महादेवस्य कृपया महेश्वरस्य च इच्छया, एते सर्वे सदा शीघ्रं जनानां तुष्टिं वहन्तु। तृप्ताः सन्तः ते सर्वाणि पापकर्माणि दुष्कृत्यानि च, महापातकानि च, यानि यानि विघ्नहेतवः, तानि सर्वाणि अपसारयन्ति। तेषां प्रसादेनैव विवाहादिषु सर्वेषु च श्रेयस्करकर्मसु विघ्नाः समूलं नश्यन्तु। पुण्यकर्मणि, आचार्यदेवतार्चने, जपहोमव्यवस्थायां, चतुर्दशप्रकारयात्रासु च, तेषां कृपया सर्वत्र शान्तिः स्यात्। शरीरस्वास्थ्यसुखेषु, सुखधनप्रदाने, वृद्धबालपीडितेषु च, सर्वदा शान्तिमावहतु। सोमः अम्बुः सागरः सविता वायुः अग्निश्च—एवमुक्तम्—कालजिह्वा ताले वसन् पुत्रः अभवत्। स तेषां जिह्वासु स्थित्वा अशुचीन् जनान् पीडयति; द्वौ पुत्रौ परिवर्ताख्यौ विकृताङ्गौ च सन्ति, द्विजश्रेष्ठ। तौ द्वौ वृक्षाग्रेषु खण्डेषु सागरपरिखासु च वसतः, गुर्विण्याः शाखासु विचरन्तौ। परिवर्तः क्रौष्टुकपक्षिणि दृश्यते, अन्यतो गर्भः जायते; न वृक्षो न पर्वतो न खण्डः न महासागरः— नापि परिखा दुर्बला गर्भिणी स्त्री अतिक्रामेत्; या पुत्रं पिशुनाख्यं धारयति, स एवाङ्गे समाश्रयते। स असंयतस्य पुरुषस्य अस्थिसन्धिषु प्रविश्य तेजः उपयुङ्क्ते, श्येनकाककपोतगृध्रूलूकतानां च अपत्यं भक्षयति। पक्षी पञ्चान् गृहीत्वा न्यगृह्णात्; देवा दानवाश्च तान् जगृहुः: मृत्युश्श्येनं, कालः काकं, निरृतिः उलकं, रोगेश्वरः गृध्रं, यमः स्वयम् कपोतं। एते पापहेतवः इति कीर्त्यन्ते; अतः यदि श्येनादयः कस्यचित् शिरसि उपविशन्ति— स्वरक्षार्थं, द्विजश्रेष्ठ, शान्तिकर्माणि कार्याणि; तथैव यदि ते गृहं प्रविशन्ति वा तत्र जायन्ते। यत्र कपोतः उपविशत्, तद् गृहं त्याज्यम्; यः श्येनः कपोतः गृध्रः काकः ऊलूकः वा गृहं प्रविशति, द्विज— तस्य प्रवेशः गृहवासिभ्यः निवेद्यः; तादृशं गृहं त्यक्तव्यम्, प्राज्ञः शान्तिकर्म कुर्यात्। स्वप्नेऽपि कपोतदर्शनं अशुभम्; षडपत्यं तथा गण्डमूलस्थाः अपि कीर्त्यन्ते। स्त्रीणां रजस्वलाकालं तस्य च कालपरिमाणं मम वचनं शृणु; प्रथमे चत्वारः दिनाः, तदनन्तरं त्रयोदश दिनानि। अपत्यजननाय अन्ये एकादश दिनाः, अन्यस्मिन दिने संप्रवेशः, अन्यस्मिन श्राद्धकर्म। उत्सवदिने अन्यः कालः विविक्तः; अतः पण्डिताः एतान् कालान् वर्जयन्ति। गर्भघातकपुत्रः नश्यति, कुमारी च मोहिताभवति। कश्चित् गर्भं प्रविश्य तं भक्षयति; अन्यः भुक्त्वा मोहं जनयति। तस्याः मोहात् सर्पाः मण्डूकाः कूर्माश्च जायन्ते। अन्ये कृमयः पशवः वा, पुनः मलात् जायन्ते। षण्मासान् यः गर्भिणी स्त्री मांसं विवेकं विना भक्षयति— या रात्रौ वृक्षच्छायायाम्, वा चत्वर्यां, श्मशाने, अस्थिस्थले, वा विना उपरि वसनं वसति— वा रात्रौ अर्धरात्रे रोदिति, तस्यां कृष्णवायुः प्रविशति। तथैव क्षुद्रकः नाम कृषिक्षयकर्ता अस्ति। सः सदा दोषे लब्ध्वा कृषिं विनाशयति; शृणु। अमङ्गलदिने यः आरभते, अतृप्तः, सः फलं न लभते। ऋतौ समाप्ते सः क्षेत्रं प्रविशति; अतः शुभदिने सोमपूजां कृत्वा कर्म आरभेत्। हृष्टः तृप्तः सखिभिः सहितः आरभ्य कार्यं पूर्णयेत्। नियोजिका नाम कन्या दुर्निवार्या मया वर्णिता। तस्याः चत्वारः कन्याः प्रचोदिकाख्याः; मदप्रीता, उन्मत्ता, प्रमत्ता, एता स्त्रियः सदा नरान् प्रेरयन्ति। ते सदा विनाशाय प्रविशन्ति, यत्र दुष्करं प्रेरयन्ति; अधर्मः धर्मरूपेण, कामः अकामरूपेण। विपत्तिः समृद्धिरूपेण, बन्धनं मोक्षरूपेण; अपवित्राः, अविनीताः, पृथक् पुरुषान् मोहयन्ति। ये पुरुषाः ताभिः प्रविष्टाः, ते स्वलक्ष्यात् पतन्ति। सायं रक्तमेघे ताः गृहं प्रविशन्ति। यत्र धातृविदातृभ्यां काले न बलिः दीयते, यत्र भोजनपाने सखिभिः सह जलबिन्दुभिः— नवसु स्त्रीषु तेषां संचारः, शीघ्रं अपत्यं जायते। दुष्टानां त्रीन् पुत्रान् वदन्ति: जलग्राही च, ग्राह्यः च। अन्यः तमःच्छादकः; तस्य स्वरूपं मम शृणु। यत्र दीपतैलस्पर्शेण दूष्यते, वा उल्लूखले, मुसले, स्त्रीवस्त्रे, शूले, सुपे, वा पादेन आसनमाकृष्य— यत्र पूजाविस्मृत्य गृह्यं क्रीडन्ति, यत्र अग्निः दक्षिणाभिमुखः नीयते— तत्र दुष्टकन्याः प्रेरिताः प्रवर्तन्ते; एकैका नरस्त्रीजिह्वायां स्थित्वा मिथ्यावादिनी भवति। सा प्रेरिका नाम, या गृहे निन्दां जनयति; अन्यया श्रवणं सावधानं न भवति, सा अतीव पापिनी। एकया उक्तं गृहीत्वा ग्राह्यवदाचरति; अन्यया जनानां मनः अधिष्ठाय तमसा आच्छाद्य पापप्रवृत्तिः भवति।