ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇਨ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਚਾਪਂ ਚੋਦ੍ਯਮ੍ਯ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਸਾਰਤਃ॥੭.

ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜਨਾ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਫਰਜ ਹੈ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਕੇ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਕੈਰ੍ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਨृਪ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਤਤ੍ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਦ੍ਯਧਰ੍ਮਭਯਂ ਤਵ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਨ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਕਿਹੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ? ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਧਰਮ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।

; ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕृਸ਼ਵृਤ੍ਤਯਃ । ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਭੀਤਾਃ ਸਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਭਿਃ॥੭.

ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਾਨ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਰਾਜਾ ਭਵਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ਰਾਜਧਰ੍ਮਮਵੇਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਨਿਰ੍ਵੇष੍ਟੁਕਾਮੋ ਵਿਪ੍ਰੋऽਹਂ ਦੀਯਤਾਮਿष੍ਟਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਧਰਮ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿਓ।

; ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਏਤਦ੍ਰਾਜਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਪ੍ਰਾਹ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕਮ੍॥੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮਿਆ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ।

ਉਚ੍ਯਤਾਂ ਭਗਵਨ੍ ਯਤ੍ਤੇ ਦਾਤਵ੍ਯਮਵਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍॥੭.

ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਦੱਸੋ। ਉਹ ਚੀਜ਼, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ, ਸਮਝੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਤ੍ਨੀ ਕਲੇਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਣਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯਦਭਿਪ੍ਰੇਤਮਾਤ੍ਮਨਃ॥੭.

ਚਾਹੇ ਸੋਨਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਰਤਨ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਸਰੀਰ, ਜਾਨ, ਰਾਜ, ਸ਼ਹਿਰ, ਧਨ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤੋऽਯਂ ਯਸ੍ਤੇ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ । ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਾਵਦ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਰਾਜਸੂਯਿਕੀਮ੍॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਸੂਈ ਯਜਨ ਦੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿਓ।

; ਰਾਜੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਾਮਪਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭਵਤੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯਸ੍ਤਵੇष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ॥੭.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਦੱਸੋ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਚੁਣੋ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਸਸਾਗਰਾਂ ਧਰਾਮੇਤਾਂ ਸਭੂਭृਦ੍ਗ੍ਰਾਮਪਤ੍ਤਨਾਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਕਲਂ ਵੀਰ ਰਥਾਸ਼੍ਵ-ਗਜਸਙ੍ਕੁਲਮ੍॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਪੂਰਾ ਰਾਜ, ਵਾਹੋ, ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।

ਕੋष੍ਠਾਗਾਰਂ ਚ ਕੋषਂ ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਵ । ਵਿਨਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਰੀਰਂ ਚ ਤਵਾਨਘ॥੭.

ਤੁਹਾਡਾ ਖਜਾਨਾ, ਗੋਦਾਮ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।

ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਯੋ ਯਾਨ੍ਤਮਨੁਗਚ੍ਛਤਿ । ਬਹੁਨਾ ਵਾ ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍॥੭.

ਅਤੇ ਉਹ ਧਰਮ, ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦਿਓ।

; ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨੈਵ ਮਨਸਾ ਸੋऽਵਿਕਾਰਮੁਖੋ ਨृਪਃ । ਤਸ੍ਯਰ੍षੇਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ॥੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਖੁਸ਼ ਮਨ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਿਹਾ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਯਦਿ ਮੇ ਦਤ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮੁਰ੍ਵੋ ਬਲਂ ਧਨਮ੍ । ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥੇ ਤਾਪਸੇ ਮਯਿ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਧਰਤੀ, ਤਾਕਤ, ਧਨ—ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਜਦ ਤਪਸਵੀ ਰਾਜ ਵਿਚ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਕਿਸ ਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?

; ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਮਯਾ ਕਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਨ੍ ਦਤ੍ਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਭਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਿਮੁਤਾਦ੍ਯ ਮਹੀਪਤਿਃ॥੭.

ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਵੀ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੀ; ਹੁਣ ਤਾਂ, ਰਾਜਾ, ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮਮ ਸਰ੍ਵਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ । ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਵਿषਯੇ ਸ੍ਵਾਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਹਕ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਿਕਲੋ।

ਸ਼੍ਰੋਣੀਸੂਤ੍ਰਾਦਿਸਕਲਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੂषਣਸਂਗ੍ਰਹਮ੍ । ਤਰੁਵਲ੍ਕਲਮਾਬਧ੍ਯ ਸਹ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸੁਤੇਨ ਚ॥੭.

ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ, ਪੱਟੇ ਤੇ ਧਾਗੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਲ ਪਹਿਨ ਲਈ।

; ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਤਥੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਜਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ । ਸ੍ਵਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸ਼ੈਵ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬਾਲਕੇਨਾਤ੍ਮਜੇਨ ਚ॥੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਵਿਆ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਵ੍ਰਜਤਃ ਸ ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਨृਪਮ੍ । ਕ੍ਵ ਯਾਸ੍ਯਸੀਤ੍ਯਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਰਾਜਸੂਯਿਕੀਮ੍॥੭.

ਜਦ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਕਿਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਸੂਈ ਯਜਨ ਦੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਨਾ ਦੇ ਕੇ?

; ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਮੇਤਤ੍ ਤੇ ਦਤ੍ਤਂ ਨਿਹਤਕਣ੍ਟਕਮ੍ । ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਦ੍ਯ ਦੇਹਤ੍ਰਯਂ ਮਮ॥੭.

ਹਰਿਸਚੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ। ਹੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਰੀਰ ਹੀ ਬਚੇ ਹਨ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਤਥਾਪਿ ਖਲੁ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਯਜ੍ਞਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਵਿਸ਼ੇषਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਂ ਹਨ੍ਤ੍ਯਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਵੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੇ ਦੱਖਣਾ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਯਾਵਤ੍ ਤੋषੋ ਰਾਜਸੂਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਭਵੇਨ੍ਨृਪ । ਤਾਵਦੇਵ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਰਾਜਸੂਯਿਕੀ॥੭.

ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਨ, ਤਦ ਤੱਕ ਰਾਜਸੂਯ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਚਾਤਤਾਯਿਭਿਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਰ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍॥੭.

ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣੀ ਪਵੇਗੀ; ਅਤਤਾਈਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਪਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ—ਇਹ ਸਭ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

; ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦਾਸ੍ਯੇ ਕਾਲਕ੍ਰਮੇਣ ਤੇ । ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਦ੍ਭਾਵਮਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਚ॥੭.

ਹਰਿਸਚੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਗਵਾਨ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਵਿਪ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਕਿਮ੍ਪ੍ਰਮਾਣੋ ਮਯਾ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਤੇ ਜਨਾਧਿਪ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼ਾਪਾਗ੍ਨਿਰਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਅੱਗ ਤੈਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।

; ਹਰਿਚਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਮਾਸੇਨ ਤਵ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਧਨਮ੍ । ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਵਿਤ੍ਤਮਨੁਜ੍ਞਾਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ॥੭.

ਹਰਿਸਚੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਪ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ ਕਿ ਮੈਂ ਦੇ ਸਕਾਂ।

; ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮਨੁਪਾਲਯ । ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਤੇऽਧ੍ਵਾ ਭਵਤੁ ਮਾ ਸਨ੍ਤੁ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ॥੭.

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਲੋ, ਚਲੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਓ। ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ।

; ਪਕ੍ਸ਼ਿਣ ਊਚੁਃ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ਼੍ਚ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਜਗਾਮ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ । ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਮਨੁਚਿਤਾ ਗਨ੍ਤੁਮਨ੍ਵਗਚ੍ਛਤ ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਾ॥੭.

ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲੀ।

ਤਂ ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਿਰ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਸਸੁਤਂ ਪੁਰਾਤ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਪੌਰਾ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚੈਵਾਨੁਯਾਯਿਨਃ॥੭.

ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ।