மார்கண்டேயபுராணம்

அந்த நேரத்தில், நாகர்களின் தலைகளில் ஒளி வீசும் ரத்தினக்கிரீடங்கள், சுவஸ்திக சின்னத்துடன் தெளிவாக பிரகாசித்தன. அவர்களின் அழகிய வடிவங்களைப் பார்த்து, அந்த அரசகுமாரனின் கண்கள் ஆச்சரியத்தில் பெரிதாக விரிந்தன. அன்போடு சிரித்தவாறு அவர், “அருமை, பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே!” என்று பாராட்டினார். உடனே அந்த இரு நாகர்கள், தங்கள் தந்தை நாகர்களின் அதிபதியைக் குறித்து அவருக்குச் சொன்னார்கள். அங்கே அவர், தேவர்களாலும் மதிக்கப்படும் அச்வதர நாகனைப் பார்த்தார். பின்னர், அந்த அரசகுமாரன் அழகிய பாதாள உலகத்தையும் கண்டார். அந்த உலகம் இளம் மற்றும் வயதான நாகப் பிள்ளைகளாலும், இங்கும் அங்கும் விளையாடும் நாக கன்னியர்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அவர்கள் காதுகளில் அழகிய குண்டலங்களும், வானில் நட்சத்திரங்கள் போல பிரகாசிக்கும் மாலைகளும் அணிந்திருந்தார்கள். வேறு இடங்களில், வீணை மற்றும் புல்லாங்குழல் இசையோடு பாடல்கள் ஒலித்தன. நாகர்களின் வீடுகள், மிருதங்கம் மற்றும் வீணை இசையால் நிரம்பியிருந்தன. இந்த பாதாள உலகத்தை பார்த்தபடி, சத்ருஜிதின் மகன் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்தார். அந்த இரு அன்பான நாகர்களுடன், அவர் பகைவர்களை வெல்வோனாகிய அரசகுமாரன், நாக அரசனின் அரண்மனையில் நுழைந்தார். அங்கு, அவர்கள் தெய்வீக மாலைகளும், அழகிய ஆடைகளும், ரத்தினக் குண்டலங்களும் அணிந்த, பெரிய ஆன்மாவுடைய நாக அரசனைப் பார்த்தார்கள். அவர் தூய முத்து மாலைகளால், வளையல்களால், மற்றும் ஒளிவீசும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பொன்னினால் செய்யப்பட்ட சிங்காசனத்தில் வீற்றிருந்தார். அவரது உருவம், ரத்தின வலைகளாலும், பவளம் மற்றும் வைடூரியக் கற்களாலும் அழகுபடுத்தப்பட்டிருந்தது. அந்த இரு நாகர் பிள்ளைகள், “இவர் எங்கள் தந்தை” என்று கூறி அவரை அறிமுகப்படுத்தினார்கள். “இவர் குவலயாஸ்வன் என்ற வீரன்” என்று அறிமுகம் செய்து, ரிதத்வஜன் நாக அரசனின் பாதங்களில் வணங்கினார். நாக அரசன் அவரை எழுப்பி, உரமுள்ள அன்பில் கட்டிப்பிடித்து, அவரது தலையை மணம் வீசியவாறு, “நீண்ட ஆயுள் வாழ்க!” என்று ஆசீர்வதித்தார். “நீ பகைவர்களை வென்று, உன் பெற்றோருக்கு சேவை செய்ய வேண்டும், பிள்ளையே! நீ இல்லாதபோதிலும், நல்லவர்களின் குணங்கள் எப்போதும் பேசப்படும். உன்னாலும் என் பிள்ளைகளாலும் இந்த அரிய பண்புகள் வெளிப்பட்டுள்ளன; நீ அவற்றில் மேலும் வளர வேண்டும், உன் சிந்தனை, சொல், செயல் மூலமாக. ஒரு நல்லவரின் வாழ்க்கை புகழ்பெற்றது; பண்பில்லாதவன் உயிருடன் இருந்தாலும், இறந்தவனாகவே இருக்கிறான். நல்லவர்கள் பெற்றோருக்குத் திருப்தி தருவார்கள், பகைவர்களுக்கு மன வேதனை தருவார்கள். தன் நன்மைக்காகவும், மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்று, அவர் தேவர்கள், பித்ருக்கள், பிராமணர்கள், நண்பர்கள், உதவி நாடுபவர்கள், துன்புறுபவர்கள் ஆகியோருக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பார். உறவினர்களும் நல்லவரின் நீண்ட ஆயுளை விரும்புவார்கள்; பழித்துரை இல்லாத, துன்புற்றவர்களுக்கு கருணை காட்டும் நல்லவரின் பிறப்பு, துன்பத்தில் ஆட்பட்டவர்களுக்கு பயன் தரும். இதுபோன்று அந்த வீரனிடம் சொன்ன பிறகு, நாக அரசன் மீண்டும் அவரை நோக்கி, குவலயாஸ்வனை வழிபட விரும்பினார். குளிப்பு மற்றும் பிற நிகழ்ச்சிகளை முறையாகச் செய்து முடித்த பின், அவர் தேனீர் மற்றும் விருப்பமான உணவு, இன்பங்களை அனுபவித்தார். பின்னர், குவலயாஸ்வனுடன், சந்தோஷமான உரையாடல்களில் ஈடுபட்டு, சிறிது காலம் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கினார்கள். அவரது அமைதியான தந்தையின் அனுமதியுடன், சத்ருஜிதின் மகன் அந்த நாக அரசன் கேட்டபடி செய்தார். தன் பிள்ளைகளும், அரசகுமாரர்களும் கூட, அந்த உண்மையுள்ள பெரிய நாக அரசன், மகிழ்ச்சியோடு, தன்னடக்கம் கொண்டு, தேவையானபடி உணவு மற்றும் தேனீர் அருந்தி, இன்பங்களை அனுபவித்தார். இந்நிலையில், அலர்கன் கேட்டான்: “கிருஹஸ்தாசிரமத்தை ஏற்றவர்களின் கடமை என்ன? கர்மங்களை செய்யாமல் இருந்தால் எந்த பந்தம் உண்டு? செய்யும் போது என்ன உயர்வு கிடைக்கும்? மனிதர்களுக்கு என்ன நன்மை தரும்? கிருஹஸ்தர் எதை தவிர்க்க வேண்டும்? இந்த விஷயங்களை சரியாக விளக்குங்கள்.” மடாலசா பதிலளித்தாள்: “பிள்ளையே, கிருஹஸ்த வாழ்கையை ஏற்றவனால்தான் இந்த உலகம் முழுவதும் நிலைக்கிறது; அதனால் அவன் உலகங்களை வென்று, விரும்பிய குறிக்கோளையும் அடைகிறான். பித்ருக்கள், முனிவர்கள், தேவர்கள், உயிரினங்கள், மனிதர்கள், புழுக்கள், பூச்சிகள், பறவைகள், மிருகங்கள், அசுரர்கள்—இவர்கள் அனைவரும் கிருஹஸ்தரால் வாழ்கின்றனர்; அவனை நோக்கி, ‘இவன் எங்களுக்கு தருவானா?’ எனக் காத்திருக்கின்றனர். இவள் மூவரும் உருவம் கொண்ட பசு, எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரம்; இதில் பிரபஞ்சம் நிலைத்துள்ளது, காரணமாகவும் கருதப்படுகிறது. அவளது முதுகு ருக்வேதம், நடுவில் யஜுர்வேதம், தலை மற்றும் வாயில் ஸாமவேதம்; கொம்புகள் யாகமும் தானமும், உடல் நல்லவர்களின் ஸ்தோத்திரங்களும். அவளது கழிவில் அமைதி மற்றும் ஊட்டம், உறுப்புகள் வர்ணங்கள் மற்றும் ஆஸ்ரமங்கள்; அவளைப் பேணும் வரை உலகங்கள் குறையாமல், நிலைத்திருக்கும். ‘ஸ்வாஹா’, ‘ஸ்வதா’, ‘வஷட்’, ‘ஹந்த’ என்ற நான்கு பாலும் அவளது நான்கு பையில்கள். தேவர்கள் ‘ஸ்வாஹா’ பாலை, பித்ருக்கள் ‘ஸ்வதா’ பாலை, முனிவர்கள், தேவர்கள், பிசாசுகள், அசுரர்கள் ‘வஷட்’ பாலை, மனிதர்கள் ‘ஹந்த’ பாலை தொடர்ந்து அருந்துகின்றனர். இந்த வேதமயமான பசுவே அனைவரையும் ஊட்டுகின்றாள். இதனை அழிப்பவன், மிக மோசமான பாவங்களைச் செய்பவன், ஆழ்ந்த இருளில் வீழ்வான். ஆனால், தன் பசுக்களும், தேவர்களும், பிற உயிர்களும் சரியான நேரத்தில் பால் அருந்தும்படி செய்யும் மனிதன், சுவர்க்கத்தை அடைவான். ஆகையால், பிள்ளையே, மனிதன் தன் உடலைப் போல், தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், மனிதர்கள் மற்றும் உயிரினங்களை தினமும் ஊட்ட வேண்டும். ஆகவே, தூய்மையுடன், பாதுகாப்புடன், எப்போதும் கவனமாக, தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், ப்ரஜாபதி மற்றும் பிறருக்குப் பொருத்தமான நேரத்தில் அர்ப்பணங்கள் செய்ய வேண்டும். தேவர்களை மணமுள்ள மலர்களால் வழிபட்ட பிறகு, அக்கினிக்குப் படையல் செய்து, விதிப்படி பாகங்களை வழங்க வேண்டும். வீட்டில் ப்ரஹ்மா மற்றும் விஸ்வதேவர்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; தன்வந்திரிக்கு வடகிழக்கில் இட வேண்டும். கிழக்கில் இந்திரனுக்கு, தெற்கில் யமனுக்கு, மேற்கு பக்கம் வருணனுக்கு, வடக்கில் சோமனுக்கு அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.” இவ்வாறு அந்தச் சிறப்பான நிகழ்வுகள், நாகலோகத்தின் அதிசயங்கள் மற்றும் கிருஹஸ்த தர்மத்தின் பெருமை அங்கு வெளிப்பட்டன.