மார்கண்டேயபுராணம்

ராஜா ஹரிச்சந்திரன் தனது மனைவி மற்றும் மகனுடன் அனுபவித்த துயரமும், அவமானமும் மிகுந்த நிலையிலிருந்தார். அந்த நேரத்தில், அவரது மனைவி, கணவரும் மகனும் துயரத்தில் வாடும் 모습을 பார்த்து மனம் கலங்கினாள். கணவரின் கையிலிருந்த ஊன்றுகோல் அவளுக்கு வெறுப்பை ஏற்படுத்தியது. அவளது அகன்ற கண்கள் குழப்பத்தில் மூடப்பட்டன; அவள் சிறிது நேரம் தன் உணர்வுகளை மீட்டுக் கொண்டு, துடிதுடி கலந்த குரலில் பேசத் தொடங்கினாள். "அருகமற்ற, கருணையற்ற, சட்டம் தவிர்ந்த, அவமானமான விதியே! உன்னால் இந்த ராஜா, தேவர்கள் சமமானவர், இப்போது சாதாரண சாதியில் வீழ்ந்திருக்கிறார். நீ எங்களை அரசாட்சி இழக்க வைத்தாய், நண்பர்களை விட்டுவிடச் செய்தாய், மனைவியும் மகனும் விற்கும் நிலைக்கு கொண்டு வந்தாய்; இப்போது இந்த ராஜாவை எல்லாம் அவமதிக்கும் சாதியிலே இழைத்தாய். ஐயோ, ராஜா! இன்று நான் தரையில் விழுந்து வாடுகிறேன்; முன்னும் போல யாரும் என்னை எழுப்பி மண்டியிலே அமர்த்தவில்லை. இன்று உன் அரச Umbrella-வும், fly-whisk-வும், yak-tail fan-வும் காணவில்லை; இதையெல்லாம் என்ன விதியின் மாற்றம்?" "முன்னால், நீ நடக்கும்போது மற்ற ராஜாக்கள்கூட உன் சேவகர்களாக இருந்தார்கள்; தங்களது மேலாடைகளைப் பயன்படுத்தி பூமியில் தூசியைத் துடைத்தார்கள். இப்போது, உன் கழுத்தில் ஒரு மனிதக்கொம்பு, உடலில் உடைந்த பானைகள், இறந்தவர்களின்髪களுடன் கூடிய கூந்தல், இந்தக் காட்சிகள் மிகவும் பயங்கரமாக இருக்கின்றன. உருகி வெளிப்படும் கொழுப்பு உலர்ந்த மண்ணில் பூசப்பட்டு, அரை எரிந்த எBones, சாம்பல், மஜ்ஜை—all together, மிகவும் பயமுறுத்தும் வடிவம்." "கழுகுகளும், நாய்களும் அலறும் சத்தத்தில், சிறு பறவைகள் மறைந்து, சுடுகாட்டின் புகை வட்டாரத்தை இருண்டு காட்டுகிறது. இரவில் திரியும் பிசாசுகளுக்கு மகிழ்ச்சியை தரும் வகையில், ராஜா இப்போது சுடுகாட்டில் துயரத்தில் அலைகிறார்." இவ்வாறு கூறி, ராஜாவின் மகள், தந்தையின் கழுத்தை அணைத்து, நூறு நதிகளாய் துயரத்தில் அழுதாள். பின்னர், ராணி, "ராஜா! இது கனவா, அல்லது உண்மையா? தயவு செய்து சொல்லுங்கள்; என் மனம் குழப்பத்தில் உள்ளது," என்று கேட்டாள். "இது உண்மை என்றால், தர்மத்தில் எதிலும் ஆதாரம் இல்லை; பிராமணர்கள், தேவர்கள், பூமி—all worship, all protection—எதிலும் ஆதாரம் இல்லை. தர்மம், சத்தியம், நேர்மை, கருணை—all gone, அதிலும் நீ தர்மத்தில் ஈடுபட்டவராக இருந்தும், உன் ராஜ்யத்தில் இருந்து வீழ்ந்துவிட்டாய்." இவ்வாறு ராணி கூறியதும், ராஜா ஆழ்ந்தためசத்துடன், தன் மனைவியிடம், தாம் எப்படி சாதியில் வீழ்ந்தார் என்பதைப் பகிர்ந்தார். அதற்கு, ராணியும், நீண்ட நேரம் அழுதபின், தன் மகனின் மரணத்தை எப்படி நடந்தது என்று பயத்தில் கூறினாள். ராஜா சொன்னார்: "பிரியமானவளே, நான் நீண்ட காலம் துயரத்தை அனுபவிக்க விரும்பவில்லை; என் விதி என் கையில் இல்லை, என் துயரத்தைப் பாருங்கள். நான் சாதியவரின் அனுமதி இல்லாமல் தீயில் நுழைந்தால், அடுத்த பிறவியில் மீண்டும் சாதியவருக்குப் பணியாளராக வேண்டும். நரகத்தில், வைதரணி நதியில், புழுக்கள் உண்ணும் துயரத்தில், கொழுப்பு, இரத்தம், சதை, நரம்புகள்—all together, துயரத்தை அனுபவிக்க வேண்டும்." "படைகள் போன்ற இலைகளின் காட்டில், ரௌரவ, மகாரௌரவ என்ற பெரிய நரகங்களில், பயங்கரமான விலக்குகள், துயரங்கள்—all waiting for me. துயரத்தின் கடலில் மூழ்கியவருக்கு, மரணமே ஒரே கரை; என் ஒரே மகன், குலத்தைத் தொடரும், இப்போது இல்லை." "நான் வலிமை உடையவன் என்றாலும், விதியின் ஆற்றலில் overwhelmed; எப்படி என் உயிரை விட்டு விட முடியும், நான் அசரீரனாக, துயரத்தில் இருக்கிறேன். ஒருவேளை, துயரத்தில் சிக்கிய மனிதன் பாவம் செய்ய நினைக்கலாம்; ஆனால், மிருக நிலை, அல்லது படை இலை காட்டில், அவ்வளவு துயரம் இல்லை." "வைதரணியில் hook-களால் ஏற்படும் துயரம், மகனை இழந்த துயரம்—இவை சமம்; நான், மகனின் உடல் யாகக் கதிரில் எரிகிறது, துயரத்தில் இருக்கிறேன். நான் வீழ்வேன், என் தவறுகளை மன்னிக்க வேண்டும். அனுமதி பெற்ற பிறகு, நீ பிராமணரின் வீட்டிற்கு செல்லலாம்." "என் வார்த்தைகளை கேள், பிரியமானவளே; நான் கொடுத்ததும், அர்ப்பணித்ததும், பெரியவர்களை மகிழ்வித்ததும்—all these—எல்லாம் நினைத்து, அடுத்த உலகில் என் மகனும் நீயும் எனக்கு மீண்டும் சேர வேண்டும்; இந்த உலகில், என் ஆசை நிறைவேற முடியாது." "நீயும், நகைமுகம் கொண்டவளே, என் மகனைத் தேடி, நான் உன்னுடன் செல்ல விரும்புகிறேன். நான் எப்போதாவது தவறாக, நகைச்சுவையோ, ரகசியமாகவோ, ஏதேனும் சொன்னாலும், நீ அதை மன்னிக்க வேண்டும். ராணி என்ற பெருமையால், அந்த பிராமணரை புறக்கணிக்க வேண்டாம்; எல்லா முயற்சியிலும், அவரை உன் இறைவன், தெய்வமாக நினைத்து மகிழ்விக்க வேண்டும்." இதற்கு ராணி, "நானும், ராஜா, துயரத்தின் பாரத்தைத் தாங்க முடியாமல், இன்று உன்னுடன் தீயிலே இறங்குவேன்," என்று கூறினாள். அப்போது, பறவைகள் கூறினார்கள்: "சுடுகாட்டில், ராஜா சுடுகாட்டை தயாரித்து, மகனை அதில் வைத்தார்; மனைவியுடன், இருவரும் கைகூப்பி நின்றனர்." அப்போது, ராஜா, உன்னதமான ஆத்மாவை, நாராயணன், ஹரி, வஸுதேவன், தேவாதி தேவன், ஆதியிலும் அந்தியிலும் இல்லாத பரம்பொருள், கிருஷ்ணன்—all together—மனதில் தியானம் செய்தார். அவருடைய தியானத்தின் போது, எல்லா தேவக்களும், இந்திரனும், தர்மத்தை முன்னிலைப்படுத்தி, விரைவாக வந்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: "ராஜா, கேளுங்கள்! பிதாமஹர், தர்மதேவன்—all present." சாத்யர்கள், விஸ்வேதேவர்கள், மருதுகள், உலக காவலாளிகள், நாகர்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், ருத்ரர்கள், அஷ்வின்கள்—all gathered. அவர்களுடன் விஸ்வாமித்திரர் வந்தார்; முன்னால் அவர் மூன்று உலகங்களோடு நட்பு செய்ய முடியவில்லை. இப்போது, விஸ்வாமித்திரர் உன்னுடன் நட்பு செய்ய விரும்புகிறார். தர்மா, இந்திரன், காதி மகன்—all together, வந்தனர். தர்மா கூறினார்: "ராஜா, பைத்தியமாக செயல்பட வேண்டாம்! நான், தர்மா, உன்னிடம் வந்துள்ளேன்; நீ பொறுமை, சுய கட்டுப்பாடு, சத்தியம்—all these virtues—என்னால் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்." இந்திரன் சொன்னார்: "ஹரிச்சந்திரா, மிகப்பெரிய அதிர்ஷ்டசாலி! நான், சக்ரன், உன்னிடம் வந்துள்ளேன்; நீயும், உன் மனைவியும், மகனும்—நீங்கள் மூவரும், சாச்வதமான உலகங்களை வென்றுள்ளீர்கள்." இவ்வாறு, துயரத்தின் எல்லையைத் தாண்டி, தெய்வீக அருள் ராஜா ஹரிச்சந்திரனுக்கும் அவரது குடும்பத்திற்கும் வந்தது.