்தன. அவர்கள் ஆசையோ, வெறுப்போ இல்லாமல், ஒருவருக்கொருவர் சமமாக வாழ்ந்தார்கள்; எல்லோரும் ஒரே வடிவம், ஒரே ஆயுளுடன், உயர்வு-தாழ்வு இல்லாமல் இருந்தனர். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள், மனிதர்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஆயுளுடன், துயரம், பேரழிவு இல்லாமல் வாழ்ந்தனர். ஆனால், சில நேரங்களில், சில இடங்களில், பூமி முழுவதும் அதிதிருஷ்டம் பெற்றிருந்தது; காலம் செல்லும் போது, உயிர்கள் தங்களது இயற்கைப்படி அழிந்தன. இவ்வாறு, அந்த அற்புதங்கள் மெதுவாக எல்லா இடங்களிலும் அழிந்தன; எல்லாம் அழிந்தபோது, மக்கள் வானிலிருந்து கீழே விழுந்தார்கள். பெரும்பாலும், ஆசையை நிறைவேற்றும் மரங்கள்—'வீடு மரங்கள்'—தோன்றின; அவர்களுக்கு எல்லா அனுபவங்களும் அந்த மரங்களிலிருந்து கிடைத்தது. அவர்கள் அந்த மரங்களில், திரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில் வாழ்ந்தார்கள். பின்னர், காலம் செல்லும் போது, திடீரென ஆசை அவர்கள் உள்ளத்தில் எழுந்தது. மாதம் மாதம், பருவம் எழும்பும் போது, கருத்து மீண்டும் மீண்டும் ஏற்பட்டது; ஆசை எழும்பும் போது, அந்த 'வீடு மரங்கள்'—மற்ற மரங்களில், பெரிய கிளைகள் விழுந்தன; பழங்களில் துணிகள், ஆபரணங்கள் உருவாகின. அந்த மரங்களில், அவர்களுக்கு மணமும், நிறமும், ருசியும் கொண்ட தேன், பலமானது, புளிப்பில்லாதது, ஒவ்வொரு குழியில் உருவானது. இதையுடன், அவர்கள் திரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில் வாழ்ந்தார்கள்; காலம் செல்லும் போது, அவர்கள் மீண்டும் பேராசையால் நிரம்பினர். அவர்கள் அந்த மரங்களை பிடித்து, மனதில் சொந்தம் என்ற எண்ணம் கொண்டார்கள்; அந்த தவறான நடத்தை காரணமாக, அந்த பெரிய மரங்களும் அவர்கள் வாழ்க்கையில் அழிந்தன. பின்னர், வெப்பம்-குளிர், பசிக்குடி போன்ற இரட்டைப் பொருள்கள் தோன்றின; அவற்றை எதிர்க்க, அவர்கள் முதலில் வீடுகள் கட்ட தொடங்கினார்கள். மருப்பாலம், கோட்டை, மலை, குகை போன்ற இடங்களில், அவர்கள் பாதுகாப்பாக தங்கினர்; மரம், மலை, நீர் சூழ்ந்த இடங்களில், அவர்கள் பாதுகாப்புக்காக உறைவிடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அவர்கள் செயற்கை கோட்டைகளையும் கட்டினார்கள்; தங்களது விரல்களை அளவாகக் கொண்டு, பயன்பாட்டிற்காக அளவுகள் நிர்ணயித்தனர். அளவுகளில், பரமாணு மிகச் சிறிய துகள்; அதன் பிறகு தூசு, பூமித் தூசு, முடி முனை, முட்டை, புழு, பின்னர் பார்லி விதை. ஒவ்வொன்றும் முன் அளவின் எட்டுமடங்கு; எட்டு பார்லி விதைகள் ஒரு அங்குலம், ஆறு அங்குலம் ஒரு பாதம், இரண்டு பாதங்கள் ஒரு வித்தஸ்தி. இரண்டு வித்தஸ்திகள் ஒரு ஹஸ்தம் (கை), நான்கு ஹஸ்தம் ஒரு விலையின் நீளம், ஒரு தடியும், நாடிகா அளவும். இரண்டாயிரம் விலைகள் ஒரு கவ்யூதி, அதன் நான்கு மடங்கு யோஜனம்; இது உயர்ந்த அளவாக அறிவாளிகள் கூறியுள்ளனர். நான்கு வகை கோட்டைகளில், மூன்று இயற்கையாக தோன்றும்; நான்காவது, செயற்கை கோட்டை, அவர்கள் முயற்சியால் கட்டினர். நகரம், சிறிய கோட்டைக்கிராமம், உரல் வடிவ இடம், கிளை நகரம், குடியிருப்பு—all இவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. கிராமம், மாடுகள், தனி வீடுகள், உயர்ந்த தடுப்புகள், சுற்றிலும் அகழிகள் கொண்டது. நகரம், அரை யோஜன அகலம், நீளத்தின் எட்டில் ஒன்று அகலம், கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி சாய்ந்த, தூய பம்பு வாயில்கள். சிறிய கோட்டைக்கிராமம், அதில் பாதி அளவு; குடியிருப்பு அதில் கால்பது; உரல் வடிவ இடம் அதைவிட சிறியது, அதன் முடிவில் அளவிடப்படுகிறது. சுவர், அகழி இல்லாத நகரம் அல்லது குடியிருப்பு 'கர்வடா' என அழைக்கப்படுகிறது; கிளை நகரம், அமைச்சர்கள், நிலக்காரர்கள், நில உரிமையாளர்கள் வாழும் இடம். அதேபோல், பெரும்பாலும் சுத்ரர்கள் வாழும், விவசாயத்தில் சிறந்த, வளமான நிலத்தில் அமைந்த கிராமங்கள். மற்ற எந்த குடியிருப்பும், நகரம் போன்றவற்றைத் தவிர, குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்கு மக்கள் அமைக்கின்ற இடம், மனிதர்களின் குடியிருப்பாக அறியப்படுகிறது. 'குடியிருப்பு' என அழைக்கப்படும் இடம், பெரும்பாலும் சட்டமின்றி, விவசாய நிலம் இல்லாமல், வலிமை வாய்ந்தவர்கள் அயல் நாட்டில் வாழும் இடம்; அரசரால் விரும்பப்படுபவர்களுக்கு இது புகலிடம். 'கோஷம்' என்பது, கால்நடை வளர்ப்பவர்கள், தங்கள் பொருட்களை வண்டிகளில் ஏற்றி, சந்தை இல்லாமல், எங்கே வேண்டுமானாலும் பசுக்கள் உடன் வாழும் இடம். இவ்வாறு, அவர்கள் தங்களுக்கு நகரங்கள் மற்றும் பிற குடியிருப்புகளை உருவாக்கி, இரட்டைப் குடும்பங்களுக்கு வீடுகள் கட்டினர். முன்பு போல, மரங்களருகே வீடுகள் கட்டினர்; இவை அனைத்தையும் நினைத்து, அந்த மக்கள் தங்களது குடியிருப்புகளை அமைத்தனர்.