शृणु, भगवन्! यत्र कण्टकवनानि सन्ति, यत्र माषवल्लरीः प्रवर्धन्ते, यत्र भार्या पुनर्विवाहिता दृश्यते, यत्र च वल्मीका दृश्यन्ते, हे यक्ष, तत्र तव वासः स्यात्। यत्र च पञ्च पुरुषाः, तिस्रः स्त्रियः, तावत एव गावः, च तमिस्रं च दर्भाणि च गृह्यन्ते, तादृशे गृहे तव निवासः। यत्र एकः अजः, द्वौ मेषौ, तिस्रः गावः, पञ्च महिषाः, षट् अश्वाः, सप्त गजानि च सन्ति, हे यक्ष, तादृशं गृहम् शीघ्रं शोषय। यत्र लोढ्रकुट्टनी, कर्षणी, छत्त्रिका, पात्राणि च अन्यानि च विक्षिप्यन्ते, तत्र तव शरणं भवतु। यत्र स्त्रीणां वक्त्रं मुसलेषु च उलकालेषु च स्थाप्यते, यत्र उड्डालकवृक्षः, यत्र च मलपिण्डः, यत्र च अपवादः प्रवर्तते, हे यक्ष, तत्र तव लाभः। यत्र पक्तं च अपक्तं च धान्यं गृहान्तः पादाभ्यां लङ्घ्यते, यत्र च शास्त्राणि तथैव, तत्र त्वं यथेष्टं विचर, हे दुष्कर! यत्र पाकपात्रे अग्निः दीयते, वा चमस्य अग्रेण, तत्राप्यशुभगृहे सर्वथा निवस। यत्र मानवास्थीनि गृहान्तः, मृताश्च दिवा-निशम् अवशिष्यन्ते, तत्र तव च अन्यभूतानां च वासः। ये तु स्वबन्धुभ्यः, स्वसगोत्रेभ्यः, सहयजमानभ्यः च अन्नं जलं च न प्रयच्छन्ति, तेषु जन्तुषु त्वं तदा वस। यत्र न पद्मं न पद्मनालं दृश्यते, न च सुरभिगवः, न तृणभक्षिण्यः गावः, न च भैरववृषभौ स्थाप्येते, तादृशात् गृहे त्वं निष्क्राम। यत्र देवाः निरायुधाः आयुधयुक्ताश्च पूज्यन्ते, न तु यथाविधि यज्ञे, यत्र च नराः तान् स्थापना कुर्वन्ति, तं गृहं परित्यज। यत्र महोत्सवाः ग्रामजनपदेषु प्रसिद्धाः, पूर्ववत् गृहान्तः आयोज्यन्ते, तादृशे गृहे न तिष्ठ। यत्र स्त्रियः सुप्त्याडकाद्युदकैर् वा घटोदकैः, वस्त्रस्रवणैः वा, नखाग्रजलैः वा स्नानं कुर्वन्ति, तत्र दुर्भगान् प्रति गच्छ। यत्र जनाः यथान्यायं ग्रामधर्मान्, संधिं, कुलधर्मान्, स्वाध्यायं, यजनं, शुभकर्माणि, देवपूजनं, शौचाचारं, विधिवत् आचारं च अनुष्ठन्ति, तैः सह न सञ्चर। एवमुक्त्वा ब्रह्मा तत्रैव अन्तर्धानम् अगच्छत्, स च यक्षस्तस्य पद्मयोनिनः आज्ञां यथोक्तं निरवर्तयत्। मार्कण्डेय उवाच—दुःसहस्य या पत्नी सा निर्मष्टी नाम्ना बभूव, सा कलियुगे तस्य भार्या जाताऽभूत्, मृत्युकाले चाण्डाल्याः दर्शनात्। ताभ्यां षोडश सन्ततयः उत्पन्नाः, ये लोके व्याप्य स्थिताः—अष्टौ पुत्राः तथैव अष्टौ कन्याः, सर्वे अतीव भीषणाः। दन्ताकृष्टिः, उक्तिः, परिवर्तः, अङ्गदृक्, शकुनिः, गण्डप्रान्तरटिः—एते पुत्राः। अन्यः गर्भहा, अन्यः सस्यहा—एते तयोः पुत्राः। अष्टौ कन्याः अपि, तासां नामानि मे शृणु। नियोजिका प्रथमा, ततो विरोधिनी, तृतीया स्वयंहारकरी, भ्रामणी, ऋतुःहारिका, स्मृतिबीजहरा, सप्तमी, अष्टमी च भीषणा विद्वेषणी, या लोकत्रासकारिणी। एतेषां कर्माणि, दोषनिवारणं, अष्टपुत्राणां च, अहं वर्णयिष्यामि, शृणुष्व द्विजोत्तम। दन्ताकृष्टिः शयानानां बालानां दन्तेषु स्थित्वा तेषां दन्तनिक्षेपं करोति, अतिदुःखदायकः। तस्य शमाय श्वेतसर्षपं शय्यायां दन्तेषु च क्षिपेत्। मङ्गलद्रव्यैः स्नानं, मन्त्रपाठः, ऊर्णाजिनकण्टक-खड्गास्थि-धारणं च विधेयम्। उक्तिः नामान्यः पुत्रः, 'एवं स्यात्' इति पुनः पुनः ब्रूयात्, तेन शुभाशुभं जनानां सम्पद्यते, तस्मात् एवमुक्तिः। तस्मात् शुद्धं मङ्गलं वदेत्, अशुभश्रवणे वा वाक्ये वा जनार्दनं स्तौयेत्। ब्रह्मा सर्वचराचरगुरुः, यो कुलदैवतं सर्वस्य, स एव अन्यगर्भान् अन्ययोषितां गर्भे स्थापयति। सः सुखं प्राप्नोति, अन्यद् वदति, स परिवर्तकः, तस्यापि श्वेतसर्षपं प्रयुञ्जीत। तत्त्ववित् असुरविनाशकं मन्त्रं जपित्वा रक्षां कुर्यात्। अन्यः वातवत् जनाङ्गेषु कम्पनरूपेण दृश्यते। स शुभाशुभं वदति, तस्याङ्गेषु कुशं ताडयेत्। अन्यः पक्षिणां, विशेषतः काकादीनां, श्वादीनां वा शरीरे वसति। शकुनिः अपि शुभाशुभं सूचयति, अशुभे प्रारम्भे कार्यं त्यजेत्। शुभे, प्रजापतिः शीघ्रं कार्यं कर्तव्यम् इति वदति। अन्यः गण्डप्रान्ते अर्धमूहूर्तं तिष्ठति। स सर्वकार्याणि भुङ्क्ते, तेषां नाशं करोति; ब्राह्मणेन जपेन, देवस्तुत्या, मूलोत्पाटनेन च शम्यते। गोमूत्रेण, सर्षपैः, कुशैः, तेषां ग्रहपूजनैः, धर्मोपनिषदध्यानं शास्त्राध्ययनं च कृत्वा। गलगण्डरोगपीडितः अज्ञानेन शमं याति; स्त्रीणां गर्भे अन्योऽपि, फलं नाशयन्, अतीव घोरः। तस्य सदा रक्षां कुर्यात्—नित्यशौचपालनात्, प्रसिद्धमन्त्रलिखनात्, शुभमाल्यधारणादिभिः। शुद्धगृहे वासः, श्रमपरित्यागः, अन्योऽपि सस्यनाशकः, फलं ह्रासयति। तस्यापि रक्षां कुर्यात्—पुराणपादुकाधारणात्, प्रतिकूलगमनात्, चाण्डालप्रवेशात्। बाह्ये होमदानात्, सोमनामोदकेन जपात्, परदारग्रहणे, परधनग्रहणे च नराः—इत्यादि।