स उत्तमः ब्राह्मणः शुभाशुभं निर्दिशति, तस्याङ्गेषु कुशकर्षणं विधीयते। अन्यः पुनः काकादिषु पक्षिषु, श्वादिषु वा देहेषु वसति। शकुनिर्नामान्यः सुतः शुभाशुभं सूचयति; तत्र यदि अशुभं स्यात्, तदा कर्मारम्भ एव त्याज्यम्। यद्यपि शुभं भवति, प्रजापतिना शीघ्रं कर्तव्यमिति निर्दिष्टम्। अन्यः सुतः गण्डमूलदेशे अर्धमूहूर्तं वसति, द्विजश्रेष्ठ। स सर्वाणि कर्माणि भक्षयति, तेषां विनाशं च करोति; तस्य शान्त्यर्थं ब्राह्मणेन जपः, देवस्तुतिः, मूलोत्पाटनं वा कार्यम्। गव्यमूत्रेण, सरषपैः, कुशैः, तेषां ग्रहाणां पूजनैः, धर्मोपनिषद्विधिना, शास्त्राध्ययनेन च शान्तिः साध्यते। गलगण्डरोगपीडितः पुरुषः तस्य कारणाज्ञानात् मुच्यते; तथैव स्त्रीणां गर्भे अन्यो जातिः, फलं नाशयति, अतीव तीव्रः। तस्य सदा रक्षणं कर्तव्यम्—नित्यशौचपालनात्, प्रसिद्धमन्त्रलेखनात्, शुभमाल्यधारणादिभिः च। शुद्धगृहे वासात्, श्रमपरित्यागात्, द्विज, अन्यश्च आत्मा कृष्यादीनां विनाशकः, फलं क्षपयति। तस्यापि रक्षां कुर्यात्—पुराणपादुकारोपणेन, प्रतिकूलगमनात्, चाण्डालप्रवेशेन च। बहिः हविर्दानेन, सोमापां नामजपेन, परदारग्रहणे, परधनग्रहणे च, नरः रक्षां कुर्यात्। सा अन्यान् नियोजयति, सा कन्या नियोजिका; तस्याः शुद्धिपाठेन, क्रोधलोभादिवर्जनेन च रक्षां कुर्यात्। सा मामपि नियोजयति, इच्छाविरोधवर्जनेन; यदि परेण तिरस्कृता वा ताडिता, तदा नियोजयित्री स्यात्। सा तं नियोजयति, अतः बुद्धिमान् तस्याः वशे न गच्छेत्; परदारसंगादिषु, चित्तमात्मनश्च, सा मामत्र नियोजयति—इति पण्डितः चिन्तयेत्। अन्या स्त्री दम्पत्योः मध्ये कलहं जनयति; सा स्वजनमित्रपितृपुत्रबान्धवानां मध्ये कलहकारिणी, तस्याः हविर्दानादिना रक्षां कुर्यात्। कटुवचनसहिष्णुना, शास्त्राचारपालनात्, धान्यगृहाद् गृहात्, गोदुग्धात्, सर्पिषः च ग्रहणेन, कन्या समृद्धिं हरति; सा आत्मह्रीका नाम, सदा निगूढवृत्तिः। पाकशालायाः, अर्द्धपाकात्, कोश्ठात्, भोज्यवस्तुषु, सदा भुक्तिकाले सह भुङ्क्ते। शेषभोजनं, दुर्लभं च भोजनं गृह्णाति; कार्यालयात्, कोश्ठात्, सिद्धसमृद्धिं हरति, द्विजश्रेष्ठ। सदा गोदुग्धं, स्तनदुग्धं च हरति; दधिसर्पिषः, तिलतेलस्य, सुरागृहस्य च। कुसुम्बादिवर्णं, कर्पाससूत्रं च गृह्णाति; सा आत्मह्रीका द्विज, सदा चौर्ये प्रवृत्ता। तस्याः रक्षार्थं कृत्रिमां स्त्रीं मयूरयुग्मवत् निर्माय, गृहे रक्षालेखनं कृत्वा, मलिन्यं परित्यजेत्। हवनभस्मना शुद्धिः, धूपैः, देवताभ्यो बलिदानं च दुग्धाद्यपात्रेषु कार्यम्; एवं तेषां रक्षां निर्दिशन्ति। अन्यः तत्रैव वसन् क्लेशं जनयति; यो नरस्य चित्तं विचालयति, स विचरिणी कन्या इति कथ्यते। तस्याः रक्षां कुर्यात्—श्वेतसरषपैः आसने, शय्यायाम्, भूमौ च यत्र नरः तिष्ठति। नरः चिन्तयेत्—"एषा दुष्टबुद्धिरुपद्रवमावहति"—इति, भूः सूक्तं ध्यानेन पुनः पुनः जपेत्। अन्याः स्त्रीणां पुष्पं गृह्णाति; या एवं करोति सा रजःचौरिणी कन्या, रजोनिवर्तिका इति प्रसिद्धा। तीर्थेषु, देवस्थानेषु, वेदिकासु, पर्वताग्रेषु, संगमेषु, कूपेषु च अभिषेकं कृत्वा, तस्याः प्रभावः शम्यते। मन्त्रवित्, तत्त्वज्ञः, द्विजः यथाकालं, वा चिकित्सकः श्रेष्ठौषधैः उपचारं कुर्यात्। अन्याः स्त्रीणां स्मृतिं हरति; सा स्मृतिचौरिणी कन्या। एकान्तवासेन तस्याः प्रभावः शम्यते। अन्याः बीजं हरति, या स्त्रीपुंसोः उग्रभीषणा; शुद्धाहारसेवनात्, स्नानात् च तस्याः प्रभावः शम्यते। अष्टमी द्वेषकारिणी कन्या, या लोकभीतिं जनयति, नरं वा स्त्रीं वा जनैः द्वेष्यं करोति। तस्याः शान्त्यर्थं तिलान् मधुनाऽनुलेप्य, दुग्धेन, सर्पिषा च हुत्वा, मित्रविन्दाय हविर्दानं कुर्यात्; एवं तस्याः प्रभावः शम्यते। द्विजश्रेष्ठ, एतेषां कन्यकुमारकाणां मध्ये अष्टत्रिंशत्सुताः सन्ति; तेषां नामानि शृणु। दन्ताकृष्टेः विजल्पा कन्या जाता, तथैव कलहा; अवमानं, मिथ्यावचनं, दुष्टवाक्यं च विजल्पा शमयति। तां पण्डितः चिन्तयेत्, गृहे च सततं जागरूकः स्यात्। कलहा नित्यं पुरुषाणां गृहेषु कलहं जनयति। सा कुलनाशकारिणी; तस्याः शान्त्यर्थं दुर्वाङ्कुरान् मधुना, सर्पिषा, दुग्धेन च अभ्यक्त्य, हुत्वा, अग्नौ क्षिपेत्, मित्रं स्तौयेत्; स जीवमातृभिः सह शान्तिं प्राप्नोति। ते मां विद्याम्, तपः, दमं, शीलं, कृष्यादौ च सिद्धौ नित्यं शान्तिं ददतु। ते सम्यगुपासिताः कुश्माण्डयातुधानादयः सर्वे पूर्णतोषं यान्तु—इति।