மார்கண்டேயபுராணம்

சூரியனின் மனைவி சாயா, கோபத்தால் அவளது உதடுகள் சிலிர்க்க, கைகள் நடுங்க, யமனை சபித்தாள், "நீ, உன்னுடைய தந்தையின் மனைவியை, நான் என்று அறியாமல், என் மீது காலால் மிரட்டினாய்; அதனால் இன்று, உன் கால்கள் பூமியில் விழும்," என்று சபித்தாள். அதை கேட்ட யமன், பயத்தில் தந்தையை அணுகி, பணிவுடன் கூறினான்: "அப்பா, இது மிக அற்புதம்; உலகில் யாரும் கேட்காத ஒன்று—ஒரு தாய், பாசத்தை விட்டு, தன் மகனை சபிக்கிறாள். மனுவும் சொன்னது போல, என் கருத்தும் அதே; மகன்கள் தவறு செய்தாலும், தாய்க்கு தவறு இல்லை." மார்கண்டேயர் கூறினார்: யமனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிரகாசமான சூரியன், சாயாவை அழைத்து, "நீ எங்கே சென்றாய்?" என்று கேட்டான். சாயா பதிலளித்தாள்: "நான் ஸஞ்ச்ஞா, த்வஷ்ட்ரின் மகள், விவஸ்வத்தின் மனைவி; இவை உன் பிள்ளைகள், என்னிடமிருந்து பிறந்தவர்கள்." விவஸ்வத் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டபோது, ஸஞ்ச்ஞா உண்மையை மறைத்தாள். கோபத்தில், அந்த பிரகாசமான சூரியன், அவளுக்கு சாபம் தர விரைந்தான். அப்போது, ஸஞ்ச்ஞா நடந்ததை முழுமையாக சொன்னாள். அதை புரிந்த விவஸ்வத், த்வஷ்ட்ரின் இல்லத்திற்கு சென்றான். மூன்று உலகிலும் வழிபடப்படும் விவஸ்வத், த்வஷ்ட்ரின் வீட்டில் மிகுந்த பக்தியுடன் வரவேற்கப்பட்டான். "ஸஞ்ச்ஞா பற்றி என்ன?" என்று கேட்டபோது, விஸ்வகர்மா, படைப்பாளி, "நீ அனுப்பிய ஸஞ்ச்ஞா, என் வீட்டிற்கு வந்திருக்கிறாள்," என்று கூறினான். சூரியன், தியானத்தில் மூழ்கி, ஸஞ்ச்ஞாவை குருக்களின் வடக்கில், குதிரை வடிவில் தவம் செய்கிறாள் என்று கண்டான். அவளது தவத்தின் நோக்கம் புரிந்தான்: "என் கணவருக்கு இனிமையான, சுபமான வடிவம் கிடைக்க வேண்டும்" என்று விரும்பினாள். பிரகாசமான சூரியன், ஸஞ்ச்ஞாவின் தந்தை விஸ்வகர்மாவிடம், "இன்று என் பிரகாசம் குறையட்டும்," என்று கேட்டான். தேவாதிகளால் புகழப்பட்ட விஸ்வகர்மா, ஒரு வருட முயற்சியில், சூரியனின் பிரகாசத்தை குறைத்தான். மார்கண்டேயர் கூறினார்: இப்போது, சூரியனின் மகன், எட்டாவது மனு சாவர்ணியின் தோற்றத்தை நான் விரிவாக சொல்கிறேன். மகா மாயையின் சக்தியால், சாவர்ணி, சூரியனின் பிரபலமான மகன், ஒரு மன்வந்தரத்தின் அதிபதி ஆனான். முன்னொரு ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்தரத்தில், சித்ரா வம்சத்தில் பிறந்த சுரதா என்ற ராஜா, பூமியை முழுமையாக ஆட்சி செய்தான். அவன் தன் رعயைகளை, தன் பிள்ளைகளாக பாதுகாத்தபோது, எதிரிகள், அவன் வம்சத்தையும், ஆற்றலையும் அழித்தனர். அந்த ராஜா, மிகுந்த அதிகாரம் கொண்டவனாக, குறைவான எதிரிகளுடன் போரிட்டான்; ஆனாலும், அந்த போரில் தோற்றான். தன் நகரத்திற்கு திரும்பி, தன் நாட்டை ஆள ஆரம்பித்தான்; ஆனால், அப்போது அவனை வலிமைமிக்க எதிரிகள் சூழ்ந்தனர். அவன் நகரில், அவனது அமைச்சர்களும், தீய மனம் கொண்டவர்களும், அவன் பலவீனத்தை பயன்படுத்தி, அவனது பொக்கிஷமும் படையையும் பிடித்தனர். அப்போது, வேட்டையாடும் பெயரில், சுரதா, தனது ராஜ்யத்தை இழந்தவனாக, தனியாக குதிரையில் ஏறி, அடர்ந்த காட்டிற்குள் சென்றான். அங்கே, மேதாஸ் என்ற பிரபல முனிவரின் ஆசிரமத்தை கண்டான்; அது அமைதியானது, காட்டு விலங்குகள் இல்லாதது, முனிவரும், அவரது சீடர்களும் அழகுபடுத்திய இடம். அந்த ஆசிரமத்தில், சுரதா, சிறிது காலம் தங்கி, முனிவரால் மரியாதை பெற்றான்; அங்கே, இடம் இடமாக சுற்றிப் பார்த்தான். அப்போது, அவன் மனம் பாசத்தில் ஈர்க்கப்பட்டு, "என் முன்னோர்களும், நானும் பாதுகாத்த நகரம் இப்போது இழந்துவிட்டேன்; என் ஊழியர்கள், தீய நடத்தை கொண்டவர்கள், அதை நியாயமாக பாதுகாப்பார்களா, இல்லையா?" என்று எண்ணினான். "என் தலைவன், வீரமான, எப்போதும் பெருமை கொண்ட யானை வீரன், இப்போது எதிரிகளின் வசம்; அவன் சுகம் அனுபவிக்கிறானா?" என்று கவலைப்பட்டான். "என்னை தொடர்ந்து, என் தயை, செல்வம், உணவு பெற்றவர்கள், இப்போது மற்ற ராஜாக்களுக்கு சேவை செய்கிறார்கள்," என்று நினைத்தான். "அவர்கள் எப்போதும் வீணாகவும், தவறாகவும் செலவு செய்வதால், கடுமையாக சேர்க்கப்பட்ட பொக்கிஷம் விரைவில் காலியாகும்," என எண்ணினான். இப்படி பல விஷயங்களை சிந்தித்தபோது, முனிவரின் ஆசிரமத்திற்கு அருகில் ஒரு வியாபாரியை கண்டான். அவன், "நீ யார்? இங்கு வருவதற்கான காரணம் என்ன? ஏன் கவலையுடன், மனதில் சோம்பல் கொண்டிருக்கிறாய்?" என்று கேட்டான். ராஜாவின் கருணையுடன் கேள்விகளை கேட்டதும், வியாபாரி பணிவுடன் பதிலளித்தான்: "நான் சமாதி என்ற வியாபாரி; செல்வம் நிறைந்த குடும்பத்தில் பிறந்தவன்; ஆனால் என் மகன்கள், மனைவி, செல்வத்திற்காக, நியாயம் இல்லாமல் என்னை வெளியேற்றினர்." "செல்வமும், மனைவியும், மகன்களும் இழந்து, என் செல்வம் பறிக்கப்பட்டு, உறவினர்களும் நண்பர்களும் என்னை கைவிட்டு, சோகத்தில் காட்டிற்கு வந்துள்ளேன்." "இங்கே, என் மகன்கள் என்ன செய்கிறார்கள், நலமாக இருக்கிறார்களா, தெரியவில்லை; என் குடும்பம், மனைவி பற்றியும் தெரியவில்லை." "அவர்கள் வீட்டில் பாதுகாப்பு இருக்கிறதா, இல்லையா? எப்படி இருக்கிறார்கள்? என் மகன்கள் நல்ல நடத்தை கொண்டவர்களா, தீயவர்களா?" ராஜா கேட்டான்: "செல்வம் விரும்பும் மகன்கள், மனைவி, மற்றவர்கள் உன்னை தள்ளிவிட்டார்கள்; அதனால், ஏன் உன் மனம் இன்னும் அவர்களுக்கு பாசம் கொண்டிருக்கிறது?" வியாபாரி பதிலளித்தான்: "நீ கூறியது உண்மை; ஆனால் என்ன செய்வது? என் மனம் அவர்களிடம் கடுமையாக முடியவில்லை." "செல்வம் விரும்பி, பாசத்தை மறந்து, என்னை நிராகரித்தவர்களும், என் மனம் அவர்களிடம், என் மனைவி, உறவினர், என் சொந்த மக்களுக்கு மட்டும் பாசம் கொண்டிருக்கிறது." "இதை நான் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை, அறிந்திருந்தாலும், உறவினர்கள் நல்லவர்களாக இல்லாவிட்டாலும், மனம் அவர்களிடம் பாசத்தில் ஈர்க்கப்படுவதற்கான காரணம் எனக்குத் தெரியவில்லை.