மார்கண்டேயபுராணம்

கிருஷ்ணரின் மகன் வியாசர் உருவாக்கிய வேதங்கள் எனும் பெரிய ஏரி, அதன் நீரில் பெரிய ஹம்ஸங்கள் தண்ணீர் குடுவைகள் போல ஒலி எழுப்புகின்றன; கதையின் தாமரை அதன் மையமாக உள்ளது, மற்றும் அந்த ஏரியின் விரிந்த நீர்பரப்பில் பல கதைகள் அடங்கியுள்ளன. இந்தப் பாரதம், பொருளில் செழுமையும் பரப்பில் விசாலமும் கொண்டது; இதன் உண்மையான சாரத்தை அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன், மதிப்பிற்குரியவரே, அதற்காக உங்களை நாடி வந்தேன். ஜனார்தனன், எல்லா குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவர், ஏன் மனித வடிவில் பிறந்தார்? அவரே வாசுதேவன், உலகின் உருவாக்கம், பராமரிப்பு, அழிவுக்கு காரணம். மேலும், திருபதரின் மகள் கிருஷ்ணா, பாண்டுகுமாரர்கள் ஐந்துபேரும் இருந்தும், ஏன் ஒரே ராணியாக இருந்தார்? இதில் எங்களுக்கு பெரிய சந்தேகம் உள்ளது. பெரும் வீரன் பாலதேவன், பிராமணகொலை பாவத்தை போக்க, ஏன் தனது உழை ஆயுதமாக எடுத்துக்கொண்டு, தீர்த்த யாத்திரை மேற்கொண்டார்? மேலும், திரௌபதியின் மகன்கள், அந்த வீரர்கள், மனைவியில்லாமல், பாண்டுகுமாரர்கள், பாதுகாவலர் இல்லாதவர்கள் போல, எப்படி மரணமடைந்தார்கள்? இவை அனைத்தையும் விரிவாக விளக்க வேண்டும்; ஏனெனில் நீங்கள் எப்போதும் குழப்பமான மனங்களை தெளிவாக்கும் பேரறிவாளர்கள். இவ்வாறு கேட்டபோது, பத்து மற்றும் எட்டுப் பிழைகள் இல்லாத மகா முனிவர் மார்க்கண்டேயர் பேச தொடங்கினார். மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: இப்போது நமக்கு யாக செய்கையின் நேரம் வந்துள்ளது, உயர்ந்த முனிவரே; ஆனால் நீண்ட உரையாடலுக்கு இது சரியான நேரம் அல்ல. இருப்பினும், பேசப்போகும் விஷயங்களை இன்று உனக்கு சொல்வேன், ஜைமினி; பறவைகள் உன் சந்தேகங்களை நீக்கி விடும். பிங்கக்ஷ, விபோதா, சுபுத்ரா, சுமுகா—இவர்கள் ட்ரோனாவின் மகன்கள்; பறவைகளில் சிறந்தவர்கள், சாஸ்திரங்களை அறிந்தவர்கள், உண்மை அறிந்தவர்கள். அவர்களின் அறிவு வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் புரிந்து கொள்ளும் போது தடையில்லாதது; அவர்கள் விண்ட்யா மலைகளின் குகைகளில் வாழ்கிறார்கள்—அவர்களை அணுகி உன் கேள்விகளை கேள். இவ்வாறு அறிவுரையளித்த மார்க்கண்டேயரை கேட்டபோது, அந்த முனிவர்களில் சிறந்த ஜைமினி, ஆச்சரியத்தில் கண்கள் பெரிதாக, பதில் கூறினார். ஜைமினி கூறினார்: இது உண்மையில் அதிசயமாக உள்ளது, பிராமணா; பறவைகளின் பேச்சு மனிதர்களைப் போலவும், உங்கள் பறவைகள் மிகவும் அரிய அறிவைப் பெற்றிருக்கின்றன. அவர்கள் விலங்குகளில் பிறந்தவர்கள் என்றால், எப்படி இவ்வளவு அறிவைப் பெற்றனர்? ட்ரோனாவின் மகன்கள் பறவைகளாக எப்படி அழைக்கப்படுகின்றனர்? அந்த புகழ்பெற்ற ட்ரோனா யார், அவருடைய நாலு மகன்கள், தர்மம் மற்றும் அறம் தெரிந்தவர்கள், பெரிய ஆன்மாக்கள் என்று எப்படி அழைக்கப்படுகின்றனர்? மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: கவனமாக கேள்; நந்தனாவில் ஒருமுறை நடந்த நிகழ்வை, சக்ரன்—தேவர்கள் தலைவர்—மற்றும் நாரதர் சந்தித்த போது நடந்ததை சொல்கிறேன். நந்தனாவில், நாரதர், தேவர்களின் ராஜா சக்ரனை, பல அழகிய பெண்கள் நடுவில், அவர்களின் முகங்களை நோக்கி அமர்ந்திருப்பதை பார்த்தார். அந்த உயர்ந்த முனிவரை பார்த்ததும், சக்சி தேவியின் கணவர் சக்ரன் எழுந்து, மரியாதையாக தனது இடத்தை நாரதருக்கு வழங்கினார். விரித்ரனை அழித்த சக்ரன் எழுந்ததை பார்த்து, அந்த தேவ பெண்கள் வணங்கி, முனிவருக்கும் மரியாதையாக நின்றனர். அவர்கள் மரியாதை செலுத்த, சக்ரனின் பக்கத்தில் அமர்ந்த நாரதர், உரிய வணக்கங்களை பரிமாறி, இனிய உரையாடலில் ஈடுபட்டார். அந்த உரையாடல் நடுவில், சக்ரன், அந்த மகா முனிவரை நோக்கி, "இந்த நடனக் கலைஞர்களில் யாரை விரும்புகிறீர்கள் என்பதை கூறுங்கள்," என்று கேட்டார். "ரம்பா, கார்கஷா, ஊர்வசி, திலோத்தமா, க்ரிதாசி, மேனகா—உங்களுக்கு பிடித்தவர் யார்?" சக்ரனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட நாரதர், அந்த அப்பசரஸ்கள் அனைவரும் பணிவுடன் நின்று கொண்டிருந்தபோது, சிந்தித்து, அவர்களிடம் பேசினார்: "இங்கே உங்களில் யார் தான் அழகு, தாராளம், குணங்களில் சிறந்தவர் என்று நினைக்கிறீர்கள், அவர் எனக்கு நடனம் காட்டட்டும். அறமும் அழகும் இல்லாதவருக்கு நடனத்தில் வெற்றி கிடைக்காது; அடிப்படை இல்லாத நடனம் போல அது வெறும் போலி." உடனே, அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வணங்கி, "நான் குணங்களில் சிறந்தவள், நீ அல்ல; நீயும் இல்லை," என்று ஒருவருக்கொருவர் சொல்லினர். அவர்களின் கலவரத்தை பார்த்த மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: "அவர்களின் பதற்றத்தை கண்ட வஜ்ராயுதம் கொண்ட சக்ரன், 'முனிவரை கேட்டுவிடுங்கள்; அவர் உங்களில் யார் சிறந்தவர் என்று அறிவிப்பார்,' என்றார்." அவர்கள் சக்ரனின் விருப்பப்படி நாரதரிடம் கேட்டபோது, நாரதர் பேசினார்; ஜைமினி, அவர் சொன்னதை கேள்: "உங்களில் யார் அந்த மகா முனிவர் துர்வாசரை, அவர் மலை மீது தவம் செய்கிறபோது, வலுவாக மனதை கலக்க முடியும், அவரையே நான் குணங்களில் சிறந்தவளாக எண்ணுகிறேன்." மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவர்கள் கழுத்துகள் நடுங்கின; "இது நமக்கு முடியாது," என்று ஒருவருக்கொருவர் பேசினர். அங்கே, வபு என்ற அப்பசரஸ், முனிவர்களை மனதை கலக்க வல்லதிலே பெருமை கொண்டவள், "இன்று அந்த முனிவர் இருக்கும் இடத்திற்கு நான் போகிறேன்," என்றாள். இன்று, காம தேவனின் உதவியுடன், அவரது பாசம் நிறைந்த அம்புகளால், அந்த முனிவர், இச்சை வெல்லும் ஒருவர், அவரை நான் வெல்லப்போகிறேன். பிரம்மா, ஜனார்தனன், அல்லது நீலக்கழுத்து சிவன் கூட, இன்று அவர்களையும் இச்சையின் அம்புகளால் காயப்படுத்த முடியும். இவ்வாறு கூறி, வபு, பனிமலைக்கு, அந்த முனிவர் தவம் செய்யும் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றாள்; அங்கு, முனிவரின் தவத்தால், காட்டு விலங்குகளும் அமைதியாக இருந்தது. அந்த மகா முனிவர் வசிக்கும் இடத்தில், குயிலின் பாடல் போல இனிமையான, அந்த அப்பசரஸ், சிறிது தூரத்தில் நின்று, பாட ஆரம்பித்தாள். அந்த பாடல் ஒலி கேட்ட முனிவர், மனம் ஆச்சரியத்தில், அந்த அழகான முகம் கொண்ட பெண்ணை நோக்கி சென்றார். அவள், எல்லா அங்கிலும் அழகுடன், முனிவர், மனதை கட்டுப்படுத்தி, அவள் தவத்தை தடுக்கும் நோக்கில் வந்ததை அறிந்து, கோபமும் வெறுப்பும் கொண்டார். பெரும் தவம் கொண்ட அந்த முனிவர், அவளிடம் இவ்வாறு சொன்னார்: "நீ, ஆகாயத்தில் பறக்கும் பெண்ணே, பெருமையில் மயங்கி, என் கடுமையான தவத்தை தடுக்கும் நோக்கில் வந்தாய்; எனக்கு துன்பத்தை ஏற்படுத்தினாய்.