एकदा भगवता मुनये विस्तरेण विविधानां दुर्ग्रहबलानां युवतीनां च यथाक्रमं स्वभावाः प्रकटिताः। तत्र एकं बीजं हरन्ती कन्या दृश्यते, या स्त्रीपुरुषयोः उभयोः भीतिं जनयति। तस्या प्रभावः शुद्धाहारसेवनं स्नानं च कृत्वा शम्यते। अष्टमी या 'द्वेषजननी' इति प्रसिद्धा, सा लोके भीतिं कुर्यात्, स्त्रीं वा पुरुषं वा सर्वैः जनैः द्वेष्यं करोति। तस्या शान्त्यर्थं तिलान् मधुक्षीरघृतैः अभिषिच्य होमं कर्तव्यम्। मित्रविन्दाय अपि बल्यर्पणं विधेयम्, तेन सा शम्यते। एवं द्विजश्रेष्ठ! एतेषां कन्यानां युवानां च मध्ये अष्टत्रिंशत् अपत्यानि सन्ति, तेषां नामानि मत्तः शृणु। दन्ताकृष्टेः विजल्पा नाम कन्या जाताऽन्याश्च कलहा। अवमानं, अनृतं, दुर्वचनं च—विजल्पा तेषां शान्त्यर्थं स्मर्तव्या। तां पण्डितः गृहस्थः सततं चिन्तयेद्, कलहा तु नराणां गृहेषु विवादं जनयति। सा कुलनाशस्य कारणम्। तस्या शान्त्यर्थं दूर्वाङ्कुरान् मधुक्षीरघृताभिषिक्तान् होमयेत्। तान् अग्नौ विकिर्य, मित्रं च स्तौयेत्; सजीवा मातृभिः सह एषः बालानां शमं ददाति। ते मां विद्यासु, तपसि, दमः संयमे, कृष्यां, वाणिज्ये च नित्यं शमं ददतु। ये कुश्माण्डा यातुधानाश्च गणाः, यथाविधि पूजिताः सन्तोषं यान्तु। महादेवस्य प्रसादेन महेश्वरस्य च इच्छया एते सर्वे शीघ्रं तुष्टिं जनयन्तु। ते तुष्टाः सर्वाणि पापकर्माणि, महापातकानि, विघ्नहेतवश्चापि नाशयन्तु। तेषां प्रसादेन विवाहादिकर्मणि, श्रेयस्करकर्मणि च सर्वे विघ्नाः विनश्यन्तु। पुण्यकर्मणि, गुरुदेवपूजायां, पाठयज्ञव्यवस्थायां, चतुर्दश यात्रासु च— शरीरारोग्ये, भोगे, सुखधनप्रदाने, वृद्धबालपीडितेषु च सर्वत्र शमं ददतु। सोमः, अम्बु, सागरः, सविता, वायुः, अग्निश्च—एवं कालेन कालजिह्वः तालवासे पुत्रः अभवत्। स तेषां जिह्वासु संस्थितः अशुचीन् जनान् पीडयति। द्वौ पुत्रौ परिवर्तौ विकृताङ्गौ च सन्ति। तौ वृक्षशिखरेषु, कूपे, प्राकारसमुद्रेषु, गुर्विण्याः शाखासु विचरन्ति। परिवर्तः क्रौष्टुकपक्षिणि दृश्यते, अन्यस्मात् गर्भः जायते। न वृक्षं, न पर्वतम्, न प्राकारं, न समुद्रं, न कूपं—दुर्बला गर्भिणी नातिक्रामेत्। या पिशुनं पुत्रं जनयति, सः अङ्गे लग्नः स्थितः। सः असंयतपुरुषाणां अस्थिमज्जायां प्रविश्य बलं क्षपयति, श्येनकाककपोतगृध्रूल्लूकपुत्रांश्च। पक्षिणा पञ्च अपहृताः—देवा असुराश्च तान् जगृहुः। मृत्युर्व्याघ्रं, कालः काकं, निरृतिः उलूकं, व्याधिः गृध्रं, यमः कपोतं जग्राह। एते पातककारकाः स्मृताः। अतः यदि श्येनादयः केनापि शिरसि उपविशन्ति, आत्मरक्षार्थं शान्तिकर्म कुर्यात्। यदा ते गृहे नीडं कुर्वन्ति वा जाताः स्युः, तदा अपि। यः गृहं यत्र कपोतः उपविष्टः, तद् गृहं वर्जयेत्। यदि श्येनः, कपोतः, गृध्रः, काकः, उलूकः गृहं प्रविशन्ति, तद् गृहवासिभ्यः निवेदयेत्। तादृशं गृहं त्यजेत्, शान्तिकर्म च कुर्यात्। स्वप्नेऽपि कपोतदर्शनं अशुभम्। षडपत्यानि प्रोक्तानि, कपोलसीम्नि च ये सन्ति। स्त्रीणां रजःस्रावकालं तस्य च अवधिं मम शृणु—चत्वारः दिवसाः, त्रयोदश चान्ये। अपत्योत्पत्त्यर्थं एकादश दिनानि, अन्यस्मिन् मिलनाय, अन्यस्मिन् श्राद्धाय, उत्सवदिने अपि कालः पृथक्। अतः पण्डिताः तान् कालान् वर्जयन्ति। गर्भघातकस्य पुत्रः नश्यति, कन्या मोहिताऽपि। एकः गर्भं प्रविश्य खादति, अन्यः खादित्वा मोहं जनयति। तस्याः मोहात् सर्पाः, मण्डूकाः, कूर्माः जायन्ते। अन्ये सरीसृपाः मलात् वा जायन्ते। षण्मासान् यः गर्भिणी मांसं विवेकं विना खादति— या रात्रौ वृक्षच्छायायाम्, मार्गमध्ये, श्मशाने, अस्थिस्थले, विना उत्तरीयेन स्थित्वा, वा मध्यरात्रे रोदिति, तस्यां कृष्णः प्रेतात्मा प्रविशति। तथैव क्शुद्रकः नाम कर्ष्यापहारकः अस्ति। सः सदा अवकाशं लब्ध्वा कर्ष्यं नाशयति। अशुभदिने आरभ्य असंतुष्टः फलं न लभते। सः ऋतौ समाप्ते क्षेत्रे प्रविशति। तस्मात् शुभदिने सोमपूजनं कृत्वा आरम्भः कार्यः। हृष्टः तुष्टः सखिभिः सह कर्म आरभेत् च समाप्त्येत्। नियोजिका नाम कन्या दुःसह्याऽभिहिता। तस्याः चत्वारः कन्याः प्रचोदिकाः इति ख्याताः। मदोन्मत्ता, प्रमत्ता, प्रमादिनी, एता स्त्रियः नित्यं नरान् प्रेरयन्ति। ताः नाशाय प्रविश्य, कठोरं प्रवर्तयन्ति—अधर्मं धर्मरूपेण, कामं अकामरूपेण च प्रस्तौयन्ति।