மார்கண்டேயபுராணம்

முனிவர் மார்கண்டேயர் புனிதமான கதை ஒன்றை விவரிக்கத் தொடங்கினார். ஒரு காலத்தில், ஒரு பயங்கரிப் பெண், தன் புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையை எடுத்துச் சென்று விட்டாள். அவளே தன் மகனை எடுத்துச் சென்றவள்; அந்தப் பெண்ணால் பெற்றெடுத்தவள், குழந்தையை அங்கேயே விட்டு விட்டு விரைவில் விலகிச் சென்றாள். அதனால், அந்த பெண்ணை "பிறப்பை எடுத்துக்கொள்பவள்" என்றும், கொடூரமானவள், மாமிசம் உண்ணும் பெண் என்றும் அழைக்கிறார்கள். ஆகவே, இருமுறை பிறந்தவரே, பெண்கள் பிரசவம் செய்யும் அறையில் எப்போதும் கவனமாகப் பாதுகாப்பு செய்ய வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டது. மனப்பாடல் குறைவாலும், வெறுமையான வீடுகளில் தங்குவதாலும், அவள் மகனான பிரசண்டன் அழிவை ஏற்படுத்துகிறான். அவளுடைய பேரக்குழந்தைகளிலிருந்து லீகா எனப்படும் நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான உயிரினங்கள் பிறக்கின்றன; மேலும், எட்டுவகைச் சுடுகாட்டினரும், கம்பும் பாசியும் ஏந்தியவாறு பயமுறுத்தும் வகையில் தோன்றுகின்றனர். பின்னர், பசி அதிகமாகியதால், அந்தச் சுடுகாட்டுப் பரம்பரையிலுள்ள லீகாக்கள் ஒன்றையொன்று உண்ணவே ஆசைப்பட்டு ஒருவருக்கொருவர் விரைந்து சென்றனர். ஆனால், பிரசண்டன் அவர்கள் அனைவரையும் அடக்கி, அவர்களுக்கு ஒரு விதியை நிறுவினான். அந்த விதி என்னவென்று கவனமாகக் கேளுங்கள்: "இனிமேல் யார் லீகாக்களுக்கு தங்குமிடம் அளிக்கிறாரோ, அவருக்கு நான் கடுமையான தண்டனை தருவேன்; இதில் சந்தேகமே இல்லை. சுடுகாட்டுப் பரம்பரையிலுள்ள லீகாக்கள் ஒரு வீட்டில் பிறந்தால், அங்கு இருந்த பழைய தொற்றுநோய் உடனே அழிக்கப்படும்." அவள் இரண்டு மகள்களைப் பெற்றாள். அவர்களில் ஒருவர் ஆணும் பெண்ணும் உடலுறுதியை இழக்கச் செய்வவள்; இன்னொருத்தி காற்று வடிவத்துடன், இன்னொரு மகள் வடிவமற்றவள்; இவை அவளுடைய ஆயுதங்கள். கருப்பையினை முடிப்பதற்குப் பிறகு, காற்று வடிவமுடையவள் தன் பிள்ளையை யார்மீது வீசுகிறாளோ, அந்த ஆணும், அந்த பெண்ணும் காற்று பீஜத்தால் பிடிபட்டவர்களாகிவிடுகின்றனர். வடிவமற்றவளும், யாரை அணுகுகிறாளோ அவருடைய உடல் சக்தியை உடனே இழக்கச் செய்கிறாள், குறிப்பாக, இறைச்சி உண்ணும், குளிக்காமல் உண்ணும், அல்லது முறையற்ற முறையில் உண்ணும் ஆணுக்கு மிகுந்த பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறாள். மற்றொரு மகள், பகைமை கொண்டவள், கோபமான, வளைந்த முகத்துடன், மனிதர்களில் இரு மகன்களை பெற்றாள்; அவர்கள் தீங்கு விளைவிப்பதில் புகழ்பெற்றவர்கள். தூய்மை இல்லாதவர், பழி கூறுவதில் மகிழ்ச்சி அடைவோர், மனம் நிலை இல்லாதவர், தீயவர்களுடன் பழகுபவர்—இவர்கள் உடல் உறுதியை இழக்கிறார்கள். இந்த இருவரும், தாயை, சகோதரனை, நண்பர்களை, உறவினரை அல்லது அந்நியரை வெறுப்பவரை பிடித்து விடுகிறார்கள். ஒருவர் வெறுக்கப்படுவாரானால், அவர் தர்மத்திலும், செல்வத்திலும் அழிந்துவிடுகிறார்; ஆனால் ஒருவன் மட்டும் தான், தன் குணத்தால் உலகில் பாவிகளின் செயல்களை வெளிப்படுத்துகிறான். இரண்டாவது மகன், பிறருடைய நற்குணங்களை, நட்பையும், சமூக நிலையும் பறிகொள்கிறான். இவ்வாறு, இந்த அனைத்து தீய நண்பர்களும் நோயின் பிள்ளைகள்; அவர்களது தீய நடத்தை உலகெங்கும் பரவியுள்ளது. இவ்வாறு மார்கண்டேயர் கூறி முடித்தபோது, கௌரஸ்துகி முனிவர் வணக்கத்துடன் கேட்டார்: "பெரியோனே, நீங்கள் ஸ்வரோசிஷரின் பிறப்பும், செயல்களும் முழுமையாக விவரித்து வழங்கினீர்கள். இப்போது, 'பத்மினி' எனப்படும் அந்த அறிவும், அதனுடன் தொடர்புடைய செல்வச் செல்வங்களையும் விரிவாகக் கூறுங்கள். அந்த எட்டு செல்வங்கள் எவை, அவற்றின் வடிவம், இயல்பு, மற்றும் தன்மை என்ன என்பதை அறிய விரும்புகிறேன்." மார்கண்டேயர் பதிலளித்தார்: "பத்மினி எனப்படும் அந்த அறிவு, லக்ஷ்மி தேவி தானே. அந்த எட்டு செல்வங்கள், அவளுடைய வாசஸ்தலங்கள். கவனமாகக் கேள்; அவை: பத்ம, மகாபத்ம, மகர, கச்சப, முகுந்த, நந்தக, நீல, மற்றும் எட்டாவது சங்கம். நலனும், செல்வமும் நிறைந்திருக்கும் போது, இவை முழுமையாகக் காணப்படும்; வெற்றியும் இவற்றில் இருந்து வருகிறது. இந்த எட்டு செல்வங்களை நான் உனக்கு கூறினேன், கௌரஸ்துகி முனிவரே. தெய்வங்களின் அருளாலும், சிருஷ்டிகளுடன் பழகுவதாலும், ஒருவருக்கு செல்வம் இந்த வழிகளில் ஏற்படுகிறது. இவற்றின் இயல்பை விரிவாகக் கேள்: முன்னர், பத்மம் எனப்படும் ஒரு செல்வம் இருந்தது. அதை யார் பெற்றிருக்கிறாரோ, அவரும், அவருடைய மகனும், மகனின் மகனும், சந்ததியிலும் இரக்கமும், தானமும் நிறைந்தவர்களாக வாழ்வார்கள். அது சாத்த்விகமான செல்வம்; மகிழ்ச்சியையும், தங்கம், வெள்ளி, செம்பு மற்றும் பிற உலோகங்களைப் பெற்றுத் தரும். அவர் அவற்றை வாங்கவும் விற்கவும், யாகங்கள் செய்யவும், தானங்கள் வழங்கவும் பெரிதும் ஈடுபடுவார். அந்த நோக்கில், அவர் சபைகளையும், தேவாலயங்களையும் கட்டுவார். மேலும், மகாபத்மம் எனும் மற்றொரு செல்வமும் சாத்த்விகமானதே. அதை அடைந்தவர், சாத்த்விக குணம் மிகுந்தவராகி, பத்மராகம் போன்ற மாணிக்கங்களைப் பெறுவார். முத்து, பவளம் போன்றவற்றை வாங்கி விற்கவும், யோகத்தில் ஈடுபடுவோருக்காக வீடுகள் அமைக்கவும் செய்வார். அவர் இயற்கையிலேயே இவ்வாறு நடப்பார்; அவருடைய சந்ததியிலும் அதே குணம் தொடரும். அவர் முன்னைய செல்வத்தை மட்டும் காத்து, மனிதர்களை விட்டு விடமாட்டார். மகர எனும் செல்வம் தாமசிகமானதாக அறியப்படுகிறது. நல்லொழுக்கம் உடையவராக இருந்தாலும், அந்த செல்வம் பெற்றவர் பெரும்பாலும் இருளால் ஆட்கொள்ளப்படுவார்; அவர் அம்பு, வாள், வில்லும், தோலும் போன்றவற்றைப் பெறுவார். கடுமையான ஆயுதங்களில் வியாபாரம் செய்து, அரசர்களுடன் நட்பு ஏற்படுத்தி, வீரர்களுக்குத் தானம் அளிப்பவராக இருப்பார். ஆயுதங்களை வாங்கி விற்கும் செயலிலேயே அவருக்கு மகிழ்ச்சி; மற்றவற்றில் இல்லை. இந்த செல்வம் ஒருவருக்கே சொந்தம்; அவருடைய மகனுக்கோ, பிறருக்கோ செல்லாது. செல்வத்திற்காக அவர் கொள்ளையர்களால் அல்லது போரில் உயிரிழக்க நேரிடலாம். கச்சபம் எனும் செல்வம் அப்படிப்பட்டவரிடம் காணப்படுகிறது. அவர் தாமசிக குணம் மிகுந்தவராக இருப்பார்; ஆனால், புண்ணியத்தால் எல்லாவகை வியாபாரங்களிலும் ஈடுபடுவார். அவர் தன் செயல்களைக் களையாருக்கும் வெளிப்படுத்த மாட்டார்; ஆமை புறங்களை உள்ளே இழுப்பது போல, அவர் மனதை அடக்கி, ஒதுங்கி இருப்பார். அவர் தானும் அனுபவிக்க மாட்டார், பிறருக்கும் வழங்க மாட்டார்; இழப்புக்கான பயத்தில் எப்போதும் கவலையுடன் இருப்பார். அவர் தன் செல்வத்தை நிலத்தில் புதைத்து வைப்பார்; அது ஒருவனுக்கே சொந்தம். முகுந்தம் எனும் மற்றொரு செல்வம், ராஜசிக குணத்தால் ஆனது." இவ்வாறு மார்கண்டேய முனிவர், அந்தக் கதையையும், பத்மினி அறிவின் சாரத்தையும், எட்டு செல்வங்களின் இயல்பையும் பக்தியோடு விரிவாக எடுத்துரைத்தார்.