संसारस्य भयम् आवहन्त्यष्टम्या कन्यया विद्वेषण्याख्यया सह स्मृतिबीजहरा च द्वे अन्ये कन्ये सन्ति। एतेषां तथा अष्टसूनूनां दोषान् तेषां च प्रतिकरणानि कर्माणि च वर्णयिष्यामि, शृणु द्विजश्रेष्ठ। दन्ताकृष्टी नाम पुत्रः शिशूनां निद्रायाम् दन्तेषु निवसति, तेषां दन्तान् कर्षति, अतितीव्रं दुःखं जनयति। तस्य शान्त्यर्थं श्वेतसर्षपबीजानि शय्यायां तथा शिशोः दन्तेषु विक्षिप्यन्ति। शुभद्रव्यैः स्नानं, मन्त्रपाठः, ऊर्णावस्त्रं, वज्रदन्तं वा मीनास्थि वस्त्रं वा धारयितव्यं इत्यपि विधीयते। उक्ती नाम पुत्रः सततं "एवमस्तु" इति वदति, यथा तस्य नाम, तथा स शुभं वा अशुभं जनयति। अतः शुद्धं शुभं वचनं वदेत्, अशुभं श्रुतं वा उक्तं चेत् जनार्दनं स्तोतव्यम्। सर्वचराचराणां कुलदेवतायाः ब्रह्मा गुरुः अन्यांश्च गर्भान् अन्येषु योनिषु स्थापयति। सः सुखं लभते, इच्छितं वचनं न वदति, परिवर्तकः इत्यस्य नाम। तस्य शान्त्यर्थं श्वेतसर्षपबीजानि उपयुज्यन्ते। तत्त्वज्ञः असुरविनाशकं मन्त्रपाठं कर्तव्यम्। अन्यः पुत्रः वातवत् जनानां अङ्गेषु कम्पनं जनयति, शुभं वा अशुभं घोषयति; तस्य शान्त्यर्थं कुशग्राम् अङ्गेषु ताडयेत्। अन्यः काकादिषु पक्षिषु, श्वदृगादिषु च शरीरेषु निवसति। शकुनि नाम पुत्रः शुभाशुभं सूचयति; अशुभं चेत्, आरम्भे एव कार्यं त्याज्यम्। शुभं चेत्, प्रजापतिः शीघ्रं कार्यं कर्तव्यम् इति वदति। अन्यः पुत्रः गण्डस्य अन्ते अर्धमूहूर्तं निवसति, सर्वाणि कार्याणि भक्षयति, तेषां विनाशं करोति; ब्राह्मणेन मन्त्रपाठः, देवस्तुति, मूलोत्पाटनं वा तस्य शान्त्यर्थं विधीयते। गोमूत्रेण, सर्षपबीजैः, कुशग्राम्, ग्रहपूजया, धर्मोपनिषद् विधिना, शास्त्राध्ययनेन च रक्षणं कर्तव्यम्। गलगण्डरोगेण पीडितः तस्य उत्पत्तिं न जानन् शान्तिं लभते। स्त्रीणां गर्भे अन्यः प्रकारः फलनाशकः अतितीव्रः सन्ति। तस्य रक्षणं सततं कर्तव्यम्—शुद्ध्याचरणं, प्रसिद्धमन्त्रलेखनं, शुभमालादिधारणं। शुद्धगृहे निवासः, श्रमपरिहारः, तद्वत् अन्यः आत्मा कृष्याः नाशं करति, फलं हरति। तस्य रक्षणं पुरातनपादत्राणधारणेन, प्रतिलोमगमनं, शूद्रप्रवेशेन च कर्तव्यम्। बहिः होमं कृत्वा, सोमनामानि जलनामानि च जपित्वा, परस्त्रीपरधनग्रहणे पुरुषः तस्य नियुक्तिं करोति। सा कन्या अन्यान् नियुक्त्यते, सा एव नियुक्ता; तस्य शुद्धमन्त्रपाठः, क्रोधलोभादिवर्जनम्, इच्छाविरोधनिवारणं च कर्तव्यम्। यदि अन्येन तिरस्कृतः वा ताडितः, नियुक्ता तं नियुक्त्यते। अतः बुद्धिमान् तस्य वशे न गच्छेत्; परस्त्रीसंगादौ मनः आत्मा च नियुक्त्यते। बुद्धिमान् तत्र विचारयेत्। अन्या स्त्री प्रेमिणोः मध्ये विग्रहं करोति; सा या बान्धवेषु, मित्रेषु, पितृषु, पुत्रेषु, जातिसमेषु च विग्रहं करोति, तस्य रक्षणं होमविधिना कर्तव्यम्। कठोरवचनसहनं, शास्त्राचारपालनं, धान्यं गृहात्, गोदुग्धं, घृतं च रक्षणाय उपयुज्यन्ते। सा कन्या समृद्धधनं समृद्ध्यः हरति; सा आत्मचौर्याख्या, नित्यम् गुप्तिपरायणा। पाकशालायां, अर्धपाक्ये, कोष्ठे, यत् परिपूज्यते, तत्र सा भोज्ये सह भोज्यं भक्षयति। शेषभोजनं, दुर्लभं च खाद्यं, कार्यशालायां, कोष्ठे च सिद्धसमृद्धिं हरति। सा गोदुग्धं, स्त्रीस्तनदुग्धं, दध्यात् घृतं, तिलात् तैलं, सुराघृतं च नित्यम् हरति। सा कुसुमात् वरणं, तन्तुं च हरति; आत्मचौर्याख्या, नित्यम् चौर्यं करोति। रक्षणाय कृत्रिमस्त्रीं मयूरयुग्मं निर्माय गृहे रक्षणं लिखेत्, मलिनता च वर्जनीयम्। यज्ञाग्नेः भस्मना, धूपेन, देवपूजया च दुग्धादिपात्राणि शुद्धीकर्तव्यानि; एवं तस्य रक्षणं कथितम्। अन्यः तत्रैव निवसति, दुःखं जनयति; यो मनः भ्रमयति, स 'भ्रमणकन्या' इति प्रसिद्धः। तस्य रक्षणं श्वेतसर्षपबीजानि आसने, शय्यायां, भूमौ च विक्षिप्य कर्तव्यम्। पुरुषः चिन्तयेत्—"एषा दुष्टमना मां हानि करोतु" इति, तस्य निवारणाय भूःसूक्तं मनसा पुनःपुनः जपेत्। अन्या स्त्रीणां पुष्पं हरति; सा 'रजःचौर्यकन्या' इति, ऋतुहरणीति प्रसिद्धा। तीर्थेषु, देवगृहेषु, शिलानां शिखरेषु, नदीसंगमे, कूपे च अभिषेकं कृत्वा तस्य प्रभावः शम्यते। मन्त्रज्ञः, तत्त्ववेदः, द्विजः योग्यकाले, वैद्यः च उत्तमौषधैः उपचारं कर्तव्यम्। अन्यः स्त्रीणां स्मृतिं हरति; सा 'स्मृतिचौर्यकन्या' इति प्रसिद्धा। एकान्तस्थाने निवसन् तस्य प्रभावः शम्यते। एवं एते कन्याः पुत्राश्च विविधैः दोषैः संसारं पीडयन्ति; तेषां रक्षणं विविधैः उपायैः शास्त्रानुसारं कर्तव्यम्।