उत्सवदिवसेषु विशेषः कालः विनिर्दिष्टः अस्ति; अतः प्राज्ञाः तान् कालान् वर्जयन्ति। गर्भनाशकस्य पुत्रः हन्यते, कन्या च मोहिताः भवति। कश्चित् गर्भं प्रविश्य तं भक्षयति; अन्यः भोजनानन्तरं मोहं जनयति। तस्याः मोहात् सर्पाः, भेकाः, कूर्माः च उत्पद्यन्ते। अन्ये सर्पादयः जन्तवः जायन्ते, अथवा पुरीषात् पुनः उत्पद्यन्ते। षड् मासान् यावत् याः गर्भिणी मांसं निर्बन्धेन भक्षयति—रात्रौ वृक्षच्छायायाम्, चौरस्त्रये, श्मशाने, अस्थिस्थले, अथवा विना उपरिवस्त्रे निवसति—मध्यरात्रे रुदति, तदा तस्याः कृष्णः आत्मा प्रविशति। तत्रापि क्शुद्रकः नाम कृषिनाशकः अस्ति, यः सदा अवकाशं दृष्ट्वा धान्यं नाशयति। अशुभदिने यः आरम्भं करोति, असन्तुष्टः सः फलं न लभते। ऋतुसमाप्तौ सः क्षेत्रं प्रविशति; अतः शुभदिने, चन्द्रपूजनानन्तरं, विधिवत् कर्म आरभ्य समापयेत्, हृष्टः सन्तुष्टः मित्रैः सह। नियोजिका नाम कन्या मया वर्णिता, या दुःसहा। तस्याः चत्वारः कन्याः प्रचोदिका नाम्ना विख्याताः; मदोन्मत्ता, प्रमत्ताः, अविचारिण्यः, याः सदा पुरुषान् प्रेरयन्ति। ताः दुष्टाः प्रविश्य विनाशाय प्रेरयन्ति; धर्मरूपे अधर्मं, विरागरूपे रागं, समृद्धिरूपे विपत्तिं, मुक्तिरूपे बन्धनं च उपदिशन्ति। अपवित्राः, अविनीताः, पृथक् पुरुषान् मोदयन्ति। तासु प्रविष्टेषु पुरुषाः स्वार्थात् पतन्ति। तासां गृहे प्रवेशः संध्याकाले रक्ताकाशे भवति। यत्र धाता-विधात्रयोः सम्यक् न बलि दीयते, सहभोजनपाने जलबिन्दुभिः, तत्र नवकन्यायाः प्रसारः भवति, शीघ्रं संततिः जायते। तेषां शत्रुवंशीयाः त्रयः पुत्राः—जलहरः, ग्राहकः, तमःच्छादकः—मया वर्णितः। दीपतेलस्पर्शात्, धान्यपीठपरिगमनात्, यत्र मुसलः, उपलः, स्त्रीवस्त्राणि, शूपादि, पादेन आसनस्य आकर्षणम्, तत्र ताः प्रविशन्ति। यत्र पूजाविस्मृतिः, गृहान्तरे विहारः, दक्षिणाग्निप्रवेशः, तत्र शत्रुकन्याः प्रेरिताः सक्रियाः भवन्ति। कश्चित् जिह्वायाम् वासं कृत्वा मिथ्यावादी, अपवादकारिणी; अन्याः श्रवणमात्रेण दुष्टाः। कश्चित् वाक्यग्रहणी, ग्राहिका; अन्याः मनःग्रहणं कृत्वा तमःच्छादिका दुष्टचेतनाः। कोपोत्पादिका तमःच्छादिका; चौर्यजन्याः तिस्रः कन्याः, याः सर्वं, अर्धं, बलं च हरन्ति—अविनीतगृहे, दुष्टाचारगृहे वसन्ति। यत्र अपवित्रपादाः रसोयगृहं प्रविशन्ति, सभा दुष्टैः युक्ता, विश्वासघातो गृहे अस्ति, तत्र ताः स्वेच्छया विचरन्ति। भ्रमणपुत्रः काकजङ्घः नाम्ना विशेषः; तेन प्रविष्टः जनः नगरे कञ्चन सुखं न प्राप्नोति। यः खादन् गायति, हास्यं गायति, सः तेन आविष्टः। संध्याकाले मैथुनं कुर्वन्, द्विज, तेन प्रविष्टः। रजस्वला स्त्री त्रयः कन्याः प्रसूते—स्तनहरिका, भूषणहरिका, जन्महरिका। यदि विवाहसंस्कारः सम्यक् न क्रियते वा विलम्बितः, तदा स्तनहरिका स्त्रीस्तनौ हरति। यदि श्राद्धं न दीयते, मातृपूजा न क्रियते, तदा भूषणहरिका विवाहिता कन्यायाः भूषणं हरति। शय्यागृहे यत्र अग्निः, जलम्, धूपः, दीपः, शस्त्रं, मुसलः, राईबीजं नास्ति, तत्र जन्महरिका प्रविश्य शिशुं हरति; प्रसूता तत्रैव शिशुं त्यजति। सा जन्महरिका, तीव्राः, मांसभक्षिका; अतः शय्यागृहे सततं रक्षणं कर्तव्यम्। स्मरणविस्मृत्या, रिक्तगृहे वासात्, तस्याः पुत्रः प्रचण्डः सर्वं नाशयति। तस्याः पौत्रात् लक्षशः लीकाः जायन्ते, अष्टजातयः चाण्डालाः, दण्डपाशधराः भीषणाः। ततः ताः लीकाः तृष्णया युक्ताः, अन्योन्यं भक्षणे प्रवृत्ताः। किन्तु प्रचण्डः ताः लीकाः संयम्य, नियमं स्थापयामास—यः लीकाः आश्रयति, तस्मै भीषणं दण्डं दास्यामि। यदि चाण्डालवंश्या लीकाः गृहे प्रसूते, पूर्वजन्यः शीघ्रं नश्यति। सा द्वे कन्ये प्रसूते—एकं स्त्रीपुरुषयोः वीर्यहरिका, एकं वातरूपा, एकं अरूपा; तासां अस्त्राणि एव। गर्भसमाप्तौ, या वातरूपा, यं प्रसूते, सः वातशुक्रग्रस्तः भवति, तथा स्त्री अपि। एवं एते विविधाः दोषाः, दुष्टाः शक्तयः, गृहेषु, जनान् मोहयन्ति, दुःखं जनयन्ति; अतः सततं सत्कर्म, पूजा, रक्षणं च कर्तव्यम्।