மார்கண்டேயபுராணம்

முனிவர் மார்கண்டேயர் கூறுகிறார்: ஒரு மனிதன், அந்த புதையலை (நிதி) அடைந்து அதனால் நோக்கப்படுகிறான் என்றால், அவன் அதற்குரிய குணங்களையும் அடைகிறான், த்விஜர்களே. அவனிடம் வீணை, புல்லாங்குழல், மிருதங்கம் போன்ற இசைக்கருவிகள் தோன்றும். அவன் பாடலுக்கு ஏற்பாடு செய்து, நடனக்காரர்களுக்கு வசதிப்படுத்துவான்; பாடகர்கள், ரதசாரிகள், நகைச்சுவையர்கள், அழகான நடனக்காரர்கள் ஆகியோரையும் கூட வைத்திருப்பான். இவனுக்கு பகல், இரவு என எல்லா நேரத்திலும் இன்ப அனுபவங்களை வழங்குவான்; அவர்களுடன் சேர்ந்து அவனும் அனுபவிக்கிறான், த்விஜர்களே. மேலும் அவனுக்கு வேசிகள் மற்றும் அதுபோன்றவர்களிடம் அதிக ஆசை ஏற்படும். அவன் திரளான கூட்டங்களுக்கு செல்வான்; அப்போது, எந்த மனிதனை அந்த புதையல் தேர்ந்தெடுக்கிறதோ, அவனுடன் நந்தா எனும் மற்றொரு பெரிய புதையலும் சேர்ந்து செல்லும்; அது ராஜஸ், தமஸ் குணங்களால் ஆனது. அந்த மனிதன், அந்த புதையலால் நோக்கப்பட்டபோது, பெருமை மிகும்; அவனுக்கு எல்லா வகையான உலோகங்கள், ரத்தினங்கள், நன்மை தரும் தானியங்கள் போன்றவை கிடைக்கும். அவன் அவற்றை எடுத்துக்கொண்டு, விற்பனை, வாங்குதல் ஆகியவற்றில் ஈடுபடுவான்; அவன் தன் குடும்பத்தினருக்கும், வருபவர்களுக்கும் ஆதரவாக இருப்பான். அவனை யாராவது சிறிதளவு கூட அவமதித்தால் சகிக்கமாட்டான், முனிவரே; ஆனால் புகழ்ந்தால், மிகுந்த பாசத்தை உருவாக்கி அளிப்பான். அவன் எந்த விருப்பத்தையும் நினைத்தாலும், மென்மை அடைவான்; அவனுக்கு பல அழகான, பிள்ளை பெறும் மனைவிகள் இருப்பார்கள். இந்த நந்தா எனும் புதையல் ஏழு பேரை இன்பத்திற்காகத் தொடர்ந்து செல்லும்; ஆனால் அது விலகும் போது, அந்த மனிதனுக்கு எட்டில் ஒரு பகுதி மட்டும் மீதமாகும், மனிதர்களில் சிறந்தவரே. அந்த புதையல் உடையவர்களுக்கு நீண்ட ஆயுள் கிடைக்கும்; உறவினர்களுக்கும், விலகி வந்தவர்களுக்கும் கூட அது நன்மை தரும். நந்தா அவர்கள் மறுபிறப்பிலும் இதையே செய்வது உண்மைதான்; ஆனால் அது மதிப்பைப் பெறாது; அவனுடன் வாழும் அனைவரிடமும் பாசம் எழமாட்டாது. அவன் பழைய நண்பர்களிடம் விரோதம் கொண்டு, புதியவர்களிடம் பாசம் செலுத்துவான்; அதுபோல், சத்த்வம், ராஜஸ் கொண்ட பெரிய புதையலும் இதேபோல் நடத்தும். அந்த புதையல் நீலா என அழைக்கப்படுகிறது; அதனுடன் தொடர்புடையவன், அதன் இயல்பை அடைந்து, துணி, பருத்தி, தானியம், பழம், பூக்கள் போன்றவற்றை பெறுவான். அவன் முத்து, பவளம், சங்கு, சிப்பி, மரம், நீரில் உருவாகும் பல பொருட்கள் ஆகியவற்றையும் பெறுவான், முனிவரே. அவனுக்கு இவை மட்டுமே பிடிக்கும், மற்ற எதிலும் மனம் செலவிடமாட்டான்; குளங்கள், நீர்த்தேக்கங்கள், தோட்டங்கள் அமைப்பான். ஆறுகளுக்காக அணை கட்டுவான், மரங்கள் நடுவான்; வாசனைப்பொருட்கள், பூக்கள், இவற்றை அனுபவித்து, பிறந்த இடத்துக்கு மீண்டும் பிறப்பான். மற்றும், நோலா எனும் ஒரு புதையலும் உள்ளது; அது மூன்று தலைமுறைகள் நீடிக்கும்; ராஜஸ், தமஸ் கொண்ட மற்றொரு புதையல் சங்க என அழைக்கப்படுகிறது. அந்த சங்க புதையலால் ஒருவர் அதன் குணங்களை அடைவான்; ஆனால் அது ஒருவருக்கே சொந்தம், மற்றவர்களுக்கு போகவில்லை. அந்த சங்க புதையலை உடையவன், கௌஷ்டுகி, அதன் இயல்பை அறிந்து கொள்: அவன் மட்டும் சிறந்த உணவு உண்ணுவான், சிறந்த ஆடைகள் அணிவான். அவனது பணியாளர்கள் குறைவான உணவு உண்ணுவார்கள், நல்ல ஆடைகள் அணியமாட்டார்கள்; அவன் தன் மனைவி, சகோதரர், மகன், மருமகள் அல்லது மற்றவர்களுக்கு பெரிதாக வழங்குவதே இல்லை; அவன் தனக்கே பாதுகாப்பை நாடுவான். இவ்வாறு இந்த புதையல்கள் மனிதர்களுக்குத் தானம் தரும் தெய்வங்களாக அறியப்படுகின்றன. இவை கலந்த புதையல்கள் என்றால், அவற்றின் கலவையான இயல்புக்கேற்ப பலன் தரும்; ஆனால், ஒவ்வொன்றும் கூறியபடி, அது கண்ட புதையலின் இயல்புக்கேற்ப பலன் தரும். இதன் பின்னர், மார்கண்டேயர் கூறுகிறார்: பின், தன் நகரத்திற்கு வந்த அந்த மன்னன், அந்த பிராமணனை, அவனது நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவியுடன் மகிழ்ச்சியுடன் காண்கிறான். அந்த பிராமணன் சொன்னான்: அரசர்களில் சிறந்தவரே, தர்மத்தைப் பாதுகாத்ததால் நான் பூரணமடைந்தேன்; உங்கள் தர்ம அறிவால் என் மனைவியை மீட்டுத் தந்தீர்கள். அரசன் கூறினான்: உங்களுடைய சொந்த கடமையை நீங்கள் பின்பற்றியதால் பூரணமடைந்தீர்கள், பிராமணரிலேயே சிறந்தவரே; ஆனால் எங்களுடைய மனைவிகள் இல்லாததால், நாங்கள் துயரத்தில் இருக்கிறோம். பிராமணன் கூறினான்: அரசே, காட்டில் காட்டு மிருகங்கள் உங்கள் மனைவியை உண்டிருந்தால், நீங்கள் இன்னொரு மனைவியை ஏன் எடுக்கவில்லை? கோபத்தால் நீங்கள் தர்மத்தைப் பாதுகாக்கவில்லை. அரசன் பதிலளித்தான்: என் பிரியமானவர் காட்டு மிருகங்கள் உண்டுவிடவில்லை; அவள் உயிருடன் இருக்கிறாள், அவளது நடத்தை குற்றமற்றது—அப்படியிருக்க, நான் எப்படி வேறு மனைவியை எடுப்பது? பிராமணன் கேட்டான்: உங்கள் மனைவி உயிரோடு, தவறில்லாதவராக இருக்க, அவளை மனைவியாக ஏற்காமல் வைத்ததற்கு என்ன பாவம் உங்களுக்கு ஏற்பட்டது? அரசன் கூறினான்: அவளை மீட்டுவந்தாலும், அவள் எப்போதும் எனக்கு விரோதமாக இருக்கிறாள்; அவள் எனக்கு சோகத்தைத் தருகிறாள், மகிழ்ச்சியை அல்ல; எனக்கு பாசம் இல்லாமல் இருக்கிறாள். எனவே, தயவு செய்து, அவள் எனக்கு பாசம் கொண்டவளாக ஆகும்படி முயற்சி செய்யுங்கள். பிராமணன் சொன்னான்: உங்களுக்குப் பூரண திருப்திக்காக, நட்பை விரும்பும் அனைவரும் செய்யும் ஒரு பயனுள்ள ஹோமம் செய்து தருவேன்; அவளை உங்களுக்கு பாசம் கொண்டவளாக ஆக்குவேன். அவளே கணவன்-மனைவி பாசத்துக்கு முக்கியமான காரணம், அரசர்களில் சிறந்தவரே; அவளுக்கும் குழந்தைக்கும் தாந்தவேஷ்டி ஹோமம் செய்வேன். உங்கள் அழகான புருவம் கொண்ட மனைவி எங்கு இருக்கிறாளோ, அங்கிருந்து அவளை உங்களிடம் கொண்டு வருவேன்; அவள் உங்களிடம் மிகுந்த பாசம் பெறுவாள். இதைக் கேட்ட அரசன், தேவையான எல்லா பொருட்களையும் கொண்டு வந்தான்; அந்த பிராமணனில் சிறந்தவர் அந்த ஹோமத்தை நடத்தினார். பின்பு, அந்த பிராமணன் ஏழு முறை தொடர்ந்து அந்த ஹோமத்தைச் செய்து, அரசனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் இணைவை ஏற்படுத்தினார். அந்த பெரிய முனிவர், அவளிடம் கணவருக்கு நட்பு உருவானதை உணர்ந்ததும், அரசனை நோக்கி சொன்னார்: மனிதர்களில் சிறந்தவரே, ஹோமத்தால் உங்களிடம் இழுக்கப்பட்டவளைக் கொண்டு வாருங்கள்; அவளுடன் இன்பங்களை அனுபவித்து, பக்தியுடன் யாகங்களைச் செய்யுங்கள். மார்கண்டேயர் கூறுகிறார்: பிராமணன் இவ்வாறு கூறியதும், அரசன் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தான்; அவன் அந்த சக்திவாய்ந்த, உண்மையுள்ள இரவு வலிந்தவனை நினைவு கூர்ந்தான். அந்த இரவில் வலிமை கொண்டவன் நினைவில் கொண்டவுடன் உடனே அரசன் அருகில் வந்து, அந்த முனிவருக்கு வணங்கி, "என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான். அரசன் எல்லாவற்றையும் விரிவாக விளக்கியதும், அவன் பாதாள உலகுக்கு சென்று, அரசியின் மனைவியை மீட்டு வந்து அரசனிடம் கொடுத்தான். அவள் மிகுந்த பாசத்துடன் அங்கு கொண்டு வரப்பட்டு, கணவனை பார்த்ததும் மகிழ்ச்சியில் "தயவு செய்" என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறினாள். அப்போது, அரசன், தனது பெருமை கொண்ட மனைவியை ஆவலுடன் அணைத்துக்கொண்டு, "பிரியமானவளே, நான் ஏற்கனவே மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன்—நீ ஏன் இதை மீண்டும் சொல்கிறாய்?" என்று கூறினான்.