மார்கண்டேயபுராணம்

அழகாக ஒளிரும் சஞ்ச்ஞா, சூரியனுடைய பிரகாசத்தை தாங்க முடியாமல் மிகவும் சிரமப்பட்டாள். அந்த ஒளியை சகிக்க முடியாத நிலையில், அவள் மனதில் பல்வேறு எண்ணங்கள் எழுந்தன. “நான் என்ன செய்யலாம்? எங்கே போவது? எனக்கு நிம்மதி எங்கே கிடைக்கும்? என் கணவர் என்மேல் கோபிக்காமல் இருப்பது எப்படி?” என்று சஞ்ச்ஞா மனம் குழம்பி யோசிக்கத் தொடங்கினாள். இப்படி பலவகையாக சிந்தித்த பிறகு, அந்த பிராணிகளின் அதிபதியான த்வஷ்ட்ரின் மகளான புண்ணியவதி சஞ்ச்ஞா, தன் தந்தையின் இல்லமே தமக்கு பாதுகாப்பான இடம் என்று தீர்மானித்தாள். தந்தையின் வீட்டுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று உறுதியடைந்த அவள், தன் உருவிலிருந்து ஒரு நிழல் உருவை உருவாக்கினாள். அந்த நிழல் உருவானாள், சூரியனுக்கு மிகவும் பிடித்தவளாக இருந்தாள். சஞ்ச்ஞா அந்த நிழல் உருவிடம் சொன்னாள்: “நான் பானுவின் வீட்டில் எப்படி நடந்துகொண்டேனோ, அதுபோல் நீயும் அவன் பிள்ளைகளிடம், சூரியனிடம் நடந்துகொள். யாரேனும் என் பற்றிப் கேட்டால், நான் சொல்வது போலவே நீயும் ‘நான் சஞ்ச்ஞா’ என்று மட்டும் கூற வேண்டும்; என் செல்லும் விஷயத்தை வெளிப்படுத்த கூடாது.” அந்த நிழல் உருவான சாயா, “தேவியே, நீங்கள் என் தலைமுடியைப் பிடித்து கட்டளையிட்டபடியே, நான் உங்களின் சொற்களைப் பின்பற்றி நடப்பேன். ஆனால் சாபம் வந்தால், உண்மையைச் சொல்வேன்,” என்று பதிலளித்தாள். இவ்வாறு ஏற்பாடு செய்தவள், சஞ்ச்ஞா தன் தந்தையின் இல்லத்திற்கு சென்றாள். அங்கு தபசு செய்து பாவமில்லாதவரான த்வஷ்ட்ரரை அவள் கண்டாள். விஸ்வகர்மா என்ற தந்தையால் மிகுந்த மரியாதையுடன் வரவேற்கப்பட்ட சஞ்ச்ஞா, குற்றமற்றவளாக சில காலம் தந்தையின் இல்லத்தில் தங்கினாள். ஆனால், தன் மகள் அதிக நாட்கள் தங்காமல் இருப்பதைப் பார்த்த த்வஷ்ட்ரன், அழகிய உடல் அமைப்புடைய மகளை அன்போடு புகழ்ந்து, “கன்னியே, நீ என் அருகில் பல நாட்கள் இருந்தாலும், அந்த நாட்கள் எனக்கு ஒரு கணம் போலவே தோன்றுகிறது; ஆனால் தர்மம் குறைகிறது. பெண்களுக்கு உறவினர்களின் வீட்டில் நீண்ட நாட்கள் தங்குவது நல்ல பெயர் தராது; உறவினர்களின் விருப்பம், ஒரு பெண் தன் கணவரின் இல்லத்திலேயே இருக்க வேண்டும் என்பதே. மூவுலகுக்கும் அதிபதியான சூரியனை கணவனாகக் கொண்ட நீ, என் வீட்டில் நீண்ட காலம் தங்கக்கூடாது. எனவே, உன் கணவரின் இல்லத்திற்குச் செல்; நீ எனக்கு மரியாதை செய்துள்ளாய், எனக்கு மகிழ்ச்சி. ஆனால், மீண்டும் ஒருநாள் என்னை வந்து பார்க்க வேண்டும்,” என்றார். தந்தை இவ்வாறு கூறியதும், சஞ்ச்ஞா, “எனப்படியே ஆகட்டும்,” என்று சம்மதித்து, தந்தையை வணங்கி, வடக்கு குருக்கள் நாட்டிற்கு சென்றாள். அங்கு சூரியனின் வெப்பத்தையும் ஒளியையும் தவிர்க்க விரும்பி, குதிரை வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு, கடுமையான தவம் செய்தாள். அந்த நேரத்தில், சூரியன், சஞ்ச்ஞாவாகவே நினைத்து, தனது இரண்டாவது மனைவியாக சாயாவை ஏற்று, அவளுடன் இரு மகன்களையும் ஒரு அழகிய மகளையும் பெற்றான். சாயா, தன் பிள்ளைகளுக்கு அளவில்லா பாசத்துடன் இருந்தாள், ஆனால் சஞ்ச்ஞாவின் மகன்-மகளுக்கு அப்படி இல்லாமல், தினம் தினம் பாசத்தில் வேறுபாடு காட்டினாள். மனுவும் யமனும் இந்த வேறுபாட்டை அனுபவித்தனர்; மனு பொறுமையுடன் சகித்துக் கொண்டான், ஆனால் யமா அதை சகிக்க முடியாமல் கோபமடைந்தான். கோபத்தில், யமா தன் காலால் சாயாவை அடிக்க முயன்றான். ஆனால், சாயா சகிப்புத்தன்மையுடன், அந்தக் காலால் தன்னைத் தாக்க விடவில்லை. ஆனால் சாயா, உதடுகள் சிலிர்த்து, கைகளும் நடுங்க, கோபத்துடன் யமாவை சபித்தாள்: “நீ, உன் தந்தையின் மனைவியிடம் மரியாதை இன்றி நடந்துகொள்கின்றாய். எனவே, இன்று உன் காலை பூமியில் விழும்.” தாய் சாயா தன்னை சபித்ததை கேட்ட யமா, பயத்தில் திகைத்து, தந்தையை நோக்கி சென்று வணங்கி, “அப்பா, இது உலகில் யாரும் அறியாத அதிசயம்—ஒரு தாய், பாசத்தை விட்டுவிட்டு தன் மகனை சபிப்பது! மனு கூறியபடியும், எனது எண்ணமும் இதுவே—மகனில் தவறு இருந்தாலும், தாயில் குற்றமில்லை,” என்று சொன்னான். யமாவின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட சூரியன், அந்த நிழல் உருவான சாயாவை அழைத்து, “நீ எங்கே போனாய்?” என்று கேட்டான். சாயா பதிலளித்தாள்: “நான் த்வஷ்ட்ரரின் மகளான சஞ்ச்ஞா, விவஸ்வானின் மனைவி; உனக்குப் பிறந்த இந்த பிள்ளைகள் என்னால் பிறந்தவர்கள்.” விவஸ்வான் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டும், அவள் உண்மையை வெளிப்படுத்தவில்லை. இதனால் கோபமடைந்த சூரியன் அவளை சபிக்கத் தயாரானான். அப்போது, சாயா எல்லாவற்றையும் விவஸ்வானிடம் உண்மையாகச் சொன்னாள். இதைக் கேட்ட புண்ணியவான், த்வஷ்ட்ரரின் இல்லத்திற்குச் சென்றான். மூவுலகமும் வணங்கும் சூரியனை, த்வஷ்ட்ரர் அங்கு மிகுந்த பக்தியுடன் வரவேற்றார். சஞ்ச்ஞாவைப் பற்றிக் கேட்டபோது, விஸ்வகர்மா, “அவள் உன் அனுமதியுடன் என் வீட்டிற்கு வந்துள்ளாள்,” என்று கூறினார். சூரியன், தியானத்தில் அமர்ந்து, வடக்கு குருக்கள் நாட்டில் குதிரை வடிவம் எடுத்துத் தவம் செய்யும் சஞ்ச்ஞாவை கண்டான். அவள் தவம் செய்வதற்கான நோக்கம், “என் கணவர் மென்மையான வடிவத்துடனும், நல்ல தோற்றத்துடனும் இருக்க வேண்டும்,” என்பதே என்று சூரியன் புரிந்துகொண்டான். பின்னர், சூரியன், சஞ்ச்ஞாவின் தந்தையான விஸ்வகர்மாவிடம், “இன்று என் ஒளி குறைய வேண்டும்,” என்று வேண்டினான். கடவுள்களால் புகழப்பட்ட விஸ்வகர்மா, ஒரு வருடம் முயற்சி செய்து, சூரியனின் ஒளியை குறைத்தார். மார்கண்டேயர் சொல்கிறார்: இப்போது, சூரியனின் மகனாகப் பிறந்த எட்டாவது மனுவான சாவர்ணியின் தோற்றத்தை விரிவாகக் கேளுங்கள். மகாமாயையின் சக்தியால், சூரியபுத்திர சாவர்ணி, ஒரு மன்வந்தரத்தின் அதிபதியாக ஆனான். முந்தைய ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்தரத்தில், சித்ரா வம்சத்தில் பிறந்த சூரதன் என்ற மன்னன் இருந்தான். அவன் பூமியையே முழுவதும் நல்ல முறையில் ஆளினான், தன் மகன்களைப்போல் رعாயங்களை பாதுகாத்தான். ஆனால் அவனுக்கு எதிரிகள் தோன்றினர்—அவர்கள் அவன் வம்சத்தையும், அதிகாரத்தையும் அழிக்க வந்தனர். அந்த மன்னன், வலிமைமிக்கவனாக இருந்தும், அந்த அழிவுபடுத்தும் அரசர்களுடன் போரிட்டான்; எதிரிகள் குறைவாக இருந்த போதும், அந்தப் போரில் அவன் தோற்றான்.